บทที่ 06 - คลื่นมานา

บทที่ 06 - คลื่นมานา

༺༻

ความนิยมของทีมนี้เหนือความคาดหมายของลู่ชางไปมาก

หลังจากลงรถมา คนที่รุมเข้ามามอบผัก มอบผลไม้ให้นั้นมีไม่น้อยเลย

ชื่อเฉิงกลับไม่ปฏิเสธเลยสักนิด รับของกำนัลเหล่านั้นมาอย่างหน้าชื่นตาบาน

หลังจากรับการต้อนรับจากชาวเมืองมาตลอดทาง ลู่ชางและคนอื่นๆ จึงกลับมาถึงโรงแรมเสียที

ตามคำบอกเล่าของคูมิโรนี พวกเขาซื้อสิทธิ์การอยู่อาศัยระยะยาวในโรงแรมแห่งนี้เอาไว้

แต่เพราะการมาถึงของลู่ชาง พวกเขาจึงเปิดห้องแยกต่างหากให้ลู่ชางอีกห้อง

"ฟู่ว..."

"ต่างโลกงั้นเหรอ"

หลังจากทานอาหารมื้อค่ำกับคูมิโรนีและคนอื่นๆ ลู่ชางก็ได้กลับมาที่ห้อง อาบน้ำเสร็จแล้วจึงล้มตัวลงนอนบนเตียง

นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่ชางได้อยู่ตามลำพังตั้งแต่มาถึงโลกนี้

"เวทมนตร์ ดาบ เปลี่ยนอาชีพ การผจญภัย ดันเจี้ยน..."

เปลวเพลิงกลุ่มหนึ่งปรากฏขึ้น เต้นระบำอยู่ในฝ่ามือของลู่ชาง

"เวทมนตร์..."

ลู่ชางทวนคำเดิมอีกครั้ง

เปลวเพลิงที่เต้นระบำในมือนั้น คือสัญลักษณ์ของการได้สัมผัสกับพลังที่ไม่ธรรมดา

ช่วงเวลาสองวันที่ผ่านมาแทบจะหมดไปกับอาการหมดสติ

คืนแรกเมาจนภาพตัดไปเลย พอตื่นเช้ามาได้ไม่นาน ก็ต้องมาสลบเพราะการร่ายเวทเกินขีดจำกัด

ช่วงเวลาที่ได้มีสติจริงๆ นั้นไม่ได้มีเยอะเลย

เรื่องราวมากมาย ลู่ชางจึงยังไม่มีเวลาได้ไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก——

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

"ข้าเอง อิซ" เสียงของอิซพารัลต์ดังขึ้นจากหน้าประตู

"อา เชิญครับ"

ลู่ชางลุกขึ้นตั้งใจจะไปเปิดประตู ทว่าฟึ่บเดียว ร่างของอิซก็พุ่งผ่านประตูเข้ามาด้านในโดยตรง

เมื่อเห็นอิซปรากฏตัวขึ้น ลู่ชางอดไม่ได้ที่จะถอนใจ

เวทมนตร์... สะดวกจริงๆ เลยนะ

อิซถอนหายใจยาว: "ฟู่ว ในที่สุดก็จัดการเสร็จเสียที"

ลู่ชางถามอย่างสงสัย: "จัดการอะไรเหรอครับ?"

อิซ: "พวกนักเรียนพวกนั้นน่ะ"

"หลังจากตอบคำถามพวกเขาหมดแล้ว ข้าก็รีบกลับมาเลย"

"มีแต่คำถามพื้นฐานทั้งนั้น"

หืม จัดการได้หมดทุกคนเลยเหรอเนี่ย

ลู่ชางจำได้ว่าคนที่รุมล้อมอิซพารัลต์อยู่นั้นมีอย่างน้อยๆ ก็หลายสิบคน

อิซพารัลต์กล่าวต่อว่า: "อย่าพูดเรื่องนั้นเลย"

"มานาของเจ้าน้อยเกินไป ต้องเพิ่มปริมาณมานาโดยรวมก่อน"

โอ้~ สมกับที่เป็นอาจารย์มืออาชีพ

เปิดปากมาก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเวทมนตร์เลยแฮะ ดูจะกระวนกระวายเรื่องมานาของผมมากกว่าเจ้าตัวเสียอีก

ลู่ชางอดคิดในใจไม่ได้

แม้ว่าอิซพารัลต์อาจจะไม่ใช่นักเวทที่เก่งกาจที่สุด แต่เขาต้องเป็นอาจารย์ที่เป็นที่รักมากที่สุดแน่ๆ

เรื่องนี้ได้เห็นกับตามาแล้วเมื่อครู่นี้

"ผมควรทำยังไงครับอาจารย์"

ลู่ชางนั่งตัวตรงบนเตียง ขอคำชี้แนะจากอิซพารัลต์

ตัวลู่ชางเองก็อยากจะเพิ่มปริมาณมานาเหมือนกัน เขาไม่อยากเป็นพวกหลั่งเวทไม่กี่ครั้งก็เหี่ยวหรอกนะ

ลูกผู้ชายตัวจริง มันต้องทน!

"หึๆ"

พื้นที่ด้านหน้าของอิซบิดเบี้ยวไปอย่างประหลาด เขาคว้าเข้าไปในอากาศว่างเปล่า แล้วหยิบตำราเล่มปกสีขาวออกมา

ตำราเวทอีกแล้วเหรอ?

พอได้เห็นตำราเวทอีกครั้ง ความรู้สึกเกรงขามแบบครั้งแรกก็มลายหายไป

แต่ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกคาดหวัง

แค่ได้อ่านตัวหนังสือไม่กี่บรรทัดก็สามารถเรียนเวทบทใหม่ได้

ความรู้สึกแบบนี้มันก็เจ๋งดีเหมือนกันนะ

"นี่คือสิ่งที่ข้าเขียนขึ้นมาเอง..."

"การเพิ่มพูนมานา"

อา...

เขียนขึ้นมาเองงั้นเหรอ?

ความรู้สึกคาดหวังลดฮวบลงทันที

ในใจคิดแบบนั้น แต่ลู่ชางก็ยังรับตำราที่อิซพารัลต์ยื่นมาให้อยู่ดี

เมื่อเทียบกับ 《เวทอสนีบาต》 แล้ว

ความหนาของ 《การเพิ่มพูนมานา》 เล่มนี้ช่างน่าตกใจเหลือเกิน

มันหนาพอๆ กับพจนานุกรมได้เลย ส่วนความกว้างและความยาวนั้น เกือบจะเท่ากับครึ่งตัวของลู่ชางได้

มันเป็นหนังสือที่ใหญ่กว่าอิฐบล็อกถึงสองเท่า

อิซกล่าวอย่างภูมิใจ: "นี่คือบทสรุปที่ข้าทุ่มเทแรงกายแรงใจเขียนขึ้นมา ไม่มีคำพูดไร้สาระเลยแม้แต่นิดเดียว ทุกๆ ตัวอักษรล้วนมีความหมาย"

"เจ้าเป็นนักเรียนคนแรกที่ได้เห็นบทสรุปเล่มนี้"

โอ้...

ดูเหมือนผมจะได้รับการให้ความสำคัญไม่น้อยเลยแฮะ

แต่พรสวรรค์ที่ตนเองแสดงออกมา ก็น่าจะคุ้มค่ากับการได้รับความสำคัญอยู่ล่ะนะ

ไม่มีอาจารย์คนไหนหรอกที่ไม่อยากให้ศิษย์ได้ดี

ถึงความคาดหวังจะลดลงไปบ้าง แต่ลู่ชางก็ยังคงเปิดหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาด้วยความคาดหวังอย่างเต็มเปี่ยม

แค่สารบัญก็มีตั้งสิบหน้าแล้วนะเนี่ย...

อย่างไรก็ตาม บทที่หนึ่งก็คือ 【เทคนิคเพิ่มพูนมานาที่ดีที่สุดสำหรับนักเวทเลเวล 1 —— คลื่นมานา】

"รักษาการไหลเวียนของมานาให้อยู่ในร่างกาย อย่าปล่อยให้มานาหยุดนิ่ง"

"ให้มานาได้สัมผัสกับธาตุภายนอกให้มากขึ้นก่อนจะกลับคืนสู่ร่างกาย"

"จินตนาการว่าในร่างกายมีทะเลมานาที่ขึ้นลงเหมือนน้ำหลาก ยามน้ำขึ้นมานาจะกระจายออกไปนอกร่างกาย ยามน้ำลดมานาจะไหลกลับคืนสู่ภายใน ทุกครั้งที่กระแสคลื่นขยับ จะนำพามานาให้เพิ่มพูนขึ้น"

ตัวอักษรเหล่านี้ดูเหมือนจะมีมนต์ขลัง ถึงแม้จะมีตัวหนังสือเยอะมาก แต่เพียงแค่เห็นปราดแรก ก็อดไม่ได้ที่จะอ่านต่อไป

เป็นจริงอย่างที่อิซพารัลต์บอก มันไม่มีอะไรที่เหมือนกับ 【ประวัติและต้นกำเนิด】 ที่ไร้สาระเลยแม้แต่นิดเดียว

ทุกๆ ตัวอักษร ล้วนแต่เป็นเนื้อหาที่นำไปใช้งานได้จริงทั้งสิ้น

ในขณะที่อ่าน ลู่ชางก็เริ่มขยับมานาตาม

สัมผัสได้ว่ามานาที่เดิมทีหมอบนิ่งและกระจายอยู่ตามส่วนต่างๆ ของร่างกายเริ่มมารวมตัวกัน

ควบแน่นเป็น "มหาสมุทร" ภายในร่างกาย

มานาเพียงน้อยนิดนี้ ไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นมหาสมุทรได้หรอก อย่างมากก็เป็นแค่บ่อน้ำเท่านั้น

แต่มานาหนึ่งบ่อนี้ กลับอยู่ในความควบคุมของลู่ชาง และเริ่มขยับขึ้นลงราวกับน้ำหลากจริงๆ

มานาถูกลู่ชางควบคุมให้แผ่ออกไปนอกร่างกาย สัมผัสเข้ากับเหล่าธาตุภายนอก

ลู่ชางรู้สึกได้ว่าหลังจากมานาสัมผัสกับเหล่าธาตุแล้ว มันก็เกิดการเพิ่มจำนวนขึ้น

มานาส่วนหนึ่งเกิดการขยายตัวเพิ่มขึ้นด้วยตนเอง ราวกับการสร้างกล้ามเนื้อ

อีกส่วนหนึ่ง คือเหล่าธาตุถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นมานาส่วนหนึ่ง และถูกมานาของตนเองพัดพากลับเข้าสู่ร่างกายตามการลดลงของคลื่น

「เรียนรู้เทคนิคเพิ่มพูนมานาสำเร็จแล้ว——คลื่นมานา (ขั้นที่หนึ่ง) (เลเวล: 1)」

「ค่าความชำนาญคลื่นมานา +10,000」

「เลเวลค่าความชำนาญเพิ่มขึ้น——คลื่นมานา (เลเวล: 5)」

ฟู่——

ลู่ชางสัมผัสได้ว่าปริมาณมานาโดยรวมได้รับการยกระดับขึ้น ระดับการเพิ่มขึ้นยังไม่มากนัก ประมาณแค่ 5 เปอร์เซ็นต์

แต่ว่า นี่เป็นเพียงการขึ้นลงของคลื่นครั้งเดียวเท่านั้น

มันเป็นเพียงแค่ช่วงเวลาชั่วลมหายใจเดียว

ยิ่งไปกว่านั้น เลเวลค่าความชำนาญของคลื่นมานาก็เพิ่มขึ้นด้วย

การขยับขึ้นลงครั้งที่สอง จึงรุนแรงยิ่งกว่าเดิม

มานาของลู่ชางกวาดเอาธาตุภายนอกเข้ามาได้มากขึ้น เปลี่ยนให้เป็นมานาและไหลกลับสู่ร่างกาย

ในขณะเดียวกัน การขยายตัวของมานาด้วยตนเองก็มีมากขึ้นด้วยเช่นกัน

สายตาของอิซฉายแววประหลาดใจอย่างประหลาด

แม้จะบอกว่าตำราเล่มนี้ลู่ชางได้ดูเป็นคนแรก แต่ความจริงแล้ววิธีเพิ่มพูนมานาที่บันทึกไว้ในหนังสือเล่มนี้ ไม่ได้มีแค่คนเดียวที่เคยเรียน

บทแรก 【คลื่นมานา】 ตามทฤษฎีแล้วคือสิ่งที่อิซคัดเลือกมาว่าเป็นเทคนิคเพิ่มพูนมานาที่ดีที่สุดสำหรับนักเวทเลเวล 1

แต่ว่า...

คนที่สามารถฝึกฝนเทคนิคนี้จนสำเร็จได้ กลับมีเพียงน้อยนิด

จากการล้มเหลวของนักเรียนแต่ละคนที่ต่างกันไป อิซจึงได้บันทึกประสบการณ์ไว้มากมาย สรุปวิธีปรับปรุงและวิธีแก้ปัญหาเอาไว้ไม่น้อย

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น

สุดท้ายแล้วคนที่สามารถฝึกฝนเทคนิคเพิ่มพูนมานา 【คลื่นมานา】 จนสำเร็จจริงๆ กลับมีเพียงแค่สองคนเท่านั้น

และคนที่อาศัยเพียงคำพูดไม่กี่ประโยคในบทเปิด แล้วสามารถทำความเข้าใจจนเรียนรู้คลื่นมานาได้เองนั้น...

ไม่มีเลยแม้แต่คนเดียว

ทว่าลู่ชางที่อยู่ตรงหน้า กลับสามารถทำความเข้าใจจนเรียนรู้คลื่นมานาได้สำเร็จจริงๆ โดยอาศัยเพียงประโยคที่เรียกได้ว่าเป็นแค่ 【บทนำ】 ไม่กี่บรรทัดในหน้าแรกเท่านั้น

พรสวรรค์นี้น่ากลัวเกินไปแล้ว...

หน้าผากของอิซพารัลต์มีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมา สีหน้าแสดงออกถึงความดีใจและตื่นเต้น

พรสวรรค์ของเด็กคนนี้ ช่างคุ้มค่าแก่การขัดเกลาจริงๆ

หากตั้งใจสั่งสอนล่ะก็ เขาต้องได้เป็นนักเวทที่เก่งรองจากตนเองแน่นอน!

ลู่ชางไม่รู้ว่าอิซพารัลต์กำลังคิดอะไรอยู่ เขารู้เพียงว่าในทุกลมหายใจ มานากำลังเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว

「เลเวลค่าความชำนาญเพิ่มขึ้น——คลื่นมานา (เลเวล: 14)」

「เลเวลค่าความชำนาญเพิ่มขึ้น——คลื่นมานา (เลเวล: 19)」

「เลเวลค่าความชำนาญเพิ่มขึ้น——คลื่นมานา (เลเวล: 25)」

...

༺༻