บทที่ 07 - ขีดจำกัดมานา

บทที่ 07 - ขีดจำกัดมานา

༺༻

เป็นเทคนิคเพิ่มพูนมานาที่เก่งกาจอะไรอย่างนี้

「คลื่นมานา (เลเวล: 30)——ไม่ต้องควบคุม ทำงานโดยอัตโนมัติตลอดเวลา คลื่นจะเปลี่ยนธาตุเป็นมานาได้มากขึ้น สัดส่วนการเปลี่ยนเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล น้ำขึ้นและน้ำลงจะเกิดขึ้นพร้อมกัน การสลับขั้วของคลื่นจะฟื้นฟูมานาที่สูญเสียไปเพิ่มเติม」

ตอนนี้ลู่ชางพอจะเข้าใจผลของ 「ระดับเทพ·วิวัฒนาการค่าความชำนาญ」 นี้แล้ว

พูดง่ายๆ ก็คือ ตนเองกดใช้ทักษะหนึ่งครั้ง ค่าความชำนาญก็จะเพิ่มขึ้นหนึ่งครั้ง

และ...

มันเป็นการเพิ่มแบบหมื่นเท่า

ถึงจะไม่รู้ว่าหมื่นเท่านี้มันเทียบมาจากอะไร

แต่อย่างน้อยความรู้สึกที่ตอบกลับมายังลู่ชางก็คือ ทุกๆ ครั้งที่ใช้ทักษะ จะสามารถเพิ่มเลเวลค่าความชำนาญได้เกือบ 1 เลเวลเลยทีเดียว

เพียงแต่ว่า 【คลื่นมานา】 จากเลเวล 30 ไป 31 จำนวนครั้งที่ต้องใช้ขยับจาก 1 ครั้งเป็น 2 ครั้ง

แต่หลังจากเลเวล 31 แล้ว มันกลับพุ่งไปที่เลเวล 33 ได้ในทีเดียว

ดูเหมือนว่าในปัจจุบัน ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการเลเวลอัพแต่ละเลเวลจะยังคงต่ำกว่า 10,000 แต้มอยู่มาก

ลู่ชางไม่สามารถมองเห็นค่าประสบการณ์ที่ต้องการอย่างเจาะจงในแต่ละเลเวลได้ ทำได้เพียงคาดเดาคร่าวๆ จากความเร็วในการเลเวลอัพเท่านั้น

และผลของการเพิ่มเลเวลค่าความชำนาญ ลู่ชางก็พอจะรู้คร่าวๆ แล้วเช่นกัน

ประมาณทุกๆ 5 ถึง 10 เลเวลค่าความชำนาญ ทักษะนี้จะได้รับผลใหม่ที่ค่อนข้างมีประโยชน์เพิ่มขึ้นมา หรือไม่ก็ผลเก่าที่เคยได้รับจะได้รับการยกระดับจนเกิดการเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพ

ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่สิบลมหายใจ

ผลของคลื่นมานาก็กลายเป็นสิ่งที่น่าตกตะลึงไปแล้ว

และปริมาณมานาโดยรวมของลู่ชาง

ก็ได้รับการยกระดับขึ้นไปมากกว่า 3 เท่าจากเดิมแล้ว

เทคนิคเพิ่มพูนมานานี้

มันเพิ่มขึ้นเร็วมากจริงๆ

และจนถึงตอนนี้ ลู่ชางก็ไม่ได้รู้สึกว่าเพราะมานาของตนเองเพิ่มขึ้นแล้วจะทำให้ความเร็วในการยกระดับช้าลงเลย

ในทางกลับกัน... เขารู้สึกลางๆ ว่ามันยังเร็วขึ้นกว่าเดิมอีกด้วย

การขึ้นลงของคลื่นหนึ่งครั้ง สามารถนำพามานามาเพิ่มได้ถึงเกือบ 9 เปอร์เซ็นต์ของปริมาณมานาโดยรวม

9 เปอร์เซ็นต์นี้ไม่ได้เทียบจาก 9 เปอร์เซ็นต์แรกเริ่มนะ

แต่มันคือ 9 เปอร์เซ็นต์ของปัจจุบัน

เมื่อปริมาณมานาโดยรวมเพิ่มขึ้น มานาที่ซัดขึ้นไปก็จะสัมผัสกับธาตุภายนอกได้มากขึ้นด้วยเช่นกัน

ยามน้ำลด มานาที่พากลับมาจึงมีมากขึ้นตามไปด้วย

ส่วนมานาที่ขยายตัวได้เอง ก็มีมากขึ้นตามสัดส่วนของปริมาณโดยรวมที่เพิ่มขึ้น

"อาจารย์ครับ คลื่นมานานี่"

"มันเก่งสุดยอดไปเลยครับ"

อิซยิ้มอย่างได้ใจ: "ก็นั่นน่ะสิ นี่คือผลงานที่ข้าภูมิใจนำเสนอที่สุดเชียวนะ"

"เสียดายที่คนเรียนสำเร็จมีไม่มากนัก"

ลู่ชางพยักหน้า และเปิดหน้าต่อไปอ่านดู

กลับพบว่า หน้าหลังๆ ส่วนใหญ่มักจะบรรยายถึงหลักการของคลื่นมานา ความรู้สึก วิธีการลงมือทำทีละขั้นตอน การจับคู่กับพิธีกรรมและเวทมนตร์อื่นๆ มาช่วยเสริม เพื่อให้สัมผัสได้ถึงการก่อตัวของคลื่นมานา

อืม...

มันก็ไม่ใช่ว่า "ไม่มีคำพูดไร้สาระเลยแม้แต่นิดเดียว" หรอกนะ

อย่างไรก็ตาม ตัวหนังสือเหล่านี้กลับไม่ได้ทำให้รู้สึกรุ่มร่าม อิซพารัลต์เขียนออกมาได้ค่อนข้างเข้าใจง่ายจริงๆ

ดูเหมือนเขาจะเป็นอัจฉริยะด้านการสอนจริงๆ สินะ

ยิ่งไปกว่านั้น ในระหว่างการอ่าน

ลู่ชางยังมีการค้นพบใหม่เพิ่มเติมอีกด้วย

ลู่ชางพบว่า ในระหว่างที่อ่านหลักการอยู่นั้น 「คลื่นมานา」 ของตนเองก็ได้รับค่าความชำนาญเพิ่มเติมขึ้นมา

อ่านไปเพียงไม่กี่หน้านี้ กลับได้รับค่าความชำนาญเพิ่มขึ้นมาถึงประมาณ 2 แสนแต้มเลยทีเดียว

ถ้าคำนวณจากก่อนจะมีการเพิ่มแบบหมื่นเท่า ก็น่าจะเป็น 20 แต้มใช่ไหมนะ?

แค่การอ่านหนังสือก็เท่ากับการฝึกฝนไปถึง 20 ครั้งเลยเหรอ?

ค่าความชำนาญ... มันคือค่าความชำนาญจริงๆ ด้วยแฮะ

ลู่ชางมีความเข้าใจเกี่ยวกับค่าความชำนาญเพิ่มขึ้นใหม่อีกระดับหนึ่ง ดูเหมือนว่าค่าความชำนาญจะไม่ใช่แค่การใช้งานทักษะเท่านั้น

การเรียนรู้ และความเข้าใจ ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งในนั้นด้วย

งั้นตามทฤษฎีแล้ว สิ่งใดก็ตามที่สามารถเพิ่มความชำนาญให้กับทักษะใดทักษะหนึ่งได้ ก็น่าจะได้รับผลกระทบจาก 「ระดับเทพ·วิวัฒนาการค่าความชำนาญ」 และได้รับการเพิ่มพลังแบบหมื่นเท่าไปด้วยทั้งหมด

เปิดไปข้างหลังประมาณแปดสิบหน้า

บททฤษฎีของ 「คลื่นมานา」 ก็จบลงเสียที

"เยอะจัง"

เทคนิคเพิ่มพูนอย่างเดียว กลับใช้พื้นที่เขียนถึง 80 หน้า และยังเป็นเนื้อหาล้วนๆ อีกด้วย

มิน่าล่ะหนังสือเล่มนี้ถึงได้หนาขนาดนี้

ในขณะที่ลู่ชางกำลังเปิดหน้าต่อไปด้วยความกระตือรือร้น อยากจะดูว่าหน้าต่อไปบันทึกเวทบทใหม่บทไหนเอาไว้

กลับเห็นว่า...

【คลื่นมานา·ฉบับย่อ】

【หากลองทำตามทฤษฎีก่อนหน้านี้แล้วยังคงไม่ได้ผลใดๆ ไม่อาจเรียนรู้คลื่นมานาได้ ให้ลองใช้ฉบับย่อนี้ดู】

เอ่อ...

มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?

ไม่ใช่ว่าหน้าแรกพูดแค่สามประโยคก็รู้แล้วเหรอว่าต้องฝึกยังไง?

อิซที่อยู่ข้างๆ เห็นสีหน้าที่ดูแปลกๆ ของลู่ชาง

รู้สึกได้เลยว่าสีหน้าเล็กๆ นั่นกำลังสื่อความหมายอะไรบางอย่าง จึงอดไม่ได้ที่จะถอนใจในใจ

ความจริงที่เขายืนอยู่ตรงนี้ ก็เพื่อตั้งใจจะช่วยตอบปัญหาให้ลู่ชางนั่นแหละ

การมีเขาคอยช่วยในระหว่างการฝึกคลื่นมานา จะช่วยเพิ่มอัตราความสำเร็จได้ไม่น้อยเลย

อย่างน้อยนักเรียนสองคนที่เรียนคลื่นมานาสำเร็จ ก็ล้วนแต่เรียนสำเร็จภายใต้การช่วยเหลือของเขาทั้งสิ้น

ทว่าคนที่อาศัยเพียงทฤษฎีแล้วเรียนรู้ได้ด้วยตนเอง... กลับไม่มีเลยแม้แต่คนเดียว

"หลังจากนี้ไป จะเป็นฉบับปรับปรุงของคลื่นมานาทั้งหมด"

ในจังหวะที่อิซเอ่ยปาก ลู่ชางก็ฝึกฝน 「คลื่นมานา·ฉบับย่อ」 สำเร็จแล้วเช่นกัน

ทว่าทักษะเพิ่มพูนนี้ ทันทีที่เรียนสำเร็จ มันก็กลายเป็น 「คลื่นมานา」 ไปโดยธรรมชาติทันที

ผลหลังจากเรียนรู้สำเร็จ เป็นเพียงการเพิ่มค่าความชำนาญขึ้นมา 1 แสนแต้ม เทียบเท่ากับการที่คลื่นมานาขยับขึ้นลงในร่างกายไป 10 ครั้งเท่านั้นเอง

「เลเวลค่าความชำนาญเพิ่มขึ้น——คลื่นมานา (เลเวล: 74)」

"อาจารย์ครับ อันนี้ผมฝึกสำเร็จแล้วครับ"

อิซถอนหายใจยาว

เขารู้แล้ว และจากการสัมผัสถึงธาตุรอบข้าง เขายังรู้อีกว่าลู่ชางได้ฝึกฝนคลื่นมานาไปจนถึงระดับที่น่ากลัวมากแล้ว

ธาตุรอบข้างปั่นป่วนอยู่ตลอดเวลา ถูกสูบเข้าไปในร่างกายของลู่ชางระลอกแล้วระลอกเล่า เพื่อเปลี่ยนให้กลายเป็นมานา

ที่เดิมทีควรจะเป็นคลื่นที่ขึ้นลง แต่ภายใต้การใช้งานของลู่ชาง มันกลับดูเหมือนกลายเป็นหลุมดำที่กลืนกินเหล่าธาตุเข้าไปมากกว่า

"หลังจากคลื่นมานาไปแล้ว จะเป็นเทคนิคเพิ่มพูนมานาขั้นที่สอง"

"พอแค่นี้ก่อนเถอะ"

ลู่ชางถามอย่างสงสัย: "ขั้นที่สองเรียนไม่ได้เหรอครับ?"

อิซพารัลต์ส่ายหน้า: "ไม่ได้ อย่างน้อยต้องรอให้เจ้าเป็นนักเวทเลเวล 2 ก่อนถึงจะเรียนได้"

"ไม่อย่างนั้นมันจะสร้างความเสียหายที่ไม่อาจแก้ไขได้ให้แก่เจ้าแน่นอน"

"ตอนนี้เรียนรู้คลื่นมานาสำเร็จแล้ว สำหรับเจ้าก็น่าจะเพียงพอแล้วล่ะ"

"คงอีกไม่นาน เจ้าก็น่าจะสัมผัสได้ถึงคอขวดของขีดจำกัดมานา ถึงตอนนั้นข้าจะสอนวิธีทะลวงมันให้เอง"

ที่แท้ก็ยังมีคอขวดอยู่ด้วยงั้นเหรอ?

คลื่นมานาปั่นป่วน

ทว่าในครั้งนี้ มานาที่ลู่ชางพากลับมากลับไม่คงอยู่ในร่างกาย แต่มันกลับกระจายออกไปสู่ภายนอกและสูญสลายไป

มานาที่เดิมทีควรจะเพิ่มพูนขึ้นเองตามธรรมชาติ ก็ไม่เพิ่มขึ้นอีกต่อไปแล้ว

ดูเหมือนว่า... มันจะไม่เพิ่มขึ้นแล้วจริงๆ ด้วยแฮะ

ลู่ชางเงยหน้ามองอิซพารัลต์

พูดด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสาว่า: "อาจารย์อิซครับ"

"ดูเหมือนผม... จะถึงคอขวดแล้วล่ะครับ"

༺༻