บทที่ 20 ไสหัวไปซะ

"ขอโทษด้วยครับ ผมคงต้องขอคิดดูอีกสักหน่อย"

หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน ในที่สุดแลนสล็อตก็ปฏิเสธคำชวนของเนท

"งั้นเหรอ เอาเถอะ นายค่อยๆ คิดไปแล้วกัน"

เนทลูบจมูก ดวงตาขยับวนไปมาพลางยิ้มกล่าวว่า "เชื่อฉันเถอะ คนใจดีเกินไปแบบแฮริสันไม่เหมาะจะเป็นหัวหน้าหรอก นายอยู่กับเขาได้ไม่นานข้างหน้าหรอก"

"อืมม์"

แลนสล็อตไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ

หากวิเคราะห์ตามเหตุผลทั่วไปในยุคสมัยที่วุ่นวายเช่นนี้ การเป็นคนดีจะทำให้ทำอะไรได้ไม่ถนัดนัก แต่เขาก็จะไม่ถากถางคนที่ยังมีจิตใจเอื้ออารี

หลังจากคิดครู่หนึ่ง เขาจึงเอ่ยขึ้นว่า "ถ้าท่านต้องการจะตอบแทนที่ผมช่วยชีวิตไว้ แค่ให้เลือดผมสักหลอดก็พอครับ"

"เลือด?"

เนทชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า "ไม่มีปัญหา แต่ตอนนี้ตัวเปื้อนโคลนไปหมดคงไม่สะดวก ไว้นายค่อยมาหาฉันพรุ่งนี้แล้วกัน"

เขาอาจจะดุดันแต่ไม่ได้โง่

เรื่องการซื้อใจคนเขาย่อมเข้าใจดี ยิ่งไปกว่านั้น เลือดเพียงหลอดเดียวสำหรับเขามันไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย

"ขอบคุณครับ"

แลนสล็อตพยักหน้าเบาๆ

ยามนี้เขารู้สึกวิตกกังวลเกินไป มีเพียงการเพิ่มความแข็งแกร่งเท่านั้นที่จะทำให้เขารู้สึกมั่นคงขึ้นได้

"ถ้าอย่างนั้น ฉันขอถอนกำลังก่อน"

เนทหันกลับไป มองค้อนใส่แฮริสันอย่างท้าทายหนึ่งที ก่อนจะโบกมือพาลูกน้องหน่วยรักษาเมืองจากไป

แฮริสันยิ้มส่งจนลับสายตา แล้วจึงหันไปสั่งการชายที่มีนัยน์ตาข้างซ้ายเป็นสีเทา จากนั้นจึงหันมาหาแลนสล็อต "ฉันให้พาลอสไปจัดการไอ้พวกตัวปัญหาหน้าบ้านนายให้แล้ว พวกนายกลับไปด้วยกันเถอะ"

"ขอบคุณครับ"

แลนสล็อตไม่ปฏิเสธ

ผลประโยชน์ใดๆ ในโลกนี้ล้วนมาจากการแลกเปลี่ยนคุณค่า

เขาคืนเงินได้ทันเวลา ทำให้แฮริสันหันมาสนใจ และได้รับโอกาสในการใกล้ชิด

ตอนนี้เขาเสี่ยงชีวิตแสดงความสามารถออกมา ย่อมได้รับความคุ้มครองพิเศษ

นี่คือสิ่งที่เขาควรได้รับ

บนหอแทงค์น้ำที่อยู่ไกลออกไป ลูอิสมองดูผู้คนที่ทยอยปีนขึ้นมาจากท่อระบายน้ำพลางกัดนิ้วด้วยความแค้น "ไอ้แลนสล็อตตัวแสบ! ทำไมต้องเป็นแกอีกแล้ว!"

เดิมทีเห็นคาร์ลวินเก่งกาจขนาดนั้น เขาคิดว่าภารกิจคงมีหวังสำเร็จแล้ว

ผลสุดท้ายแลนสล็อตดันสอดมือเข้ามายุ่ง ช่วยชีวิตเนทออกมาได้อีก

หมอนี่มันจะกลัวเขาชนะขนาดนั้นเลยหรือไง!

"ก็จริง แกควรจะกลัวฉัน"

หลังจากโกรธถึงขีดสุด ลูอิสกลับสงบลงอย่างประหลาด

เพราะเนทนั้นฆ่ายากก็จริง แต่หมอนั่นมองคนแค่เปลือก แถมยังใจร้อนวู่วาม จุดอ่อนเห็นชัดเจนยิ่งกว่าอะไรดี

รอให้เขาจัดการเนทให้ตายเสียก่อน รายต่อไป... ก็ถึงตาแลนสล็อตแล้ว!

เขายังไม่แพ้!

...

"มองไม่ออกเลยนะ ว่านายจะเก่งขนาดนี้"

ระหว่างทางกลับบ้าน พาลอสนัยน์ตาเทาเป็นฝ่ายชวนคุยก่อน

พาลอสต่างจากแฮริสันที่ดูผ่อนคลายและเข้าถึงง่าย แววตาของเขานั้นคมปลาบเปิดเผยรังสีอัมหิต

เขาใส่เสื้อคลุมยาวสีดำซอมซ่อ มีสนับโลหะสำหรับต่อสู้คลุมทั้งแขนและไหล่ ผ้าคลุมสั้นตกจากต้นคอถึงเพียงเอว ให้ความรู้สึกเฉียบคมและรวดเร็วแบบคนที่ฆ่าคนได้อย่างหมดจด

"เครื่องแต่งกายแบบนี้... คุณเป็นคนของคริสตจักรเหรอ?" แลนสล็อตถาม

"อา..."

พาลอสก้มมองชุดตัวเองแล้วตอบว่า "จะว่ามีความเชื่ออยู่บ้างก็ได้"

"ความเชื่ออยู่บ้าง หมายความว่ายังไง?" แลนสล็อตไม่เข้าใจ

"คริสตจักรของเราล่มสลายไปแล้ว อืม... จะพูดยังไงดี เดิมทีฉันเป็นคนของอาณาจักรโลธาร์ ต่อมาประเทศพินาศ คริสตจักรก็เลยไม่มีอยู่อีกต่อไป"

คำพูดของพาลอสอาจจะดูสับสนเล็กน้อย แต่แลนสล็อตเข้าใจได้ทันที

นี่มันคือการกวาดล้างลัทธิความเชื่อนี่นา?

ในอดีตจักรพรรดิของโลกเก่าก็เคยทำแบบนี้ จนสุดท้ายเหลือเพียงลัทธิขงจื๊อที่ได้รับการยกย่องเพียงหนึ่งเดียว

และจักรวรรดิซูย่าในตอนนี้ก็มีเพียงคริสตจักรแห่งเทพโอบอุ้มเพียงแห่งเดียว ทุกอย่างช่างประจวบเหมาะกันเหลือเกิน

"เอ้อ เพราะกลัวนายจะเข้าใจผิด พี่ใหญ่เลยให้ฉันช่วยอธิบายหน่อย"

น้ำเสียงของพาลอสดูเกร็งเล็กน้อย แต่ก็ยังฝืนพูดต่อ "ถึงพวกเราจะทำงานทวงหนี้ที่ดูสกปรก แต่พวกที่ยืมเงินเราไปแล้วไม่คืน ส่วนใหญ่ก็ไม่ใช่คนดีอะไรหรอก ไม่พวกผีพนัน ก็พวกขยะสังคม"

"แล้วถ้าคืนไม่ไหวล่ะ?" แลนสล็อตถามต่อ

"พวกเขามีของค้ำประกัน ไม่บ้านก็เป็นโบราณวัตถุตกทอดของตระกูล" พาลอสกล่าว

"ที่ผมค้ำประกันไว้ก็คือบ้านเหมือนกันเหรอ?" แลนสล็อตจำไม่ได้

"นาย... นอกจากค้ำบ้านแล้ว นายยังค้ำตัวเองไว้ด้วย" พาลอสตอบ

"พับผ่าเหอะ"

แลนสล็อตยอมใจจริงๆ เจ้าของร่างเดิมนี่มันเกินเยียวยา

บ้านพื้นที่ 40 ตารางเมตร พ่วงด้วยตัวคนอีกหนึ่งคน ดันขายไปในราคาแค่ 12 เหรียญเงินเนี่ยนะ?

ถ้าเขาต้องถูกแก๊งมังกรโคลนจับไปเป็นทาสเพราะไม่มีเงินคืน ก็คงไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจเลย

"นี่คือสัญญาของนาย ไรลีย์เพิ่งให้ฉันมาเมื่อกี้"

พาลอสหยิบสัญญาขายตัวของแลนสล็อตออกมา

"ขอบคุณ"

แลนสล็อปรับสัญญามาแล้วใช้ไม้ขีดไฟจุดเผามันจนมอดไหม้

พาลอสมองไปข้างหน้า บ้านของแลนสล็อตอยู่ตรงหน้าแล้ว เขาจึงเอ่ยว่า "ฉันจะเริ่มงานละนะ"

พูดจบเขาก็เดินนำไปข้างหน้า

เนื่องจากการช่วยเหลือใช้เวลานาน ตอนนี้จึงเข้าสู่ช่วงเช้ามืดแล้ว จิ๊กโก๋หลายคนนอนหลับอยู่แถวนั้นเหมือนใช้ที่นี่เป็นรูใต้สะพาน

เมื่อเดินเข้าไปใกล้ เห็นจิ๊กโก๋ท่าทางกะล่อนคนหนึ่งกำลังเหยียบบ่าลูกน้องที่ร่างบาง ปีนขึ้นไปแอบดูทางช่องระบายอากาศ

"อย่าขยับสิวะ อย่าขยับ! สูงขึ้นอีกนิด!"

จิ๊กโก๋กะล่อนเตะบ่าคนข้างล่างสองที

คนที่กล้ามาวางอำนาจแถวนี้ย่อมเป็นเจ้า "หนูนา" นั่นเอง

เขาเป็นคนของแก๊งหมาป่าพเนจรที่มีภูมิหลัง แถมยังเคยวางอำนาจตบตีคนอื่นมาแล้ว จิ๊กโก๋แถวนี้จึงต้องฟังเขา

แต่พาลอสไม่ใช่คนพวกนั้น เขาเดินเข้าไปกระชากแขนขวาของหนูนาแล้วเหวี่ยงลงมาทันที

หลังของหนูนากระแทกเข้ากับกำแพงฝั่งตรงข้ามจนร้องโอดโอยเตรียมจะด่าทอ

แต่ยังไม่ทันได้อ้าปาก พาลอสก็คว้าไม้ไผ่แถวนั้นฟาดจนขาของมันหักสะบั้น!

"อ๊ากกก!!!"

เสียงร้องโหยหวนของหนูนาดังก้องไปครึ่งถนนส้ม จิ๊กโก๋ที่นอนหลับอยู่ต่างสะดุ้งตื่นและพากันตะเกียกตะกายหนีออกจากที่เกิดเหตุ

พาลอสเตะเข้าที่ลำคอของหนูนาจนสลบเหมือด จากนั้นก็ลากร่างที่ไร้สติออกมา แล้วประกาศต่อหน้าจิ๊กโก๋ที่เหลือว่า "ฟังให้ดี! ฉันคือพาลอสนัยน์ตาเทา ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป แลนสล็อตอยู่ในความคุ้มครองของแก๊งมังกรโคลน ถ้าใครกล้ามาแอบดูที่นี่อีก พวกแกต้องเป็นคนไล่มันไป ถ้าผ่านไปสามวัน ฉันยังเห็นใครมาป้วนเปี้ยนหน้าบ้านหลังนี้อีก ฉันจะหักขาพวกแกทุกคน!"

"หา?!"

เมื่อได้ยินคำของพาลอส เหล่าจิ๊กโก๋ต่างทำสีหน้าเหมือนบ้านไฟไหม้

เพราะคนที่ยังวนเวียนอยู่ตอนกลางคืนส่วนใหญ่เป็นพวกไม่มีที่ซุกหัวนอนและเป็นระดับล่างสุดในหมู่จิ๊กโก๋

จะให้ไปสู้กับพวกที่มาตอนกลางวันซึ่งดูมีระดับกว่า ต้องรุมหลายคนถึงจะไหว แถมตัวเองยังอาจจะเจ็บตัวอีก

แต่ถ้าไม่ทำ พาลอสนัยน์ตาเทาก็ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่หักขาเลย อาจจะโดนฆ่าทิ้งก็ได้

นี่คือความเก๋าเกมของพาลอส เพราะถ้าแค่ปล่อยไปเฉยๆ พวกคนพาลเหล่านี้ย่อมไม่มีวันจำ

"ตอนนี้ เอาไอ้สวะนี่ไป แล้วไสหัวไปซะ!"

พาลอสเหวี่ยงร่างหนูนาออกไป จิ๊กโก๋ที่อยู่ใกล้ที่สุดรีบแบกร่างมันขึ้นบ่าแล้ววิ่งหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต

หลังจากจัดการเสร็จสิ้น พาลอสหันมาหาแลนสล็อตแล้วกล่าวว่า "เรียบร้อยแล้ว"

"ลำบากคุณแล้ว"

แลนสล็อตพยักหน้าเบาๆ

หากให้เขาจัดการเอง เขาคงต้องสู้กับคนพวกนี้หลายยก และยังเสี่ยงต่อการถูกรุมทึ้ง

แต่พาลอสใช้เพียงประโยคเดียวก็จบเรื่องได้

นี่คือห่วงโซ่อาหารของเมืองเซน่า

ชาวบ้านกลัวจิ๊กโก๋ จิ๊กโก๋กลัวนักทวงหนี้ นักทวงหนี้ฟังคำสั่งแฮริสัน แฮริสันยังต้องเกรงใจเจ้าหน้าที่รักษาความสงบอย่างเนท

สูงขึ้นไปกว่านั้น ยังมีหัวหน้าแก๊งใหญ่และกลุ่มอำนาจหลักของเจ้าเมือง

สรุปแล้ว หากต้องการหลุดพ้นจากการถูกกดขี่เช่นนี้ เขาจำเป็นต้องเข้าร่วมขุมกำลัง และทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น