บทที่ 536 มีวิธีตั้งหนึ่งร้อยวิธีที่จะทำให้แกยอมเปิดปาก

บทที่ 536 มีวิธีตั้งหนึ่งร้อยวิธีที่จะทำให้แกยอมเปิดปาก

หลังจากวางสายการสื่อสาร ไท่เค่อก็กลับมาที่วงล้อม แล้วกวาดสายตามองทุกคน

"ลูกพี่บอกว่า ให้พาตัวเธอกลับไป มอบให้ลูกพี่เป็นคนจัดการ"

พูดจบ ไท่เค่อก็หันไปมองกู้หลิงเยียน: "ไปกันเถอะนังหนู อย่าคิดนะว่าแกไม่พูดแล้วจะสามารถหนีรอดไปได้"

"ลูกพี่ของพวกเรามีวิธีตั้งหนึ่งร้อยวิธี ที่จะทำให้แกยอมเปิดปาก"

กู้หลิงเยียนได้ยินดังนั้น บนใบหน้างดงามก็เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว: "ถ้ามีปัญญาก็ฆ่าฉันซะตอนนี้เลยสิ เข้ามาเลย!"

ไท่เค่อหัวเราะแปลกๆ ออกมาอย่างชั่วร้าย และไม่สนใจกู้หลิงเยียน

แต่กลับสะบัดมือใหญ่ หยิบเอาของบางอย่างที่มีหน้าตาคล้ายกับรถกรงขังออกมา

แล้วโยนตัวกู้หลิงเยียนเข้าไปข้างใน

เมื่อประตูปิดลง ก็ลากมันออกเดินทันที

ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์คนอื่นๆ ต่างก็รีบตามไป กองทัพใหญ่กระจายกำลังอยู่ทั้งบนฟ้าและบนดิน

ปิดล้อมกู้หลิงเยียนเอาไว้อย่างแน่นหนา จากจุดนี้ก็พอจะเห็นได้ว่า ระดับการคุ้มกันในการส่งตัวกู้หลิงเยียนนั้นสูงส่งเพียงใด

กล่าวถึงกู้หลิงเยียน เธอถูกขังอยู่ภายในรถกรงขัง เดิมทีคิดอยากจะเปิดฉากโจมตี เพื่อยั่วยุโทสะของพวกไท่เค่อ แล้วให้พวกมันฆ่าตัวเองทิ้งซะ แต่รถกรงขังคันนี้ดูเหมือนจะมีเอฟเฟกต์ห้ามใช้เวทมนตร์

ตัวเองไม่สามารถปลดปล่อยการโจมตีใดๆ ออกมาได้เลยแม้แต่น้อย

หลังจากทดลองติดต่อกันอยู่หลายครั้ง กู้หลิงเยียนก็ยอมแพ้ในที่สุด

จากนั้นก็พิงตัวอยู่ภายในรถกรงขัง เริ่มครุ่นคิดถึงวิธีการรับมือในขั้นต่อไป

เดิมทีคิดว่าแค่ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ฆ่าตัวเองตาย เรื่องนี้ก็จะจบลงแล้ว

ใครจะคาดคิด ว่าความหมกมุ่นที่พวกมันมีต่อหลิงหยุนจะหนักหนาขนาดนี้

ตอนนี้ถึงขั้นจะจับตัวเธอหลับไป เพื่อรีดเค้นข้อมูลของหลิงหยุนออกมา แบบนี้จะทำยังไงดี?

แล้วยังมีหลิงหยุนอีก! หากดูจากท่าทีของเผ่าเทพสวรรค์

ความต้องการที่จะฆ่าหลิงหยุนของพวกมัน ได้ทะลุขีดจำกัดไปแล้ว

ทันทีที่ปล่อยให้พวกมันหาหลิงหยุนเจอ ด้วยความแข็งแกร่งระดับหกของหลิงหยุน

กู้หลิงเยียนไม่คิดหรอกนะ ว่าหลิงหยุนจะสามารถต้านทานการโจมตีของลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ที่มีมากมายขนาดนี้ได้

พูดอีกอย่างก็คือ ถ้าหากหลิงหยุนถูกเผ่าเทพสวรรค์หาเจอ ต่อให้หลิงหยุนไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัสเลยทีเดียว แน่นอนว่า นี่เป็นเพียงมุมมองของกู้หลิงเยียนเท่านั้น

ในความเป็นจริง ต่อให้หลิงหยุนจะถูกลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์หาเจอ ก็จะไม่มีปัญหาเลยแม้แต่น้อย

ก็แค่เผ่าเทพสวรรค์ ไม่ใช่ว่าระดับเผ่าพันธุ์สูงไปหน่อย คนเยอะไปหน่อย ความแข็งแกร่งมากไปหน่อย มีไพ่ตายเยอะไปหน่อยงั้นเหรอ?

ไม่ใช่ว่าหลิงหยุนจะสู้ไม่ได้ซะหน่อย อะแฮ่ม กู้หลิงเยียนไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย

เธอแค่คิดว่า หลิงหยุนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเผ่าเทพสวรรค์

และคะแนนของหลิงหยุน ในตอนนี้ก็เป็นอันดับหนึ่งบนกระดานจัดอันดับบุคคลของสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์

เขาคือความหวังของดาวเคราะห์สีน้ำเงินทั้งดวง

เมื่อคิดได้ดังนี้ กู้หลิงเยียนก็กำหมัดเล็กๆ แน่น: "ไม่ว่ายังไงก็ตาม ฉันจะเปิดเผยข้อมูลของหลิงหยุนออกไปไม่ได้แม้แต่นิดเดียว"

พูดจบ กู้หลิงเยียนก็รู้สึกว่าไม่เข้าที: "ไม่ได้การล่ะ ฉันยังต้องหาวิธีเตือนหลิงหยุนสักหน่อย ให้เขาระมัดระวังลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ให้มากขึ้น"

แต่ปัญหาก็คือ กู้หลิงเยียนจะสามารถติดต่อหลิงหยุนได้อย่างไรล่ะ!

หลังจากคิดไปคิดมา กู้หลิงเยียนก็ตัดสินใจที่จะแอดเพื่อนหลิงหยุน

ดังนั้น เธอจึงเปิดแชตกลุ่มดาวเคราะห์สีน้ำเงินขึ้นมา ค้นหาหลิงหยุน แล้วส่งคำขอเพิ่มเพื่อนไป

แต่รออยู่หลายนาทีก็ไม่มีผลลัพธ์ใดๆ จากนั้นก็ทดลองดูอีกหลายครั้ง แต่ก็เหมือนหินจมลงสู่ก้นทะเล

สิ่งนี้ทำให้กู้หลิงเยียนถึงกับพูดไม่ออก

"บ้าเอ๊ย หมอนี่คงไม่ได้บล็อกรายการคำขอเพิ่มเพื่อนไปแล้วหรอกนะ!"

นี่คือการกระทำตามปกติของลอร์ดที่มีชื่อเสียงหลายๆ คน

รวมถึงกู้หลิงเยียนเองก็ด้วย

ในฐานะที่เป็นลูกสาวของกู้ฉิงเทียน เธอทั้งสวย ความแข็งแกร่งสูง เบื้องหลังล้ำลึก

คนตั้งเท่าไหร่ไม่รู้ต่อเท่าไหร่ ที่อยากจะแอดเธอเป็นเพื่อน และอยากจะมีความเกี่ยวข้องกับเธอ

ดังนั้น รายการคำขอเพิ่มเพื่อนของกู้หลิงเยียน จึงอยู่ในสถานะบล็อกเอาไว้ตลอดทั้งปีเช่นกัน

และหลิงหยุน เขาก็เป็นเหมือนกัน

วิธีแอดเพื่อนโดยตรงนั้นใช้ไม่ได้ผล กู้หลิงเยียนจึงคิดหาวิธีการใหม่

นั่นก็คือการตะโกนเรียกภายในช่องแชตดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

ช่องแชตดาวเคราะห์สีน้ำเงินนี้ เป็นสถานที่ที่สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์จัดเตรียมเอาไว้ให้ลอร์ดผู้เข้าร่วมแข่งขันจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้ใช้สื่อสารกัน

ข้างในนั้นมีเพียงแค่ หลิงหยุน, กู้หลิงเยียน, ออสเตรีย, อีจุงฮยอก และอุเมะคาวะ ทาโร่ ห้าคนเท่านั้น

การตะโกนเรียกที่นี่โดยตรง หลิงหยุนจะต้องมองเห็นอย่างแน่นอน แต่ในทำนองเดียวกัน ออสเตรีย, อีจุงฮยอก, อุเมะคาวะ ทาโร่ ทั้งสามคนนี้ก็จะมองเห็นด้วย แต่ทว่ากู้หลิงเยียนไม่สามารถสนใจอะไรได้มากขนาดนั้นแล้ว

ทันใดนั้นเธอก็เปิดแชตกลุ่มดาวเคราะห์สีน้ำเงินขึ้นมา แล้วตะโกนเข้าไปในนั้น

"@ลอร์ดหลิงหยุน ฉันถูกลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์จับเป็นเชลยแล้ว พวกมันต้องการจะฆ่านาย โปรดระมัดระวังตัวด้วย"

สิ้นเสียงพูด หลิงหยุนยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ

แต่ออสเตรีย, อุเมะคาวะ ทาโร่ และอีจุงฮยอก ทั้งสามคนกลับโผล่หัวออกมา

หลังจากเห็นข้อความ ก็ไม่มีใครเลยที่จะไม่รู้สึกสมน้ำหน้า

"วอท? ถูกจับเป็นเชลยงั้นเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า นี่แหละคือจุดจบของการไม่ยอมรวมทีม ฉันบอกให้พวกแกรวมทีมกับพวกเราตั้งนานแล้ว ก็ดันทุรังจะเป็นหมาป่าเดียวดายให้ได้ ตอนนี้โดนดีเข้าให้แล้วสิ!"

"แถมยังถูกเผ่าเทพสวรรค์จับเป็นเชลยอีก กู้หลิงเยียนเอ๋ย เธอต้องตายแน่ๆ"

"เฮ้อ ในบรรดาลอร์ดทั้งห้าคนของดาวเคราะห์สีน้ำเงินเรา จะต้องสูญเสียขุนพลผู้แข็งแกร่งไปอีกหนึ่งคนแล้ว ช่างน่าเสียดายจริงๆ"

มองดูคำพูดถากถางประชดประชันของพวกออสเตรียทั้งสามคน กู้หลิงเยียนก็รู้สึกโกรธเกรี้ยวขึ้นมาบ้าง

กำลังคิดที่จะด่าสวนกลับไป แต่กลับถูกหลิงหยุนชิงตัดหน้าไปเสียก่อน

"พวกแกไปกินขี้มาหรือไง ถึงได้พ่นขี้ออกมาเต็มปากแบบนี้"

ณ ตำแหน่งหนึ่งในวงที่สามของสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์

หลิงหยุนได้เห็นข้อความที่กู้หลิงเยียนส่งมาแล้ว และก็ได้รับรู้ข้อมูลสองข้อด้วยกัน

ข้อแรก กู้หลิงเยียนถูกเผ่าเทพสวรรค์จับเป็นเชลย

ข้อสอง ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ต้องการจะฆ่าตัวเอง

เรื่องที่ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ต้องการจะฆ่าตัวเองนั้น หลิงหยุนรู้ดีอยู่แล้ว

ไม่ใช่ว่าเขาเคยประมือกับลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์มาแล้วหรอกนะ แต่เขาเดาเอาไว้ได้อยู่แล้วต่างหาก

แถมไม่ได้มีแค่เผ่าเทพสวรรค์เผ่าเดียวด้วย

ดาวเทียนหลาง เผ่าโล่ทองคำ ไปจนถึงลอร์ดจากอีกหลายเผ่าพันธุ์ ล้วนต้องการที่จะฆ่าเขาทั้งนั้น

ไม่มีทางเลือก ก็ใครใช้ให้เขาเป็นแค่ลอร์ดระดับหก ที่ดูรังแกง่ายล่ะ?

แถมยังมีคะแนนเยอะแยะ ใครฆ่าได้ก็รวย

หลิงหยุนรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว จึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อย

สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจ และให้ความสนใจ ก็คือเรื่องที่กู้หลิงเยียนถูกเผ่าเทพสวรรค์จับเป็นเชลยนั่นแหละ