บทที่ 27 - ไพ่ข้าวหลามตัด 8

บทที่ 27 - ไพ่ข้าวหลามตัด 8

"หอคอยเหรอ ไปเจอพระราชาคนอื่นๆ งั้นเหรอ"

เพื่ออะไรล่ะ

เยี่ยหลิงเทียนคิดยังไงก็คิดไม่ออก

ทุกคนในวงสังคมชนชั้นสูงต่างก็รู้ซึ้งถึงอุปนิสัยขององค์หญิงกันดี

การรักษาคำพูดและไม่พูดโกหกคือคติประจำใจของซูเฉินซี

ดังนั้นข้อมูลที่ออกมาจากปากของเธอจึงต้องเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน

สถานะขององค์หญิงในตอนนี้คือพระราชาอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ทว่า...

กฎการข่มสถานะมันใช้ไม่ได้กับคนที่เป็นพระราชาเหมือนกัน และพระราชาก็ไม่สามารถโจมตีกันเองได้ แล้วเธอจะไปเจอพระราชาคนอื่นเพื่ออะไรกัน

เยี่ยหลิงเทียนคิดไม่ตกจนกระทั่ง...

[ติ๊ด—ประกาศกฎข้อที่สาม]

เสียงระบบอันคุ้นเคยดังขึ้น

ณ วินาทีนี้ ผู้เข้าสอบทั่วทั้งโรงเรียนต่างพากันเงยหน้ามองจอโฮโลแกรมยักษ์โดยไม่ได้นัดหมาย

ตัวหนังสือแถวหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

[กฎข้อที่สาม: (การทดสอบสายข้าวหลามตัด) ราชันย์มิพานพบราชันย์ หากสามราชันย์รวมตัว การแข่งขันรอบนี้จะสิ้นสุดลงทันที]

พอเห็นกฎข้อนี้ หัวใจของเยี่ยหลิงเทียนก็กระตุกวูบ

สามราชันย์รวมตัว การแข่งจะจบลงทันทีงั้นเหรอ

แล้วเมื่อกี้องค์หญิงเพิ่งจะบอกว่าจะไปเจอพระราชาคนอื่นที่ชั้นบนสุดของหอคอย

ฉิบหายแล้ว!

เขาเพิ่งจะตระหนักได้

คะแนนของเขายังไม่ติดท็อปทรีเลย! จะปล่อยให้เกมจบลงแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!

เยี่ยหลิงเทียนไม่ลังเลอีกต่อไป เขาไม่สนแล้วว่าจะโดนใครดักโจมตีหรือเปล่า รีบสับเท้าวิ่งตามไปที่หอคอยอย่างสุดชีวิต

...

หอคอยของโรงเรียน

ซูเฉินซียืนเงียบกริบอยู่ในลิฟต์

ติ๊ง—!

ถึงชั้นบนสุดแล้ว

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วผลักประตูเดินเข้าไป

ชั้นบนสุดของหอคอยว่างเปล่าไร้ผู้คน

เธอเดินไปหยุดอยู่ตรงกลางห้อง ปลดหน้ากากอนามัยออก เผยให้เห็นเรือนผมยาวสีเงินอันเป็นเอกลักษณ์

น้ำเสียงของเธอยังคงกังวานใส "ออกมาเถอะ ทั้งสองคน ฉันมาถึงแล้ว"

สิ้นเสียงของเธอ เสียงสวบสาบก็ดังขึ้นพร้อมกับเงาร่างสองสายที่ค่อยๆ โผล่หน้าออกมามองซ้ายมองขวา

"องค์หญิง เป็นท่านจริงๆ ด้วย"

"ฮู่ว! ค่อยยังชั่ว! ทีนี้พวกเราพระราชาทั้งสามคนก็มารวมตัวกันครบแล้วนะ!"

"ไม่นึกเลยว่าคนจืดจางอย่างจางเลี่ยงคนนี้ จะได้ติดอันดับท็อปในการสอบเด็กใหม่ด้วย!"

จางเลี่ยงเดินออกมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ

เขาตัดผมทรงสวมแว่นตา หน้าตาดูธรรมดาจนกลืนไปกับฝูงชน

เด็กหนุ่มอีกคนที่ชื่อหวังลี่ก็ค่อยๆ เดินตามออกมา เขาเป็นผู้ชายตัวเตี้ย ความสูงยังไม่ถึงคางของจางเลี่ยงด้วยซ้ำ

"แค่พวกเรามายืนรวมกัน การแข่งขันก็จะจบลงแล้วใช่ไหม"

"การทดสอบบ้าๆ นี่ทำเอาฉันขวัญหนีดีฝ่อหมดแล้ว มีแต่คนฆ่ากันตายเกลื่อน ดีนะที่ฉันซ่อนตัวเก่งก็เลยรอดมาเก็บตำแหน่งพระราชาได้ในตอนท้ายเนี่ย"

ทั้งสามคนค่อยๆ ขยับมายืนรวมกลุ่มกัน

ทว่า... กลับไม่มีเสียงประกาศจบเกมดังขึ้นเสียที

"เอ๊ะ ทำไมการแข่งยังดำเนินต่อไปล่ะ พระราชาทั้งสามคนก็มารวมตัวกันแล้วนี่นา"

จางเลี่ยงกับหวังลี่หันมองหน้ากันด้วยความงุนงง

พรืด—

ซูเฉินซีพยายามกลั้นขำสุดชีวิตไม่ให้หลุดเสียงหัวเราะออกมา

"องค์หญิง ท่านเป็นอะไรไปน่ะ" ทั้งสองคนมองซูเฉินซีด้วยความแปลกใจ พวกเขาเริ่มตะหงิดๆ แล้วว่าต้องมีอะไรผิดปกติแน่ แต่ก็ไม่มีใครกล้าขยับตัว

วินาทีต่อมา "ซูเฉินซี" ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ปล่อยเสียงหัวเราะก๊ากออกมาอย่างบ้าคลั่ง

ใบหน้าขาวผ่องงดงามขององค์หญิง พอนำมารวมกับสีหน้าท่าทางหัวเราะอย่างอวดดีกร่างคับคุกแบบนี้ มันกลับดูมีสเน่ห์แปลกๆ ไปอีกแบบ

เสียงหัวเราะอันกังวานใสทว่าแฝงความจองหองขององค์หญิงดังก้องไปทั่วทั้งหอคอย

เล่นเอาอีกสองคนถึงกับหน้าถอดสี พวกเขาไม่เคยเห็นองค์หญิงผู้สง่างามหลุดมาดขนาดนี้มาก่อนเลย

"ซูเฉินซี" เลิกแสดงละครเตรียมปลดเปลื้องการเลียนแบบของตนเอง

เธอพึมพำร่ายมนตร์ด้วยเสียงแผ่วเบา

"ข้าวหลามตัดจำแลงสารพัดสิ่ง แปดเหลี่ยมสะท้อนโฉมงามตา!"

สิ้นเสียงร่ายมนตร์ สีหน้าของอีกสองคนก็เปลี่ยนไปทันที

"นะ... นี่มันคาถาของไพ่ข้าวหลามตัด 8 ไม่ใช่เหรอ"

"องค์หญิง... พลังพิเศษของท่าน... ไม่ใช่สายโพดำเหรอครับ" เสียงของพระราชาทั้งสองสั่นเครือ

ใบหน้าของซูเฉินซีบิดเบี้ยวอย่างรวดเร็ว ส่วนสูงก็พุ่งพรวดขึ้นมาทันตาเห็น

เพียงพริบตาเดียว องค์หญิงก็กลายร่างเป็นเด็กหนุ่มอีกคน

เด็กหนุ่มคนนี้มีผิวขาวซีดเหมือนซูเฉินซี และมีใบหน้าที่หล่อเหลาเอาการ

โจวเค่อนั่นเอง

หลังจากปลดเวทแปลงโฉม โจวเค่อก็เหยียดยิ้มมุมปาก

"พวกนายลองดูดีๆ สิว่าฉันเป็นใคร"

จางเลี่ยงกับหวังลี่เบิกตาโพลงแข็งทื่อเป็นหิน

พวกเขาคิดจนหัวแทบแตกก็คิดไม่ออกว่า ทั้งที่ข้อความก็ถูกส่งมาจากนาฬิกาข้อมือขององค์หญิงแท้ๆ แต่ทำไมคนที่มาปรากฏตัวถึงกลายเป็นคนอื่นไปได้

โจวเค่อไม่ปล่อยให้เสียเวลา เขาไม่ได้ตั้งใจจะอธิบายอะไรให้ยืดยาวอยู่แล้ว

เขาชักมีดสั้นออกจากกระเป๋าในพริบตา

ฟุ่บ—!

ประกายแสงเย็นวาบสะท้อนเข้าตา

การเคลื่อนไหวของโจวเค่อเด็ดขาดและแม่นยำ คมมีดวาดผ่านอากาศเป็นส่วนโค้งอันงดงาม

พริบตาเดียว เลือดสดๆ ก็พุ่งกระฉูดออกจากลำคอของทั้งสองคน

พระราชาทั้งสองยังมีสีหน้าหวาดผวาและไม่อยากเชื่อสายตา ร่างของพวกเขาโอนเอนไปมาสองสามครั้งก่อนจะล้มตึงลงไปกองกับพื้น

โจวเค่อปาดคอคนสองคนพร้อมกันในคราวเดียว

เขายิ้มรับพลางกระซิบเสียงแผ่ว ได้ยินเสียงหอบหายใจของตัวเองที่เจือไปด้วยความขบขัน

"สามัญชน... พลิกบัลลังก์พระราชา"

"แล้วหลังจากนั้น ฉันก็จะขึ้นสวมมงกุฎเป็นราชันย์องค์ใหม่"

"ติ๊ด—!"

เสียงแจ้งเตือนจากนาฬิกาดังขึ้น

เขากดเปิดหน้าจอโฮโลแกรม

[สถานะปัจจุบัน: พระราชา]

[คะแนน: 1150]

จากนั้นเขาก็กดเข้าเมนูพระราชาอีกครั้ง

หน้าต่างแชตกลุ่มพระราชาเด้งขึ้นมาทันที

โจวเค่อรัวนิ้วพิมพ์ข้อความอย่างรวดเร็ว

"ซูเฉินซี เข้ามาได้เลย"

"ที่แท้แผนของนายก็เป็นแบบนี้นี่เอง" ซูเฉินซีตัวจริงกระโจนเข้ามาจากหน้าต่างหอคอยพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานใส

"กล้าฆ่าพระราชาพร้อมกันสองคนรวด นายนี่มันบ้าบิ่นจริงๆ"

"ต้องยอมรับเลยว่านายทำได้สวยมาก แผนการดำเนินมาถึงขั้นนี้ถือว่าสมบูรณ์แบบสุดๆ"

"แต่ว่านะ..."

เธอตั้งคำถามใหม่

"ถึงตอนนี้นายจะกลายเป็นพระราชาแล้ว แต่เกมก็ยังไม่จบนี่นา"

"คะแนนของนายตอนนี้ต้องอยู่อันดับหนึ่งแน่นอน แต่ก็เป็นแค่อันดับชั่วคราวเท่านั้น"

"เพราะยังมีกฎข้อที่สองเรื่องห่วงโซ่การข่มสถานะอยู่ สามัญชนคนไหนก็สามารถฆ่านายได้ทั้งนั้น"

"แล้วนายจะรับประกันความปลอดภัยของตัวเองได้ยังไง"

โจวเค่อโบกมือปัด "พวกสามัญชนไม่มีโอกาสนั้นหรอก"

"เพราะว่า... การแข่งขันทั้งหมดกำลังจะจบลงในหอคอยนี้เดี๋ยวนี้แหละ"

โจวเค่อก้มมองนาฬิกาข้อมือของตัวเอง

รายชื่อของพระราชาทั้งสามคนปรากฏแก่สายตาทั้งหมดแล้ว

โจวเค่อ, ซูเฉินซี, แล้วก็...

เขาเงยหน้ามองประตูหอคอยพร้อมกับรอยยิ้ม

"ป่านนี้... หมากตัวสุดท้ายก็คงมาถึงแล้วล่ะมั้ง"

มายากลมีการเปิดตัว มีการหักมุม มีจุดไคลแมกซ์ และสุดท้ายก็คือ...

ปัง!!!

ใครบางคนผลักประตูพรวดเข้ามาพร้อมกับเสียงหอบแฮ่กๆ

เงาร่างผอมบางนั่นกำลังยืนจ้องมองโจวเค่อกับซูเฉินซีด้วยความตกตะลึง

เยี่ยหลิงเทียน

"ต้องรีบไปขวางไม่ให้พวกพระราชามารวมตัวกันให้เร็วที่สุด!" นี่ต้องเป็นสิ่งที่อยู่ในหัวของเยี่ยหลิงเทียนในวินาทีนี้อย่างแน่นอน

แต่ทว่า...

หลังจากที่โจวเค่อฆ่าพระราชาไปสองคน อันดับก็เกิดการเปลี่ยนแปลงทันที

โจวเค่อ: 1150 คะแนน

ซูเฉินซี: 480 คะแนน

เยี่ยหลิงเทียน: 470 คะแนน

เยี่ยหลิงเทียนที่แต่เดิมอยู่อันดับสี่ พออันดับขยับขึ้นมา ในพริบตานี้เขาก็ได้กลายเป็นพระราชาไปโดยปริยาย

และในวินาทีที่เยี่ยหลิงเทียนก้าวเท้าเข้ามาในหอคอย...

สามราชันย์ก็ได้มารวมตัวกันครบ

[ติ๊ด—ตรวจพบว่าเงื่อนไข 'กฎแห่งจุดจบ' ทำงาน การแข่งขันรอบนี้สิ้นสุดลงแล้ว!]

เสียงระบบกลไกดังขึ้นได้จังหวะพอดี ประกาศถึงชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของโจวเค่อ

โจวเค่อค่อยๆ เดินทอดน่องไปที่ริมหน้าต่างหอคอย

แสงจันทร์นวลผ่องอาบไล้ร่างของเขา ราวกับสวมทับด้วยเสื้อคลุมสีเงินอันหรูหรา

นี่แหละคือพิธีราชาภิเษกที่คู่ควรที่สุดสำหรับราชันย์องค์ใหม่

โจวเค่อกระซิบแผ่วเบา เอื้อนเอ่ยประโยคโปรดที่เขามักจะใช้ปิดท้ายการแสดงเสมอ

"มายากล ปิดฉากอย่างสมบูรณ์แบบ"

[จบแล้ว]