บทที่ 23 เกมของซีซาร์

เชฟผู้ชำนาญมักทำอาหารด้วยท่วงท่าที่พริ้วไหว

กาเร็ธสะบัดกระทะผัดอาหารพร้อมกันถึงสามส่วน ปล่อยให้วัตถุดิบเริงระบำอยู่ในกระทะน้ำมันร้อนๆ โดยไม่มีน้ำซอสกระเด็นออกมาแม้แต่หยดเดียว

เมื่อเครื่องปรุงรสสุดท้ายซึมเข้าเนื้อ เขาก็วางกระทะลงแล้วตักปลาหมึกผัดพริกหอมกรุ่นแบ่งลงในจานสามใบอย่างคล่องแคล่ว

"เรียบร้อย จานใหญ่ส่งไปให้หัวหน้าเนท ส่วนอีกสองจานให้โต๊ะอื่น" กาเร็ธสั่ง

"ได้เลยครับๆ"

ลูกมือรีบยกถาดออกไป และนำไปเสิร์ฟตรงหน้าเนทอย่างรวดเร็ว

"ฝีมือของกาเร็ธพัฒนาขึ้นอีกแล้วแฮะ"

เมื่อเห็นปลาหมึกสีสันฉูดฉาดตรงหน้า เนทก็ลอบกลืนน้ำลาย เขาอดใจไม่ไหวรีบคว้าช้อนตักปลาหมึกเข้าปากทันที

"อื้ม!!!"

รสชาติที่คุ้นเคย ความหนึบกรอบที่พอดิบพอดี ทำให้เนทรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกจนเผยรอยยิ้มที่พึงพอใจออกมา

เมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้น ลูอิสที่แอบซุ่มสังเกตการณ์อยู่ชั้นล่างก็รู้สึกพึงพอใจมากเช่นกัน

"กินเข้าไปเถอะ กินเข้าไป นี่จะเป็นอาหารมื้อสุดท้ายของแกแล้ว"

"ซี้ด— ฮู้ว! ทำไมวันนี้ปลาหมึกมันเผ็ดขนาดนี้เนี่ย?"

ขณะที่กำลังกิน ลูกค้าคนหนึ่งทนไม่ไหวต้องโบกมือพัดปากตัวเองพลางยกน้ำผลไม้ขึ้นดื่มอึกใหญ่

"ถ้าไม่ทำเผ็ดๆ แล้วพวกแกจะยอมเสียเงินซื้อน้ำดื่มเหรอ?"

เพื่อนที่นั่งฝั่งตรงข้ามหัวเราะร่า แต่ตัวเองก็ถูกความเผ็ดเล่นงานจนต้องพ่นลมหายใจออกมาไม่หยุด

"หึหึ..."

เนทหัวเราะเบาๆ ก้มลงจิบซุปซีฟู้ด

ปกติเขาเป็นคนกินรสจัดมากอยู่แล้ว รสชาติระดับนี้สำหรับเขาจึงถือว่ากำลังดี

และเมื่อเห็นคนธรรมดาพวกนี้เผ็ดจนหน้าดำหน้าแดง เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะใจลึกๆ เหมือนเป็นผู้ชนะ

ทว่าเมื่อเขาดื่มน้ำซุปลงไป ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกอึดอัดที่หน้าอกอย่างประหลาด ราวกับมีบางอย่างกำลังพุ่งพล่านออกมา

ในวินาทีนั้นเอง ลูกค้าที่เพิ่งบ่นว่าเผ็ดเมื่อครู่พลันลุกพรวดขึ้นมา สองมือตะเกียกตะกายเกาที่ลำคอตัวเองอย่างบ้าคลั่ง

"อึก... อ้า... ฉันทรมานเหลือเกิน..."

เขาก้าวเดินโซเซไปมาเหมือนคนเมา แข้งขาอ่อนแรงจนทำท่าจะล้มพับลงไป

ทั้งที่บนโต๊ะของเขามีเพียงน้ำผลไม้วางอยู่แท้ๆ

"เฮ้ย นายเป็น... อึก... ฉัน..."

เพื่อนของลูกค้าคนนั้นตั้งท่าจะเข้าไปพยุง แต่ใบหน้ากลับเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีม่วงคล้ำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวูบลงไปกองกับพื้นด้วยความมึนงง

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ?"

เนทใจหายวาบ รีบพุ่งเข้าไปตรวจสอบสถานการณ์ทันที

ทว่าเมื่อเขาพยุงร่างนั้นขึ้นมา ก็พบว่ามีเลือดสีดำไหลออกมาจากจมูก เส้นเลือดบนใบหน้ากลายเป็นสีดำขลิบตัดกับผิวหน้าที่แดงก่ำ ดูสยดสยองอย่างยิ่ง

วินาทีถัดมา เสียงจานชามแตกเพล้งก็ดังมาจากโต๊ะข้างๆ ลูกค้าอีกโต๊ะหนึ่งล้มลงจากเก้าอี้ด้วยความเจ็บปวด

เมื่อมองดูปลาหมึกบนโต๊ะของพวกเขา สลับกับความรู้สึกอึดอัดที่หน้าอกของตัวเอง เนทก็รู้แจ้งทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

อาหารนี่มีพิษ!

"เปลี่ยนเป็นเหล็ก!"

เนทตั้งสมาธิ ร่างกายแปรสภาพเป็นเหล็กกล้าอย่างรวดเร็ว

ในสภาวะนี้ อวัยวะภายในและเลือดของเขาก็กลายเป็นเหล็กเช่นกัน พิษใดๆ ที่ต้องอาศัยการไหลเวียนของเลือดจึงไร้ผลต่อเขาโดยสิ้นเชิง

"ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?!"

ลูอิสที่แอบดูอยู่แทบจะถลนออกมาจากเบ้า

มันจะขี้โกงเกินไปแล้ว!

ไอ้หมอนี่นอกจากจะฟันแทงไม่เข้าแล้ว ตอนนี้ยังสามารถหลีกเลี่ยงยาพิษได้อีก

แล้วแบบนี้เขาจะฆ่ามันได้อย่างไร?

"เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น?"

แขกในร้านพากันแตกตื่นชุลมุน เจ้าของร้านที่ได้ยินเสียงเอะอะรีบวิ่งออกมา พอเห็นคนล้มลงไปหลายคน ใบหน้าก็ซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว

"มีคนวางยาในอาหาร ไปตามเชฟของแกมานี่!"

เนทกระชากคอเสื้อเจ้าของร้านขึ้นมา ภายในใจเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ

รวมตัวเขาด้วย มีคนถูกพิษถึงเจ็ดคน ทุกคนล้วนเลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด คาดว่าคงไม่รอดแน่

ไอ้ฆาตกรอำมหิตคนนี้ ถ้าเขาจับได้ล่ะก็ จะต้องถลกหนังมันออกมาให้ได้

"ได้ครับๆ เร็ว! ไปตามคนในครัวออกมาให้หมด! กาเร็ธ! กาเร็ธ!"

เจ้าของร้านเหงื่อท่วมตัว ตะโกนเรียกชื่อเชฟสุดเสียง

กาเร็ธที่ได้ยินเสียงเรียกวิ่งหน้าตั้งออกมา พอเห็นภาพตรงหน้าก็ถึงกับเข่าอ่อน

เนทเดินเข้าไปหาด้วยรังสีฆ่าฟัน ตวาดถามว่า "มีใครแอบเข้าไปในครัวบ้างไหม?"

"คนอื่นเหรอครับ?"

กาเร็ธชงักไปครู่หนึ่งก่อนจะนึกออกทันที "มีครับ! ก่อนที่ผมจะผัดปลาหมึก มีไอ้คนแขนซ้ายขาดคนหนึ่งโผล่มาในครัว แถมยังขโมยเนื้อไปก้อนหนึ่งด้วย ผมอัดมันไปน่วมหนึ่งรอบแล้วก็ไล่มันไปแล้วครับ..."

"ไอ้แขนซ้ายขาด..."

เนทตาเป็นประกายกร้าว เขากวาดสายตามองไปรอบๆ และล็อกเป้าหมายไปที่ชายแขนด้วนคนหนึ่งที่กำลังวิ่งหนีสุดชีวิตอยู่ชั้นล่างทันที

เขาแค่นเสียงเหี้ยม ก่อนจะกระโดดพรวดลงมาจากชั้นสอง

"ซวยแล้ว ซวยแล้ว ซวยแล้ว!"

วินาทีที่เห็นกาเร็ธเดินออกมา ลูอิสก็เริ่มใส่ตีนหมาหนีทันที

เขาคาดไม่ถึงจริงๆ ว่าเนทจะฆ่ายากฆ่าเย็นขนาดนี้

ด้วยนิสัยมุทะลุของหมอนั่น ถ้ามันรู้ว่าเขาฆ่าคนไปตั้งมากมายขนาดนี้ มีหวังมันคงทุบเขาตายคามือตรงนั้นแน่

ขณะที่กำลังหวาดผวาอยู่นั้น เสียงวัตถุเหล็กหนักๆ กระแทกพื้นก็ดังแว่วมาจากทางด้านหลัง

เมื่อหันกลับไปมอง เนทผู้อยู่ในโหมดคลุ้มคลั่งกำลังพุ่งตรงมาหาเขาด้วยความเร็วที่มากกว่าคนปกติถึงสองเท่า

เพียงแค่พริบตาเดียว ลูอิสก็รู้ตัวว่าหนีไม่พ้นแน่

เขาใช้ไหวพริบในวินาทีสุดท้าย หยุดวิ่งแล้วชูมือทั้งสองข้างขึ้น "ดะ... เดี๋ยว... เดี๋ยวก่อน..."

เนทไม่ฟังเสียง เขาพุ่งเข้ามาพร้อมแรงปะทะมหาศาล แทงเข่าเข้าที่ท้องของลูอิสอย่างจัง

แรงกระแทกอันรุนแรงทำให้ร่างกายของลูอิสพับเข้าหากัน เสียง "กร๊อบ" ดังสนั่นมาจากกระดูกสันหลัง ร่างของเขาปลิวไปไกลกว่าสองเมตรราวกับกระสอบทราย ก่อนจะกระแทกเข้ากับร้านปลาทอดริมทางจนล้มระเนระนาด

น้ำมันร้อนๆ ในกระทะหกราดรดลงบนขาของเขา

ทว่าลูอิสกลับทำได้เพียงกุมท้องตัวเองไว้ ร่างกายตั้งแต่ช่วงเอวลงไปไม่มีความรู้สึกใดๆ อีกแล้ว

การโจมตีเพียงครั้งเดียวนี้... ถึงขั้นทำลายกระดูกสันหลังของเขาจนขาดสะบั้น!

เนทเดินตามเข้ามาด้วยเพลิงโทสะ กระชากคอเสื้ออีฝ่ายขึ้นมาแล้วตวาด "แกทำแบบนี้ทำไม?!"

"ฉัน... ฉันมีการ์ด..."

ลูอิสตาพร่ามัว เจ็บปวดจนแทบจะหมดสติ

ทว่าสัญชาตญาณการเอาตัวรอดอันแรงกล้ายังสั่งให้เขาเอื้อมมือไปควานในกระเป๋ากางเกง หยิบการ์ดของซีซาร์ออกมา แล้วเอ่ยอย่างยากลำบาก "ทั้งหมดนี้... คือเกมของซีซาร์... สิ่งที่ฉันทำ... ไม่มีความผิด... แกฆ่าฉัน... ไม่ได้..."

"อะไรนะ?!"

เนทสั่นสะท้านไปทั้งตัว เขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

เขาเคยได้ยินคำประกาศของซีซาร์ในวันนั้นว่า ทุกสิ่งที่ทำเพื่อให้ความปรารถนาเป็นจริงจะไม่ถือเป็นอาชญากรรม

แต่เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าภารกิจแรกของซีซาร์ กลับเป็นการสั่งฆ่ามดปลวกตัวเล็กๆ อย่างเขา!

ทำไมกัน!

"แค่ก..."

ลูอิสอ้วกเป็นเลือด ร่างกายดูทรุดโทรมลงไปอีก

เมื่อนึกว่าไอ้หมอนี่วางยาพิษฆ่าลูกค้าผู้บริสุทธิ์ตั้งมากมายเพียงเพื่อจะฆ่าเขา เนทก็โกรธจนลืมตัว เงื้อหมัดเหล็กขึ้นตั้งใจจะทุบหัวมันให้แหลกคามือ

แต่ในวินาทีนั้นเอง เขาก็พลันนึกถึงคำเดิมพันของแลนสล็อตขึ้นมาได้

ภายในเจ็ดวัน ห้ามฆ่าคน!

กระแสไฟฟ้าประหลาดแล่นผ่านขั้วหัวใจของเนท ทำให้เขาเริ่มเข้าใจเรื่องราวทั้งหมด

เพราะคำเดิมพันของแลนสล็อต เขาจึงอุดอู้อยู่ในบ้านถึงสี่วัน

ถ้าเขาทนต่อได้อีกเพียงสองวัน ลูอิสฆ่าเขาไม่ได้ ภารกิจก็จะล้มเหลวไปเองโดยอัตโนมัติ

ดังนั้นลูอิสจึงต้องใช้วิธีล่อเขาออกมาด้วยการฆ่าภรรยาของขุนนาง และพยายามวางยาพิษเขาระหว่างที่เขากำลังไขคดีจนเสียสมาธิ

นั่นหมายความว่า แลนสล็อตรู้อยู่แล้วเรื่อง "การ์ด" และพยายามจะเตือนเขา

เพราะในยามนี้ ลูอิสมี "พระราชโองการ" ของซีซาร์คุ้มหัวอยู่ ทำอะไรย่อมไม่มีความผิด

หากเขาฆ่าลูอิสตอนนี้ นอกจากจะผิดกฎหมายแล้ว ยังถือเป็นการทำลายกติกาเกมของซีซาร์อีกด้วย

หากทำให้ซีซาร์ไม่พอใจล่ะก็ จุดจบของเขา...

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เนทก็ถึงกับเหงื่อกาฬไหลพรากด้วยความหวาดกลัว

นี่น่ะหรือ... เกมของซีซาร์!