บทที่ 17 ในสถานที่อันมืดมิดและคับแคบ

เสื้อผ้าและผิวหนังของเอ็ดดี้ถูกครูดจนขาดวิ่น เต็มไปด้วยรอยลากจูง แต่บนพื้นดินกลับไม่มีร่องรอยที่สอดคล้องกันเลย

แฮริสันยังคงไม่เข้าใจความหมายของแลนสล็อต จึงถามว่า "อย่ามัวเล่นลิ้นอยู่เลย นายต้องการจะบอกอะไรกันแน่?"

"หากเป็นพวกเราที่ลากศพ รอยครูดบนตัวศพมักจะมีเพียงด้านเดียวที่สัมผัสกับพื้นดิน แต่คุณดูสองศพนี้สิ ทั้งแผ่นหลัง แขนทั้งสองข้าง รวมไปถึงปลายจมูกและหน้าผาก ต่างก็มีร่องรอยการเสียดสี"

แลนสล็อตชี้จุดที่มีการเสียดสีบนศพพลางอธิบาย แล้วจึงสรุปข้อสันนิษฐาน

"นั่นหมายความว่า เขาไม่ได้ถูกลากไปตามพื้นโดยใครบางคน แต่ถูกลากผ่านช่องว่างที่มีการเสียดสีทั้งสี่ด้าน อย่างเช่น... ในท่อระบายน้ำ!"

"ในท่อเหรอ?!"

หัวใจของแฮริสันสั่นสะท้าน เขามองเข้าไปในส่วนลึกของตรอก บนพื้นมีตะแกรงระบายน้ำรูปสี่เหลี่ยมวางอยู่

และเมื่อครู่ตำแหน่งของเนทอยู่อีกฝากหนึ่งของตรอก หากวิ่งมาทางนี้ก็จำเป็นต้องผ่านตะแกรงนั่น

นั่นหมายความว่า...

"สำนึกได้แล้วสินะ"

แลนสล็อตพยักหน้าแล้วกล่าวต่อ "ตอนแรกที่เห็นโคลนสกปรกมากมายขนาดนั้นผมก็รู้สึกแปลกใจแล้ว แต่เพราะศพถูกทิ้งไว้ในร่องน้ำน้ำคร่ำ ในตอนแรกผมจึงไม่ได้คิดลึกไปกว่านั้น แต่พอเห็นศพที่ปรากฏบนดาดฟ้าก็เต็มไปด้วยโคลนเหมือนกัน ผมถึงรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ เพราะศพที่ถูกโยนลงมาจากฟากฟ้าไม่ควรจะมีโคลนเยอะขนาดนั้น พูดง่ายๆ ก็คือ หมอนั่นโยนศพไว้บนตึกเพื่อเจตนาปกปิดพลังของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็ใช้วิธีล่อเสือออกจากถ้ำเพื่อดึงคุณกับผมออกไป ให้เนทต้องอยู่ลำพัง พลังของมันอาจจะเป็นแค่การลากคนเข้าไปในซอกหลืบก็ได้!"

"ลากคนเข้าไปในซอกหลืบ!"

สีหน้าของแฮริสันชะงักค้าง ในใจพลันสว่างวาบ

หากเป็นเช่นนั้น ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลแล้ว

เพราะบริเวณที่ศพของโรเบิร์ตตกลงมานั้นมีปล่องไฟอยู่

หากมันโยนศพออกมาจากที่นั่นแล้วหลบหนีเข้าไปซ่อนตัวใหม่ มันก็สามารถหนีไปได้ก่อนที่เขาจะตรวจพบจริงๆ

พลังประเภทนี้หากมีการระวังตัวแล้วย่อมยากที่จะลงมือสำเร็จ คนร้ายถึงได้ยอมเสียสละเวลาขนาดนี้เพื่อปกปิดมัน!

...

"อ๊ากกก!!!"

ภายในท่อระบายน้ำที่มืดมิดสนิท เนทที่อยู่ในสภาพร่างกายเป็นโลหะกำลังถูกลากจูงไป ร่างกายเสียดสีกับผนังท่อจนเกิดประกายไฟเป็นระยะ

"นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น ฉันอยู่ที่ไหน!"

หัวใจของเนทเต้นรัวไม่หยุด เริ่มรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาบ้างแล้ว

เขาตั้งใจแยกตัวออกมาลำพังเอง

ศพที่ถูกโยนไว้บนตึกนั้นเห็นชัดว่าเป็นเหยื่อล่อเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ดังนั้นเขาจึงคิดจะซ้อนแผนเพื่อล่อให้คนร้ายปรากฏตัวออกมา

ทว่าเหตุการณ์กลับดำเนินไปเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้ คนร้ายปรากฏตัวขึ้นจากด้านหลังอย่างไร้เสียง ปิดปากเขาแล้วเริ่มลากจมดิ่งลงไป

ความเร็วในการจมนั้นรวดเร็วมาก พอเขารู้ตัวอีกทีเขาก็ติดอยู่ในพื้นที่คับแคบแห่งนี้แล้ว มองไม่เห็นสิ่งใดเลย

ที่แย่ไปกว่านั้นคือ มือทั้งสองข้างของเขาเหมือนกับโรเบิร์ต คือถูกแนบชิดติดกับสีข้างขาทั้งสองด้าน

ท่าทางนี้ในท่อระบายน้ำทำให้ไม่สามารถออกแรงได้เลย

เขาติดแหง็กเข้าแล้ว!

"แฮริสัน!!!"

เนทเค้นแรงตะโกนสุดเสียง

ทว่าหัวของเขาอยู่ห่างจากฝาท่อระบายน้ำมาก เสียงจึงยากที่จะส่งออกไปถึงด้านนอก

ในตอนนั้นเอง เงาที่ลากเขาก็หยุดลง แล้วถีบเข้าที่หน้าของเขาหนึ่งที

ยามนี้เนทเปลี่ยนร่างเป็นโลหะทั้งตัว จึงไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

กลับกลายเป็นคนที่เตะเขาเสียเองที่ถูกสะท้อนกลับจนปวดฝ่าเท้าและร้องอุทานด้วยความเจ็บปวด

"พับผ่าเหอะ เมสสิยาห์เอ๊ย แข็งชะมัด"

"แกคือ..."

เนทรู้สึกว่าเสียงนี้คุ้นหูอยู่บ้าง แต่ก็นึกไม่ออก

"จำฉันไม่ได้เหรอ?"

อีกฝ่ายตอบกลับด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า ราวกับต้องการจะประชดประชันอะไรบางอย่าง

แต่เนทฟังไม่ออกแม้แต่น้อย และย่อมนึกไม่ออกเช่นกัน

ดังนั้น ผู้ลอบโจมตีจึงให้คำใบ้ "แกมันระดับไหน ถึงกล้ามาใช้โต๊ะตัวเดียวกับข้า?"

"แกเองเหรอ?!"

เนทนึกออกในทันที

นี่ไม่ใช่ไอ้โง่ที่แย่งโต๊ะเขาเมื่อตอนกลางวัน แล้วถูกเขาโยนลงมาจากตึกหรอกหรือ?

"นึกออกแล้วล่ะสิ?"

ผู้ลอบโจมตีส่งเสียงหัวเราะ "เหอะๆ" อย่างพิลึกพัลลือ ก่อนจะกล่าวว่า "ได้ยินมาว่าการเปลี่ยนเป็นโลหะของแกไม่มีจุดอ่อน วันนี้ข้าจะขอลองดูหน่อยว่าข้าจะฆ่าแกให้ตายได้ไหม!"

"แกคิดจะทำอะไร?"

ในพื้นที่ที่มองไม่เห็นสิ่งใดและคับแคบ เนทมีความรู้สึกหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เขาเพิ่งค้นพบเป็นครั้งแรกว่า พลังของตัวเองดูเหมือนจะไม่ได้ไร้เทียมทานขนาดนั้น

"โปรดติดตามชม"

ผู้ลอบโจมตีหัวเราะเบาๆ แล้วหายวับไปทางปลายท่ออีกด้านหนึ่งอย่างรวดเร็ว

เมื่อสบโอกาส เนทจึงรีบขยับขาทั้งสองข้าง พยายามจะถอยหลังไปทางปากหลุม

แต่เพียงแค่ฝ่าเท้าของเขาตั้งขึ้น ส้นเท้าก็สัมผัสเข้ากับผนังท่อด้านบน ส่วนเอวทางด้านหลังก็ถูกยันไว้แน่นจนขยับเขยื้อนไม่ได้เลย

เมื่อเห็นว่าวิธีนี้ใช้ไม่ได้ผล เนทจึงเกร็งแขนทั้งสองข้าง พยายามจะใช้พละกำลังมหาศาลค้ำยันให้ท่อระบายน้ำรอบข้างแตกออก

ทว่าในท่าทางที่มือแนบชิดติดขา เขาไม่สามารถสำแดงพลังออกมาได้แม้แต่สองส่วน

ยิ่งไปกว่านั้นท่อใต้ดินนี้ฝังอยู่ลึกมาก รอบข้างล้วนเป็นดินหินที่อัดแน่น พละกำลังที่ต้องใช้ในการค้ำยันให้เคลื่อนที่ได้คงต้องใช้เป็นพันตัน

ดังนั้นไม่ว่าเขาจะบิดตัวอย่างไร ก็ไม่เกิดผลลัพธ์ใดๆ เลย

"อ๊ากกก!!!"

เนทแทบจะสติแตก เขาเอาหัวโขกพื้นอย่างบ้าคลั่ง

นี่มันพลังปัญญาอ่อนแบบไหนกัน?

อาศัยสภาพแวดล้อมมาสยบเขาจนอยู่หมัด!

นี่เขาจะต้องมานอนรอความตายอยู่ในที่แบบนี้จริงๆ เหรอ?

ขณะที่กำลังสิ้นหวังอยู่นั้น จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงเปียกแฉะและเหนียวหนืดดังมาจากด้านหน้า

"นี่มัน..."

หัวใจของเนทหล่นวูบ ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก สีหน้าพลันบิดเบี้ยว กลายเป็นความตื่นตระหนกหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!

"ฮ่าๆๆ! มาดูซิว่าแกจะทนอยู่ภายใต้การปกคลุมของสิ่งเหล่านี้ได้นานแค่ไหน!"

ผู้ลอบโจมตีส่งเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แล้วสาดของที่นำติดตัวมาใส่หน้าเนทอย่างไม่ยั้ง

"โฮลี่... เชท!!!"

เนทหวาดกลัวถึงขีดสุด น้ำตาแทบจะไหลออกมาจากดวงตาเหล็ก

ใช่แล้ว

มันคือกองโคลนเน่าเหม็นกองมหึมา!

...

"แต่ถึงแม้จะรู้เรื่องนี้แล้ว เราจะจับมันได้ยังไงล่ะ?"

หลังจากคาดเดาพลังของคนร้ายได้แล้ว แฮริสันก็ต้องเผชิญกับปัญหาใหญ่อีกประการหนึ่ง

อีกฝ่ายอาจจะพุ่งเป้ามาที่เนท ตอนนี้มันลงมือสำเร็จแล้ว อาจจะไม่ย้อนกลับมาอีกก็ได้

"คืนนี้มันฆ่าคนไปติดต่อกันถึงสามคน เป็นช่วงที่ความมั่นใจพองโตที่สุด หากรอให้มันสงบสติอารมณ์ลง มันอาจจะไม่ประมาทขนาดนี้ ดังนั้นเราจำเป็นต้องมีเหยื่อล่อตัวใหม่" แลนสล็อตกล่าว

ความโหดเหี้ยมของคนร้ายนั้นไม่ธรรมดา และตอนนี้เขาเองก็เป็นผู้อยู่ในเหตุการณ์

หากเลือกที่จะถอนตัวตอนนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้ความลับรั่วไหล คนร้ายอาจหาโอกาสมาฆ่าเขาในภายหลัง ซึ่งถึงเวลานั้นโอกาสรอดชีวิตจะยิ่งน้อยลงไปอีก

ดังนั้น ตอนนี้เขาอยากจะถอยก็ถอยไม่ได้แล้ว!

"เหยื่อล่อ? นายหรือฉันล่ะ? มันอาจจะไม่สนใจพวกเราก็ได้นะ"

แฮริสันสงบสติอารมณ์ลง สายตากวาดมองไปตามปากท่อระบายน้ำรอบๆ อย่างไม่ลดละ

ขนาดเนทยังตกที่นั่งลำบาก ความอันตรายของคนร้ายย่อมไม่ต้องพูดถึง

หากตอนนี้พวกเขามีชีวิตรอดกลับไปได้ ก็คงมีคนต้องตายเพิ่มขึ้นอีกมาก!

ดังนั้นเขาต้องคว้าทุกโอกาสเพื่อกำจัดหมอนั่นให้ได้

"ไม่ใช่ทั้งคู่ครับ"

แลนสล็อตเดินเข้าไปใกล้ศพของโรเบิร์ตแล้วถามว่า "ผมอยากถามหน่อย คนที่ป่วยเป็นโรคกระหายเลือดเหล่านั้น ล้วนเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีพลังของผู้ถูกเลือกใช่ไหมครับ?"

"เอ่อ... ก็น่าจะใช่?"

แฮริสันเองก็ไม่มั่นใจ

เขาได้สัมผัสกับเหยื่อเพียงบางส่วนเท่านั้น ไม่สามารถเป็นตัวแทนของทั้งหมดได้

อีกอย่าง เขาไม่ได้สังเกตเรื่องนั้นจริงๆ

"ผมจะลองดูก่อน คุณช่วยระวังหลังให้ผมด้วย"

แลนสล็อตลากศพออกห่างจากปากท่อระบายน้ำ จากนั้นก็เทสารเรืองแสงชนิดหนึ่งทิ้ง แล้วใช้หลอดทดลองตวงเลือดออกมาส่วนหนึ่ง

เขาเชื่อว่าการพยายามปกปิดร่องรอยใดๆ ล้วนเป็นจุดบอด

ในเมื่อคนร้ายยอมเสียเวลาปกปิด ย่อมไม่ใช่เพราะว่างจนไม่มีอะไรทำ

หมอนั่นน่าจะชอบเลือดเหนือธรรมชาติ ดังนั้นตอนจู่โจมผู้ถูกเลือกมันถึงได้กินอย่างเอร็ดอร่อยและไม่เหลือผู้รอดชีวิต

และเขา

สามารถสร้างสิ่งที่ดียิ่งกว่าได้!

"สกัด!"

เมื่อเร่งพลังการสกัดจนถึงขีดสุด เลือดในหลอดทดลองก็เกิดเป็นวงวนอย่างรวดเร็ว

ทว่าครั้งนี้สิ่งที่แลนสล็อตทำไม่ใช่การแยกเลือด แต่เป็นการสกัดสารละลายให้บริสุทธิ์

เพราะสำหรับแวมไพร์แล้ว เลือดคืออาหาร เปรียบได้กับชานมที่มนุษย์ดื่ม

รสชาติของชานมนั้นปรุงแต่งด้วยน้ำตาลและนม หากวิเคราะห์ตามหลักการนี้ ปัจจัยที่กำหนดรสชาติของเลือด ก็น่าจะเป็นความเข้มข้นของพลาสมา

และการสกัดระดับนี้ เขาใช้พลังดั้งเดิมก็สามารถทำได้แล้ว!

...

"ฮ่าๆๆ หอมไหมล่ะ? อร่อยไหม? กล้ามาแย่งที่นั่งกับข้า แกมัน... หืม?"

ผู้ลอบโจมตีกำลังแกล้งเนทอยู่ในท่อระบายน้ำ ทันใดนั้นเขาก็ได้กลิ่นประหลาดอย่างหนึ่ง

เขาใช้พลังพุ่งผ่านท่อระบายน้ำอย่างรวดเร็ว แล้วโผล่หัวออกมาจากท่อระบายน้ำท่อหนึ่ง

จากนั้น เขาก็ได้เห็นแลนสล็อตยืนอยู่กลางถนนใหญ่

ในมือของชายหนุ่มกำลังถือหลอดบรรจุเลือดที่มีกลิ่นหอมหวานน่าอัศจรรย์ และข้างในนั้นยังเปล่งประกายแสงที่ลึกลับออกมาด้วย!