บทที่ 2 คุณค่าของพระสนม

ทะลุมิติมาวันที่สี่ ได้ครอบครองพระสนมหนึ่งนาง นี่เป็นเรื่องที่แลนสล็อตไม่ได้คาดคิดเอาไว้เลย

ทว่าสำหรับจักรพรรดิอย่างไกซาร์นั้น เขาเองก็พอจะได้ยินกิตติศัพท์มาบ้าง

หมอนั่นคือทรราชอย่างไม่ต้องสงสัย จุดนี้เริ่มฉายแววให้เห็นตั้งแต่ตอนที่เขาออกรบพิชิตใต้หล้า

ชีวิตการรบของเขาไม่เคยพ่ายแพ้แม้แต่ครั้งเดียว แต่เขากลับเกลียดพวกประเภทที่ยอมตายแต่ไม่ยอมจำนนเป็นที่สุด

หากแม่ทัพที่มีความสามารถจนเขาให้การยอมรับเกิดพ่ายแพ้แล้วยังแสดงท่าทีซื่อสัตย์ภักดีต่อแผ่นดินเกิดของตนอย่างถวายหัว เขาจะออกคำสั่งให้ฆ่าล้างเมืองทันที

ครั้งแรกที่เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น ประชาชนจะพากันสาปแช่งในความโหดเหี้ยมของเขา

แต่พอเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สาม ธรรมชาติของมันก็เริ่มเปลี่ยนไป

เพราะมนุษย์ทุกคนย่อมรักตัวกลัวตาย หากแม่ทัพทุกคนรู้ทั้งรู้ว่าไกซาร์จัดการเรื่องต่างๆ เช่นนี้ แต่ยังดึงดันจะรักษาชื่อเสียงอันสะอาดบริสุทธิ์ของตนจนดึงเอาคนนับแสนไปตายตกตามกัน เช่นนั้นเมื่อถึงคราวของพวกเขา พวกเขาไม่ตายกันหมดหรอกหรือ?

ด้วยเหตุนี้ ความซื่อสัตย์จึงกลายเป็นการสร้างภาพเพื่อชื่อเสียง ส่วนการสวามิภักดิ์กลับกลายเป็นคุณธรรม

เมืองหลายแห่งเมื่อต้องเผชิญหน้ากับกองทัพมหึมาของไกซาร์ ต่างก็สูญเสียความปรารถนาที่จะขัดขืน ยอดขุนพลผู้ภักดีแม้แต่จะฆ่าตัวตายยังไม่กล้า นั่นทำให้เส้นทางสู่ความเป็นใหญ่ของไกซาร์ราบรื่นอย่างไร้ที่เปรียบ

ส่วนเหล่าแม่ทัพที่ถูกคุมขังอยู่ในคุกและได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดทำได้เพียงมีชีวิตอยู่ท่ามกลางความสงสัยและเสียใจภายหลังต่อตนเองเท่านั้น

ต่อเรื่องนี้ อาลักษณ์แห่งราชสำนักได้บันทึกไว้ว่า: จักรพรรดิไกซาร์ผู้ยิ่งใหญ่ทรงมองการณ์ไกล ฆ่าล้างสามเมืองสยบสิบเมือง ลดจำนวนผู้เสียชีวิตในสงครามลงอย่างมหาศาล ทรงกวาดล้างนานาประเทศทั่วโลก เป็นผู้เกรียงไกรหนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์

บางทีในอีกหลายร้อยหลายพันปีข้างหน้า บันทึกประวัติศาสตร์แห่งกาลเวลาอาจเปลี่ยนมุมมองของคนรุ่นหลังที่มีต่อไกซาร์ แต่ในตอนนี้ หลายคนต่างรู้ดีว่าไกซาร์เป็นเพียงคนเสียสติที่ไม่มีใครต้านทานได้เท่านั้น

นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่แลนสล็อตเลือกขอพระสนม

ในชาติก่อนเขาเป็นครูสอนหนังสือ วันๆ คลุกคลีอยู่กับตำรามากมาย จึงพอมีความรู้เกี่ยวกับศาสตร์แห่งการปกครองและเล่ห์เหลี่ยมของจักรพรรดิอยู่บ้าง

ความคิดของไกซาร์นั้นวิเคราะห์ได้ง่ายมาก เขาแค่ต้องการหาความสำราญ หากทำให้เขาสนุกก็จะได้รับรางวัล แต่ถ้าหากไปทำให้เขาเสียอารมณ์ ก็อาจจะตายแบบไม่มีที่กลบฝัง

ดังนั้น เขาจึงจำเป็นต้องชี้ให้เห็นถึงปัญหาของคอนเนอร์

แต่การทำเช่นนั้น ย่อมเป็นการล่วงเกินกองอัศวินวายุอินทรีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

นั่นคือขุมกำลังขนาดมหึมาที่สามารถทำลายราชรัฐหนึ่งได้เลย หากเขาไม่เลือกให้ดี เพียงแค่อัศวินคนเดียวที่มีใจอาฆาตแค้น ก็เพียงพอจะทำให้เขาตายโดยไม่มีที่ฝังแล้ว

ทว่าหากเลือกอำนาจวาสนา สามัญชนชั้นต่ำที่ไร้รากฐานอย่างเขา ภายใต้การบีบคั้นของเหล่าขุนนางเกรงว่าจะมียามมีชีวิตอยู่ได้ไม่กี่วัน

หากเลือกความมั่งคั่ง แค่จิ๊กโก๋ขี้อิจฉาสักสองคนมาหาเรื่องเขาก็คงรักษาเงินไว้ไม่ได้แล้ว

ส่วนอำนาจทหารน่ะหรือ?

เมื่อไม่มีบารมี เข้าไปแล้วก็เป็นได้แค่แม่ทัพที่ไร้ลูกน้อง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เขาทำสงครามไม่เป็นเลย

แต่พระสนมนั้นต่างออกไป

นางเป็นพี่สาวที่มาร์ควิสคอนเนอร์หลงใหล ทั้งยังเป็นสายสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกับไกซาร์ ขอแค่นางยืนอยู่ในบ้านหลังนี้ พวกสอพลอหรือคนพาลเหล่านั้นก็ย่อมไม่กล้ามากล้ำกราย สามารถคุ้มครองความสงบสุขให้เขาได้ชั่วคราว

กองอัศวินวายุอินทรีก็เช่นกัน พวกเขาไม่รู้ว่าไกซาร์ยังคงจับตามองนางอยู่หรือไม่ และไม่กล้าเสี่ยงให้กองทัพต้องพินาศเพียงเพื่อมาฆ่าคนตัวเล็กๆ อย่างเขา

ส่วนเหตุผลอีกประการหนึ่ง ต้องกล่าวถึงระบบพลังของโลกใบนี้

แม้โลกนี้จะมีทั้งเวทมนตร์และทักษะการต่อสู้ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ได้มาจากการฝึกฝน หากแต่เป็นสิ่งที่ติดตัวมาตามสายเลือด

เพื่อแบ่งแยกตัวเองออกจากมนุษย์ธรรมดา พวกเขาเรียกตัวเองว่า "ผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์"

การกระตุ้นสายเลือดของผู้ถูกเลือกจะช่วยเพิ่มความสามารถหลายด้าน และมีโอกาสเล็กน้อยที่จะเปิดใช้งานความสามารถหลักที่เป็นเอกลักษณ์

ยกตัวอย่างง่ายๆ เช่น แฟลชและอควาแมน พวกเขาต่างมีพละกำลังมหาศาลและร่างกายที่เหนือมนุษย์ แต่พลังความเร็วแสงและพลังควบคุมมหาสมุทรต่างหากที่เป็นพลังอันเป็นเอกลักษณ์หนึ่งเดียวของพวกเขา

สถานการณ์ของแลนสล็อตไม่ได้แย่นัก เขาสามารถปลุกพลังสายเลือดได้สำเร็จ ถือว่าสูงส่งกว่าคนธรรมดานิดหน่อย

แต่ข่าวร้ายก็คือ ความสามารถของเขาคือ "การสกัดบริสุทธิ์" ซึ่งทำได้เพียงสกัดสิ่งเจือปนออกจากของเหลว แยกตัวทำละลายและตัวละลายของของเหลวในปริมาณเล็กน้อยเท่านั้น ไม่มีความสูงส่งเลยแม้แต่นิดเดียว

ความสามารถชนิดนี้ขยะมาก ทั้งยังไม่ได้รับร่างกายที่แข็งแกร่งหรือพละกำลังมหาศาลพ่วงมาด้วย ปลุกพลังขึ้นมาก็เหมือนไม่ได้ปลุก ทั้งยังเท่ากับเป็นการประกาศว่าชีวิตนี้ของเขาพังพินาศไปแล้ว

เรื่องนี้ทำให้เจ้าของร่างเดิมหดหู่ใจอย่างยิ่ง ใช้ชีวิตไปวันๆ อย่างเลื่อนลอยมาหลายปี จนในที่สุดก็ดื่มสุราจนตาย

ดังนั้นสถานการณ์ที่แลนสล็อตทะลุมิติมาจึงค่อนข้างน่าลำบากใจ เงินของเจ้าของร่างเดิมใช้ไปกับการดื่มเหล้าจนหมด ตอนนี้เขาถังแตกสุดๆ แถมยังเป็นหนี้อีกไม่น้อย

ต่อมาเขานึกย้อนจากความทรงจำได้ว่า มีเพื่อนคนหนึ่งเคยติดเงินเจ้าของร่างเดิมไว้จำนวนเล็กน้อยเมื่อหลายปีก่อน จึงคิดจะไปทวงถามดู

นึกไม่ถึงว่าสภาพสังคมที่นี่จะเลวร้ายกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก เพื่อนที่ว่าพอบอกจะทวงหนี้ก็พลิกลิ้นไม่ยอมรับผิดชอบ มิหนำซ้ำยังหาคนมารุมทำร้ายเขาอีกด้วย

ในฐานะครูที่มาจากสังคมศิวิไลซ์ แลนสล็อตไม่เคยชกต่อยกับใครมาก่อน แค่คนเดียวเขาก็รับมือไม่ไหวแล้ว นับประสาอะไรกับสี่คน

หากไม่ใช่เพราะไกซาร์นึกสนุกจับตัวเขามา ต่อให้เขาไม่ตายก็ต้องกระดูกหักไปหลายท่อน

ทว่าเพราะเขาเป็นครู เขาจึงมีนิสัยชอบสำรวจสิ่งที่ไม่รู้

ในช่วงไม่กี่วันที่ลูบๆ คลำๆ สำรวจดู เขาพบว่าความสามารถในการสกัดบริสุทธิ์ของเขานั้น ความจริงแล้วสามารถพัฒนาไปใช้ในรูปแบบอื่นได้

เพราะขีดจำกัดของความสามารถสัมพันธ์กับความเข้มข้นของสายเลือด และความสามารถในการสกัดบริสุทธิ์นี้ สามารถนำมาใช้สกัดสายเลือดให้บริสุทธิ์ได้

แน่นอนว่าการสกัดสายเลือดให้บริสุทธิ์ไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนการลดปริมาณน้ำในเลือด เขาจำเป็นต้องสกัดสายเลือดที่แข็งแกร่งกว่ามาเพื่อทำการหลอมรวม ถึงจะสามารถยกระดับความเข้มข้นของสายเลือดได้

เลือดของพระสนมผู้สูงส่งนางนี้ คือตัวเลือกที่ยอดเยี่ยมที่สุด

"เหอะ!"

เมื่อเดินเข้ามาในบ้านของแลนสล็อต เซเลียถลึงตาใส่อย่างเย็นชา

ที่นี่ทั้งซอมซ่อ คับแคบ และหนาวเหน็บ มีเพียงเตียงไม้กระดานหนึ่งหลัง โต๊ะไม้สี่เหลี่ยมเก่าๆ หนึ่งตัว เก้าอี้เก่าสองตัว และเตาสำหรับทำอาหารเท่านั้น ไม่ได้หรูหราเท่ากับครึ่งหนึ่งของห้องเก็บของในคอกม้าที่บ้านของนางด้วยซ้ำ

เมื่อคิดว่าตั้งแต่นี้เป็นต้นไป การกิน การอยู่ และการเดินทางของนางจะไม่มีใครคอยรับใช้อีกต่อไป และในยามค่ำคืนยังต้องถูกชายต่ำช้าผู้นี้นอนทับร่างรังแกและเหยียดหยาม ใจของนางก็รู้สึกสะอิดสะเอียนขึ้นมาทันที

"นั่งลงตรงนั้นเถอะ ข้ามีธุระต้องการให้เจ้าช่วยหน่อย"

แลนสล็อตชี้ไปที่เตียงของเขา

"รอไม่ไหวขนาดนั้นเชียวหรือ?"

เซเลียก้าวเดินอย่างหนักอึ้งไปที่ข้างเตียง สีหน้าเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

นางรู้ดีว่าตนเองไม่อาจหลบหนีคราวเคราะห์ครั้งนี้ได้พ้น แต่ก็ยังตัดสินใจที่จะพูดจาถากถางคนมักมากผู้นี้สักหน่อย "เจ้าคิดว่าไกซาร์ประทานให้ตามคำขอแล้ว เจ้าจะทำอะไรตามใจชอบก็ได้งั้นหรือ? ตอนนี้เขาแค่กำลังนึกสนุก พอเขาหมดสนุกแล้วนึกขึ้นมาได้ว่าเจ้าแตะต้องผู้หญิงของเขา เจ้าเคยคิดไหมว่าจุดจบของเจ้าจะเป็นอย่างไร?"

แลนสล็อตได้ยินดังนั้นก็นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง แต่กลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยสักนิด เขาใช้มือดันไหล่ของเซเลียให้นั่งลงบนเตียง ก้มหน้าลงแล้วยิ้มถามว่า "จุดจบแบบไหนล่ะ?"

"เจ้า..."

น้ำเสียงของเซเลียสั่นเครือ ขนตายาวงอนสั่นระริกขณะหลุบลง ทิ้งรอยเงาแห่งความเปราะบางไว้บนแก้มที่ซีดเผือดทั้งสองข้าง

นางเบือนหน้าไปด้านหนึ่ง เส้นผมสีทองบดบังใบหน้าไปครึ่งหนึ่ง โหนกแก้มที่สูงเด่นภายใต้แสงแดดที่ส่องลงมาวาดเป็นเส้นโค้งที่ดูดื้อรั้น เหมือนห่านป่าสีขาวบริสุทธิ์ที่ชูคอยาวเพื่อรอคมดาบของนายพรานฟาดฟันลงมา

และชุดราตรีขอบทองที่เตรียมมาอย่างประณีตเพื่อจักรพรรดิ ในตอนนี้ก็ได้ทำหน้าที่ของมันอย่างสมควร

สายเดี่ยวเส้นเล็กสองเส้นเลื่อนหล่นจากหัวไหล่ที่เนียนนุ่ม เนื้อผ้าที่ซ้อนทับกันปกปิดความงดงามในตัวนางไว้ไม่มิด

ผิวพรรณอันขาวผ่องสั่นไหวตามจังหวะการหายใจ ผ้าไหมบางเบาเกิดเป็นรอยคลื่นเป็นระลึก

ความรู้สึกที่ทั้งสูงส่งและเปราะบางเช่นนี้ ช่วยเพิ่มความงามที่ดูแตกสลายจนน่าใจหายให้กับนาง ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะอยากปฏิบัติตามความพลุ่งพล่านในใจ เพื่อผลักดันนางให้จมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งที่ไร้ก้น

"ช่างเกินไปจริงๆ"

แลนสล็อตหัวเราะออกมา ส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "ไกซาร์น่ากลัวขนาดไหนกัน ถึงทำให้เจ้าไม่กล้าขัดขืนแม้ในสภาพเช่นนี้?"

การศึกษาของเหล่าขุนนางในราชสำนักย่อมต้องมีการขี่ม้าและวิชาดาบ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าพระสนมยังมีสายเลือดของขุนนาง การจะเอาชนะบัณฑิตอย่างเขานั้นเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก

ทว่าต่อให้นางจะหวาดกลัวจนตัวสั่นเพียงใด แต่นางก็ไม่ได้ขัดขืนเลยแม้แต่น้อย

นั่นแสดงว่าเมื่อเทียบกับการถูกเขาล่วงเกินแล้ว นางยังมีสิ่งที่หวาดกลัวยิ่งกว่า

นั่นย่อมเป็นไกซาร์อย่างไม่ต้องสงสัย

เมื่อเห็นว่าแลนสล็อตดูเหมือนจะยังพอมีสติหลงเหลืออยู่บ้าง เซเลียจึงหันหน้ากลับมาแล้วกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย "น่ากลัวกว่าสิ่งที่เจ้าเห็นและสิ่งที่เจ้าคิดเอาไว้มากนัก"

"โอ้?"

แลนสล็อตครุ่นคิดเล็กน้อย จากนั้นก็โน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูนางเบาๆ "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เรามาทำข้อตกลงกันหน่อยเป็นอย่างไร? เจ้าให้เลือดข้ามาหลอดหนึ่ง แล้วหลังจากนี้ข้าสัญญาว่าจะไม่แตะต้องตัวเจ้าเลย"

"เอ๊ะ? เพราะอะไร?" เซเลียชะงักไป

"เจ้าฟังดูสิ"

แลนสล็อตเงยหน้าขึ้น มองไปที่หน้าต่างกระจกฝ้าทรงสูงเหนือหัว จากนั้นก็หลับตาลงแล้วกล่าวว่า "ข้างนอกนั่นมีคนล้อมอยู่เต็มไปหมดเลยนะ พวกเขาต่างก็อยากได้ยินเสียงของพระสนมผู้สูงส่งอย่างเจ้าในยามตื่นนอนว่า จะแตกต่างจากพวกโสเภณีชั้นต่ำที่มีอยู่ทั่วไปอย่างไรบ้าง และสำหรับข้าแล้ว การเอาความเป็นส่วนตัวไปให้คนอื่นใช้เป็นหัวข้อสนทนาก็ทำให้ข้ารู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจจะให้โอกาสเจ้าได้ทำตามความปรารถนาสักอย่างหนึ่ง"

"อา..."

ริมฝีปากของเซเลียเม้มเข้าหากันเล็กน้อย นางมองไปที่ผนังด้านข้างด้วยความตกใจ

เนื่องจากเตียงตั้งชิดติดกับผนัง ดังนั้นขอเพียงตั้งใจฟังให้ดี นางก็จะได้ยินเสียงลมหายใจที่วุ่นวายจากภายนอก

หนึ่ง สอง สาม สี่...

นางนับไปนับมาก็เริ่มสับสน แยกไม่ออกเลยว่าข้างนอกมีคนอยู่มากเท่าไหร่

แต่นางจินตนาการออกเลยว่า ในตอนนี้พวกเขากำลังแนบหูอยู่กับผนังด้านนอก แววตาคลั่งไคล้คอยแอบฟังความเคลื่อนไหวภายในห้อง พร้อมกับส่งเสียงลมหายใจที่หนักหน่วงราวกับสุนัขป่า...

"เอ๊ะ? ทำไมไม่มีเสียงแล้วล่ะ?"

"ชู่ว์!"

จู่ๆ ก็มีเสียงแสดงความสงสัยดังมาจากคนข้างนอกบ้าน แต่ไม่นานก็โดนคนข้างๆ ตบเข้าให้หนึ่งฉบับ

เซเลียได้ยินดังนั้นหัวไหล่ก็สั่นสะท้าน แผ่นหลังรู้สึกหนาวสั่นอย่างบอกไม่ถูก

ที่นี่...

คือขุมนรกอย่างนั้นหรือ?