บทที่ 20 หมากรุกเลเวลตัน จิตวิญญาณเปลี่ยนผ่าน

บทที่ 20 หมากรุกเลเวลตัน จิตวิญญาณเปลี่ยนผ่าน

ค่ำคืน

อิชิคาวะกลับถึงเฮียวเทย์

ด้วยความเหนื่อยล้า หลังทานอาหารเย็นเสร็จ เขาอาบน้ำและทิ้งตัวลงนอนบนเตียง

อาศัยเวลานี้ เขาก็เริ่มนับผลกำไรที่ได้จากวันนี้

“รวมรางวัลจากการฝึกรายวันเมื่อเช้า วันนี้ได้ค่าประสบการณ์มาทั้งหมด 800 แต้ม พอให้อัปเลเวลได้อีก”

เพียงแค่คิด

ตัวละครของอิชิคาวะก็อัปเลเวลสองครั้งติดต่อกัน จนถึงเลเวล 12 ซึ่งยังห่างจากเลเวล 13 อยู่อีกหน่อย

อย่างไรก็ตาม การอัปเลเวลสองครั้งในวันเดียว โดยเฉพาะในตอนนี้ที่หลอดค่าประสบการณ์ใหญ่กว่าตอนเริ่มต้นถึงสามสิบเท่า ประสิทธิภาพระดับนี้ถือว่าเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ

แต่ทว่า

อิชิคาวะยังรู้สึกว่ามันไม่พอ

“ถึงแม้ในการแข่งทางการจะมีผลแค่กับความแข็งแกร่งที่แท้จริงของตัวละคร และไม่มีเรื่องเลเวลข่มกัน แต่ถ้าฉันทะลวงเลเวล 15 ไปได้ ฉันคงมั่นใจในการแข่งคัดเลือกภายในครั้งนี้มากขึ้น!”

เพราะยังไงซะ

แม้ความแข็งแกร่งปัจจุบันของอิชิคาวะจะบดขยี้พวกผู้เล่นระดับล่างได้อย่างง่ายดาย แต่ในการแข่งคัดเลือกภายใน เขาอาจจะต้องเจอกับตัวจริงระดับท็อปของเฮียวเทย์

โดยเฉพาะ อะคุตะงาวะ, โอชิตะริ หรือแม้แต่ อาโทเบะ!

สำหรับอิชิคาวะ มีเพียงความแข็งแกร่งที่มากพอเท่านั้น ที่จะการันตีที่ยืนของเขาในเฮียวเทย์ได้!

ดังนั้น

เขาจึงเข้านอนแต่หัวค่ำ

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังเสร็จสิ้นการฝึกพื้นฐานที่ชมรมเทนนิส เขาก็มุ่งหน้าไปยังสนามสตรีทเทนนิสอีกครั้ง

เมื่ออิชิคาวะมาถึง อิซึมิ นุโนะคาวะ และคนอื่นๆ ที่คิดว่าช่วงเวลาแห่งความทรมานจบลงแล้ว ต่างพากันคร่ำครวญในใจอย่างสิ้นหวัง

แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

พวกเขาพ่ายแพ้อย่างยับเยินในแมตช์เมื่อวาน ยอมรับกลายๆ ว่าอีกฝ่ายคือเจ้าของคนใหม่แห่งสนามสตรีทเทนนิสแห่งนี้ไปแล้ว

อาจเป็นเพราะความไม่ยอมแพ้

เมื่อเห็นอิชิคาวะยังคงเดินหน้ากวาดล้างคู่แข่ง ทั้งสองคนจึงตัดสินใจเด็ดขาด รีบโทรเรียกสมาชิกชมรมเทนนิสโรงเรียนเกียวคุรินมาทันที

พวกเขาไม่อยากจะเชื่อว่าอีกฝ่ายจะเป็นหุ่นยนต์ที่ไม่มีวันล้มจริงๆ!

ทว่า

ผลลัพธ์กลับทำให้ทุกคนต้องตะลึงอีกครั้ง

เพราะความอึดของอิชิคาวะดูเหมือนจะเหลือเฟือยิ่งกว่าเมื่อวานเสียอีก ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็ว พละกำลัง หรือแม้แต่ทักษะเทนนิสของเขาก็ดูแข็งแกร่งกว่าเมื่อวานอย่างชัดเจน!

“เขาซ่อนเขี้ยวเล็บไว้งั้นเหรอ?”

อิซึมิจ้องมองเด็กหนุ่มผมดำในสนามที่กำลังปั่นหัวคู่ต่อสู้เล่นอย่างตกตะลึง

“ต้องใช่แน่ ไม่งั้นก็...”

นุโนะคาวะที่ยืนอยู่ข้างๆ อ้าปากค้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

เมื่อเทียบกันแล้ว

พวกเขายินดีที่จะเชื่อว่าอีกฝ่ายซ่อนฝีมือไว้มากกว่า

ไม่งั้นมันจะหมายความว่าเจ้าคนที่ชื่อ ‘X’ นี่เก่งขึ้นผิดหูผิดตาในเวลาแค่วันเดียวงั้นเหรอ?

แต่ว่า

ความจริงกลับใกล้เคียงกับสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นเรื่องเพ้อฝัน

ห้าโมงเย็น

อิชิคาวะที่ยึดสนามมาทั้งวันและเพิ่มอัตราการชนะขึ้นอีกเกือบห้าสิบเปอร์เซ็นต์ สะพายกระเป๋าเทนนิสเดินจากไป

ส่วนอิซึมิและนุโนะคาวะที่มองดูแผ่นหลังของเขา เริ่มมีความคิดรางๆ ว่าจะเปลี่ยนที่ซ้อมดีไหมนะ

ช่วยไม่ได้นี่นา

พวกเขาโดนอัดจนน่วมไปหมดแล้ว

พวกเขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมคนเก่งขนาดนี้ถึงต้องมา ‘บ่อปลา’ แบบนี้เพื่อรังแกคนอ่อนแอกว่า

“หรือว่า”

ทันใดนั้น เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ อิซึมิพูดขึ้นว่า “เราจะไปขอให้คนคนนั้นช่วยดีไหม?”

“นายหมายถึง... ทาจิบานะ อัน เหรอ?”

นุโนะคาวะหันไปมองอย่างประหลาดใจ

ทาจิบานะ อัน

จากโรงเรียนมัธยมต้นฟุโดมิเนะที่อยู่ใกล้ๆ ฝีมือของเธอจัดว่าใช้ได้ ในการดวลตัวต่อตัว แม้แต่อิซึมิและนุโนะคาวะก็ยังไม่มั่นใจว่าจะชนะเธอได้

แน่นอน

เป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่เด็กสาวคนนั้น แต่เป็นพี่ชายของเธอต่างหาก

ตอนแรกที่ทั้งสองคนมาที่สนามสตรีทเทนนิสแห่งนี้ มีพวกอันธพาลบางคนเห็นความสวยของทาจิบานะ อัน แล้วเข้าไปแซว

ผลก็คือโดนเด็กหนุ่มผมสั้นที่อยู่ข้างเธอ ซึ่งก็คือพี่ชายของทาจิบานะ อัน อัดจนน่วม

พวกอันธพาลไม่ยอมแพ้ ท้าแข่งเทนนิส แต่ก็โดนทาจิบานะจัดการจนยับเยิน สุดท้ายถึงกับถือไม้แร็กเกตไม่อยู่ ต้องวิ่งหนีหางจุกตูด

อาจกล่าวได้ว่า ทาจิบานะคือผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่อิซึมิและนุโนะคาวะเคยเจอ แม้แต่คนลึกลับที่ชื่อ ‘X’ ในวันนี้ ก็ยังเทียบชั้นไม่ได้

ถ้าเชิญ ‘ทาจิบานะ’ มาช่วยจัดการเจ้า ‘X’ ได้ ปัญหาที่สนามสตรีทเทนนิสแห่งนี้ก็จะจบลง

“ลองดูก็ได้”

อิซึมิหรี่ตาพูด

ยังไงตอนนี้สนามสตรีทเทนนิสแห่งนี้ก็กลายเป็นอาณาเขตส่วนตัวของหมอนั่นไปแล้ว ถ้าไม่อยากย้ายที่และไม่อยากโดนกดขี่ ก็ต้องพึ่งพากำลังเสริมที่แข็งแกร่งกว่า!

ดังนั้น

ทั้งสองจึงตัดสินใจ

หลังจากเจอทาจิบานะ อัน พวกเขาจะขอให้เธอช่วยแก้ปัญหานี้

อีกด้านหนึ่ง

ระหว่างทางกลับเฮียวเทย์ อิชิคาวะกำลังนับผลลัพธ์การเก็บเลเวลของวันนี้

“2,700 แต้มประสบการณ์”

“ทักษะเทนนิสทั้งหมด ยกเว้นสมาช ถูกอัปขึ้นมาอย่างน้อยเลเวล 3 แล้ว”

“ค่าประสบการณ์ขนาดนี้พอให้ถึงเลเวล 15 แน่!”

เนื่องจากวันนี้คนมาเยอะกว่า และอิชิคาวะก็ตั้งใจปั่นเลเวล เขาจึงจบแมตช์ได้ภายในเวลาประมาณหนึ่งนาทีแทบทุกครั้ง

ดังนั้น ค่าประสบการณ์ที่ได้จึงมากกว่าเมื่อวานถึงสามเท่า

โดยไม่ลังเล อิชิคาวะเลือกอัปเลเวลตัวละครทันที

【ติ๊ง!】

【เลเวลผู้เล่นเพิ่มขึ้น เลเวลปัจจุบัน: 13】

【เลเวลผู้เล่นเพิ่มขึ้น เลเวลปัจจุบัน: 14】

【เลเวลผู้เล่นเพิ่มขึ้น เลเวลปัจจุบัน: 15】

เพิ่มขึ้นรวดเดียว 3 เลเวล ตัวละครของอิชิคาวะมาถึงเลเวล 15 การอัปเลเวลสามครั้งซ้อนมอบแต้มสกิลให้ 9 แต้ม และแต้มอาชีพรองอันล้ำค่าอีก 1 แต้ม

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง

อิชิคาวะใช้แต้มอาชีพรองกับ 【หมากรุก】

【ติ๊ง!】

【เลเวลอาชีพรอง หมากรุก ของผู้เล่นเพิ่มขึ้น เลเวลปัจจุบัน: 9 (เลเวลตัน)】

【หมากรุก: อาชีพรอง เพิ่มค่าจิตใจ 1 แต้มที่เลเวล 3, 1 แต้มที่เลเวล 6 และ 1 แต้มที่เลเวล 9

ความสามารถเพิ่มเติม 1: เพิ่มประสิทธิภาพการพัฒนาสมองบางส่วนในแต่ละเลเวลที่เพิ่มขึ้น

ความสามารถเพิ่มเติม 2: เพิ่มความสามารถในการมองเห็นจุดอ่อนของคู่ต่อสู้ มีโอกาสเจาะลึกและเข้าใจหลักการท่าไม้ตายของคู่ต่อสู้ (ความสามารถนี้ได้รับผลกระทบจากค่าจิตใจของทั้งเราและศัตรู)

เลเวลปัจจุบัน: Lv9 (เลเวลตัน)】

วิ้ง!

ทันใดนั้น

อิชิคาวะรู้สึกว่าสมองส่วนหนึ่งสว่างวาบขึ้นมาราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ถูกจุดไฟ สว่างไสวเต็มที่

ในเวลาเดียวกัน

ดวงตาที่เคยล้าเล็กน้อย จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบ ความเย็นไหลผ่าน ให้ความรู้สึกพิเศษ ราวกับว่าโลกเบื้องหน้า... ชัดเจนยิ่งขึ้น!

“มองเห็นจุดอ่อนและเข้าใจหลักการงั้นเหรอ?”

อ่านคำอธิบายจากระบบ อิชิคาวะก็นึกถึง อาโทเบะ และ ยูกิมุระ จากต้นฉบับ

ทั้งคู่เป็นผู้เล่นที่มีสายตาเฉียบคมอย่างยิ่ง

คนแรกมีสายตาที่น่ากลัว จนพัฒนาท่าไม้ตายอันทรงพลังออกมาได้มากมาย ส่วนคนหลัง เพียงแค่ใช้ดวงตาคู่เดียว ก็สามารถมองทะลุท่าไม้ตายต่างๆ ที่เอจิเซ็น เรียวมะ เลียนแบบมาได้

และตอนนี้

นอกจากทักษะเคนโดที่เหนือกว่าซานาดะ เก็นอิจิโรแล้ว อิชิคาวะยังมีสายตาที่เทียบเคียงหรืออาจจะเหนือกว่าอาโทเบะและยูกิมุระด้วยซ้ำ

ในเวลานี้ แม้ค่าห้ามิติของเขาอาจจะยังไม่ถึงระดับชาติ แต่พลังต่อสู้ที่แท้จริงของเขาอาจจะเทียบเท่ากับผู้เล่นระดับชาติทั่วไปแล้วก็ได้

เพราะยังไงซะ

เขายังมีแต้มสกิลที่ยังไม่ได้ใช้อีกตั้ง 45 แต้ม

“ใกล้ถึงเวลาแล้ว...”

เมื่อกลับถึงเฮียวเทย์ อิชิคาวะเหลือบมองไปทางชมรมเทนนิสและคิดในใจ “พรุ่งนี้เป็นวันแรกของการแข่งคัดเลือกภายใน ถึงเวลาที่ฉันจะสร้างท่าไม้ตายของตัวเองสักที!”

เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ ยังไงก็เป็นท่าไม้ตายที่โอโทริ โชทาโร พัฒนาขึ้นจากคุณลักษณะของตัวเอง ท้ายที่สุดแล้วมันก็ไม่เหมาะกับอิชิคาวะร้อยเปอร์เซ็นต์

ทว่า

ตอนนี้ด้วยเลเวล 15 และจิตวิญญาณที่แปรเปลี่ยน เขาพบวิธีดัดแปลงมันให้กลายเป็นท่าไม้ตายของเขาโดยสมบูรณ์แล้ว

นอกจากนี้

ด้วยการเปลี่ยนแปลงของจิตวิญญาณ เขายังมีไอเดียสำหรับท่าไม้ตายที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองด้วย

ถ้าเขาทำเวลาได้ดีพอ เขาน่าจะพัฒนามันจนสมบูรณ์ได้ทันก่อนการแข่งคัดเลือกภายในจะจบลง!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล