บทที่ 16 พัฒนาลูกเสิร์ฟ ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น

บทที่ 16 พัฒนาลูกเสิร์ฟ ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น

โอโทริ โชทาโร สูงกว่า 180 ซม.

ส่วน อิชิคาวะ ชิน สูงเพียง 165 ซม. (อายุ 12 ปี นักเรียนชั้นมัธยมต้นปี 1)

ส่วนสูงที่ต่างกันถึง 15 ซม. ส่งผลให้เกิดความแตกต่างอย่างมหาศาลในการเสิร์ฟ

โดยทั่วไป ยิ่งสูงเท่าไหร่ ลูกเสิร์ฟก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น

ตัวอย่างเช่น ในต้นฉบับ อินุอิ จากเซย์งาคุ, โอโทริ จากเฮียวเทย์ และ คาจิโมโตะ กัปตันทีมโจเซย์ โชนัน ถึงแม้จะอายุแค่ 13–14 ปี แต่ทุกคนล้วนสูงราวๆ 180 ซม. กันทั้งนั้น

และในภาค New Prince of Tennis อดีตผู้เล่นเฮียวเทย์อย่าง โอจิ สึกิมิตสึ เจ้าของ มัคเสิร์ฟ  ก็สูงถึง 2.26 เมตร!

ดังนั้น ในความเห็นของอิชิคาวะ ชิน เหตุผลที่ เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ แข็งแกร่งขนาดนี้ นอกเหนือจากพรสวรรค์การเสิร์ฟของโชทาโรแล้ว ก็ยังมาจากความได้เปรียบเรื่องส่วนสูงด้วย

แต่ส่วนสูงของเขาเองแค่ 165 ซม. การเลียนแบบ เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ มาทั้งดุ้น ประสิทธิภาพและความรุนแรงย่อมลดลงแน่นอน

“เพราะงั้น ฉันต้องปรับเปลี่ยนมัน”

กำลูกเทนนิสในมือแน่น ดวงตาของอิชิคาวะ ชิน ฉายแววครุ่นคิด “ดึงแก่นแท้ของมันออกมา ผสมผสานกับลักษณะการเสิร์ฟของฉัน และเปลี่ยน เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ ของโชทาโร ให้กลายเป็นลูกเสิร์ฟที่เป็นของฉันอย่างแท้จริง!”

เมื่อแก้โจทย์ได้แล้ว สายตาของอิชิคาวะ ชิน ก็สว่างวาบ

ฟิ้ว!

ทันใดนั้น เขาโยนลูกเทนนิสขึ้นไป

จากนั้นย่อเข่าลง กดจุดศูนย์ถ่วงให้ต่ำเหมือนสปริงที่ถูกกด ในขณะเดียวกันก็ยืดแขน ถีบเท้าลงพื้นอย่างแรง แล้วอาศัยแรงส่งนั้นกระโดดลอยตัวขึ้นครึ่งตัว กำไม้แร็กเกตแน่น เล็งไปที่ลูกเทนนิส แล้วฟาดลงมาอย่างหนักหน่วง

ปัง!

สิ้นเสียงดังสนั่น ลูกเสิร์ฟนี้พุ่งลงใกล้เส้นเสิร์ฟของฝั่งตรงข้าม ในแสงสลัว เห็นรอยสีขาวจางๆ ปรากฏขึ้นรางๆ

“เอ่อ ออกหรือเปล่านะ?”

อิชิคาวะ ชิน เพ่งมอง แล้วก็พบว่าจุดตกของลูกเทนนิสนั้นเลยเส้นเสิร์ฟออกไปจริงๆ

ตามกติกา ถือเป็นลูกเสิร์ฟแรกเสีย  ถ้าเสียอีกครั้งจะเสียแต้มทันที

“ความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจริงๆ”

อิชิคาวะ ชิน นึกถึงความเร็วของลูกเสิร์ฟเมื่อกี้ แล้วคิดในใจ “เคล็ดลับของ เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ มีข้อดีจริงๆ นั่นแหละ แต่ปัญหาก็ตามมาด้วย ลูกเสิร์ฟที่เน้นแรงระเบิดแบบนี้ จะทำให้การควบคุมลูกลดลง”

นี่ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ขัดแย้งกัน

การเพิ่มความเร็ว ย่อมต้องแลกมาด้วยความแม่นยำของจุดตกที่ลดลง

“งั้นก็ยังเป็นปัญหาเรื่องส่วนสูงสินะ?”

อิชิคาวะ ชิน รู้สึกว่าถ้าเขาสูงเท่าโชทาโร ประสิทธิภาพลูกเสิร์ฟคงจะดีกว่านี้

แน่นอน เป็นไปได้เหมือนกันว่าเขายังไม่คุ้นชินกับลูกเสิร์ฟนี้

ทันใดนั้น อิชิคาวะ ชิน ก็ลองเสิร์ฟติดต่อกันอีกหลายลูก ผลลัพธ์ดีขึ้นเรื่อยๆ แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าขาดอะไรบางอย่างไป

“ลูกเสิร์ฟก่อนหน้านี้ของฉันก็ไม่ได้ช้าไปกว่าตอนนี้เลยนะ และตอนนั้นที่เสิร์ฟได้แบบนั้นเพราะ...”

วูบ!

ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ ดวงตาของอิชิคาวะ ชิน เป็นประกาย

ฟิ้ว!

จากนั้น เขาโยนลูกเทนนิสขึ้นไปอีกครั้ง

เขาย่อเข่าลง กดจุดศูนย์ถ่วง และถีบตัวส่งแรงจากเท้าทั้งสองข้าง ใช้เคล็ดลับของ เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ อย่างเต็มที่

วูบ!

แต่ในจังหวะที่เหวี่ยงไม้แร็กเกต บรรยากาศรอบตัวของอิชิคาวะ ชิน เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

จากเด็กมัธยมต้นที่ดูไร้เดียงสา กลายเป็นปรมาจารย์ เคนโด ผู้เปี่ยมความมั่นใจในพริบตา

ทันใดนั้น ไม้แร็กเกตเคลื่อนตามมือ มือเคลื่อนตามใจ เขาใช้ไม้แร็กเกตราวกับเป็นส่วนหนึ่งของแขน ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้น 2 แต้ม ไม้แร็กเกตถึงกับทิ้งภาพติดตาเอาไว้

ปัง!

ตามมาด้วยเสียงระเบิดกึกก้อง

ลูกเทนนิสพุ่งออกไปทันที แหวกอากาศผ่านสนามราวกับสายฟ้าแลบในความมืดสลัว แล้วกระแทกพื้นอย่างจัง

กระบวนการทั้งหมดรวดเร็วกว่า เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ เมื่อครู่ และเร็วกว่าลูกเสิร์ฟปกติของอิชิคาวะ ชิน เองเสียอีก!

พอมองไปที่จุดตก มันลงในกรอบเส้นเสิร์ฟอย่างชัดเจน

“สำเร็จ!”

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของอิชิคาวะ ชิน ในเวลานี้ เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ กลายเป็นทักษะเทนนิสของเขาเองอย่างแท้จริงแล้ว

【ติ๊ง!】

ในขณะเดียวกัน เสียงระบบก็ดังขึ้น

【ผู้เล่นปรับปรุงทักษะเทนนิสสำเร็จ พลังของ เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ เพิ่มขึ้น คุณต้องการเปลี่ยนชื่อทักษะเทนนิสหรือไม่?】

“เปลี่ยนชื่อเหรอ?”

อิชิคาวะ ชิน คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าในใจ “ตอนนี้เรียกมันว่า ‘เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ · ดัดแปลง’ ไปก่อนแล้วกัน”

เหตุผลที่ตั้งชื่อนี้เพราะอิชิคาวะ ชิน เชื่อว่าเขายังดึงพลังของ เคนโด ออกมาใช้ได้ไม่เต็มที่ ไว้รอให้เขาผสาน เคนโด เข้ากับ เทนนิส ได้อย่างกลมกลืนจริงๆ ค่อยเปลี่ยนชื่อก็ยังไม่สาย

【ติ๊ง!】

【ผู้เล่นปรับปรุงทักษะเทนนิส: เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ · ดัดแปลง ค่าประสบการณ์ เสิร์ฟพื้นฐาน +30】

วิ้ง!

สิ้นเสียงระบบ รายละเอียดเทคนิคการเสิร์ฟต่างๆ ก็ผุดขึ้นในหัวของอิชิคาวะ ชิน อีกครั้ง และระดับการเสิร์ฟของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นในระดับหนึ่ง

หลังจากนั้น เขาก็ฝึกเสิร์ฟต่ออีกหนึ่งชั่วโมง จนแขนเริ่มปวดและชาถึงได้หยุด

ตามมาด้วยการออกกำลังกายต่างๆ อีกหนึ่งชั่วโมง หลังจากผลาญพลังงานจนเกือบหมด เขาจึงออกจากสนาม

กลับถึงหอพัก เขาอาบน้ำและหลับเป็นตาย

ในวันต่อมา อิชิคาวะ ชิน ยังคงทำกิจวัตรเดิม ในตอนเช้า เขาเรียนวิชาการ จนเข้าใจเนื้อหาทั้งเทอมได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ใช้เวลาอ่านหนังสือของปรมาจารย์ หมากรุก ชื่อดัง

รวมถึงบันทึกหมากและโจทย์หมากรุกต่างๆ โดยใช้การพัฒนาสมองที่เหนือกว่าคนทั่วไป จำลองกระดานหมากรุกในหัวและเพิ่มค่าประสบการณ์ หมากรุก

ช่วงบ่ายในเวลาชมรม เขาฝึกพื้นฐานในชมรมเทนนิส ทำภารกิจรายวัน และช่วยโชทาโรฝึกความแม่นยำในการเสิร์ฟ สร้างความสัมพันธ์ที่ดีและเรียนรู้เทคนิคการเสิร์ฟเพิ่มเติมจากอีกฝ่าย

เขาฝึกพิเศษต่อในตอนเย็น และกลับออกไปก็ต่อเมื่อดึกดื่นและพลังงานหมดเกลี้ยง

และทุกๆ วัน อิชิคาวะ ชิน รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย ทั้งความแข็งแกร่งพื้นฐานและเลเวลตัวละครพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด!

พริบตาเดียว สามวันก็ผ่านไป

เมื่อจบการฝึกซ้อมในวันศุกร์ เลเวลของอิชิคาวะ ชิน ก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง ทะลุเลเวล 10 ในที่สุด

【ติ๊ง!】

【เลเวลผู้เล่นเพิ่มขึ้น รางวัล: แต้มสกิล x3, แต้มอาชีพรอง x1】

ได้ยินเสียงแจ้งเตือนในหัว อิชิคาวะ ชิน รู้สึกตื่นเต้นและเปิดหน้าต่างตัวละครขึ้นมา

【ชื่อ: อิชิคาวะ ชิน】

【อายุ: 12】

【ตัวตน: นักเรียนชั้นมัธยมต้นปี 1 โรงเรียนเฮียวเทย์】

【อาชีพหลัก: เทนนิส lv10 (4/320)】

【อาชีพรอง: เคนโด lv9, หมากรุก lv7】

【ห้ามิติ: ความเร็ว 1.3, พลัง 2.2, ความอึด 1.4, เทคนิค 3.1, จิตใจ 3, รวม: 11】

【ทักษะเทนนิสพื้นฐาน: เสิร์ฟพื้นฐาน lv4 (12/500), สโตรกพื้นฐาน lv3 (36/100), ท็อปสปินพื้นฐาน lv2 (34/50), ไซด์สปินพื้นฐาน lv2 (30/50), สมาชพื้นฐาน lv1 (18/20)】

【ทักษะเทนนิสขั้นสูง: เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ · ดัดแปลง lv2 (13/100)】

【ความสามารถพิเศษ: ไม่มี】

【แต้มอาชีพรองคงเหลือ: 1】

【แต้มสกิลคงเหลือ: 30】

【ไอเทม: ไม่มี】

การฝึก 5 วันช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งพื้นฐานของอิชิคาวะ ชิน ได้อย่างมาก ค่าห้ามิติโดยรวมเพิ่มขึ้น 1 แต้ม และความเร็วในการพัฒนาก็ไม่ช้าเลย

สำหรับคนอื่น นี่ถือว่าเป็นพัฒนาการที่ก้าวกระโดดแล้ว

เพราะในต้นฉบับ ฟูจิ ยูตะ ที่ผ่านการฝึกนรกในค่ายผู้แพ้บนเขามาหนึ่งเดือน ตอนกลับมาที่ U-17 ยังมีค่าห้ามิติรวมแค่ 13 แต้มเท่านั้น

ในตอนนั้น ฟูจิ ยูตะ แตะขอบเขตระดับชาติแล้ว

และตอนนี้ อิชิคาวะ ชิน ก็แตะขอบเขตระดับคันโตแล้วเช่นกัน

แต่ทว่า พัฒนาการระดับนี้ยังช้าเกินไปสำหรับอิชิคาวะ ชิน

“วันจันทร์หน้าก็จะถึงวันแข่งคัดเลือกภายในแล้ว”

นั่งอยู่ที่มุมพักผ่อน อิชิคาวะ ชิน เหลือบมองพื้นที่ของตัวจริงที่อยู่ไม่ไกล “ด้วยฝีมือตอนนี้ ถ้าดวงซวยจับไปอยู่กลุ่มเดียวกับอาโทเบะและโอชิตะริ โอกาสผ่านเข้ารอบคงไม่สูงนัก”

คิดได้ดังนั้น อิชิคาวะ ชิน ก็เริ่มครุ่นคิด

เขาควรจะใช้เวลาวันหยุดสุดสัปดาห์สองวันนี้ ออกจากเฮียวเทย์ไป ‘ฟาร์มเลเวล’ ใน ‘พื้นที่ป่า’ ข้างนอกดีไหมนะ?

“อาโทเบะ!”

อีกด้านหนึ่ง ในพื้นที่พักผ่อนของตัวจริงเฮียวเทย์ หลังจากซ้อมเสร็จ โอชิตะริยิ้มให้อาโทเบะที่กำลังเช็ดเหงื่อด้วยผ้าขนหนูที่คาบาจิส่งให้ “นายคงสรุปรายชื่อสำหรับการแข่งคัดเลือกภายในอาทิตย์หน้าแล้วใช่ไหม?”

“อืม”

อาโทเบะพยักหน้าเรียบๆ

เขารู้ความหมายของโอชิตะริดี ว่าอยากจะกันที่ไว้ให้เด็กใหม่คนนั้น แต่อาโทเบะวางแผนไว้แล้ว และรายชื่อก็ได้ถูกส่งไปวางบนโต๊ะของอาจารย์ที่ปรึกษา ซาคากิ ทาโร เรียบร้อยแล้ว

เพียงแค่คิด อาโทเบะก็เผลอมองไปทางพื้นที่พักผ่อน สายตาจับจ้องไปที่ร่างร่างหนึ่งชั่วครู่ก่อนจะละสายตาไป

“หวังว่านายจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังนะ”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล