ตอนที่ 94 ทดสอบความกล้าหาญ

ตอนที่ 94 ทดสอบความกล้าหาญ

คำพูดของจางถานที่เอ่ยออกมา ทำให้อี้อวิ๋นเห็นพ้องอย่างยิ่ง ความกล้าหาญที่แข็งแกร่งเป็นคุณสมบัติที่จำเป็นของผู้ที่จะทำการใหญ่

เหล่าวีรบุรุษในประวัติศาสตร์จีน เมื่อตั้งเป้าหมายหนึ่งไว้ ก็จะฝ่าฟันอุปสรรค รุดหน้าไปอย่างกล้าหาญ ไม่ว่าจะเป็นความลำบากหรือสิ่งล่อใจ ล้วนไม่อาจขัดขวางพวกเขาได้!

ความกล้าหาญชนิดนี้ ในประวัติศาสตร์จีนเรียกขานว่า "ปราณ"!

ผู้ที่เข้าใจ "วิชาดูปราณ" สามารถมองเห็นแสงสีม่วงเรืองรองบนศีรษะของบุคคลหนึ่ง แสงสีม่วงนี้ถูกเรียกว่าปราณโอรสสวรรค์ ในนิยายเรียกขานว่าปราณราชันย์

ปราณโอรสสวรรค์คืออะไร หากกล่าวเพียงประโยคเดียวก็คือ มีความสามารถในการทำการใหญ่หรือไม่!

จางถานกล่าวต่อว่า "การที่มีความกล้าหาญหรือไม่ เป็นคุณสมบัติโดยรวมของพวกเจ้า การทดสอบง่ายๆ เพียงครั้งเดียว ยากที่จะครอบคลุมได้ครบถ้วน บัดนี้เริ่มกันเถอะ ให้พวกเจ้าทุกคนล้อมรอบข้าเป็นวงกลมใหญ่ คนที่อยู่ใกล้ที่สุดต้องอยู่ห่างจากข้าอย่างน้อยห้าสิบก้าว!"

เมื่อจางถานกล่าวจบ ฝูงชนก็เริ่มเคลื่อนไหว ผู้คนกว่าหนึ่งพันคนไม่มีผู้สั่งการที่เป็นเอกภาพ ประกอบกับคำสั่งของจางถานที่คลุมเครืออย่างยิ่ง เมื่อเริ่มเคลื่อนไหวจึงเกิดความวุ่นวายโกลาหลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ คนจำนวนน้อยรวมถึงเถาอวิ๋นเซียวและเหลียนเฉิงอวี้ ก็เริ่มแสดงภาวะผู้นำของพวกเขาออกมาทันที

"คนของเผ่าเถาฟังคำสั่งข้า พวกเราจับมือกันเป็นวงกลม โดยมีหัวหน้ากองพันจางเป็นศูนย์กลาง แล้วกระจายตัวออกไป!"

คนของเผ่าเถามีจำนวนมากที่สุด การจับมือล้อมวงจึงช่วยหลีกเลี่ยงความวุ่นวายได้

เผ่าอื่นๆ ก็พากันทำตาม

"อี้อวิ๋น เจ้ายืนบื้ออยู่ทำไม รีบไปฝั่งตรงข้ามสิ ไม่เห็นหรือว่าฝั่งตรงข้ามคนน้อยขนาดไหน!" เหลียนเฉิงอวี้ตะโกนใส่อี้อวิ๋น เขารู้สึกว่าการรักษาความเป็นระเบียบท่ามกลางความวุ่นวาย ก็เป็นการแสดงออกถึงความกล้าหาญรูปแบบหนึ่ง หากแสดงออกมาได้ดี ย่อมสามารถดึงดูดความสนใจจากระดับสูงขององครักษ์มังกรทองได้

นี่คือโอกาสของเขา

อย่างไรเสียอี้อวิ๋นก็เป็นคนของเผ่าเหลียน หากอี้อวิ๋นไม่ฟังคำสั่งและวิ่งพล่านไปทั่ว จะทำให้เขาเสียหน้า และดูเหมือนว่าเขาไร้ความสามารถ

อี้อวิ๋นมองเหลียนเฉิงอวี้ด้วยสายตาเย็นชาแล้วกล่าวว่า "เจ้าจัดการลูกน้องสุนัขของเจ้าให้ดีก็พอแล้ว"

คำพูดของอี้อวิ๋นทำให้แววตาของเหลียนเฉิงอวี้เย็นเยียบ "ดูซิว่าเจ้าจะโอหังได้ถึงเมื่อไหร่ เจ้ามีพรสวรรค์ทางวรยุทธ์จริงๆ ทว่าการทดสอบความกล้าหาญในด่านแรกนี้ เจ้าที่เป็นคนชั้นต่ำที่ขุดดินกินที่บ้านมีบรรพบุรุษเก้าชั่วคนเป็นคนยากจนและขอทาน ดวงชะตาของเจ้าคือดวงขี้ข้าขนานแท้ เจ้าคิดว่าเจ้าจะมีความกล้าหาญหรือ?"

ความกล้าหาญคือความสามารถในการทำการใหญ่ ต้องเป็นผู้มีภาวะผู้นำเท่านั้นถึงจะมีได้ ส่วนในเผ่าเหลียน ใครคือผู้นำ? มันเห็นได้ชัดอยู่แล้ว!

"ลองดูก็รู้" อี้อวิ๋นยักไหล่ "ว่าแต่คุณชายเหลียน แผลของเจ้าหายดีหรือยัง? ประเดี๋ยวตอนทดสอบความกล้าหาญ คงไม่ส่งผลกระทบต่อเจ้าหรอกนะ?"

อี้อวิ๋นเป็นพวกตีคนต้องตีที่หน้า ด่าคนต้องจี้จุดอ่อน

ตอนที่เหลียนเฉิงอวี้ทะลวงระดับโลหิตม่วง เนื่องจากทะลวงล้มเหลว จึงเกิดอาการโกรธจนกระอักโลหิตออกมา นี่คือความอัปยศและความทรงจำอันแสนเศร้าในชีวิตของเขา

เมื่อถูกอี้อวิ๋นสะกิดขึ้นมา สีหน้าของเหลียนเฉิงอวี้ก็มืดมนลงทันที

"เจ้าเดรัจฉานน้อย ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะโอหังได้ถึงวันไหน! สักวันเจ้าต้องตกอยู่ในมือข้า ข้าจะทำให้เจ้ารู้ซึ้งว่าการอยู่อย่างตายทั้งเป็นคืออะไร!"

หลังจากเหลียนเฉิงอวี้กระซิบประโยคนี้จบ ก็หันหลังเดินไปยังอีกทิศทางหนึ่ง

อี้อวิ๋นหัวเราะเบาๆ อย่างไม่ใส่ใจ เขาเคลื่อนตัวไปตามฝูงชนอย่างช้าๆ บางครั้งก็มองไปยังจางถาน เขามองเห็นจางถานสัมผัสที่แหวนมิติที่มือ แล้วหยิบกล่องสีดำที่มีความสูงกว่าสามฉื่อออกมา

กล่องดำนี้สร้างจากเหล็กดำทั้งใบ บนพื้นผิวเต็มไปด้วยลวดลาย ดูเก่าแก่และลึกลับ

เมื่อทุกคนยืนล้อมจางถานเป็นวงกลมเสร็จสิ้น จางถานก็มองไปรอบๆ แล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า "การคัดเลือกรอบแรกกำลังจะเริ่มขึ้น ข้าขอเตือนพวกเจ้าสักประโยค อย่าฝืน หากรู้สึกว่าความเด็ดเดี่ยวของตนเองไม่พอ ก็ให้ยืนห่างออกไปหน่อย เพื่อไม่ให้ต้องบาดเจ็บในภายหลัง"

เมื่อจางถานกล่าวประโยคนี้ออกมา ไม่มีใครขยับเขยื้อน ในทางตรงกันข้าม เถาอวิ๋นเซียว เหลียนเฉิงอวี้ และคนอื่นๆ กลับก้าวไปข้างหน้าอีกไม่กี่ก้าว ยืนในตำแหน่งที่ใกล้กับจางถานมากขึ้น เพื่อแสดงความเด็ดเดี่ยวของพวกเขา

จางถานยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วเปิดกล่องออก เขาหยิบวัตถุสีดำยาวสามฉื่อออกมาจากกล่อง สิ่งนี้เป็นเขาอสูรแหลมโค้ง บนเขามีลวดลายเกลียว ดูราวกับเป็นดาบโค้งเล่มหนึ่ง

อี้อวิ๋นพิจารณาออกว่า วัตถุสีดำชิ้นนี้ควรจะเป็นเขาที่หลงเหลือจากอสูรยักษ์บางชนิด!

หลังจากที่จางถานนำเขาอสูรนี้ออกมา มันกลับค่อยๆ ลอยขึ้นไปในอากาศ ราวกับว่าแรงโน้มถ่วงไม่มีผลใดๆ กับมัน

นี่คือสิ่งที่ใช้ทดสอบความกล้าหาญหรือ?

ผู้คนต่างพากันมึนงงอยู่ชั่วครู่ ไม่รู้ว่าการคัดเลือกจะดำเนินต่อไปอย่างไร ทว่าสิ่งที่น่าประหลาดใจยิ่งนักคือ เมื่อเผชิญหน้ากับเขาอสูรนี้ พวกเขากลับรู้สึกไม่สบายใจอย่างประหลาด

ความไม่สบายใจนี้เกิดขึ้นอย่างไร้สาเหตุ ราวกับมีเมล็ดพันธุ์ถูกปลูกลงในใจของพวกเขา...

"ข้าขอพูดอีกครั้ง ผู้ที่ไม่มีความมั่นใจ ถอยออกไปหน่อยจะดีกว่า ไม่เช่นนั้นการคัดเลือกครั้งนี้อาจทำลายความมั่นใจของพวกเจ้า จนทำให้วันหน้าการฝึกยุทธ์ยากที่จะก้าวหน้าได้อีก"

จางถานกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าเคร่งขรึมออกมาเล็กน้อย สมาชิกองครักษ์มังกรทองที่อยู่รอบตัวเขาต่างพากันถอยหลังไปไม่กี่ก้าว ทิ้งให้จางถานอยู่เพียงผู้เดียว นิ้วมือของเขาจิ้มออกเบาๆ ทุกครั้งที่จิ้มออกไป รอบๆ เขาอสูรนั้นจะมีอักขระกะพริบขึ้นมา!

"ที่แท้เขาอสูรนี้ถูกผนึกไว้ ผู้คุมสอบกำลังคลายผนึก!"

เมื่อเห็นเขาอสูรสว่างขึ้นด้วยอักขระมากมายตามการเคลื่อนไหวของจางถาน อี้อวิ๋นก็เข้าใจขึ้นมาทันที เมื่อก่อนตอนที่เขาได้รับศีรษะสัตว์อสูรหลินชาดจากผู้เฒ่าซู ผู้เฒ่าซูก็เคยทำในลักษณะที่คล้ายกันนี้

หลังจากที่กระดูกสัตว์อสูรถูกตัดออกมา เพื่อป้องกันไม่ให้พลังงานของมันรั่วไหล จึงมีการใช้เคล็ดลับวิชาผนึกพลังงานของมันไว้ เมื่อจะใช้งานจึงค่อยคลายผนึกออก

"นี่ควรจะเป็นเขาอสูรของสัตว์อสูร!" อี้อวิ๋นมีความคิดนี้แวบเข้ามาในใจ หากมันเป็นสัตว์อสูรจริงๆ ย่อมต้องเป็นสัตว์อสูรที่ยอดเยี่ยมมากแน่ๆ เพราะอี้อวิ๋นพบว่า ยิ่งผนึกถูกคลายออกทีละชั้น บนเขาอสูรนี้ก็ปรากฏจุดแสงเจ็ดสีที่พร่างพรายอย่างยิ่ง!

จุดแสงเหล่านี้ คือสิ่งที่อี้อวิ๋นมองเห็นหลังจากที่เขาเชื่อมต่อจิตวิญญาณเข้ากับผลึกม่วงต้นกำเนิด เป็นมุมมองเฉพาะตัวของอี้อวิ๋น

เมื่อเทียบกับพลังงานที่เอ่อล้นอยู่ในเขาอสูรนี้ กระดูกอสูรงูหลามเหมันต์ที่เหลียนเฉิงอวี้เคยหลอมสกัดก่อนหน้านี้ ก็เปรียบเสมือนแสงหิ่งห้อยหน้าดวงจันทร์วันเพ็ญ ซึ่งเล็กน้อยจนไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึงเลย!

"พลังงานที่แข็งแกร่งขนาดนี้ นี่มันเขาอสูรของสัตว์อสูรชนิดใดกัน?"

อี้อวิ๋นรู้สึกตื่นตระหนกในใจ และในตอนนี้ อี้อวิ๋นก็พบว่ารอบตัวเขา ผู้เข้าร่วมจำนวนมากเริ่มมีท่าทีร้อนรน

บางคนยิ่งดูแย่กว่านั้น สีหน้าของพวกเขาขาวซีดลงไปมาก แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างรุนแรง ราวกับได้เห็นสิ่งที่น่าสยดสยองบางอย่าง

ผนึกถูกคลายออกมากขึ้นเรื่อยๆ นิ้วทั้งสิบของจางถานเคลื่อนไหวรวดเร็วประดุจบิน!

จุดแสงเจ็ดสีในสายตาของอี้อวิ๋นเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ พลังงานก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และในเวลานี้ ผู้เข้าร่วมจำนวนมากเริ่มสั่นเทาไปทั้งตัว!

ทันใดนั้น ณ ใจกลางลานกว้าง จางถานก็หยุดมือลง เขามองไปรอบๆ ทุกคนแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "เริ่มแล้ว การคัดเลือกครั้งแรก ทดสอบความกล้าหาญของพวกเจ้า!"

เมื่อกล่าวจบ จางถานก็โบกมือใหญ่ สะบัดผนึกชิ้นสุดท้ายของเขาอสูรนี้ออก!

เมื่อผนึกชิ้นนี้ถูกแกะออก ในสายตาของอี้อวิ๋น มีเสาแสงที่พร่างพรายพุ่งทะยานขึ้นฟ้า ราวกับกระบี่คมที่เสียบทะลุหมู่เมฆ!

………..