บทที่ 37 แข็งแกร่งจนทำตัวไม่ถูก อ่อนแอจนหาข้ออ้างได้

บทที่ 37 แข็งแกร่งจนทำตัวไม่ถูก อ่อนแอจนหาข้ออ้างได้

อึ้ง!

คู่หูฟุโดมิเนะยืนอึ้ง

สมาชิกทีมอื่น ๆ ในพื้นที่พักนักกีฬาก็เบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

ถ้านากาโอกะ คาโฮริ ไม่ตอบสนอง ก็ยังพอเข้าใจได้

เพราะตามกติกาเทนนิสคู่ ผู้เล่นที่ไม่ได้เป็นคนรับลูกเสิร์ฟ  ห้ามตีโต้ลูกเสิร์ฟ ยิ่งยืนหน้าเน็ตยิ่งไม่ต้องพูดถึง

แต่ ฟุรุยะ มาซาฮารุ คนรับลูก ไม่มีการตอบสนองนี่สิ มันบ้าไปแล้ว!

“เป... เป็นไปได้ยังไง!”

ฟุรุยะ มาซาฮารุ ค่อย ๆ หันคอไปมองอย่างช้า ๆ รูม่านตาหดเกร็ง

“ฟุรุยะเป็นบ้าอะไรของมัน?”

“ไม่ใช่ความผิดหมอนั่นหรอก ลูกเสิร์ฟเมื่อกี้มันเร็วมากต่างหาก!”

ด้วยระยะห่างในการมองเห็น คนดูข้างสนามกับผู้เล่นในสนามจะรับรู้ความเร็วลูกได้ต่างกัน

ในมุมมองคนดู ต่อให้คาวาซากิเสิร์ฟเร็วสุดแรงเกิด ก็ไม่น่าจะถึงขั้นตอบสนองไม่ทัน

แน่นอนว่าส่วนหนึ่งก็มาจากความประมาทของ ฟุรุยะ มาซาฮารุ ด้วย

“ลูกเสิร์ฟของคาวาซากิเร็วกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย”

คุชิมะ คาโอรุ ที่มีพลังต่อสู้ 4 ดาวเหมือนกัน ทำหน้าเคร่งเครียด

พอนึกย้อนถึงลูกเสิร์ฟเมื่อกี้ ต่อให้เป็นเขาลงไปยืนในสนาม ก็คงต้องระวังตัวแจ

“หือ?”

คาวาซากิ จุนนะ เองก็อึ้งเหมือนกัน

“ได้แต้มเฉยเลย...?”

เขามองดูไม้เทนนิสในมือด้วยความงุนงง

เมื่อกี้เขาแค่เสิร์ฟลูกธรรมดา ๆ เองนะ

ถ้าเป็นตอนซ้อมกับคิริกายะหรือยามาโตะ ลูกแบบเมื่อกี้เขาโดนสวนกลับยับเยินไปแล้ว

แม้แต่ไคโดกับคนอื่น ๆ ก็น่าจะรับได้สบาย ๆ

คิดได้ดังนั้น เขาก็ยิ่งงงหนักเข้าไปใหญ่ “หรือว่าพวกนั้นออมมือให้...?”

...

มองดูคาวาซากิที่ส่ายหน้าไปมาในสนาม มุมปากของคิริกายะกระตุก

“เก่งจนทำตัวไม่ถูกซะงั้น”

ยามาโตะมองคู่หูฟุโดมิเนะด้วยความเวทนา

“ส่วนพวกนั้นก็อ่อนจนหาข้ออ้างได้”

แม้เรียวนันจะรู้สาเหตุว่าทำไมทั้งสองฝ่ายถึงมีปฏิกิริยาแบบนั้น แต่เขาก็อดพูดไม่ออกไม่ได้

เพิ่งเคยเห็น ‘ความเคยชิน’ เล่นตลกได้น่ากลัวขนาดนี้ก็วันนี้แหละ

คาวาซากิและนิชิมุระที่มีพลังต่อสู้ 4 ดาว มีพลังพื้นฐานเหนือกว่าคู่หูฟุโดมิเนะอย่างเห็นได้ชัดอยู่แล้ว

แถมยังมีผลเพิ่มประสิทธิภาพการเสิร์ฟจาก ‘รูนชิงจังหวะ’ อีก

ในบรรดาผู้เล่นระดับเดียวกัน พวกเขาก็ถือว่าเป็นมือเสิร์ฟที่ยอดเยี่ยมแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเมื่อเจอกับคู่แข่งที่มีพลังด้อยกว่าถึง 1 ดาว

“เกม! คาวาซากิ จุนนะ, นิชิมุระ โคมุงิ ได้แต้ม 15:0!”

เสียงกรรมการดึงสติทุกคนกลับมา

นากาโอกะ คาโฮริ ในสนามก็แสดงสีหน้าตกใจ

“ลูกเมื่อกี้... เร็วมาก”

ในฐานะผู้เล่นหน้าเน็ต เขาสัมผัสได้ถึงแรงลมจากลูกที่พุ่งผ่านไปได้ชัดเจนที่สุด

ความเร็วระดับนี้ถือว่าติดอันดับต้น ๆ เท่าที่เขาเคยเจอมาเลย

“ฟุรุยะ อย่าประมาทสิวะ!” นากาโอกะเตือน

“รู้แล้วน่า”

ฟุรุยะ มาซาฮารุ กระชับไม้ในมือแน่น สีหน้าเริ่มจริงจังขึ้น

‘ไก่อ่อน’ ตรงหน้าดูเหมือนจะเปลี่ยนไป เขาต้องเอาจริงเอาจังซะแล้ว

ปัง...!

ความคิดเพิ่งแล่นผ่าน เสียงปะทะลูกก็ดังขึ้นตรงหน้า ตามด้วยสายลมเย็นวูบผ่านแก้มไป

ลูกเทนนิสพุ่งออกนอกเส้นไปแล้ว

“เกม! คาวาซากิ จุนนะ, นิชิมุระ โคมุงิ ได้แต้ม 30:0!”

เสียงนกหวีดดังขึ้น หน้าของฟุรุยะ มาซาฮารุ แข็งค้าง

เขาเหม่ออีกแล้ว!

“ฟุรุยะ แกทำบ้าอะไรอยู่วะ!”

หน้าของ คุชิมะ คาโอรุ ดำทะมึน

ครั้งแรกยังพอให้อภัย แต่เหม่อลอยจนพลาดครั้งที่สองแบบนี้ เขาชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ

“ขะ... ขอโทษ!”

ฟุรุยะ มาซาฮารุ กำไม้แน่น รู้ดีว่าเป็นความผิดของตัวเอง รีบดึงสมาธิกลับมาจดจ่อกับการแข่งขัน

ปัง...!

ปัง...!

ปัง...!

เสียงลูกเทนนิสเด้งพื้นดังก้องสนามอีกครั้ง

คาวาซากิ จุนนะ เดาะลูกลงพื้น สายตากวาดมองตำแหน่งของฟุรุยะ มาซาฮารุ

เสิร์ฟเอซ 2 ลูกติด

ความคิดของเขาเริ่มเปลี่ยนไป

“นิชิมุระ ดูเหมือนพวกเราจะมองข้ามอะไรไปบางอย่างนะ” คาวาซากิพูดช้า ๆ

หือ?

นิชิมุระ โคมุงิ ที่ยืนอยู่หน้าเน็ตหันกลับมามองด้วยความสงสัย

“พวกเราเก่งขึ้นจริง ๆ ด้วยว่ะ”

ลูกที่เขาเพิ่งเสิร์ฟไปก็แค่ลูกเสิร์ฟธรรมดา

ต่อให้ฟุรุยะจะเหม่อลอยก็เถอะ แต่มันก็พิสูจน์ทางอ้อมได้ว่าพวกเขาพัฒนาขึ้น

ที่ก่อนหน้านี้ไม่รู้สึกว่าเก่งขึ้นเลย ก็เพราะตัวเปรียบเทียบมันผิด

ถ้าเอาเรียวนันและอีกสองคนเป็นเกณฑ์ ก็คงไม่มีทางรู้สึกว่าเก่งขึ้นหรอก

แต่พอใช้ฟุรุยะ มาซาฮารุ และคู่หูเป็นเกณฑ์ มันคนละเรื่องกันเลย

ปัง...!

คาวาซากิเสิร์ฟลูกอีกครั้ง

ฟุรุยะที่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว สามารถดักลูกได้สำเร็จ แต่ยังไม่ทันจะได้ยิ้มเยาะ นิชิมุระ โคมุงิ ก็โผล่มาขวางวิถีลูก ตวัดไม้สกัด และหวดวอลเลย์หน้าเน็ตสวนกลับไปอย่างงดงาม

“เป็นไปได้ยังไง?”

นากาโอกะ คาโฮริ ที่ยืนอยู่หน้าเน็ตเหมือนกัน ยืนแข็งทื่อ

แม้ลูกรีเทิร์นของฟุรุยะจะไม่เร็วมาก แต่มุมมันกว้างพอสมควร น่าจะเลี่ยงตำแหน่งของนิชิมุระได้แล้ว

อีกฝ่ายโผล่มาดักทางและสวนกลับได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง?

“ไม่ใช่แค่คาวาซากิที่เก่งขึ้นสินะ”

ความคิดนี้ผุดขึ้นมา หน้าของฟุรุยะซีดเผือด

ปัง...!

เกม! คาวาซากิ จุนนะ, นิชิมุระ โคมุงิ ได้แต้ม 40:0!

...

ปัง...!

เกม! คาวาซากิ จุนนะ, นิชิมุระ โคมุงิ ได้แต้ม 1:0!

เมื่อคะแนนไหลมาเทมา คาวาซากิและนิชิมุระก็เริ่มมั่นใจขึ้นเรื่อย ๆ

แรงกดดันที่พวกเขาส่งไปถึงขีดสุด

ฟุรุยะ มาซาฮารุ และคู่หูก็พยายามสู้ยิบตา ใช้ทีมเวิร์กช่วยทำแต้มได้บ้างในช่วงสั้น ๆ

แต่น่าเสียดาย ที่พวกเขาสู้คาวาซากิและนิชิมุระไม่ได้

ผ่านไปแค่ 10 นาที สกอร์ก็มาอยู่ที่ 5:0

“ไอ้สองคนนี้มันบ้าไปแล้ว เล่นอย่างกับจะเอาชีวิตเข้าแลกทุกแต้มเลย”

ฟุรุยะ มาซาฮารุ และคู่หูหอบแฮ่ก เหงื่อท่วมตัว

มาถึงขั้นนี้ พวกเขาเลิกหวังที่จะชนะแล้ว ขอแค่ได้สักแต้ม จะได้แพ้อย่างไม่น่าเกลียดเกินไป

ถ้าโดนไข่ไม่แตก บวกกับปากเก่งไว้ก่อนแข่ง พวกเขาคงกลายเป็นตัวตลกที่ใหญ่ที่สุดในฤดูกาลนี้แน่

แต่น่าเสียดาย ที่ฟ้าไม่เป็นใจ

ทั้งสองคนได้รับคำสั่งเด็ดขาดจากเรียวนันมา พวกเขาจึงกระหายชัยชนะในทุกแต้ม ไม่ยอมปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปแม้แต่นิดเดียว

ปัง...!

วอลเลย์หน้าเน็ตอันยอดเยี่ยม ลูกพุ่งผ่านช่องว่างระหว่างฟุรุยะและนากาโอกะ ตกพื้นแล้วเด้งออกไป

“เกม! คาวาซากิ จุนนะ, นิชิมุระ โคมุงิ ได้แต้ม 40:30!” (หมายเหตุ: ต้นฉบับจีนน่าจะพิมพ์ผิด เป็นฝ่ายคาวาซากิได้ match point หรือแต้มนำ 40-30 ในเกมสุดท้าย)

เหลืออีกแค่แต้มเดียวก็จะจบแมตช์

ทุกคนในซุ้มม้านั่งฟุโดมิเนะเงียบกริบ

พวกเขาไม่คิดเลยว่าคู่หูของทีมจะโดนถลุงยับขนาดนี้

นอกจากแต้มย่อยที่ได้มาบ้าง พวกเขาไม่ชนะเลยสักเกม โดนเบรกเกมเสิร์ฟรัว ๆ

“เซย์งาคุเปลี่ยนแปลงไปเยอะมาก”

รองกัปตันฟุโดมิเนะ เซกิเนะ คาซึกิ ขมวดคิ้ว

ในฤดูกาลที่แล้ว ฝีมือของคาวาซากิก็งั้น ๆ ไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้เก่ง

ตามแผนที่เขาวางไว้ คู่หูตัวจริงอย่างฟุรุยะน่าจะเอาชนะคาวาซากิกับนิชิมุระได้ไม่ยาก

แถมคาวาซากิกับนิชิมุระก็ไม่ใช่ผู้เล่นประเภทคู่โดยธรรมชาติด้วย

ใครจะไปคิดว่าผลจะออกมาเป็นแบบนี้?

แม้จะมีข้อบกพร่องในเทคนิคการเล่นคู่ให้เห็นชัดเจน แต่ทั้งสองคนก็ใช้ความสามารถเฉพาะตัวพลิกสถานการณ์ได้

ปัง...!

ลูกสุดท้ายพุ่งออกนอกเส้นไป

กรรมการเป่านกหวีดทันที

“จบการแข่งขัน เซย์งาคุ ชนะ สกอร์รวม 6:0!”

ฮู่ว~

คาวาซากิสูดหายใจลึก แล้วสบตากับนิชิมุระ

แปะ~

มือของทั้งสองคนตีกัน

เหงื่อที่ไหลรินลงมาตามแก้ม ดูเหมือนจะเป็นสัญลักษณ์ของอนาคตอันสดใสที่รอพวกเขาอยู่

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน