บทที่ 4 - การทดสอบสายเลือด

บทที่ 4 - การทดสอบสายเลือด

โจวเค่อเงยหน้าขึ้นมองเห็นนักเรียนชายที่แต่งตัวแปลกประหลาดคนหนึ่ง

นักเรียนชายคนนี้ไว้ผมยาวสลวย หากไม่สังเกตให้ดีอาจถึงขั้นแยกเพศไม่ออก

การแต่งกายของเขาดูเรียบง่ายมาก หากไม่ใช่เพราะโรงเรียนนี้รับเฉพาะชนชั้นสูง โจวเค่อคงนึกว่าอีกฝ่ายเป็นสามัญชนเหมือนกับตัวเองไปแล้ว

โจวเค่อตอบกลับอย่างมีมารยาท "ใช่ครับ ไม่ทราบว่าคุณก็เหมือนกันเหรอ"

นักเรียนชายผมยาวร้องตะโกนลั่น

"เยี่ยมไปเลย โฮฮฮ!!!"

"ตอนนี้ฉันตื่นเต้นมาก กลัวว่าจะสอบไม่ผ่าน กลัวแทบตายอยู่แล้ว!!"

"ในที่สุดก็เจอนักเรียนใหม่ที่เหมือนกันสักที!"

"ฉันชื่อจางหยาง ขอถามหน่อยว่าพี่ชายชื่ออะไร"

"อ้อ ผมชื่อโจวเค่อ"

"เป็นชื่อที่หาฟังยากจัง พี่ชายน่าจะมาจากครอบครัวขุนนางเล็กๆ ที่ไม่มีชื่อเสียงเหมือนกับฉันแน่เลย"

"ฮ่าฮ่า บ้านของฉันแทบจะยากจนเหมือนสามัญชนอยู่แล้ว พ่อแม่ส่งฉันมาเรียนต้องใช้เงินไปตั้งเยอะแน่ะ"

จางหยางสะบัดผมยาวของตัวเอง

"นี่ๆ ฉันได้ยินมาว่าในหมู่นักเรียนใหม่รุ่นนี้ มีบุคคลระดับตำนานมาเรียนด้วยนะ!"

โจวเค่ออยากจะรวบรวมข้อมูลให้ได้มากที่สุดอยู่แล้ว จึงมองอีกฝ่ายด้วยความสนใจอย่างยิ่ง "อยากฟังรายละเอียดเลยครับ"

จางหยางหัวเราะคิกคัก

"ได้ยินมาว่าคนคนนั้นทำให้ทั้งเมืองตงไห่ไฟดับไปห้าวินาทีเมื่อวานนี้! แถมยังทำให้ระบบไฟของตึกระฟ้าทางการเงินของ 'ตระกูลเยี่ย' ขัดข้องพร้อมกันหมดจนเป็นข่าวฮอตเสิร์ชเลยนะ!"

"แถมยังมีข่าวลือว่าตอนที่เขาสร้างวีรกรรมสะท้านฟ้านี้ เขายังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ!"

"และในวันเดียวกันนั้นเอง เขาก็ได้รับไพ่เทวะของตัวเองและได้สิทธิ์เข้าเรียนที่นี่!"

"ที่สำคัญกว่านั้น... เขาได้ไพ่เทวะ 'ดอกจิก' ที่หายากที่สุดมาครอง!!"

โจวเค่อแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องและเอ่ยถาม "หืม ไพ่เทวะดอกจิกหายากมากเลยเหรอครับ"

"แน่นอนสิ!" จางหยางทำหน้าตาราวกับผู้หยั่งรู้ทุกสรรพสิ่ง "เอาเป็นว่าตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยเห็นไพ่ดอกจิกในอาณาจักรมังกรเลยก็แล้วกัน"

"แถมนะ..." จางหยางทำท่าทางลึกลับซับซ้อน "ตำรวจสองนายหลุดปากแฉมาว่าหมอนั่น... เป็นสามัญชน!"

โจวเค่อถามต่อ "เป็นสามัญชนแล้วมันทำไมเหรอครับ"

จางหยางเบิกตากว้างจ้องมองเขาด้วยความประหลาดใจ

"นายไม่ตกใจเลยเหรอ นี่เป็นสามัญชนเพียงคนเดียวในโลกที่ได้รับไพ่เทวะจากทวยเทพเชียวนะ! แถมเขายังถูกโรงเรียนรับเข้าเรียนเป็นกรณีพิเศษอีกด้วย!"

"จุ๊ๆๆ อยากจะเห็นหน้าคนคนนี้ด้วยตาตัวเองจริงๆ"

"นายว่าทำไมเขาถึงถูกตาต้องใจทวยเทพได้นะ หรือว่าเขามีขาเยอะกว่าคนปกติ หรือว่ามีแขนงอกมาเพิ่ม"

โจวเค่อแกล้งตีมึน "ไม่รู้สิครับ ผมเดาว่าคงเป็นเพราะหล่อมากมั้ง"

ด้านหน้าสุด รุ่นพี่ปีสูงคนนั้นกำลังตะโกนจัดระเบียบแถว

"เข้ามาทีละคน ไม่ต้องรีบร้อน!"

จางหยางก็สังเกตเห็นรุ่นพี่คนนั้นเช่นกัน เขาเขย่าแขนโจวเค่อด้วยความตื่นเต้น

"นายดู... ดูคนนั้นสิ!"

โจวเค่อมองตามไป รุ่นพี่คนนั้นตัวสูงมาก ผิวค่อนข้างคล้ำ ยืนอยู่ไกลเกินไปจึงมองหน้าตาไม่ชัด "ทำไมเหรอครับ"

"ทำไมงั้นเหรอ" จางหยางหันขวับมามองโจวเค่อด้วยสายตาเหลือเชื่อ "นั่นมันรุ่นพี่หลี่หานเฟิงเชียวนะ! ได้ยินมาว่าตอนสอบเข้าเขาทำคะแนนเป็นอันดับหนึ่งของนักเรียนใหม่ทั้งหมดเลยนะ!"

โจวเค่อไม่เคยรู้มาก่อนว่าการทดสอบเข้าเรียนมีการจัดอันดับคะแนนด้วย และไม่เข้าใจว่าคะแนนนี้มันสำคัญอย่างไร

เขาจึงได้แต่พยักหน้าส่งๆ แบบกึ่งเข้าใจกึ่งงุนงง

แถวทดสอบเข้าเรียนยาวเหยียด

โจวเค่อเห็นนักเรียนใหม่ที่อยู่หัวแถวทยอยเดินผ่านเครื่องมือที่หน้าตาคล้ายประตูตรวจจับโลหะทีละคน

[ติ๊ด— ระดับอณูเวท 3 ไพ่เทวะข้าวหลามตัด 4 ผ่านเกณฑ์!]

[ติ๊ด— ระดับอณูเวท 5 ไพ่เทวะโพดำ 6 ผ่านเกณฑ์!]

ถึงตอนนี้ โจวเค่อก็กระซิบถามจางหยางเบาๆ

"นี่ ข้างหน้าเขากำลังทำอะไรกันเหรอ"

"ก็ต้องเป็นการทดสอบเข้าเรียนรอบแรกสิ นายคงรู้อยู่แล้วใช่ไหมว่านักเรียนใหม่ทุกคนต้องผ่านการทดสอบ 'สามด่าน'"

"และรอบนี้มีชื่อว่า 'การทดสอบสายเลือด' ก็คือการตรวจดูว่าระดับ 'อณูเวท' ในร่างกายของนักเรียนใหม่ถึงเกณฑ์หรือเปล่า"

"แล้วระดับอณูเวทที่ว่านั่นมันหมายความว่ายังไงล่ะครับ" โจวเค่อถามต่อ

จางหยางเบิกตากว้างขึ้นมาทันที "เฮ้ย จริงปะเนี่ย ทำไมนายถึงไม่รู้จักแม้อกระทั่งอณูเวท"

โจวเค่อหาข้ออ้างมาปัดป่าย "ผมเติบโตมาในครอบครัวสามัญชนน่ะครับ เลยไม่มีใครเคยบอกเรื่องพวกนี้"

จางหยางเริ่มอธิบายอย่างจริงจัง "ถ้าอย่างนั้นนายก็น่าจะเคยเล่นเกมบ้างใช่ไหม คอนเซปต์ของค่าพลังต่อสู้นายเข้าใจหรือเปล่า"

"อณูเวทนี่ก็คือพลังงานที่พวกชนชั้นสูงมีติดตัวมาตั้งแต่เกิด คล้ายๆ กับค่าพลังต่อสู้นั่นแหละ"

"ขอแค่ผ่านการฝึกฝนในภายหลัง ก็จะสามารถเพิ่มระดับอณูเวทให้สูงขึ้นได้เรื่อยๆ เมื่อระดับอณูเวทถึงสิบแต้ม ก็จะสามารถทำให้ไพ่เทวะของตัวเองเลื่อนขั้นทะยานขึ้นไปได้หนึ่งระดับ!"

พูดจบ ในดวงตาของจางหยางก็เปล่งประกายแห่งความตื่นเต้น

"มีตั้งกี่คนที่จนเรียนจบแล้วก็ยังไม่สามารถเลื่อนขั้นได้ หรือบางคนทั้งชีวิตก็ไม่สามารถดันระดับอณูเวทให้เกินสิบแต้มได้ด้วยซ้ำ"

"ฉันไม่หวังอะไรมากหรอก ขอแค่ระดับอณูเวทไม่ต่ำกว่าสามก็ผ่านการทดสอบฉลุยแล้ว"

โจวเค่อเริ่มรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาทันที "ถ้าต่ำกว่าสามจริงๆ โรงเรียนจะปฏิเสธไม่รับเข้าเรียนไหมครับ"

จางหยางตอบกลับอย่างสบายๆ "นายไม่ต้องกลัวหรอก รอบนี้เป็นการทดสอบสายเลือดของนาย ขอแค่นายเกิดมาเป็นชนชั้นสูง ระดับอณูเวทพื้นฐานก็เกินสามแต้มอยู่แล้ว"

"มีแค่สามัญชนเท่านั้นแหละที่ไม่มีอณูเวทในร่างกายเลยสักหยด"

"เพราะงั้นนายวางใจได้เต็มร้อย!"

เมื่อโจวเค่อฟังจบ เขาก็ยิ่งรู้สึกเค้งคว้างกว่าเดิม

ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องอุทานดังขึ้นจากแถวหน้า

[ติ๊ด— ระดับอณูเวท : 11 ไพ่เทวะข้าวหลามตัด 8 ผ่านเกณฑ์!]

เสียงประกาศจากประตูตรวจจับดึงดูดสายตานับไม่ถ้วนให้หันไปมอง

"ระดับอณูเวทสิบเอ็ดงั้นเหรอ ได้ยินมาว่าสิบแต้มคือขีดจำกัดที่นักเรียนใหม่ไม่มีทางก้าวข้ามได้นี่นา แล้วเขาทำได้ยังไงถึงพุ่งไปสิบเอ็ด"

"สมแล้วที่เป็นคนของตระกูลเยี่ย หนึ่งในสี่ตระกูลขุนนางใหญ่ พรสวรรค์แต่กำเนิดก็เหนือกว่าขุนนางชั้นผู้น้อยอย่างพวกเราอยู่แล้ว"

"ตระกูลเยี่ยเป็นตระกูลใหญ่อันดับหนึ่งรองจากราชวงศ์ สายเลือดบริสุทธิ์ แถมยังรวยล้นฟ้าอีกต่างหาก"

โจวเค่อมมองทอดยาวไปเบื้องหน้า

นักเรียนชายในชุดหรูหราเดินเชิดหน้าชูตาผ่านประตูตรวจจับไป สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งจองหอง

วินาทีนี้ จางหยางเองก็มีปฏิกิริยาไม่ต่างจากคนอื่นๆ เขาอ้าปากค้าง

"เยี่ยหลิงเทียนคนนี้ ทะลวงขีดจำกัดสิบแต้มอณูเวทได้ตั้งแต่ตอนสอบเข้าเชียวหรือเนี่ย..."

โจวเค่อเอ่ยถามอีกครั้ง "เยี่ยหลิงเทียนคือใครเหรอครับ"

"หา" จางหยางตกตะลึงกับคำถามของโจวเค่ออีกรอบ

"นายไม่รู้จักแม้กระทั่งเยี่ยหลิงเทียนงั้นเหรอ งั้นฉันขอถามหน่อย ตึกระฟ้าทางการเงินที่ไฟดับเมื่อวานเป็นของเครือตระกูลเยี่ย นายรู้เรื่องนี้หรือเปล่า"

โจวเค่อพยักหน้า "เรื่องนี้สามัญชนทุกคนน่าจะรู้นะครับ"

"ใช่แล้ว เยี่ยหลิงเทียนก็คือคุณชายของตระกูลเยี่ย หมอนี่ชอบทำตัวกร่างแล้วก็อวดดี ทางที่ดีอย่าไปกระตุกหนวดเสือเขาจะดีกว่า"

ยังไม่ทันที่อารมณ์แตกตื่นของฝูงชนจะสงบลง ความวุ่นวายระลอกใหม่ก็ดังขึ้นจากแถวหน้า

ประตูตรวจจับประกาศผลลัพธ์อันน่าทึ่งออกมาอีกครั้ง

[ติ๊ด— ระดับอณูเวท : 15 ไพ่เทวะโพดำ Q ผ่านเกณฑ์!]

ฝูงชนแตกฮือราวกับน้ำเดือดทันที

"ปริมาณอณูเวทสิบห้า! ต่อให้เป็นขุนนางชั้นสูง พรสวรรค์ระดับนี้ก็ยังหาดูได้ยากเลยนะ!"

"นี่คือคุณหนูตระกูลไหนกัน ทำไมถึงปิดหน้าปิดตาซะมิดชิดขนาดนี้"

"สมคำร่ำลือ ยอดฝีมือมักจะเก็บตัวเงียบ"

โจวเค่อหันไปมองเด็กสาวสูงศักดิ์ที่กำลังเข้ารับการทดสอบคนนั้น

เธอสวมหน้ากากอนามัยสีดำและชุดเดรสยาวสีขาว

สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือเส้นผมสีเงินของเธอ

นี่เป็นสิ่งที่พบเห็นได้ยากยิ่งในอาณาจักรมังกร

โจวเค่อเผลอเหลือบไปมองข้อมือซ้ายของเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ

'กำไลเงิน' วงหนึ่งสะท้อนแสงแดดเป็นประกายวาววับ

จางหยางทอดถอนใจอีกครั้ง

"พระเจ้าช่วย ไม่นึกเลยว่ารุ่นนี้จะมีอัจฉริยะระดับท็อปโผล่มาถึงสองคน"

"แถมแต้มบนไพ่เทวะของเธอ ยังเป็น Q อีกต่างหาก!"

โจวเค่อเอ่ยถามอีกรอบ "แต้ม Q มันต่างจากแต้มอื่นยังไงเหรอครับ"

[จบแล้ว]