บทที่ 17 อัจฉริยะปะทะอัจฉริยะ

บทที่ 17 อัจฉริยะปะทะอัจฉริยะ

เคร้ง!

ประกายไฟแลบแปลบเมื่อดาบนินจาของเท็ตสึกะและฮาตาเกะ คาคาชิ ปะทะกัน

แรงมหาศาลชะมัด!

ทั้งคู่ต่างอุทานในใจพร้อมกัน ความกระหายชัยชนะพุ่งปรี๊ด การโจมตีหลังจากนั้นยิ่งดุเดือดเลือดพล่านและโหดเหี้ยมกว่าเดิม

ถ้าไม่ได้ใส่สุดฝีมือสู้กับคู่ต่อสู้ระดับนี้ให้หนำใจ คงเป็นเรื่องน่าเสียดายที่สุดในชีวิตแน่ๆ

โดยไม่ได้นัดหมาย ทันทีที่สวนทางกัน ทั้งสองก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าอุปกรณ์นินจา พริบตาเดียว คุไนและดาวกระจายก็มาอยู่ในปลายนิ้วมือซ้าย

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ

ทั้งคู่ซัดอาวุธลับในมือออกไปพร้อมกัน คุไนและดาวกระจายพุ่งแหวกอากาศเป็นวิถีโค้งลึกลับซับซ้อน แต่ละเล่มล้วนเล็งไปที่จุดตายของอีกฝ่าย

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง

อาวุธลับปะทะกันกลางอากาศ บางอันกระเด็นตกลงพื้น บางอันหมุนติ้วเปลี่ยนทิศทางพุ่งไปอีกทาง

ทันใดนั้น คาคาชิหรี่ตาลง ขนลุกซู่ไปทั้งแผ่นหลัง สัญชาตญาณร้องเตือนถึงอันตรายถึงชีวิต

ครูโทริอิ ชูโซ ที่จับตาดูอยู่ก็สังเกตเห็นเช่นกัน

“ในการดวลวิชาปาดาวกระจายเมื่อกี้ เห็นได้ชัดว่าเท็ตสึกะเหนือกว่าคาคาชิ”

“เทคนิคที่เท็ตสึกะใช้คล้ายกับวิชาปาดาวกระจายสไตล์อุจิวะมาก แม้จะทำได้แค่ใช้การปะทะเพื่อเปลี่ยนวิถีและมุมโจมตีคร่าวๆ ก็ตาม”

“แต่ว่า...”

“นอกจากอุจิวะที่เบิกเนตรวงแหวนแล้ว หรือพวกนินจาระดับสูงจริงๆ คงไม่มีใครเอาชนะเท็ตสึกะในเรื่องการปาดาวกระจายได้แน่”

“เผลอๆ แม้แต่ครูเอง... ก็อาจจะสู้เท็ตสึกะไม่ได้ด้วยซ้ำ”

ครูโทริอิเหลือบมองคาคาชิด้วยความเป็นห่วง

“เท็ตสึกะกดดันคาคาชิได้ตั้งแต่จังหวะแรก แล้วดาวกระจายที่เปลี่ยนทิศทางพวกนั้นก็กำลังพุ่งเข้าสู่จุดบอดของคาคาชิ... พลาดนิดเดียวมีเจ็บหนัก”

กล้ามเนื้อของครูโทริอิเกร็งตัว เตรียมพร้อมพุ่งเข้าไปช่วยคาคาชิทันที

แต่ทว่า... การตอบสนองของคาคาชิทำให้ครูโทริอิตาลุกวาว จนล้มเลิกความคิดที่จะเข้าไปช่วย

คาคาชิตีลังกากลับหลังหลายตลบอย่างสวยงาม หลบดาวกระจายที่พุ่งมาจากด้านหลังได้หมดจด พร้อมกันนั้นก็สะบัดดาบสั้นในมือปัดป้องดาวกระจายอีกชุดที่พุ่งมาจากซ้ายขวา

ยิ่งไปกว่านั้น คาคาชิยังอาศัยจังหวะตีลังกากลับหลังและป้องกันตัวนี้ ทิ้งระยะห่างจากเท็ตสึกะออกไปอีก

“แผนการตั้งรับที่งดงามมาก!” ครูโทริอิชื่นชมในใจ “แม้คาคาชิจะเสียจังหวะรุกไปชั่วคราวเพราะต้องป้องกันตัว”

“แต่การสร้างระยะห่างได้ทันท่วงที ทำให้เขาหลุดพ้นจากจังหวะการบุกต่อเนื่องของเท็ตสึกะ”

“ขอแค่ตั้งหลักได้ ทั้งคู่ก็จะกลับมายืนที่จุดเริ่มต้นเสมอกัน แม้จะเป็นรองเรื่องวิชาปาดาวกระจาย แต่คาคาชิก็ยังมีโอกาสพลิกเกมได้”

เป็นจริงดังที่ครูโทริอิวิเคราะห์ การยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวของคาคาชิทำลายจังหวะการบุกของเท็ตสึกะได้ชะงัด

เวลานี้ เท็ตสึกะมองดูคาคาชิที่ลงพื้นอย่างมั่นคงในท่าย่อตัว มือหนึ่งถือดาบ อีกมือไพล่หลัง จ้องมองมาด้วยสายตาระแวดระวังและจริงจัง เท็ตสึกะรู้สึกเลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่าน

“คา-โดโนะ สมคำร่ำลือจริงๆ ปฏิกิริยาและไหวพริบการต่อสู้ระดับนี้ ถ้าไม่ได้เป็นตำนานของรุ่นก็ให้มันรู้ไป!”

เท็ตสึกะกระชับดาบนินจาในมือแน่นด้วยความตื่นเต้น แล้วพุ่งเข้าใส่ด้วยจิตใจที่สั่นระรัวแต่เยือกเย็น

วันนี้ต้องสู้ให้มันรู้ดำรู้แดงกันไปข้าง!

มองเท็ตสึกะที่พุ่งเข้ามาอีกครั้ง แววตาของคาคาชิก็ลุกโชนเช่นกัน

นี่แหละความรู้สึกที่เขาโหยหา นี่แหละคู่ต่อสู้ที่รอคอยมาตลอด!

จิตวิญญาณการต่อสู้ของอัจฉริยะ จะถูกจุดประกายได้ก็ด้วยอัจฉริยะเหมือนกันเท่านั้น เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่ต่างปลุกไฟดิบเถื่อนในใจของอีกฝ่ายให้ลุกโชน

ศึกนี้... ต้องชนะให้ได้!

เคร้ง เคร้ง เคร้ง... ดาบสองเล่มปะทะกันถี่ยิบ ความเร็วในการต่อสู้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะมองเห็นเป็นภาพติดตา

“นี่มัน... ฝีมือของเด็กที่เพิ่งเข้าโรงเรียนได้เดือนเดียวเหรอเนี่ย?”

“ไม่รู้สิ... แต่ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่ะ”

“ช่องว่างมันห่างชั้นขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันมองตามดาบพวกนั้นไม่ทันเลยด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงเดาทิศทางเลย”

“บางทีนี่อาจจะเป็นสิ่งที่เรียกว่าอัจฉริยะก็ได้ คนธรรมดาอย่างพวกเราจะไปเข้าใจหรือเข้าถึงได้ยังไง”

เสียงซุบซิบดังระงมไปทั่ว แต่ไม่นานก็เงียบลงอย่างน่าประหลาด

พูดไปก็ไม่ช่วยอะไร สู้ดูการดวลอันยอดเยี่ยมของสองอัจฉริยะนี้ให้เต็มตาดีกว่า

เคร้ง เคร้ง เคร้ง

เท็ตสึกะกับคาคาชิแลกดาบกันอีกสิบกว่าเพลง การต่อสู้เริ่มยืดเยื้อ

คาคาชิเริ่มเข้าใจแล้วว่า “กระบวนท่าดิบๆ” ที่เท็ตสึกะพูดถึงคืออะไร และเท็ตสึกะก็ซาบซึ้งถึงความร้ายกาจและแม่นยำของ “วิชาดาบตระกูลฮาตาเกะ” เป็นอย่างดี

“ถ้ากระบวนท่าดิบๆ ของเท็ตสึกะ คือการผสมผสานทักษะการต่อสู้ที่ผ่านการขัดเกลาจากสมรภูมิจริง งั้นวิชาดาบฮาตาเกะของชั้นก็คงเหมือนชาวนาเกี่ยวข้าวสินะ?”

ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัวคาคาชิ แต่มันไม่ได้ทำให้เขาไขว้เขว กลับทำให้การโจมตีของเขาหลากหลายขึ้น และการใช้วิชาดาบตระกูลฮาตาเกะก็ลื่นไหลชำนาญขึ้นเรื่อยๆ

“วิชาดาบฮาตาเกะที่ทำให้ ฮาตาเกะ ซาคุโมะ ได้ฉายา ‘เขี้ยวขาวแห่งโคโนฮะ’ มันมีดีจริงๆ ด้วยแฮะ” เท็ตสึกะกัดฟัน “วิชาดาบที่รวบรวมมาจากจูนินและโจนินโคโนฮะนับร้อยคน แล้วเอามาผสมผสานกันของชั้น กำลังจะโดนกดดันซะแล้ว!”

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง

การปะทะยังคงดำเนินต่อไป แต่คาคาชิยิ่งสู้ยิ่งคึก วิชาดาบฮาตาเกะที่พลิ้วไหวขึ้นเรื่อยๆ เริ่มไล่ต้อนเท็ตสึกะให้ถอยร่น เปลี่ยนจากการบุกในตอนแรก กลายมาเป็นตั้งรับรอสวนกลับ

เห็นได้ชัดว่าในระยะยาว วิชาดาบฮาตาเกะเป็นต่อ

“ถ้าแข่งกันแค่วิชาดาบ อีกไม่เกินห้าสิบเพลง เท็ตสึกะแพ้แน่!” ครูโทริอิประเมินสถานการณ์ “วิชาดาบฮาตาเกะเป็นหนึ่งในไม้ตายที่ท่านซาคุโมะใช้เขย่าโลกนินจา ศักยภาพของมันเทียบกับวิชาดาบจับฉ่ายของเท็ตสึกะไม่ได้เลย”

“แต่ว่า...”

“ครูเห็นเงาของคนอื่นซ้อนทับอยู่ในวิชาดาบของเท็ตสึกะเยอะเกินไป นี่มันไม่น่าจะ...”

ถึงจะสงสัย แต่ผลงานด้านวิชาดาบของเท็ตสึกะก็น่าทึ่งมากแล้ว

อย่างไรก็ตาม คาคาชิแข็งแกร่งกว่าชัดเจน และคำทำนายของครูโทริอิก็ไม่ผิด เท็ตสึกะกำลังจะแย่แล้ว

เคร้ง!

เท็ตสึกะปัดดาบของคาคาชิที่ฟันมาจากมุมอับได้อย่างหวุดหวิด เหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผาก

เหตุผลที่ดาบเขี้ยวขาวสั้นกว่าปกติ ก็เพราะดาบสั้นเหมาะกับวิชาดาบฮาตาเกะมากกว่า

แม้คำกล่าวที่ว่า “ยาวกว่าได้เปรียบกว่า” จะเป็นสัจธรรม แต่การฉีกตำราเล่นทางลัดก็เป็นอีกวิธีหนึ่ง และวิชาดาบฮาตาเกะก็จัดอยู่ในประเภทหลัง

มันยอมเสียเปรียบเรื่องระยะ แต่ผลักดันเทคนิคการฆ่าฟันให้ถึงขีดสุด ในการต่อสู้ระยะประชิดหรือการลอบสังหาร วิชาดาบฮาตาเกะคู่กับดาบสั้นจะสำแดงเดชได้อย่างน่าสะพรึงกลัว

แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีจุดอ่อน เพียงแต่เท็ตสึกะหาช่องโหว่นั้นไม่เจอ แล้วจะเอามาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้ยังไง

“ดาบต่อไปรับไม่ไหวแน่!” เท็ตสึกะตัดสินใจเด็ดขาด “ถ้าอย่างนั้น ก็ต้องใช้วิธีอื่น!”

รับดาบรองสุดท้ายของคาคาชิได้อย่างทุลักทุเล เท็ตสึกะสบตาคาคาชิด้วยแววตาประหลาด ทั้งที่แววตาคาคาชิมั่นใจในชัยชนะเต็มเปี่ยม

คาถาลวงตา: เทพธิดาจำแลง !

คาถาลวงตาระดับ C ง่ายๆ ที่ใช้จักระรบกวนการมองเห็นของศัตรู สร้างภาพลวงตาหลอกตา ทำให้ศัตรูเห็นสภาพแวดล้อมเป็นอย่างอื่นตามที่ผู้ใช้ต้องการ

นินจาที่เรียนพื้นฐานคาถาลวงตามาอย่างดีจะดูออกและคลายคาถาได้ไม่ยาก นินจาเก๋าเกมบางคนอาจใช้เวลาไม่ถึงเสี้ยววินาทีในการทำลายคาถาระดับ C นี้

แต่คาคาชิเพิ่งจะ 4 ขวบ ต่อให้เป็นอัจฉริยะแค่ไหน คำว่า “เก๋าเกม” ก็ยังห่างไกลนัก

วินาทีที่รู้ตัวว่าโดนคาถาลวงตา จังหวะการบุกของคาคาชิสะดุดกึก แม้ดาบเผด็จศึกจะถูกฟันออกไปแล้ว แต่ก็ลังเลอย่างเห็นได้ชัด

และในชั่วพริบตาแห่งความลังเลนั้นเอง เท็ตสึกะก็ชิงจังหวะ ถอยฉากออกมาพร้อมกับประสานอินด้วยมือทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว

“ดาบสุดท้ายเมื่อกี้คาคาชิต้องชนะแน่ๆ แต่ว่า...” ครูโทริอิตกใจ “คาถาลวงตา? เท็ตสึกะใช้คาถาลวงตางั้นเหรอ?”

“เดี๋ยวนะ!”

“ท่าประสานอินของเท็ตสึกะ... นั่นมัน คาถาไฟ: ลูกไฟมังกร  ใช่มั้ย?”

มะเส็ง - มะโรง - เถาะ - ขาล

เท็ตสึกะประสานอินด้วยความเร็วสูง ใช้เวลาไม่ถึง 1 วินาที

ในขณะที่คาคาชิคลายคาถาลวงตาได้สำเร็จ ใช้เวลาปีกว่าๆ เกือบ 2 วินาที

แค่ความต่างของเวลาเพียงเล็กน้อยนี้ ในการต่อสู้ระดับสูงถือว่าเป็นตายได้เลย ชัยชนะที่อยู่แค่เอื้อมหายวับไปกับตา แถมยังต้องเผชิญหน้ากับท่าไม้ตายของศัตรูอีก

แม้สำหรับคาคาชิ คาถาไฟของเท็ตสึกะอาจไม่ถึงตาย แต่ก็ทำให้เขาลนลานได้แน่นอน

ฟุ่บ!

เปลวไฟพุ่งเป็นเส้นตรงเข้าใส่คาคาชิ แม้จะอยู่ไกลแต่ก็สัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่แผดเผาจนคิ้วแทบไหม้

ทว่าปฏิกิริยาของคาคาชินั้นยอดเยี่ยม และเขาก็รู้จุดอ่อนจุดแข็งของคาคาไฟระดับ C นี้ดี

เขาทิ้งตัวลงกลิ้งกับพื้นทันที แม้ท่าทางจะดูไม่สวยงาม แต่ก็หลบลูกไฟมังกรที่โจมตีเป็นเส้นตรงและเปลี่ยนทิศทางไม่ได้นี้พ้น

เงยหน้าขึ้นมา สายตาที่คาคาชิมองเท็ตสึกะเปลี่ยนไป

“นายนี่มัน... ซ่อนเขี้ยวเล็บเก่งจริงๆ!” คาคาชิกัดฟันกรอด “คาถาลวงตา คาถาไฟ... คิดว่าเร็วไปหน่อยมั้ยที่จะงัดออกมาใช้ตอนนี้!”

“แต่อย่ามาดูถูกกันนะ เท็ตสึกะ!”

ควงมีดสั้นเก็บเข้าฝักอย่างเท่ คาคาชิพุ่งตัวเข้าหาเท็ตสึกะ พร้อมกับประสานอินอย่างรวดเร็วเช่นกัน

คาถาไฟ: ลูกบอลเพลิงยักษ์ !

“เด็กสองคนนี้...” ครูโทริอิทั้งทึ่งทั้งหนักใจ “เพิ่ง 4 ขวบกันแท้ๆ แต่ดันเปลี่ยนสอบวัดผลประจำเดือนให้กลายเป็นสอบจูนินไปซะได้...”

แม้ฝีมือของทั้งคู่จะยังไม่เท่านินจาระดับจูนิน แต่ภาพการต่อสู้ที่งัดทั้งกระบวนท่า คาถาลวงตา และคาถานินจามาใช้รัวๆ นี้ มันเกินระดับเกะนินไปไกลโข และเริ่มแตะขอบเขตของจูนินแล้ว

“ได้เป็นครูของพวกเธอ ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่นะเนี่ย”

บ่นพึมพำกับตัวเอง ครูโทริอิเฝ้ามองดูเด็กทั้งสองที่เข้าสู่โหมด 'การต่อสู้เวอร์ชัน 2.0' อย่างใกล้ชิดด้วยสมาธิเต็มร้อย

ในการปะทะกันด้วยวิชานินจา กระบวนท่า และคาถาลวงตาแบบจัดเต็ม พลาดนิดเดียวอาจถึงตายได้!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═