ตอนที่ 107 พ่อลูกยอดเยี่ยมแห่งปี

มาตบหน้าเสี่ยวผิงก็เหมือนกับตบหน้าซูข่าน

ซูข่านเกลียดพวกคนที่รังแกผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้มากๆ

"มานี่!!"

เสี่ยวผิงได้ยินเธอก็ตัวสั่นกลัวเล็กน้อยและเดินไปหาซูข่านช้าๆ

"เอามือออก!!"

ซูข่านสั่งเสี่ยวผิง

เสี่ยวผิงเอามือที่จับแก้มออก ใบหน้าของเธอมีสีแดงชมพูที่เกิดจากอะไรมากระทบอย่างรุนแรง แถมปากของเธอก็มีเลือดออกด้วยเล็กน้อย

ซู่เฟิงที่อยู่ไม่ไกลก็ลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ

เขาถูกจ้างให้มาเฝ้าบ้านหลังนี้รวมถึงคนภายในบ้านด้วย

การที่คนภายในบ้านนี้ถูกทำร้ายเท่ากับว่าซู่เฟิงได้ทำหน้าที่ของเขาบกพร่อง

ซู่เฟิงจะไม่ยอมอยู่เฉยๆแล้วปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปแน่

"พี่สาม ซู่เฟิง ให้ผมจัดการไหม"

ซงหมิงเฉียงมองดูใบหน้าของเสี่ยวผิง เขากำหมัดในมือไว้แน่น

ซูข่านขมวดคิ้ว เขารู้สึกว่าคนที่มาร้ายเสี่ยวผิงต้องไม่ใช่คนแถวนี้แน่ เสี่ยวผิงกับลู่กั๋วเฉียงก็ได้เป็นที่รู้จักของคนแถวนี้

ไม่มีใครที่จะมากล้ายุ่งกับพวกเขาอย่างแน่นอน การที่ดูเหมือนเสี่ยวผิงกำลังปกป้องคนที่มาทำร้ายเธอแสดงออกถึงความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างเขากับเธอ

"คนในครอบครัวใช่ไหม?"

ซูข่านพูดเบาๆ

"เอ๊ะพี่สาม พี่รู้ได้ยังไงคะ"

เสี่ยวผิงตกใจและมองไปที่ซูข่าน

ตัวของเธอสั่นเล็กน้อยและเอามือขึ้นมาปิดแก้มของเธอต่อ ดวงตาของเธอก็ดูเหมือนกลัวอะไรบางอย่าง

"เกิดอะไรขึ้น?"

ซู่เฟิงตกใจ เขาไม่คิดว่าคนในครอบครัวของเธอจะตบเธอแรงขนาดนี้

ซงหมิงเฉียงก็ตกใจไม่ต่างไปจากซู่เฟิง

"บอกมา ว่าเกิดอะไรขึ้น"

ซูข่านทุบไปที่โต๊ะอย่างแรง ดวงตาของเขาจ้องไปยังใบหน้าของเสี่ยวผิง

"พี่สามคะ"

ทันใดนั้นเองเสี่ยวผิงก็น้ำตาไหลแล้วเล่าเรื่องออกมา

"พี่ชายของหนูกำลังจะแต่งงาน แต่ครอบครัวฝ่ายหญิงเรียกค่าสินสอด 200 หยวน ครอบครัวหนูไม่มีเงินมากขนาดนั้น"

"พ่อก็เลยจะให้หนูแต่งงานกับครอบครัวหนึ่งในหมู่บ้าน เพื่อที่จะเอาเงิน 100 หยวนไปให้พี่ชายหนู"

"ขายลูกกินอย่างงั้นเหรอ?"

ซู่เฟิงพูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธ

"200 หยวน"

ซูข่านถอนหายใจ

คนในยุคนี้ส่วนใหญ่คิดว่าลูกสาวของตัวเองมีไว้ให้เพื่อเรียกสินสอดของฝ่ายชายเท่านั้น

พวกเขาเลยเรียกสินสอดจากฝ่ายชายเป็นจำนวนมาก

ต่อมาค่านิยมตรงนี้ไม่ได้ลดลงหรือหายไปจากประเทศจีนเลย แต่กลับหนักยิ่งกว่าเดิม

ค่าสินสอดที่ผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าสาวเรียกจะสูงกว่าเงินเดือนเฉลี่ยทั่วไปถึง 3 เท่า

เงินสินสอดที่ผู้ใหญ่ได้หน้าได้ตา แต่กลับทำหนี้มหาศาลให้กับลูกๆของพวกเขา

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นได้ทั่วไปในประเทศจีน ไม่คิดเลยว่ายุคนี้ก็จะมีแบบนี้ด้วย

"เธอไม่ได้บอกเหรอ แค่ 200 หยวนเงินเดือนของเธอไม่กี่เดือนก็สามารถหามาได้แล้ว"

ซูข่านถามด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น

ตอนที่ซูข่านได้บอกให้ลู่กั๋วเฉียงหาแม่บ้านมาดูแลพวกเขา ซูข่านได้ตั้งเงินเดือนไว้สูงกว่าค่าเฉลี่ยเป็นจำนวนมาก

พูดง่ายๆคือเงินเดือนของเสี่ยวผิงที่ทำงานกับซูข่านไม่กี่เดือนก็สามารถเอาไปจ่ายค่าสินสอดสำหรับพี่ชายของเธอได้แล้ว

เสี่ยวตอบซูข่านด้วยน้ำเสียงที่เศร้า

"พี่ชายของหนูต้องการจะแต่งงานเดือนนี้ค่ะ เขาเอาเงินของหนูไปหมดแล้วแต่ยังขาดอีก 100 หยวน"

"แล้วพ่อแม่ของเธอล่ะ!! "

ซู่เฟิงถามด้วยความสงสัย

เสี่ยวผิงหันหน้าไปยังซู่เฟิงแล้วพูดว่า

"แม่ของหนูเธอเห็นด้วยกับพ่อ เธออยากให้พี่ชายได้แต่งงาน พวกเขาทั้งสองไม่เชื่อว่าหนูจะหาเงินมาให้พวกเขาได้ 100 หยวนเลยตบที่หน้าหนู"

ซงหมิงเฉียงตะลึงที่ได้ยิน ครอบครัวของแม่สาวที่ชื่อเสี่ยวผิงคนนี้แย่มาก

ซูข่านเอามือมาจับที่หน้าผากของเขาและพูดว่า

"เป็นเรื่องยากที่คนภายนอกจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องภายในของบ้านของเธอ ฉันไม่อยากทำให้ครอบครัวของเธอต้องมีปัญหา แต่จริงๆแล้วพ่อกับพี่ชายของเธอไม่ควรมาบังคับเธอแบบนี้"

"ขอบคุณค่ะพี่สาม"

เสี่ยวผิงได้ยินที่ซูข่านพูดเธอก็ดีใจ เธอกลัวว่าซูข่านจะไล่เธอออกเรื่องที่เธอต้องไปแต่งงาน

"อย่าคิดว่าจะหนีพ้นนะ แกจะต้องกลับบ้านวันนี้"

ทันใดนั้นเองก็มีเสียงดังขึ้นมาที่อีกฝั่งของประตู

"เอ๊ะ เสียงพ่อหนู"

เสี่ยวย่อตัวลงด้วยความตกใจ เธอวิ่งไปหลบที่ด้านหลังและเอามือจับที่ไหล่ของซูข่าน

"เสี่ยวผิงกลับบ้านด้วยกันเถอะ ถ้าเธอไม่แต่งงานแล้วฉันจะแต่งงานได้ยังไงกัน เธออยากตัดขาดกับครอบครัวจริงๆเหรอ?

มีอีกเสียงหนึ่งตะโกนออกมาจากข้างนอก

"ไม่ต้องกลัวเสี่ยวผิง"

ซูข่านพูดปลอบเสี่ยวผิง

เป็นคู่พ่อลูกยอดเยี่ยมแห่งปีจริงๆ

"ไม่แกไม่ออกมา ข้าจะพังประตูเข้าไปละนะ"

เสียงตะโกนของพ่อเสี่ยวผิงดังมาอีกครั้ง

ซูข่านมองไปที่ประตูด้วยความโกรธถึงขีดสุด เขาหันไปบอกกับซู่เฟิงและซงหมิงเฉียงว่า

"ไปไล่สองคนนั้นออกไปซะ ฉันไม่อยากได้เสียงจากสองคนนั้น"

"ครับพี่สาม"

ซงหมิงเฉียงและซู่เฟิงพูดอย่างรวดเร็วด้วยความเคารพ

พวกเขาทั้งสองรอคำสั่งของซูข่านนานแล้ว

ซงหมิงเฉียงและซู่เฟิงมองหน้ากันแล้วก็พยักหน้าให้กัน

พี่สามบอกให้ไล่พวกนั้นไปไม่ใช่ให้ไปทำร้ายพวกเขา

ซู่เฟิงรู้สึกว่าพี่สามเป็นคนที่จิตใจดีมากที่ไม่ให้พวกเราทำอะไรพวกนั้น ทั้งใจดีและน่ากลัวในเวลาเดียว

"ขอบคุณค่ะพี่สาม"

เสี่ยวผิงพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว