บทที่ 19 ข้อตกลง

บทที่ 19 ข้อตกลง

เจสันไม่ได้ตอบกลับคำพูดของราฟาเอลที่ตั้งใจจะดึงเขาให้กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงในทันที เพราะนั่นเป็นข้อมูลที่เขารู้อยู่เต็มอกและเคยมีประสบการณ์มาแล้ว แต่มันก็ไม่ได้ทำให้สภาพจิตใจของเขาสั่นคลอนเลยแม้แต่น้อย

เขารู้ดีอยู่แล้วว่าตัวเองต้องทำงานหนักหนาสาหัสแค่ไหนหากต้องการพุ่งชนเป้าหมายแห่งความฝัน

เขารู้ตัวตั้งแต่ตอนที่ตระหนักได้ว่าตัวเองไม่มีสูตรโกงหรือระบบอะไรเหมือนกับพวกตัวเอกในนิยายที่มีพล็อตเรื่องคล้ายกับสถานการณ์ของเขา

เขาแค่ได้รับโอกาสอีกครั้งในการทำตามเป้าหมาย และถ้าเขาไม่ทุ่มเทให้หนักเป็นพิเศษ โอกาสครั้งที่สองนี้ก็คงสูญเปล่าไม่มีชิ้นดี

"...ผมทราบครับ ผมรู้ว่าผมจะต้องทำงานหนักเป็นพิเศษในการฝึกซ้อมและเรียนรู้... และเมื่อโค้ชให้โอกาสผมในที่สุด ผมก็ต้องทำผลงานให้ดีที่สุดเพื่อให้เขาประทับใจ" ในที่สุดเขาก็ตอบกลับหลังจากเงียบไปพักใหญ่

"เป็นทัศนคติที่ดีมาก!"

"ฉันหวังว่าจะได้เห็นเธอสวมเสื้อสีประจำสโมสรเอฟซี ปอร์โต้ และลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ในเร็ว ๆ นี้นะ" ราฟาเอลตอบ ดูเหมือนเขาจะประทับใจจนลืมไปเสียสนิทว่าเจสันยังไม่ได้เซ็นสัญญากับทีมด้วยซ้ำ

จากนั้นราฟาเอลก็อธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับข้อเสนอการดึงตัว และทั้งสองฝ่ายก็หารือกันจนได้ข้อสรุปในที่สุด

โครงร่างพื้นฐานของข้อตกลงก็คือ เจสันจะเซ็นสัญญาเยาวชนและเริ่มลงเล่นให้กับทีมเยาวชนของเอฟซี ปอร์โต้ ซึ่งก็คือทีมรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี (U-19)

สัญญาฉบับนี้จะครอบคลุมถึงการที่สโมสรจะดูแลความต้องการพื้นฐานทั้งหมดของเขา ซึ่งรวมถึงที่พัก อาหารการกิน และการฝึกซ้อม

เขายังต้องเซ็นสัญญาข้อตกลงล่วงหน้ากับฝั่งเอฟซี ปอร์โต้ ว่าเขาจะไม่ย้ายไปร่วมทีมอื่นเป็นเวลาอย่างน้อยหนึ่งปีหลังจากเข้าร่วมทีมเยาวชนของปอร์โต้ ในกรณีที่มีทีมอื่นพยายามจะฉกตัวเขาไปก่อนที่เขาจะได้เซ็นสัญญาอาชีพกับทีมชุดใหญ่

เจสันไม่ค่อยสบอารมณ์กับข้อตกลงส่วนนี้นัก เพราะมันเป็นการมัดตัวเขาไว้กับเอฟซี ปอร์โต้อย่างแน่นหนา แต่เขาก็ยอมปล่อยผ่านเมื่อได้ยินว่าข้อตกลงล่วงหน้านั้นมีเงื่อนไขเพิ่มเติมที่จะรับประกันว่า เขาจะได้รับการเลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่อย่างไม่มีเงื่อนไข หากเขาสามารถทำได้ 15 ประตู หรือทำ 15 แอสซิสต์ ในการแข่งขันใด ๆ ก็ตามของทีมเยาวชนก่อนสิ้นสุดฤดูกาลฟุตบอล 2019/20

นี่เป็นเงื่อนไขที่ค่อนข้างน่าหงุดหงิด เพราะถึงแม้มันจะมีโอกาสทำให้เขาถูกดันขึ้นทีมชุดใหญ่ของเอฟซี ปอร์โต้ได้ แต่มันก็อาจจะทำสำเร็จได้ยากมากหากสถานการณ์ไม่เป็นใจ ทว่าเจสันก็ยังคงยินดีรับโอกาสนี้ไว้

ยังไงซะเขาก็ไม่ใช่พวกที่จะปฏิเสธลาภที่ลอยมาตรงหน้าอยู่แล้ว เขาพร้อมจะคว้าทุกโอกาสที่ผ่านเข้ามา

ท้ายที่สุด ทั้งสองฝ่ายจะต้องเซ็นสัญญาข้อตกลงไม่เปิดเผยข้อมูล (NDA) ซึ่งทำให้พวกเขาไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดของสัญญาข้อตกลงล่วงหน้าได้

หลังจากพูดคุยกันเกือบหนึ่งชั่วโมง นี่คือสิ่งที่ตกลงกันไว้ โดยเป็นการทำข้อตกลงด้วยวาจาไปก่อน ในขณะที่สัญญาฉบับร่างจะถูกจัดทำและนำมาเซ็นในภายหลัง

สำหรับตอนนี้ ตกลงกันได้แล้วว่าเจสันจะบินไปที่เมืองปอร์โต้ ประเทศโปรตุเกส ก่อนที่จะเซ็นสัญญาใด ๆ เพื่อให้เขาได้เข้าร่วมแมตช์ทดสอบฝีเท้าบางแมตช์ หลังจากนั้นจึงค่อยเซ็นสัญญา และหากผลงานของเขาคู่ควรที่จะมีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดในข้อตกลง ก็สามารถนำมาพิจารณาปรับแก้กันได้

หลังจากการคุยธุระเครียด ๆ จบลง ทั้งสองฝ่ายก็สั่งเครื่องดื่มและของว่างมาทานเล่นระหว่างที่คุยเรื่องรายละเอียดปลีกย่อยอื่น ๆ เช่น เรื่องที่พักของเจสันระหว่างที่อยู่ในทีมเยาวชน รวมถึงเรื่องจิปาถะอื่น ๆ

เมื่อจัดการอาหารเสร็จ พวกเขาก็ลุกขึ้นเตรียมตัวกลับและเดินออกจากคอฟฟี่บาร์มาด้วยกัน มุ่งหน้าไปทางเดียวกันจนกระทั่งเจสันและแดฟนีหยุดอยู่ข้างรถของเจสัน

เมื่อเห็นตัวถังอันโฉบเฉี่ยวของรถ BMW ของเจสัน ราฟาเอลก็ผิวปาก "รถสวยนี่" เขาเอ่ยชมเจ้ารถหรู

"ใช่มั้ยล่ะครับ ผมซื้อเองกับมือเลย" เจสันตอบกลับอย่างภาคภูมิใจ

"...เดี๋ยวนะ อะไรนะ? เธอทำได้ยังไงน่ะ?" ราฟาเอลถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ในใจสงสัยว่าเจสันไปเอาเงินที่ไหนมาซื้อรถคันละกว่าแสนดอลลาร์แบบนี้ได้

"ความลับทางการค้าครับ" เจสันพูดพร้อมกับแสยะยิ้มขณะเปิดประตูให้แดฟนีเป็นอันดับแรก ปล่อยให้ราฟาเอลจ้องมองแดฟนีด้วยความหวังว่าเธอจะช่วยคลายความสงสัยให้เขาได้ แต่แดฟนีก็แค่ยักไหล่แล้วก้าวขึ้นรถไป ก่อนที่เจสันจะปิดประตูตามหลัง

"เออ นึกขึ้นได้ ผมจะเอาเธอ(รถ)ไปโปรตุเกสด้วยนะ... หวังว่าคงไม่มีปัญหาอะไร แน่นอนว่าค่าขนส่งเดี๋ยวผมจ่ายเอง" เจสันแจ้งให้ราฟาเอลทราบถึงการตัดสินใจที่จะนำรถคู่ใจไปด้วย

"ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนะ แต่เธอรู้ใช่ไหมว่าต้องไปทำเรื่องขอใบขับขี่สากลด้วย?" ราฟาเอลตอบ

"รู้ครับ แต่ถ้ามีคุณช่วย มันก็คงจัดการได้ง่าย ๆ สบายมากอยู่แล้วใช่ไหมล่ะครับ?" เจสันตอบกลับขณะเปิดประตูฝั่งคนขับและก้าวขึ้นไปนั่ง ก่อนจะสตาร์ทรถและขับออกไป

"ก็จริง..." ราฟาเอลพึมพำขณะนึกสงสัยอยู่ในใจว่าน้ำเสียงและการกระทำของเจสันนั้นดูเป็นผู้ใหญ่กว่ารูปลักษณ์ภายนอกมากนัก

แค่การที่เขาไม่แสดงอาการประหม่าออกมาให้เห็นเลย หรือการที่เขาพูดคุยด้วยท่าทีผ่อนคลายราวกับเป็นคนรุ่นราวคราวเดียวกันก็บ่งบอกอะไรได้หลายอย่างแล้ว หารู้ไม่ว่าพวกเขานั้นเป็นคนรุ่นราวคราวเดียวกันจริง ๆ... อย่างน้อยก็ในแง่ของวุฒิภาวะทางความคิดล่ะนะ

แต่เขาไม่รู้เรื่องนั้น เขาจึงได้แต่มองดูรถแล่นออกไปก่อนจะหันหลังกลับ พร้อมกับวางแผนที่จะโทรหาหัวหน้าแมวมองอย่างอังเดรเพื่อรายงานความคืบหน้า และให้ทนายความร่างสัญญาและข้อตกลงที่ต้องเซ็น ในขณะเดียวกันก็ต้องจัดการเรื่องการเดินทางมาถึงปอร์โต้ของเจสันด้วย

เขาอยากจะรีบจัดการข้อตกลงนี้ให้เสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุด เพราะเขาสังเกตเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของเจสันสว่างวาบขึ้นมาพร้อมกับการแจ้งเตือนมากมายระหว่างที่พวกเขานั่งคุยกัน

เดาได้ไม่ยากเลยว่าเจสันคงกำลังได้รับสายโทรศัพท์ทาบทามจากแมวมองคนอื่น ๆ ที่งานคัดตัวอย่างแน่นอน

แม้เขาจะสงสัยว่ามีทีมไหนที่จะดึงดูดความสนใจของเจสันได้มากไปกว่าปอร์โต้อีก แต่ในกรณีแบบนี้ก็ไม่ควรประมาทเด็ดขาด เพราะยังไงเสียก็ยังไม่มีการเซ็นสัญญาใด ๆ เกิดขึ้น และหากมีสิ่งหนึ่งที่เขาได้เรียนรู้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นั่นก็คือในสายงานของเขา สัญญาปากเปล่ามันแทบจะไม่มีความหมายเลยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับผลประโยชน์ที่สูงกว่า ดังนั้นการรีบคว้าชิ้นปลามันไปให้เร็วที่สุดย่อมเป็นทางเลือกที่ดีกว่าเสมอ

เขารีบจ้ำอ้าวออกไปทันทีที่คิดได้แบบนั้น จนลืมไปเสียสนิทว่าเจสันไม่ใช่ผู้เล่นเพียงคนเดียวที่มาเข้าร่วมการคัดตัวฟุตบอล แต่ต่อให้เขาจะจำได้ เขาก็คงแค่ยักไหล่ไม่ใส่ใจแล้วคิดซะว่าพวกนั้นก็เป็นแค่ "ค่าเสียโอกาส" เพราะเขายังคงมีอคติค่อนข้างมากต่อนักเตะในทวีปอเมริกาเหนืออยู่ดี

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═