บทที่68

หลังจากนั้นก็เกิดภาพที่เอิร์ลต้องวิ่งหนีตามคาถาเพทริฟิคัส โททาลัส ที่ปีเตอร์ปล่อยตามไล่หลังไม่ขาดสาย ทำให้เอิร์ลแทบไม่มีช่องว่างให้โต้กลับได้เลย

ทุกคนที่ยืนดูอยู่นอกสนามต่างอ้าปากค้าง หนึ่งในนักเรียนปีหกพูดขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ "เอิร์ลมันอ่อนเกินไปแล้วไหม โดนปีหนึ่งเล่นงานจนสู้ไม่ได้เลย"

หัวหน้าปีหกที่เป็นหนึ่งในผู้ดูแลการดวลมองภาพบนเวทีอย่างเคร่งเครียด เมื่อได้ยินเพื่อนพูดก็ปฏิเสธ "ไม่ใช่เอิร์ลที่อ่อนหรอก แต่ปีเตอร์นี่แหละที่เก่งมาก! นายสังเกตไหม เขาใช้แค่คาถาปลดอาวุธกับคาถาเพทริฟิคัส แต่ปล่อยคาถาต่อเนื่องแบบไม่หยุดเลย ทำให้เอิร์ลไม่มีโอกาสโต้กลับเลย"

หัวหน้าปีหกถอนหายใจแล้วกล่าว "เป็นพรสวรรค์ที่หาได้ยากจริงๆ ตอนอายุสิบเอ็ดเขามีพลังเวทย์มากมายขนาดนี้ แถมยังร่ายคาถาได้เร็วโดยไม่หยุด ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ในอนาคตเขาคงจะเป็นคนที่เก่งกาจไม่ต่างจากดัมเบิลดอร์ บางทีเราก็อาจต้องเปลี่ยนความคิดเก่าๆ เกี่ยวกับคนแบบเขา การผูกมิตรไว้ตั้งแต่ตอนนี้อาจจะเป็นผลดีต่อเราในอนาคต"

นักเรียนคนอื่นที่ยืนใกล้หัวหน้าปีหกต่างหันไปจ้องปีเตอร์บนเวทีอย่างสนใจ พิจารณาว่าเขาน่าจะเป็นการลงทุนที่ดีหรือไม่

ขณะที่แอลลัน ไวต์และฟลอร่าชาเคิลซึ่งเป็นห่วงปีเตอร์ตั้งแต่ต้น ตอนนี้ยิ่งดูตื่นเต้นขึ้น พวกเขาในใจลุ้นให้ปีเตอร์จัดการกับเอิร์ลให้หนักหน่วง

ส่วนกลุ่มที่อยู่ข้างเอิร์ลก็ต่างเงียบไป ตอนแรกพวกเขาคิดว่าเมื่อปีเตอร์ไม่มีฟีนิกซ์ช่วย ปีเตอร์จะต้องตกเป็นฝ่ายถูกเอิร์ลเล่นงาน แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าเอิร์ลต้องเป็นฝ่ายหนีคาถาอย่างน่าอับอาย

เดอริกที่ยืนอยู่ด้านล่างกังวลใจเมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ เขารู้สึกเกลียดปีเตอร์โดยไม่รู้เหตุผล จึงไม่อยากเห็นปีเตอร์เป็นฝ่ายชนะเลย

เขาจึงแอบหยิบจี้รูปงูจากอกเสื้อขึ้นมาแล้วร่ายคาถาเงียบๆ ส่งคาถามืดพุ่งตรงไปหาปีเตอร์ บุกผ่านบาเรียป้องกันแล้วพุ่งตรงเข้าหาปีเตอร์ทันที

ปีเตอร์ที่กำลังเล่นงานเอิร์ลอยู่ก็รู้สึกหนาวเยือกที่หลังทันใด เขารีบหมุนตัวและร่ายคาถา "โพรเทโก แม็กซิมา!" คาถามืดที่พุ่งเข้ามาปะทะกับบาเรียและกัดกร่อนมันจนแทบจะทนไม่ไหว ปีเตอร์รีบใส่พลังเวทย์เพิ่มลงไปเพื่อรักษาบาเรียให้คงอยู่จนกระทั่งคาถามืดนั้นหายไป

ทันใดนั้น เอิร์ลก็ร่าย "เอ็กซ์เปลลิอาร์มัส!" ทำให้ปีเตอร์ถูกผลักกระเด็นและไม้กายสิทธิ์ในมือก็หลุดไปอยู่ในมือของเอิร์ล เอิร์ลยิ้มเยาะแล้วพูดว่า "นายไม่มีไม้กายสิทธิ์แล้วจะสู้กับฉันยังไง นายกล้าล้อเล่นกับฉันใช่ไหม ทีนี้ถึงตาฉันบ้าง ฉันจะใช้ทุกคาถาที่รู้จัดการกับนาย!"

หัวหน้าปีหกอย่างคริส โจนส์รีบตะโกนว่า "เอิร์ล หยุดก่อน! มีคนใช้คาถามืดโจมตีปีเตอร์ การดวลครั้งนี้จึงต้องยุติเพราะละเมิดกติกา!"

เดอริกได้ยินดังนั้นก็รีบเก็บจี้ใส่เสื้อ แต่พอได้ยินหัวหน้าปีหกประกาศก็รีบตะโกนเถียง "ไม่ได้ ปีเตอร์ไม่มีไม้กายสิทธิ์แล้ว เอิร์ลเป็นฝ่ายชนะ!" พวกที่อยู่ข้างเอิร์ลต่างเห็นด้วย

เอิร์ลยิ้มเหี้ยมแล้วชี้ไม้กายสิทธิ์ใส่ปีเตอร์ "ฉันจะเริ่มจากคาถาอะไรดีนะ ลองคาถาหนามดีไหม ฉันอยากเห็นว่าหน้าแกจะเป็นยังไงเมื่อถูกทิ่มด้วยหนามนับไม่ถ้วน!"

หัวหน้าปีหกเห็นเอิร์ลจะร่ายคาถาก็รีบตะโกนห้าม "เอิร์ล หยุดนะ!" แต่เอิร์ลไม่สนใจ และเพิ่งจะเริ่มร่ายคาถา ปีเตอร์ที่ยืนจ้องไม้กายสิทธิ์ของตัวเองในมือของเอิร์ลก็ร่ายเสียงดัง "แอคซิโอ ไม้กายสิทธิ์!"

เอิร์ลกำลังจะร่ายคาถา แต่ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวในมือซ้าย เขาหันไปมองก็พบว่าไม้กายสิทธิ์ในมือได้หลุดลอยออกไปและบินกลับไปยังมือของปีเตอร์!

ปีเตอร์คว้าไม้กายสิทธิ์ที่กลับมาถึงมือแล้วปล่อยคาถา "เอ็กซ์เปลลิอาร์มัส" และตามด้วย "เพทริฟิคัส โททาลัส" ใส่เอิร์ลทันที คราวนี้เอิร์ลไม่สามารถหลบหนีได้อีก เขาถูกปลดไม้กายสิทธิ์ก่อน จากนั้นก็โดนคาถาหินชะงักตัวแข็งกลายเป็นเหมือนรูปปั้นหินยืนนิ่งอยู่บนเวที

เสียงเงียบกริบครอบคลุมไปทั่วบริเวณ ทุกคนต่างจ้องมองไปที่ปีเตอร์อย่างอึ้งทึ่ง หนึ่งในนักเรียนปีเจ็ดที่ยืนอยู่ใกล้หัวหน้าปีเจ็ดคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยความตกตะลึงว่า "ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม? นั่นฉันเห็นเด็กปีหนึ่งเสกคาถาเรียกไม้กายสิทธิ์กลับมาได้โดยไม่ใช้ไม้กายสิทธิ์หรือเปล่า? นี่ฉันกำลังฝันอยู่หรือไง?"