บทที่ 535 บอกพิกัดของหลิงหยุนมา แลกหนึ่งชีวิตกับหนึ่งชีวิต แกไม่ขาดทุนหรอก
บทที่ 535 บอกพิกัดของหลิงหยุนมา แลกหนึ่งชีวิตกับหนึ่งชีวิต แกไม่ขาดทุนหรอก
บทที่ 535 บอกพิกัดของหลิงหยุนมา แลกหนึ่งชีวิตกับหนึ่งชีวิต แกไม่ขาดทุนหรอก
"เชี่ย ลอร์ดจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินจริงๆ ด้วย"
"เป็นลอร์ดที่มาจากเผ่าพันธุ์เดียวกับหลิงหยุนที่เป็นอันดับหนึ่ง นังหนูนี่ต้องรู้พิกัดของหลิงหยุนแน่ๆ"
"พอมีพิกัดแล้ว พวกเราก็ยกกองทัพใหญ่บุกไปฆ่ามัน หลิงหยุนก็ต้องตายแน่"
"ถึงตอนที่หลิงหยุนตาย บัลลังก์อันดับหนึ่ง ก็จะตกเป็นของเผ่าเทพสวรรค์ของพวกเราแล้ว"
กู้หลิงเยียนที่ถูกปิดล้อมได้ยินคำพูดเหล่านี้ ก็ขมวดคิ้วขึ้น จากคำพูดเหล่านั้น เธอได้รับข้อมูลบางอย่างมา
ข้อแรก ลอร์ดที่กำลังปิดล้อมเธออยู่เหล่านี้ มาจากเผ่าเทพสวรรค์
ข้อสอง ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์กำลังตามหาหลิงหยุน
ข้อสาม ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ต้องการที่จะฆ่าหลิงหยุน
'ถ้าพูดแบบนี้ หลิงหยุนก็กำลังตกอยู่ในอันตราย นี่คือเผ่าเทพสวรรค์นะ ทันทีที่พวกมันตามไปถึง หลิงหยุนที่เป็นแค่ระดับหก ย่อมต้องพ่ายแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย' กู้หลิงเยียนคิดในใจ
แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้คิดว่าจะทำอย่างไรดี ไท่เค่อจากเผ่าเทพสวรรค์ก็เอ่ยปากขึ้นมาแล้ว
"กู้หลิงเยียนใช่มั้ย! แกถูกพวกเราปิดล้อมไว้แล้ว ยังไงก็ต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย"
"ตอนนี้จะให้โอกาสรอดชีวิตกับแก บอกพิกัดของหลิงหยุนจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินของพวกแกมา แล้วฉันจะปล่อยแกไป เป็นไงล่ะ?"
กู้หลิงเยียนได้ยินดังนั้น ก็คิดในใจว่านั่นไงล่ะ
ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์เหล่านี้ต้องการที่จะหาหลิงหยุนให้เจอเป็นอย่างมาก
น่าเสียดาย ที่หาไม่เจอมาโดยตลอด
ผลลัพธ์ตอนนี้มาเจอตัวเองเข้า ก็เลยคิดที่จะใช้ตัวเองเป็นช่องทางทะลวงเพื่อรับรู้พิกัดของหลิงหยุน
ถึงแม้กู้หลิงเยียนจะยังไม่เคยพบหน้าหลิงหยุนมาก่อน และก็ไม่สนิทกับหลิงหยุนด้วย
แต่ทว่า หลิงหยุนกับกู้หลิงเยียน ต่างก็เป็นลอร์ดของประเทศเซี่ยบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินเหมือนกัน
อยู่ในค่ายพันธมิตรเดียวกัน เป็นครอบครัวใหญ่เดียวกัน
ตอนนี้ไท่เค่อต้องการที่จะง้างปากเธอเพื่อให้ได้พิกัดของหลิงหยุนมา
เรื่องทรยศหักหลังเพื่อนร่วมทีมแบบนี้ เธอจะทำได้อย่างไร? อย่าว่าแต่กู้หลิงเยียนไม่รู้เลยว่าหลิงหยุนอยู่ที่ไหน
ต่อให้รู้ กู้หลิงเยียนก็ไม่มีทางพูดออกไปเด็ดขาด
เมื่อคิดได้ดังนี้ ใบหน้าของกู้หลิงเยียนก็เผยความเย็นชาราวกับน้ำแข็ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "ฉันไม่รู้ว่าหลิงหยุนอยู่ที่ไหน พวกแกอยากจะฆ่าฉัน ก็ฆ่าเลยสิ!"
ไท่เค่อได้ยินประโยคนี้ ในดวงตาก็มีความโกรธเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน
แต่เพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งข้อมูลของหลิงหยุน เขาจึงฝืนข่มใจให้ตัวเองสงบลง
อดทนพูดต่อไปว่า: "นังหนู แกต้องรู้แน่ๆ ว่าหลิงหยุนอยู่ที่ไหน ต่อให้ไม่รู้ ตอนนี้แกก็สามารถติดต่อกับหลิงหยุน แล้วให้เขาบอกพิกัดมาได้"
"ขอเพียงพวกเราตามหาหลิงหยุนเจอ ก็จะปล่อยตัวแกไปทันที แลกหนึ่งชีวิตกับหนึ่งชีวิต แกไม่ขาดทุนหรอกนะ"
กู้หลิงเยียนได้ยินดังนั้น ก็ยังคงหนักแน่น เอ่ยทีละคำอย่างชัดเจน: "ฉันบอกไปแล้ว ว่าฉันไม่รู้ แล้วฉันก็ไม่รู้จักหลิงหยุน เขาก็ไม่มีทางบอกตำแหน่งให้ฉันรู้หรอก"
"ดังนั้น พวกแกจะไม่ได้ข้อมูลใดๆ เกี่ยวกับหลิงหยุนจากปากฉันทั้งนั้น ตอนนี้ ไม่ว่าจะปล่อยฉันไป หรือจะฆ่าฉันทิ้ง ก็สุดแล้วแต่พวกแกเลย" เมื่อเห็นท่าทีที่เด็ดขาดเฉียบขาดของกู้หลิงเยียน
ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์รอบๆ ก็โกรธเกรี้ยวขึ้นมาแล้ว
"เชี่ย แกนี่มันไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริงๆ นะ! แกคิดว่าพวกเราไม่กล้าฆ่าแกจริงๆ งั้นเหรอ?"
"แม่มเอ๊ย นังผู้หญิงเหม็นเน่าคนนี้ไม่รู้จักพลิกแพลงเอาซะเลย"
"หรือว่าตอนนี้สับนังนี่ทิ้งซะเลยดี"
มองดูลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ที่ยิ่งมายิ่งโกรธเกรี้ยว และฮึกเหิมอยากจะลงมือเต็มแก่
กู้หลิงเยียนกลับไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ไม่มีท่าทีว่าจะเปลี่ยนคำพูดหรือถอยหนีเลยสักนิด
ไท่เค่อก็มองออกถึงท่าทีของกู้หลิงเยียนเช่นกัน การที่จะรีดเค้นข้อมูลออกจากปากเธอ เกรงว่าคงจะยากสักหน่อย แต่กู้หลิงเยียนก็เป็นเบาะแสเดียวที่เกี่ยวข้องกับหลิงหยุน ซึ่งเผ่าเทพสวรรค์ค้นพบในตอนนี้
จะยอมถอดใจไปง่ายๆ ได้อย่างไร?
เมื่อคิดได้ดังนี้ ไท่เค่อก็ห้ามปรามลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ที่กำลังโกรธเกรี้ยว: "ใจเย็นๆ ก่อน พวกแกเฝ้านังนี่เอาไว้ให้ดี ฉันจะไปรายงานลูกพี่เทียนหง เพื่อฟังความเห็นของเขา"
ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ทั้งหลายได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า..ทำการปิดล้อมกู้หลิงเยียนเอาไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้เธอหลบหนี ส่วนไท่เค่อนั้น ก็เดินเลี่ยงออกไปด้านข้าง แล้วต่อสายสื่อสารหาเทียนหง
ณ ตำแหน่งหนึ่งในวงที่สามของสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์
เทียนหงเพิ่งจะจบการต่อสู้ลงรอบหนึ่ง มองดูคะแนนของตัวเองที่เพิ่มขึ้นมาไม่น้อย ก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ทันใดนั้น เสียงของไท่เค่อ ก็ดังขึ้นที่ข้างหูของเขา
"ลูกพี่ มีเบาะแสของหลิงหยุนแล้วครับ"
ประโยคนี้หลุดออกมา เทียนหงก็ตาเป็นประกายทันที รีบซักถามต่อ: "รีบพูดมารีบพูดมา หลิงหยุนอยู่ที่ไหน?"
"คือพวกเราจับตัวลอร์ดจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้คนนึงครับ เธอชื่อกู้หลิงเยียน น่าจะรู้พิกัดของหลิงหยุน" ไท่เค่อตอบ เทียนหงได้ยินดังนั้น ประกายแสงในดวงตาก็หม่นหมองลงไปบ้าง
บ้าเอ๊ย เขาอุตส่าห์คิดว่าไท่เค่อหาหลิงหยุนเจอแล้วซะอีก!
ที่แท้ก็แค่จับตัวลอร์ดที่มาจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินเหมือนกับหลิงหยุนได้เท่านั้นเอง
"งั้นก็ถามพิกัดจากเธอ บังคับให้เธอพูดออกมา" เทียนหงกล่าวต่อ
ไท่เค่อกระแอมไอเบาๆ: "อะแฮ่ม... พวกเราถามแล้วครับ แต่ท่าทีของนังนั่นเด็ดขาดมาก ยังไงก็ไม่ยอมพูด"
เทียนหงถึงกับพูดไม่ออก ฝืนสะกดกลั้นความตั้งใจที่จะตบไท่เค่อให้ตายคามือเอาไว้
แม่มเอ๊ย แกพูดให้จบในรวดเดียวไม่ได้หรือไง
เล่นเอาหักมุมซับซ้อน ทำเอาตัวเองดีใจเก้อไปเลย
แต่อย่างไรก็ตาม นี่ก็ยังเป็นหนึ่งในเบาะแสที่จะตามหาหลิงหยุนให้เจอ
เมื่อคิดถึงจุดนี้ เทียนหงก็กล่าวว่า: "เอาแบบนี้ พวกแกรีบคุมตัวเธอมาส่งที่นี่ด่วนเลย ฉันจะเป็นคนสอบถามเธอด้วยตัวเอง เพื่อรีดเค้นร่องรอยของหลิงหยุนออกมา"
"จำเอาไว้ นี่คือเบาะแสเดียวในการตามหาหลิงหยุนที่หาพบในตอนนี้ พวกแกต้องเฝ้าเธอเอาไว้ให้ดีๆ อย่าให้เธอหนีรอดไปได้เด็ดขาด"
ไท่เค่อได้ยินดังนั้น ก็ตบหน้าอกตัวเองดังป้าบๆ: "วางใจเถอะครับลูกพี่ นังนั่นมีแค่คนเดียว พวกเราสิบคนเฝ้าคนๆ เดียว แค่มีมือก็ทำได้แล้วไม่ใช่เหรอครับ? เธอหนีไม่รอดหรอก"
"ตอนนี้พวกเราจะพาตัวเธอไปส่งให้ครับ มอบให้ลูกพี่เป็นคนจัดการเลย"