บทที่ 15 เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ

บทที่ 15 เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ

“ตกลง!”

อิชิคาวะย่อมเลือกตอบตกลงโดยไม่ลังเลเมื่อระบบแจ้งเตือนขึ้นมา

จากนั้น

โชทาโรก็อธิบายประสบการณ์เกี่ยวกับ เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ  ซึ่งอิชิคาวะเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ด้วยโบนัสพรสวรรค์จากอาชีพรองอย่าง หมากรุก

แทบจะในขณะที่โชทาโรพูดจบ

ภาพของอิชิคาวะกำลังใช้ท่า เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ ในสนามก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา

ท่วงท่าของเขาปรากฏขึ้นในรูปแบบสโลว์โมชั่น ทีละเฟรม ทีละเฟรม ตรงหน้าเขา

“หนึ่งลูก... จิตวิญญาณ!”

ตูม!

เมื่อลูกเทนนิสตกถึงพื้น

อิชิคาวะก็ดึงสติกลับมาสู่โลกความเป็นจริงเช่นกัน

【ติ๊ง!】

【ผู้เล่นดูดซับประสบการณ์การเสิร์ฟของ โอโทริ โชทาโร ค่าประสบการณ์ เสิร์ฟพื้นฐาน +50】

【เลเวล เสิร์ฟพื้นฐาน เพิ่มขึ้น เลเวลปัจจุบัน: Lv3 (18/100)】

【ผู้เล่นเรียนรู้ทักษะขั้นสูง: เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ Lv1 (0/40)】

【เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ Lv1: หลังจากโยนลูกมุมสูง ร่างกายจะโน้มไปข้างหน้าอย่างหนักหน่วงเพื่อส่งลูกเสิร์ฟที่ทรงพลังคล้ายกับการตบลูกสมาช】

วิ้ง!

ทันใดนั้น

อิชิคาวะรู้สึกได้ว่าองค์ความรู้ของ เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ ได้ตกผลึกแน่นอยู่ในหัวของเขา ความเข้าใจเกี่ยวกับการเสิร์ฟของเขาก็ลึกซึ้งขึ้นไปอีกขั้น!

“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับ รุ่นพี่”

เขาขอบคุณโชทาโรทันที แต่อีกฝ่ายกลับโบกไม้โบกมือปฏิเสธพัลวัน “ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณนาย ด้วยวิธีของนาย อัตราความสำเร็จในการเสิร์ฟของฉันต้องสูงขึ้นแน่ๆ”

นี่คือคำพูดจากใจจริงของโชทาโร

มินิเกมของอิชิคาวะใช้งานได้จริงและสามารถจำลองสถานการณ์การแข่งจริงได้หลังจากเสิร์ฟต่อเนื่องหลายครั้ง อย่างไรก็ตาม เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ ที่เขาสอนให้อีกฝ่ายไปนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เพราะโชทาโรไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะสามารถเรียนรู้ เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ ได้จริงๆ เพียงแค่ฟังเขาอธิบายแค่ครั้งเดียว

ท้ายที่สุด นี่คือไม้ตายก้นหีบที่ทำให้เขาได้เป็นตัวจริงของเฮียวเทย์ มันไม่ใช่สิ่งที่จะเรียนรู้กันได้ง่ายๆ

“งั้นผมไม่รบกวนเวลาซ้อมของรุ่นพี่แล้วนะครับ”

อิชิคาวะไม่โอ้เอ้ หลังจากทำภารกิจเสร็จ เขาก็ขอตัวลาอีกฝ่ายและไปยังพื้นที่อื่นเพื่อหาคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมสำหรับการแข่ง

ด้วย เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ ความแข็งแกร่งของเขาได้ก้าวขึ้นไปอีกระดับจริงๆ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้อยากแข่งกับโชทาโรเพื่อจงใจอวดฝีมือต่อหน้าอีกฝ่าย และเขาก็ไม่อยากแข่งแมตช์ซ้อมกับตัวจริงของเฮียวเทย์ด้วย

ตรรกะเดิม

เขาต้องเลือกเหยื่อที่เคี้ยวง่าย

การเอาชนะคู่ต่อสู้ยังคงให้ค่าประสบการณ์ 15 แต้ม

และในเมื่อเขายังปีกกล้าขาแข็งไม่พอ อิชิคาวะเพียงต้องการพัฒนาตัวเองไปอย่างมั่นคง อย่างน้อยก่อนที่การแข่งคัดเลือกภายในจะเริ่มขึ้น เขาไม่ต้องการดึงดูดความสนใจมากเกินไป

ดังนั้น

หลังจากเดินวนรอบสนามซ้อมสองรอบ เขาอาศัยความทรงจำตามหาสมาชิกปี 3 คนหนึ่งจากกลุ่มฝึกซ้อมเดียวกัน

อีกฝ่ายประหลาดใจที่ถูกท้าดวล จากนั้นก็แสดงท่าทีอยากรู้อยากเห็นและกระตือรือร้น

เห็นได้ชัดว่า

คนคนนี้ยังไม่ยอมรับและคิดว่าชัยชนะของอิชิคาวะที่มีต่อชิโนฮาระ ซาบุโร เป็นแค่เรื่องฟลุค

บวกกับความเชื่อที่ว่าเขาไม่มีทางแพ้เด็กปี 1 เขาจึงตอบรับคำท้าของอิชิคาวะด้วยความยินดี

ผลลัพธ์

เขาถูกทำให้งุนงงทันทีด้วยลูกเอซเสิร์ฟ 4 ลูกของอิชิคาวะ

การดวลหลังจากนั้น เขาค่อยๆ ลนลานและเสียกระบวนท่าไปอย่างสิ้นเชิง จากความมั่นใจในตอนแรก

ท้ายที่สุด

เป็นไปตามคาด อิชิคาวะเอาชนะคู่ต่อสู้ไปได้อีกครั้งด้วยสกอร์ 6–0

ภายใต้สายตาหวาดกลัวของคู่แข่งและสายตาระแวดระวังของคนอื่นๆ เขาเดินออกจากสนามอย่างมาดมั่น

“เด็กคนนี้น่าสนใจดีนี่”

ในฝูงชน

เด็กหนุ่มผมทรงกะลาครอบสีน้ำตาลมองดูแผ่นหลังของอิชิคาวะที่กำลังเดินจากไป รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก

“อยู่แค่ปี 1 แต่ฝีมือใกล้เคียงกับระดับทัวร์นาเมนต์จังหวัดโตเกียวแล้ว บางทีหลังหน้าร้อนนี้ เขาอาจจะได้เป็นตัวจริงจริงๆ ก็ได้”

“แต่ว่า นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ ฝีมือระดับนี้ยังไม่ระคายผิวฉันหรอก”

เด็กหนุ่มผมทรงกะลาครอบ

เขาคือ ฮิโยชิ วาคาชิ กัปตันทีมสองของเฮียวเทย์ และเป็นนักเรียนปี 2 ของชมรมเทนนิส

ความคิดของเขาแล่นพล่าน สายตาละจากอิชิคาวะ แล้วไปหยุดที่สนามแห่งหนึ่งไม่ไกลนัก

ในสนาม

โชทาโรเกำลังฝึกเสิร์ฟ และคนที่ยืนอยู่ข้างๆ คอยช่วยเขาก็คือชิชิโด ตัวจริงปี 3

“โชทาโรยังอ่อนหัดเกินไป”

สายตาของฮิโยชิกวาดผ่านโชทาโรอย่างรวดเร็ว แล้วไปล็อกเป้าที่ชิชิโด “หวังว่าฉันจะได้เจอกับคุณนะ รุ่นพี่ชิชิโด ในการแข่งคัดเลือกภายในที่กำลังจะเริ่มอาทิตย์หน้า!”

ฮิโยชิผู้หยิ่งทะนงไม่เคยให้ค่าโชทาโรกับคาบาจิเลย

แน่นอนว่าเขาอยากเป็นตัวจริง

แต่เป้าหมายของเขาคือการปีนข้ามหัวพวกตัวจริงปี 3 ขึ้นไปต่างหาก

ยิ่งไปกว่านั้น

ความทะเยอทะยานของเขาไม่เคยเล็ก

เพียงแต่ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขายังไม่ถึงระดับที่จะรองรับความทะเยอทะยานนั้นได้

“อาโทเบะ”

คิดได้ดังนั้น ฮิโยชิก็เงยหน้าขึ้นมองอาโทเบะที่กำลังคุมการฝึกซ้อมของอะคุตะงาวะอยู่อีกด้าน “ตำแหน่งนั้น ผมจะฝากคุณรักษาไว้ก่อนก็แล้วกัน!”

อีกด้านหนึ่ง

หลังจากจบแมตช์ซ้อม อิชิคาวะพักเหนื่อยครู่หนึ่งแล้วเริ่มออกกำลังกายด้วยการวิ่งระยะไกล

เมื่อคืนเขาอ่านหนังสือเกี่ยวกับการวิ่ง ได้เรียนรู้วิธีการวางเท้าและการควบคุมลมหายใจ เขาจึงลองฝึกไปพร้อมกับวิ่ง

และก็จริง

ครั้งนี้ความเร็วของเขาดีขึ้นหลายวินาทีเมื่อเทียบกับคราวก่อน ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่เหนื่อยเท่าเมื่อวาน

ดังนั้น

อิชิคาวะที่วิ่งครบ 20 รอบแล้ว จึงกัดฟันวิ่งต่ออีก 5 รอบ

เขาหยุดก็ต่อเมื่อความทนทานของร่างกายใกล้ถึงขีดจำกัด ทรุดตัวลงนั่งพักบนพื้น

“แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก...”

การออกกำลังกายความเข้มข้นสูงทำให้อิชิคาวะหมดแรง แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เขากำหมัดแน่น เงยหน้ามองพระอาทิตย์ตกดิน รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า

“รู้สึกดีชะมัดที่ได้แข็งแกร่งขึ้น!”

เขาชอบความรู้สึกของการก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง แข็งแกร่งขึ้นทีละก้าว และวันนี้เขาก็สะสมค่าประสบการณ์ได้มากกว่าเมื่อวานถึง 6 แต้ม

ถ้ารวมกับค่าประสบการณ์จากการทำความสะอาดชมรมเทนนิสหลังจากนี้ ก็จะเกิน 80 แต้ม ซึ่งเพียงพอให้เขาอัปเลเวลได้อีกครั้ง

ส่วนเรื่องเลเวล

แม้ว่าในตอนนี้ดูเหมือนจะยังไม่มีแนวคิดเรื่อง เลเวลข่มกัน  เพราะชิโนฮาระ ซาบุโร ที่เลเวล 18 ก็ยังแพ้เขาที่เลเวล 0

อย่างไรก็ตาม การอัปเลเวลจะมอบแต้มสกิลและแต้มอาชีพรองให้ ถ้าเขาเทแต้มสกิลทั้งหมดที่ได้จากการอัปเลเวลตอนนี้ ความแข็งแกร่งของเขาจะก้าวกระโดดขึ้นไปอีกแน่นอน

แต่เขายั้งมือไว้

เพราะอิชิคาวะรู้ดีว่าเหล็กดีต้องตีให้ถูกจุด เขาต้องการเก็บแต้มสกิลพวกนี้ไว้สำหรับการแข่งคัดเลือกภายในที่จะเริ่มขึ้นอาทิตย์หน้า

ใช่แล้ว

เขาไม่เคยคิดที่จะทำตามกฎแล้วรอจนจบหน้าร้อนปีนี้ค่อยไปชิงตำแหน่งตัวจริง

แต่เขาจะลงมือในอาทิตย์หน้า ในรอบการแข่งสลับตำแหน่ง  ของตัวจริงเฮียวเทย์!

ถึงตอนนั้น

ความสามารถพื้นฐานของเขาจะแกร่งยิ่งขึ้น และด้วยการเสริมพลังจากแต้มสกิล เขามั่นใจว่าเขาสามารถต่อกรได้แม้กระทั่งกับผู้เล่นระดับคันโต

ในตอนเย็น

อิชิคาวะกลับออกจากชมรมหลังทำความสะอาดเสร็จ

หลังจากทานมื้อค่ำอย่างเต็มอิ่มที่โรงอาหาร เขาก็กลับมาที่ชมรมเทนนิส วิ่งจ็อกกิ้ง 5 รอบสนามเพื่อช่วยย่อยอาหาร จากนั้นมองไปที่คอร์ตว่างเปล่า เขาเลือกจุดที่มีแสงไฟส่องสว่างดีหน่อย หยิบไม้แร็กเกตและลูกเทนนิสออกมา แล้วยืนครุ่นคิด

เฮฟวี่ แคนนอน เสิร์ฟ ของโชทาโรนั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ ในต้นฉบับ หลังจากขัดเกลาแล้ว มันถึงขั้นทำลายสถิติลูกเสิร์ฟที่เร็วที่สุดในการแข่งระดับชาติได้เลยทีเดียว

“แต่ว่า ลูกเสิร์ฟนี้อาจจะไม่เหมาะกับฉันก็ได้”

อิชิคาวะมีสติแจ่มชัดและไม่ได้หลงระเริงไปกับความดีใจที่ได้ทักษะขั้นสูงมา แต่เขากำลังพิจารณาคุณค่าของลูกเสิร์ฟนี้อย่างจริงจัง

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล