บทที่ 18 การพบปะที่คอฟฟี่บาร์

บทที่ 18 การพบปะที่คอฟฟี่บาร์

วันเสาร์ที่ 11 มกราคม 2020

รถของเจสันแล่นเข้ามาจอดในช่องจอดที่ว่างอยู่ด้านนอกร้าน Tilt Coffee Bar ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขานัดพบกับแมวมองของเอฟซี ปอร์โต้

ห้วงความคิดของเขาย้อนกลับไปเมื่อวานตอนที่เขาเล่าให้แดฟนีฟังเรื่องแมวมองที่โทรมา รวมถึงเรื่องทีมเอฟซี ปอร์โต้ และเขาก็นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น

เธอดีใจกับเขามาก ๆ และกล่าวแสดงความยินดี แถมยังบอกว่าจะมาเป็นเพื่อนเขาเพื่อพบกับแมวมองด้วย เพราะมันเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์พอดี

"มองหน้าฉันแบบนั้นทำไม ลงกันได้แล้ว" แดฟนีร้องทักเมื่อเห็นว่าเขาดูเหมือนกำลังเหม่อลอย

"คร้าบ ๆ" เขาตอบพร้อมกับกลอกตา แล้วผลักประตูรถฝั่งตัวเองออกไป ก่อนจะเดินอ้อมไปเปิดประตูให้แดฟนีที่ดูเหมือนกำลังมีปัญหาในการเปิดประตูรถ เพราะต่างจากรถเบนซ์ของเธอ รถคันนี้มีปุ่มที่ต้องกดแทนที่จะเป็นที่จับให้ดึง

เขารีบเปิดประตูจากด้านนอกก่อนที่เธอจะงงไปมากกว่านี้และดึงประตูเปิดออกให้เธอ

"เห็นมั้ย นี่แหละเหตุผลที่ฉันไม่ชอบรถ BMW ทำไมทุกอย่างมันต้องทำมาให้ซับซ้อนเกินเบอร์ด้วยเนี่ย" เธอตากบ่นกระปอดกระแปดขณะที่เขาช่วยดึงตัวเธอออกมาจากรถ

"ป้าก็แค่อ่านคู่มือ หรือไม่ก็หาดูในยูทูปเอาก็ได้นี่" เจสันสวนกลับพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่บ่งบอกว่าเขากำลังสนุกกับสถานการณ์นี้

แดฟนีจ้องหน้าเขาเขม็งด้วยสีหน้าหงุดหงิดเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไปว่า

"ให้ฉันทำทั้งหมดนั่นเพื่อรถที่ฉันไม่ได้จะขับเนี่ยนะ?"

"...ก็มีเหตุผล" เจสันหาคำมาเถียงไม่ออกจึงได้แต่ดันประตูรถปิดลง

"สงสัยจังว่าหน้าตาแมวมองจะเป็นยังไง?" เขาพึมพำขณะที่ทั้งคู่เริ่มเดินตรงไปยังประตูร้านคอฟฟี่บาร์

"เธอไม่ได้ถามไว้เหรอ?" แดฟนีถามขึ้นขณะเดินผ่านประตูเข้าไป เธอตวัดผ้าคลุมไหล่ให้กระชับเข้ากับตัวมากขึ้น เพราะอากาศเดือนมกราคมในลอสแอนเจลิสมันออกจะหนาวเกินไปหน่อยสำหรับเธอ

"แล้วผมจะไปถามเรื่องแบบนั้นทำไมล่ะ?" เจสันย้อนถามพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาราฟาเอล

"สวัสดีครับคุณเอร์นานเดซ ผมเพิ่งมาถึงสถานที่นัดพบ ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณอยู่ตรงไหนครับ" เจสันยิงคำถามทันทีที่รู้สึกถึงแรงสั่นแจ้งเตือนว่าอีกฝ่ายรับสายแล้ว

"ฉันอยู่ในเลานจ์ข้างสวน เดี๋ยวฉันจะยกมือขึ้นนะ เธอจะได้เห็นฉัน" เสียงของราฟาเอลตอบกลับมาตามสาย

"เขาบอกว่าอยู่ที่เลานจ์น่ะ" เจสันเอามือป้องไมค์แล้วกระซิบกับแดฟนีก่อนจะตอบกลับราฟาเอล

"โอเคครับ ขอบคุณครับ" เขาพูดใส่โทรศัพท์ จากนั้นทั้งเขาและแดฟนีก็มุ่งหน้าไปยังโซนเลานจ์

ไม่นานนัก พวกเขาก็เห็นชายวัยประมาณห้าสิบกว่า ๆ ในชุดสูทสวมทับด้วยเสื้อโค้ทนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวหนึ่งในเลานจ์พร้อมกับชูมือขึ้น

"ผมเห็นคุณแล้วครับ" เจสันพูดแล้ววางสายขณะที่ทั้งสองเดินไปที่โต๊ะเพื่อพบเขา

ราฟาเอลเห็นเจสันที่เขาจำหน้าได้กำลังเดินตรงมาหาพร้อมกับผู้หญิงที่เขาไม่รู้จัก เขาจึงลุกขึ้นยืนเพื่อจับมือและกล่าวต้อนรับ

"ฉันแนะนำตัวทางโทรศัพท์ไปแล้วล่ะนะ แต่ขอแนะนำตัวอีกที ฉันราฟาเอล เอร์นานเดซ เรียกฉันว่า 'ราฟา' ก็ได้" ราฟาเอลพูดพลางยื่นมือไปให้เจสันจับ

"เจสันครับ" เจสันตอบกลับด้วยชื่อของตัวเองและยื่นมือไปจับกับราฟาเอล

"แล้วสุภาพสตรีคนสวยท่านนี้คือ?" ราฟาเอลถาม สายตาหันไปมองแดฟนีที่ยืนอยู่ข้างเจสัน

"คุณป้าของผมครับ แดฟนี โบลู" เจสันแนะนำแดฟนี ทั้งคู่จับมือทักทายกันก่อนที่ราฟาเอลจะผายมือเชิญให้เจสันและแดฟนีนั่งลง

‘ในประวัติบอกว่าเขาเป็นเด็กกำพร้าที่อาศัยอยู่กับผู้ปกครอง สงสัยเธอคนนี้คงจะเป็นผู้ปกครองที่ว่าล่ะมั้ง’ ราฟาเอลคิด สายตาของเขาหยุดอยู่ที่แดฟนีครู่หนึ่งตอนที่เธอนั่งลง ก่อนจะตวัดกลับมามองเจสัน ซึ่งเป็นเป้าหมายหลักของการนัดพบครั้งนี้

"สั่งอะไรมากินระหว่างที่เราคุยกันได้เลยนะ มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง" ราฟาเอลออกตัวก่อนจะหยิบโทรศัพท์และกระเป๋าสตางค์ออกมา

จากนั้นเขาก็เปิดกระเป๋าสตางค์และหยิบนามบัตรออกมาสองใบ ใบหนึ่งเป็นนามบัตรที่มีรายละเอียดการติดต่อ ส่วนอีกใบเป็นบัตรประจำตัวพนักงานที่มีรูปหน้าและชื่อของเขา ระบุชัดเจนว่าเขาเป็นทีมงานของเอฟซี ปอร์โต้

"อย่างที่ฉันเคยบอกไป ฉันเป็นแมวมองทำงานให้กับทีมเอฟซี ปอร์โต้ ในโปรตุเกส และของพวกนี้น่าจะพอพิสูจน์ตัวตนของฉันได้"

"พวกเธอสามารถค้นหาชื่อฉันในเน็ตเพื่อตรวจสอบเพิ่มเติมได้เลยนะ" เขาทำให้แน่ใจว่าได้ยืนยันตัวตนก่อนเป็นอันดับแรก เพราะมันเป็นข้อปฏิบัติที่จำเป็นเวลาต้องติดต่อกับนักเตะเยาวชน

มันเป็นวิธีที่จะช่วยให้ดาวรุ่งคลายความกังวลและช่วยสร้างความไว้วางใจ และเขาก็สังเกตเห็นจากสีหน้าของเจสันกับแดฟนีที่ดูผ่อนคลายลงเล็กน้อยตอนที่ดูบัตรยืนยันตัวตน ว่าการกระทำของเขานั้นได้ผลตามที่ต้องการ แต่เหตุผลเดียวที่สีหน้าของเจสันผ่อนคลายลงนั้น เป็นเพราะเขาตระหนักได้ว่าคน ๆ นี้น่าจะมีประสบการณ์สูงและน่าจะทำงานด้วยง่ายต่างหาก

ส่วนเรื่องการตรวจสอบตัวตน เขาจัดการสืบประวัติเรียบร้อยแล้วตั้งแต่วันก่อน และยืนยันได้แล้วว่าราฟาเอลคือแมวมองของเอฟซี ปอร์โต้ตัวจริงเสียงจริง

"ฉันไม่รู้หรอกนะว่าช่วงสองวันที่ผ่านมาเธอเห็นฉันหรือเปล่า แต่ฉันไปดูการคัดตัวมาและประทับใจฟอร์มการเล่นของเธอมาก และหลังจากการหารือกับเบื้องบน เราก็อยากจะเซ็นสัญญาดึงตัวเธอเข้าร่วมทีมเยาวชนของเอฟซี ปอร์โต้ และหวังว่าจะดันขึ้นชุดใหญ่ได้ในเวลาที่เหมาะสม" ราฟาเอลพูดต่อเมื่อเห็นว่าดึงความสนใจจากทั้งคู่ได้แล้ว

"ซึ่งนั่นหมายความว่า เราจะให้เธอเซ็นสัญญาเยาวชนก่อนเป็นอันดับแรก และเธอจะได้เข้าร่วมทีมชุดเยาวชนก่อน หากเธอสามารถพิสูจน์ตัวเองในทีมเยาวชนได้ว่ามีศักยภาพพอที่จะเล่นในทีมชุดใหญ่ เธอก็จะมีโอกาสถูกดันขึ้นชุดใหญ่ได้เร็วกว่าที่คิด" ราฟาเอลอธิบายเพิ่มเติม แต่เจสันก็พูดแทรกขึ้นมา

"งั้นก็แปลว่า ถ้าผมเซ็นสัญญากับเอฟซี ปอร์โต้ตอนนี้ ผมก็มีโอกาสได้ร่วมทีมชุดใหญ่และลงเล่น ตราบใดที่ผมสามารถพิสูจน์ตัวเองให้ผู้จัดการทีมชุดใหญ่เห็นได้ ถูกต้องไหมครับ?" เจสันถามพลางเลิกคิ้วขึ้น ทว่าความตื่นเต้นนั้นฉายชัดอยู่ในแววตาของเขา

"ในทางทฤษฎีแล้วก็ใช่ เพราะด้วยอายุของเธอ การทำแบบนั้นไม่ได้ผิดกฎของฟีฟ่า ดังนั้นถ้าเธอสามารถทำผลงานได้ในระดับที่เข้าตาผู้จัดการทีมชุดใหญ่มากพอ คำตอบคือใช่ เธอสามารถเข้าร่วมทีมชุดใหญ่ได้เร็วที่สุดก็ภายในฤดูกาลนี้เลย" ราฟาเอลตอบแล้วเสริมว่า

"แต่ฉันต้องขอบอกไว้ก่อนนะว่า การได้เลื่อนขึ้นชุดใหญ่มันไม่ได้การันตีว่าเธอจะได้ลงสนามอัตโนมัติ และถ้าเธออยากถูกเลือกให้มีชื่อเป็นตัวจริง เธอก็ต้องแสดงฝีเท้าให้ผู้จัดการทีมเห็น ซึ่งฉันเชื่อมั่นว่าเธอทำได้อยู่แล้ว"

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล