บทที่ 537 หลิงหยุน: ส่งพิกัดมาให้ฉัน ฉันรับรองว่าเธอจะปลอดภัย

บทที่ 537 หลิงหยุน: ส่งพิกัดมาให้ฉัน ฉันรับรองว่าเธอจะปลอดภัย

การที่กู้หลิงเยียนถูกจับเป็นเชลยได้ ก็หมายความว่าเธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ แถมยังสูญเสียอำนาจในการควบคุมสถานการณ์ไปแล้วด้วย หากนั่งดูอยู่เฉยๆ ไม่สนใจล่ะก็ สิ่งที่รอคอยกู้หลิงเยียนอยู่ ก็คือทางตันที่มีแต่ความตายเท่านั้น

ถ้างั้นปัญหาก็มาถึงแล้ว หลิงหยุนควรจะทำอย่างไรดี? จำเป็นต้องไปช่วยเหลือกู้หลิงเยียนหรือไม่? หลังจากชั่งน้ำหนักคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง หลิงหยุนก็ตัดสินใจได้

เขาเลือกที่จะไป ข้อแรก กู้หลิงเยียนก็เหมือนกับเขา ล้วนเป็นคนของประเทศเซี่ยบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน เป็นเพื่อนร่วมทีม ในจุดที่สมควรช่วย ก็ยังคงต้องช่วยสักหน่อย

ข้อที่สอง กู้หลิงเยียนยอมเสี่ยงต่อการถูกสังหาร เพื่อมาส่งข่าวแจ้งเตือนให้กับตัวเอง ลำพังแค่จุดนี้จุดเดียว ก็คุ้มค่าพอให้หลิงหยุนไปช่วยแล้ว หลิงหยุนมักจะเป็นคนประเภทที่ว่า หากคุณมอบบุญคุณให้ฉันเพียงหยดน้ำ ฉันจะตอบแทนคุณดั่งน้ำพุที่พรั่งพรูเสมอมา

ถึงแม้สิ่งที่กู้หลิงเยียนเรียกว่าการส่งข่าวแจ้งเตือน จะไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับหลิงหยุนมากนักก็ตาม หลิงหยุนเดาได้ตั้งนานแล้วว่าเผ่าเทพสวรรค์และเผ่าพันธุ์อื่นๆ บางเผ่าต้องการจะฆ่าตัวเอง แต่การกระทำของกู้หลิงเยียนที่มอบข้อมูลให้กับตัวเองนั้น เป็นเรื่องที่ดี

ข้อที่สาม ก็คือตัวเผ่าเทพสวรรค์เองนี่แหละ กู้หลิงเยียนบอกว่า พวกมันต้องการจะฆ่าตัวเอง เรื่องนี้เป็นความจริงอย่างแน่นอน นั่นก็หมายความว่า เผ่าเทพสวรรค์ได้ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับหลิงหยุนแล้ว ทั้งสองฝ่ายไม่ช้าก็เร็วจะต้องได้เผชิญหน้าและต่อสู้กันอย่างแน่นอน

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ แล้วทำไมตัวเองถึงไม่ฉวยโอกาสนี้ลงมือซะเลยล่ะ กลืนกินลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์กลุ่มที่จับตัวกู้หลิงเยียนไปกลุ่มนั้น แล้วปั๊มคะแนนอย่างบ้าคลั่งไปสักระลอกเลยล่ะ? หากใช้คำพูดของหลิงหยุนมาอธิบายก็คือ ลงมือก่อนได้เปรียบ

พวกมันล้วนต้องการจะฆ่าหลิงหยุนแล้ว หลิงหยุนจะยังปล่อยให้พวกมันมีชีวิตที่ดีได้อีกงั้นหรือ? ประการต่อมา ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์คือชิ้นเนื้อติดมัน มาจ่ออยู่ถึงปากแล้ว หลิงหยุนมีเหตุผลอะไรที่จะไม่กินล่ะ? จากเหตุผลทั้งหมดที่กล่าวมา กู้หลิงเยียน หลิงหยุนจำเป็นต้องช่วย

เมื่อคิดได้ดังนี้ หลิงหยุนก็รีบตอบกลับกู้หลิงเยียนทันที: "ส่งพิกัดมาให้ฉัน ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ" สิ้นประโยคนี้ กู้หลิงเยียนก็ถึงกับตกตะลึงไปเลย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน? หลิงหยุนจะมาช่วยตัวเองงั้นเหรอ?

แต่ปัญหาก็คือ คนที่จับตัวเองเป็นเชลย คือลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ที่แข็งแกร่งเลยนะ! แถมลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ยังต้องการที่จะฆ่าหลิงหยุนมากขนาดนั้นด้วย ตัวเองพลาดท่าไปแล้ว หากยังดึงหลิงหยุนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย แบบนั้นมันจะไม่ยิ่งขาดทุนไปกันใหญ่เหรอ?

เมื่อคิดถึงจุดนี้ กู้หลิงเยียนก็รีบกล่าวว่า: "ลอร์ดหลิงหยุน ขอบคุณในความหวังดีของนาย แต่ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ที่จับฉันเป็นเชลยนั้นแข็งแกร่งมาก ฉันไม่อยากดึงนายเข้ามาพัวพันด้วย" หลิงหยุนกลับไม่ได้ใส่ใจ และพูดต่อไปว่า: "วางใจเถอะ ฉันรู้ขอบเขตดี ขอเพียงเธอทำตามที่ฉันบอก ฉันมีความมั่นใจเต็มร้อยที่จะช่วยเธอออกมาได้" "เธอส่งพิกัดมาให้ฉัน ฉันรับรองว่าเธอจะปลอดภัยไร้เรื่องราวใดๆ"

เพียงประโยคเดียว ก็ทำให้กู้หลิงเยียนเหม่อลอยและซาบซึ้งใจในชั่วพริบตา ฉันรับรองว่าเธอจะปลอดภัยงั้นเหรอ? ถึงแม้จะไม่รู้ว่าหลิงหยุนไปเอาความมั่นใจมาจากไหน แต่เมื่อลองคิดดู หลิงหยุนก็ไม่น่าจะเป็นคนประเภทที่ชอบพูดจาโอ้อวดไปเรื่อย การที่เขาสามารถพูดประโยคนี้ออกมาได้ จะต้องมีหลักประกันอย่างแน่นอน

อีกอย่าง หลิงหยุนในตอนนี้ก็คืออันดับหนึ่งบนกระดานจัดอันดับคะแนนบุคคลของสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์เลยนะ หากความแข็งแกร่งของหลิงหยุนไม่สูงล่ะก็ คาดว่าคงไม่สามารถบรรลุความสำเร็จนี้ได้อย่างแน่นอน อย่ามาพูดเรื่องโชคดี หรือเหยียบขี้หมาโชคดีอะไรนั่นเลย ต่อให้คุณจะโชคดีแค่ไหน คะแนนมันจะตกลงมาจากฟ้าได้งั้นหรือไง? ปัจจัยต่างๆ นานา ล้วนพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าหลิงหยุนนั้นไม่ธรรมดา

พูดตามตรง กู้หลิงเยียนเริ่มรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาบ้างแล้ว สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์จะเปิดขึ้นทุกๆ สิบปี หลังจากเข้ามาแล้วจะสามารถได้รับของดีๆ ไปไม่น้อยเลย ใครต่างก็อยากจะมีชีวิตรอดไปจนถึงตอนสุดท้าย เพื่อรับรางวัลที่มากที่สุดกันทั้งนั้นแหละ กู้หลิงเยียนเองก็ไม่มีข้อยกเว้น

แต่น่าเสียดาย ที่เธอถูกลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์จับเป็นเชลย เส้นทางการสำรวจสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์กำลังจะสิ้นสุดลง แต่ตอนนี้ กลับมีโอกาสที่สามารถทำให้เธอรอดชีวิตวางอยู่ตรงหน้า กู้หลิงเยียนจะไม่หวั่นไหวได้อย่างไร? "หรือว่า... จะลองเดิมพันดูสักตั้ง?" กู้หลิงเยียนคิดในใจ

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง กู้หลิงเยียนก็กัดฟันแน่น ตัดสินใจเดิมพันดูสักตั้ง แล้วถ้าหากเกิดชนะขึ้นมาล่ะ? ตัวเองก็จะสามารถอยู่ในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ เพื่อปั๊มคะแนนต่อไปได้ ยิ่งไปกว่านั้น หลิงหยุนจะมาช่วยตัวเอง ตัวเองก็จะได้มีโอกาสพบหน้ากับหลิงหยุนพอดี เพื่อดูว่าหมอนี่ ตกลงแล้วเป็นผู้ยิ่งใหญ่มาจากไหนกันแน่

เมื่อคิดได้ดังนี้ กู้หลิงเยียนก็รีบตอบกลับไปว่า: "ตกลง ถ้างั้นนายกดยอมรับคำขอเพิ่มเพื่อนของฉันก่อน พวกเราคุยกันส่วนตัว" ในแชตกลุ่มยังมีออสเตรีย, อุเมะคาวะ ทาโร่ และอีจุงฮยอกอยู่ด้วย ทั้งสามคนนี้ กู้หลิงเยียนไม่สามารถเชื่อใจได้ เธอไม่อยากให้บทสนทนาระหว่างเธอกับหลิงหยุนหลังจากนี้ถูกพวกเขาเห็น

หลิงหยุนย่อมไม่มัวอิดออด ทันใดนั้นก็เปิดรายการคำขอเพิ่มเพื่อนขึ้นมา หากู้หลิงเยียนจนเจอ แล้วกดยอมรับคำขอ ส่วนพวกออสเตรียทั้งสามคน เมื่อเห็นหลิงหยุนและกู้หลิงเยียนบรรลุข้อตกลงกันแล้ว ต่างก็พากันพูดจาเยาะเย้ยถากถาง

"... || @หลิงหยุน นั่นมันเผ่าเทพสวรรค์เลยนะ หนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาเผ่าพันธุ์นับสิบล้านที่เข้าสู่สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ในครั้งนี้ นายคงไม่ได้คิดจริงๆ หรอกนะ ว่าจะสามารถช่วยคนจากน้ำมือของพวกมันมาได้น่ะ! ยอมแพ้ซะเถอะ รักษาชีวิตหมาๆ ของตัวเองเอาไว้สำคัญกว่านะ" "ใช่แล้วๆ เผ่าเทพสวรรค์กำลังตามหาตัวนายไปทั่วทั้งแผนที่ ต้องการที่จะฆ่านาย แต่นายกลับทำดีซะเหลือเกิน วิ่งเอาตัวเองไปส่งให้ถึงที่" "อาซีป๋า ประเทศเซี่ยของพวกเรากำลังจะต้องสูญเสียขุนพลผู้แข็งแกร่งไปอีกคนแล้ว" "บากะ ไม่มีวิสัยทัศน์เอาซะเลย ขยะหลิงหยุน แกมันอ่อนหัดเกินไป เชื่อฉันเถอะ ยอมปล่อยกู้หลิงเยียนไปซะ แล้วบอกพิกัดมาเพื่อรวมกลุ่มกับพวกเรา"

ไม่ว่าพวกออสเตรียทั้งสามคนจะตะโกนยังไง หลิงหยุนและกู้หลิงเยียนก็เมินเฉยโดยสิ้นเชิง ในขณะนี้ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันแบบส่วนตัวอย่างลับๆ กู้หลิงเยียนไม่ได้ปิดบัง เธอบอกเล่าความจริงของเรื่องราวทั้งหมด รวมถึงเรื่องที่ตัวเองถูกพบตัว และเรื่องที่ไท่เค่อบังคับให้เธอบอกพิกัดของหลิงหยุนออกมา รวมถึงเรื่องทั้งหมดที่พวกมันกำลังจะคุมตัวเธอไปส่งให้กับเทียนหงเผ่าเทพสวรรค์ทางฝั่งนู้น ล้วนบอกให้กับหลิงหยุนรู้จนหมดสิ้น

ในตอนท้ายได้กล่าวว่า: "ลอร์ดหลิงหยุน ลอร์ดเผ่าเทพสวรรค์ที่คุมตัวฉันมีทั้งหมด 10 คน กำลังพลรวมกันมากกว่า 3 แสนล้านตัว มีความแข็งแกร่งมาก นายคือความหวังของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน จำเป็นต้องเห็นแก่ตัวเองเป็นสำคัญ หากมันเสี่ยงอันตรายเกินไปล่ะก็ ไม่ต้องมาหรอก ฉันไม่โทษนาย"