บทที่ 31 มีทางแก้หรือไม่?
บทที่ 31 มีทางแก้หรือไม่?
"รอเดี๋ยวหนึ่งนะแฮร์ริสัน ฉันกับลูกศิษย์สุดที่รักยังมีเรื่องต้องคุยกันอีกนิดหน่อย~"
เสียงของแองเจลิกาดังมาจากข้างใน ทำให้แฮร์ริสันประหลาดใจเป็นอย่างมาก
เขาจัดการได้จริงๆ ด้วย!
"เป็นเพชรแท้จริงๆ"
แฮร์ริสันยิ้มพลางรู้สึกยินดีที่ตัวเองเป็นคนค้นพบเขาก่อน
เมื่อรับน้ำใจนี้ไปแล้ว แลนสล็อตต้องเข้าร่วมกับแก๊งมังกรดินของพวกเขาอย่างแน่นอน
...
"ความสามารถในการสกัดบริสุทธิ์น่ะ ห้ามบอกแฮร์ริสันเด็ดขาดนะ"
ขณะเดินไปตามทางสู่สวนหลังบ้าน แองเจลิกาก็จู่ๆ ก็เปิดปากพูดขึ้น
"ทำไมล่ะ?" แลนสล็อตไม่เข้าใจ
"ศักยภาพของความสามารถนายน่ะสูงมาก แต่พลังรบของนายตอนนี้มันยังไม่คู่ควรกัน ถ้ามีใครรู้เข้า สิ่งที่รอนายอยู่อาจจะเป็นชีวิตที่ถูกกักขังราวกับทาส พวกขุนนางน่ะไม่มีสมองหรอก พวกนั้นจะรีดไถนายทั้งวันทั้งคืนจนกว่านายจะไม่มีเหลือแม้แต่หยดเดียว!"
แองเจลิกาหยุดเดินกะทันหัน จ้องมองเขาด้วยดวงตากลมโตราวกับแมว พร้อมกับกำหมัดแน่นแล้วขยับขึ้นลงอย่างแรง เป็นการแสดงท่าทางประกอบคำว่า "รีดจนแห้ง" ได้อย่างเห็นภาพสุดๆ
แลนสล็อต: "อืม"
"เอ๊ะ? นายไม่ถามหน่อยเหรอว่าทำไม?" แองเจลิกาเบิกตากว้าง
"เพราะตอนนี้เขายังเป็นคนที่ควบคุมสถานการณ์ได้อยู่"
แลนสล็อตครุ่นคิดแล้วกล่าว "เขามีพันธะมากเกินไป สิ่งที่ต้องพัวพันก็เยอะ แถมยังเป็นคนใจดีเกินไปอีก ถ้าวันไหนเขาเจอเรื่องที่เขาจัดการไม่ได้ขึ้นมา สถานการณ์มันคงไม่เป็นแบบตอนนี้หรอก"
"เหมือนกับผมนั่นแหละ" แลนสล็อตเติมคำนี้ในใจ
"นายเข้าใจได้ก็ดีแล้ว งั้นนี่ถือเป็นหนึ่งในเงื่อนไขสัญญา" แองเจลิกากล่าว
"โอ้"
แลนสล็อตพยักหน้า แต่แล้วก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะบอกว่า "พระชายารู้เรื่องนี้แล้วนะ"
และแน่นอน ยังมีไกซาร์อีก หมอนั่นรอบรู้ไปเสียทุกอย่าง ขอเพียงแค่อยากรู้ ย่อมมีวิธีหาคำตอบได้แน่นอน
"พระชายา?"
แองเจลิกาชะงักไปเช่นกัน ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้แล้วพูดอย่างจริงจังว่า "จัดการเธอซะ"
"จัดการเธอ..." แลนสล็อตพูดไม่ออก
"ไม่ว่านายจะกล่อมเธอจนยอม หรือจะฝังเธอทิ้ง ความลับของนายก็ห้ามรั่วไหลออกไปเด็ดขาด"
แองเจลิกาเน้นย้ำอย่างขรึมขลัง ก่อนจะอดค่อนขอดไม่ได้ "ให้ตายสิ นั่นพระชายาเชียวนะ ฉันยังอยากจะลองชิมดูบ้างเลย? นายโชคดีขนาดนี้ แต่กลับสนใจแค่เลือดของเธอเนี่ยนะ? นายมันไร้น้ำยาหรือเปล่า?"
"อย่าพูดจาเลอะเทอะน่า"
แลนสล็อตพูดอย่างจนใจ
ข้ามเรื่องการล่วงละเมิดความยินยอมของผู้หญิง ซึ่งในมุมมองของเขาถือเป็นการข่มขืนไปก่อน แม้ว่าร่างกายของซีเลียจะนับว่าโตเต็มวัยแล้ว แต่เธอโตมาในวังหลวง คลุกคลีกับผู้คนและสิ่งต่างๆ น้อยมาก เหมือนนกน้อยในกรงทองที่ยังไม่มีแนวคิดที่ถูกต้องเกี่ยวกับสังคม คนแบบนี้ไม่ว่าหญิงหรือชาย ในสายตาเขาก็แค่เด็กกะโปโลคนหนึ่ง ย่อมไม่มีทางเกิดความสนใจขึ้นมาได้
"ฉันพูดเลอะเทอะ?"
แองเจลิกาเท้าสะเอว เอียงตัวพูดว่า "ฉันพูดเลอะเทอะตรงไหน? นายมีวิธีพิสูจน์ไหมล่ะ?"
"พิสูจน์?"
แลนสล็อตชะงักไป ก่อนจะชี้ไปที่ห้องรับแขกเมื่อครู่แล้วพูดว่า "งั้นเรามาลองทดสอบกันหน่อยไหม?"
"ลอง... อะ? ที่นี่เหรอ? อะ?"
แองเจลิกาใบ้กินทันที สายตาของเธอลอกแลกไปมาระหว่างแลนสล็อตกับห้องรับแขก แก้มแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
"ฮ่าๆๆ..."
แลนสล็อตหัวเราะออกมาในที่สุด เขาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเธอว่า "ไม่ได้หรอกนะ ยัยไก่อ่อน"
"อึ๊ย!"
ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่าผ่านหูทำเอาแม่สาวแสบตัวเกร็งตั้งตรงทันที ความแดงบนพวงแก้มลามไปถึงใบหู
แลนสล็อตส่ายหัว เขารู้สึกมีความสุขขึ้นมาอย่างประหลาด เห็นได้ชัดว่า ความสุขนั้นเป็นโรคติดต่อจริงๆ
"นี่! ฉันไม่ได้ยอมแพ้นะ!"
แองเจลิกาวิ่งตามมาติดๆ พยายามหาคำพูดมาแก้เก้อ "ฉันแค่คิดว่านายมันลามกเกินไปต่างหาก ฉันเลยขอปฏิเสธคำท้าของนายอย่างรุนแรง! คนดีๆ ที่ไหนเขาพูดแบบนี้กับสุภาพสตรีกันฮะ?"
"ครับๆ คุณพูดถูกทุกอย่างเลย" แลนสล็อตตอบแบบปัดรำคาญ
นิสัยของแองเจลิกานั้นถือว่าผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำของเขา การวางตัวค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่ และสามารถไล่ต้อนแฮร์ริสันจนพูดไม่ออกได้ ส่วนเรื่องชอบพูดจาโอ้อวดเก่งแต่ปากนั่น... ก็ขอถือเสียว่าเป็นจุดเด่นที่น่ารักของเธอไปก่อนแล้วกัน
"แค่น!"
แองเจลิกากระแอมเสียงดัง ก่อนจะใช้มือตบหน้าตัวเองเบาๆ เพื่อลดอุณหภูมิความร้อน จากนั้นจึงวิ่งเหยาะๆ มาหยุดตรงหน้าแลนสล็อตเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ในเมื่อตกลงเรื่องการแลกเปลี่ยนกันแล้ว ฉันก็จะให้นายได้เห็น พลังที่แท้จริงของนักปรุงเครื่องหอม"
"ตกลง" แลนสล็อตตอบเสียงเรียบ
ความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสองค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปอย่างละเอียดอ่อนโดยไม่รู้ตัว
"เข้ามา"
แองเจลิกาพาเขาเข้าไปในห้องปิดตายห้องหนึ่งแล้วปิดประตูที่หนักอึ้งลง
"กำแพงและประตูของห้องนี้สร้างจากศิลาปิดกั้น เสียเงินทองไปตั้งเยอะเชียวนะ มันสามารถป้องกันการตรวจจับด้วยเวทมนตร์ได้"
เธอแนะนำพลางกดสวิตช์อันหนึ่ง พื้นห้องบริเวณขอบจู่ๆ ก็เปิดออกเป็นช่องลับ แล้วมีรูปปั้นเหล็กรูปทรงมนุษย์เลื่อนขึ้นมา รูปปั้นเคลื่อนตามรางบนพื้นมาหยุดอยู่ตรงใจกลางห้อง
"นักปรุงเครื่องหอมทั่วไปแค่ปรุงเครื่องเทศ แต่สำหรับนักปรุงเครื่องหอมระดับสูง มันก้าวเข้าสู่ขอบเขตของการเล่นแร่แปรธาตุแล้ว นายคอยดูท่วงท่าของฉันให้ดี"
แองเจลิกาพูดจบ มือขวาก็สะบัดผงสีทองออกมา พร้อมกับที่ปลายนิ้วดีดประกายไฟเล็กๆ ออกมา ประกายไฟกระเด็นไปโดนผงเหล่านั้น พริบตาเดียวมันก็กลายเป็นเปลวเพลิงรูปหัวหมาป่าพุ่งเข้าขย้ำหุ่นเหล็กจำลอง เกิดเสียงระเบิดเป็นแสงไฟอันงดงาม
ผิวของหุ่นจำลองถูกเผาจนกลายเป็นสีแดงจัด แต่ก็กลับสู่สภาพเดิมอย่างรวดเร็ว
"โอ้โห..." แลนสล็อตแสดงสีหน้าตกตะลึง ราวกับกำลังดูดอกไม้ไฟ
"วัตถุดิบชนิดนี้สกัดมาจากดอกนกกระจิบเพลิง เป็นวัตถุดิบจุดไฟระดับหนึ่ง แม้เอฟเฟกต์จะดูหรูหราและปล่อยความร้อนได้นับพันองศาในพริบตา แต่เพราะระยะเวลาสัมผัสมันสั้น พลังทำลายย่อมเทียบกับความสามารถของแฮร์ริสันไม่ได้ แต่ถ้าเติมสารหล่อเย็นเข้าไปล่ะก็..."
แองเจลิกาพูดพลางหยิบขวดแก้วฉลากสีน้ำเงินขว้างออกไป ฝุ่นผงจำนวนมากฟุ้งกระจายขึ้นอีกครั้ง เมื่อปะทะกับอากาศที่ร้อนระอุ มันก็ทำปฏิกิริยาทันที ระเบิดออกเป็นเกล็ดน้ำแข็งก้อนใหญ่เกาะกุมหุ่นจำลองไว้
แองเจลิกากระโดดหมุนตัวเตะเข้าที่ส่วนหัวของหุ่นจำลองอย่างจัง ได้ยินเสียง "กร๊อบ" หัวของหุ่นจำลองหักไปด้านหลัง 15 องศา บริเวณลำคอเต็มไปด้วยรอยร้าว
"อย่างนี้นี่เอง ใช้การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างฉับพลันเพื่อเปลี่ยนโครงสร้างภายในของเหล็ก ทำให้เกิดความเปราะจากความร้อน" แลนสล็อตพยักหน้า
ปรากฏการณ์ทางฟิสิกส์แบบนี้พบเห็นได้ทั่วไปในชีวิตประจำวัน เช่น แก้วน้ำในฤดูหนาวที่เทน้ำร้อนลงไปอาจจะแตก หรือการชุบแข็งอาวุธที่มากเกินไปจนทำให้คมดาบหักง่าย แต่สิ่งที่ไม่ธรรมดาคือวัตถุดิบในมือแองเจลิกาที่สามารถสร้างสภาวะร้อนจัดและเย็นจัดได้ในพริบตา
"มืออาชีพจริงๆ"
ดวงตาของแองเจลิกาฉายแววชื่นชม ก่อนจะกล่าวต่อ "ไฟกับน้ำแข็งถือเป็นวัตถุดิบปรุงเครื่องหอมที่พบเห็นได้ทั่วไป แต่สิ่งนี้สิที่ต่างออกไป..."
พูดจบ เธอก็สะบัดผงสีทองออกมาอีกครั้ง พริบตาที่ฝุ่นผงสัมผัสกับหุ่นจำลอง แสงสว่างจ้าบาดตาก็ระเบิดขึ้นกลางอากาศ สายฟ้าหลายสิบเส้นพุ่งออกมาจากใจกลางแสงสว่าง พันธนาการร่างของหุ่นจำลองไว้ราวกับงูยักษ์ก่อนจะบั่นศีรษะมันจนขาด
เมื่อฝุ่นควันจางลง บนร่างหุ่นเหล็กมีควันสีขาวลอยออกมา รอยตัดที่ลำคอไหม้เกรียมจนเป็นสีดำ ส่งกลิ่นเหม็นไหม้คละคลุ้ง
แลนสล็อตทึ่งจนพูดไม่ออก พลังทำลายระดับนี้มันแทบไม่ต่างจากถูกฟ้าผ่าเลยไม่ใช่หรือ? เพียงแค่กระบวนท่านี้ พลังโจมตีของแองเจลิกาก็สามารถสยบคนส่วนใหญ่ในเมืองเซน่าได้แล้ว ถ้าเธอใช้เครื่องหอมระดับที่สูงกว่านี้ล่ะ?
"เป็นไง? ฉันพูดไม่ผิดใช่ไหม?"
แองเจลิกาเท้าสะเอวอย่างภูมิใจ "มนุษย์ธรรมดาต่อให้ฝึกฝนแค่ไหน วิชาดาบเก่งกาจเพียงใด การจะรับมือคนนับร้อยนับพันก็คือขีดจำกัดแล้ว และนั่นยังไม่รวมพวกผู้ที่ถูกเลือกนะ แต่ความรู้นั้นต่างออกไป ขอเพียงเข้าใจความลับของมันและกระตุ้นพลังแห่งธรรมชาติออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อนั้นเราก็จะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้!"
"อืม..."
แลนสล็อตตกอยู่ในภวังค์ความคิด ความรู้คือพลัง ประโยคนี้เขาเห็นด้วยมาตลอด มนุษย์เดินดินในชาติก่อนไม่มีพลังพิเศษ แต่กลับสร้างตึกสูง สร้างเรือรบ หรือแม้แต่ระเบิดนิวเคลียร์ที่เป็นอาวุธทำลายล้างโลกได้
ดังนั้น เขาจึงอดไม่ได้ที่จะคิดต่อ หากเขามีความสามารถที่สร้างระเบิดนิวเคลียร์ขึ้นมาได้ ปริศนาธรรมที่ไกซาร์ทิ้งไว้... จะมีทางแก้หรือไม่?