บทที่ 650 การเผชิญหน้า

บทที่ 650 การเผชิญหน้า

ในยามนี้พวกเขาอยู่บริเวณน่านน้ำใกล้กับฮอกไกโดของประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากสัตว์ประหลาดทะเลตะขาบที่ทำให้กรุงโตเกียวล่มสลายนั้นมาจากเกาะใต้ทะเลลึก โอวีลาจึงเชื่อว่ามีความเป็นไปได้สูงที่เกาะใต้ทะเลลึกแห่งนั้นจะเคลื่อนมายังน่านน้ำรอบๆ ประเทศญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน

“เป็นของบริษัทเจี๋ยเคอ พวกเขาก็ลอบทำการค้นหาอะไรบางอย่างในน่านน้ำแห่งนี้เป็นวงกว้างเช่นกัน ข้าสงสัยว่าพวกเขาน่าจะทราบความลับของเกาะใต้ทะเลลึกยุคโบราณ ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงไม่ทุ่มงบประมาณมากมายมหาศาลเช่นนี้”

พันเอกเอลเลอร์ยืนอยู่ข้างโอวีลา พลางทอดสายตามองการเคลื่อนไหวของเรือวิจัยของบริษัทเจี๋ยเคอลำนั้น รวมถึงเรือคุมกันที่ติดธงบริษัทเจี๋ยเคอซึ่งแล่นตามหลังเรือวิจัยมา

“มีความเป็นไปได้ แต่ความเป็นไปได้ที่มากกว่าคือ พวกเขาเพียงแค่ตามหาพวกสัตว์ประหลาดทะเลลึกเหล่านั้นตามปกติเท่านั้น”

โอวีลาจ้องมองเรือวิจัยของบริษัทเจี๋ยเคอ ในใจพลันรู้สึกร้อนรนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก หากบริษัทเจี๋ยเคอทราบข้อมูลของเกาะใต้ทะเลลึกยุคโบราณจริง และถูกอีกฝ่ายค้นพบก่อนล่ะก็ นั่นไม่ใช่ข่าวดีสำหรับเขาเลย

เอลเลอร์กำลังจะกล่าวบางอย่าง แต่ทันใดนั้นเขาก็เห็นเรือคุมกันที่ติดตามเรือวิจัยของฝ่ายตนส่งข้อความมา หลังจากได้รับรายงานจากรองผู้บังคับการ สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“เกิดอะไรขึ้น?”

โอวีลาสังเกตเห็นสีหน้าที่ไม่สู้ดีของเอลเลอร์

“เรือลาดตระเวนดำน้ำลึกชั้นผู้นำกลืนกินลำหนึ่งของบริษัทเจี๋ยเคอปรากฏตัวในน่านน้ำใกล้เคียง และกำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเรา”

เอลเลอร์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แววตาเต็มไปด้วยความหนักใจ แม้ว่าในยามนี้ทั้งสองประเทศจะยังไม่มีการประกาศสงคราม แต่การมาเผชิญหน้ากับกองเรือที่เป็นไพ่ตายของกองทัพเรือบริษัทเจี๋ยเคอในทะเล ย่อมไม่ใช่เรื่องดี

“อีกฝ่ายวิ่งมาที่นี่ ดาวเทียมไม่ได้ตรวจพบก่อนหน้านี้หรืออย่างไร?”

โอวีลาตกใจ เรือรบที่เป็นไพ่ตายเช่นนี้เหตุใดจึงไม่ไปปฏิบัติภารกิจอื่น กลับวิ่งมาที่นี่เพียงลำเดียวเพื่ออะไรกัน

“เรือลาดตระเวนดำน้ำลึกชนิดนั้นสามารถดำลงสู่ก้นทะเลได้ ดาวเทียมจึงไม่อาจติดตามได้อย่างต่อเนื่อง”

เอลเลอร์ส่ายหน้า พลางหันไปกล่าวกับรองผู้บังคับการว่า “รีบรายงานสถานการณ์ที่นี่ไปยังกองบัญชาการกองทัพเรือเอเชียแปซิฟิกทันที พร้อมขอให้มีการเฝ้าสังเกตการณ์ผ่านดาวเทียมด้วย”

ต่อมาไม่นาน บนผืนน้ำที่ห่างไกลออกไป ก็สามารถมองเห็นเรือรบขนาดมหึมาที่เข้าสู่สายตา ซึ่งก็คือเรือลาดตระเวนดำน้ำลึกชั้นผู้นำกลืนกินของบริษัทเจี๋ยเคอ

เมื่ออยู่ต่อหน้าเรือลาดตระเวนดำน้ำลึกชั้นผู้นำกลืนกินลำนี้ เรือคุมกันของอเมริกากลับดูเล็กลงไปถนัดตา หากวัดจากขนาดแล้วถือว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกันเลย

“นั่นน่าจะเป็นเรือซัลวีน ลำบากแล้ว”

เอลเลอร์ชูพานกล้องขึ้นมอง พลางจ้องไปที่เรือลาดตระเวนดำน้ำลึกชั้นผู้นำกลืนกินที่กำลังใกล้เข้ามา และจำแนกที่มาที่ไปของอีกฝ่ายได้อย่างชัดแจ้ง

การมาถึงของเรือซัลวีน ทำให้เรือวิจัยของบริษัทเจี๋ยเคอที่กำลังปฏิบัติงานค้นหาอยู่ในน่านน้ำแห่งนี้พลันมีกำลังใจขึ้นมาทันที

“เรือลำนั้นคิดจะทำอะไรกันแน่?”

เมื่อเห็นเรือวิจัยของบริษัทเจี๋ยเคอปล่อยเรือเล็กออกมาหลายลำ และมุ่งหน้ามายังส่วนท้ายของเรือวิจัยของฝ่ายตนอย่างรวดเร็ว โอวีลาจึงอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัย

แต่ในไม่ช้า โอวีลาก็ทราบว่าเรือเล็กเหล่านั้นกำลังทำอะไร

เห็นเพียงเรือเล็กของบริษัทเจี๋ยเคอพุ่งทะยานมาตลอดทาง จนถึงน่านน้ำที่เรือวิจัยของอเมริกาเพิ่งจะปล่อยทุ่นส่องสัญญาณโซนาร์และอุปกรณ์ตรวจวัดไป และได้ทำการเก็บกู้ทุ่นส่องสัญญาณโซนาร์รวมถึงอุปกรณ์ตรวจวัดเสียงใต้น้ำต่างๆ ที่อเมริกาปล่อยลงไปต่อหน้าต่อตา

“บ้าจริง พวกโจรเหล่านั้น รีบหยุดพวกมันเดี๋ยวนี้”

โอวีลาตาโตด้วยความโกรธแค้นจากการกระทำของบริษัทเจี๋ยเคอ

ทุ่นสัญญาณและอุปกรณ์ตรวจวัดที่พวกเขาเพิ่งจะปล่อยลงไปอย่างยากลำบากนั้น มีไว้เพื่อตรวจวัดสถานการณ์ในทะเล หากบริษัทเจี๋ยเคอเก็บกู้ไป ความเหน็ดเหนื่อยย่อมสูญเปล่า อีกทั้งสิ่งเหล่านี้ยังมีราคาสูงมาก

“เรือของอเมริกา น่านน้ำแห่งนี้คือกองกำลังทหารของบริษัทเจี๋ยเคอที่กำหนดเป็นเขตซ้อมรบทางทหาร พวกท่านจงรีบออกไปโดยเร็ว”

เรือวิจัยของบริษัทเจี๋ยเคอส่งสัญญาณวิทยุมา พร้อมทั้งมีคนยกปืนฉีดน้ำแรงดันสูงขึ้นมาจากเรือ และฉีดน้ำใส่เรือวิจัยของอเมริกา จนทำให้ลูกเรือที่อยู่บนดาดฟ้าเปียกโชกราวกับลูกหมาตกน้ำ เพื่อเป็นการขับไล่พวกเขา

โอวีลาซึ่งกำลังสังเกตการณ์อยู่บนดาดฟ้าในยามนั้น จึงถูกน้ำทะเลฉีดจนเปียกไปทั้งตัว แรงกระแทกของปืนฉีดน้ำแรงดันสูงนั้นมหาศาล ร่างที่ชราภาพของเขาจะทนทานได้อย่างไร จึงถูกกระแสน้ำฉีดจนร่างล้มกลิ้งไปบนพื้นหลายตลบ

“ไม่ดีแล้ว รีบช่วยเร็วเข้า”

“ศาสตราจารย์โอวีลา ศาสตราจารย์โอวีลา ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม”

“เร่งความเร็ว พวกเราต้องออกจากที่นี่”

บรรดาลูกเรือต่างวุ่นวาย พลางรีบประคองโอวีลาขึ้นมาและพาเข้าไปในห้องพัก

โอวีลาตัวสั่นด้วยความหนาวเหน็บ ภายใต้การช่วยเหลือของลูกเรือเขาจึงได้ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าคลุมอาบน้ำที่สะอาด ร่างกายได้รับรอยฟกช้ำหลายแห่งจากการถูกกระแทก เมื่อมองไปที่เรือวิจัยของบริษัทเจี๋ยเคอที่กำลังสำแดงอำนาจบาตรใหญ่ เขาก็โกรธจนกัดฟันแน่น “คนชั่วช้า บริษัทเจี๋ยเคอทำการอุกอาจถึงเพียงนี้ เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ข้าจะต้องกลับไปฟ้องร้องพวกเขาให้ได้”

“ช่างเถิด สถานการณ์ในยามนี้ฝ่ายเขานั้นเหนือกว่า”

เอลเลอร์สีหน้าดูไม่ดีนัก แต่เมื่อมองไปที่เรือซัลวีนที่กำลังใกล้เข้ามา คำพูดที่จะตอบโต้ออกไปก็ต้องถูกกลืนกลับลงไป

หากกองเรือบรรทุกเครื่องบินของฝ่ายตนอยู่ที่นี่ ย่อมไม่มีทางปล่อยให้บริษัทเจี๋ยเคอมาแสดงอำนาจเช่นนี้ได้ แต่ใครจะคาดคิดว่าในยามนี้กองเรือบรรทุกเครื่องบินจะไม่ได้อยู่ที่นี่จริง หากเกิดการปะทะกันขึ้นมา ฝ่ายเรามีแต่จะถูกรังแกเพียงข้างเดียว

ด้วยความจำยอม พวกเขาจึงต้องกล้ำกลืนความอัปยศนี้ลงไป

เรือวิจัยของอเมริกาเคลื่อนที่ออกไปจากน่านน้ำแห่งนี้ด้วยความอับอาย

แต่หลังจากแล่นออกไปได้เพียงไม่กี่กิโลเมตร ภายในห้องบัญชาการของเรือวิจัยอเมริกา เสียงสัญญาณดังระรัวก็พลันดังขึ้นทันที

เจ้าหน้าที่ฝ่ายโซนาร์กระโดดขึ้นด้วยความดีใจ พลางแผดตะโกนว่า “รายงาน ตรวจพบความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติใต้ท้องทะเล จากการเปรียบเทียบสัญญาณโซนาร์ คาดว่าจะเป็นเกาะใต้ทะเลลึกของร่องลึกก้นสมุทรมาเรียน่า โดยมีความเหมือนสูงถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ขึ้นไป”

ภายในเรือวิจัยของอเมริกา เงียบสงัดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเกิดความโกลาหลขึ้น บรรดาผู้เชี่ยวชาญทุกคนต่างพากันเร่งรีบมุ่งไปที่ห้องบัญชาการ

รวมถึงโอวีลาที่เพิ่งจะตัวสั่นด้วยความหนาวเหน็บเมื่อครู่ ในยามนี้ใบหน้าพลันแดงระเรื่อ ฝีเท้าเคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับบินได้ ไม่เหมือนชายชราเลยแม้แต่น้อย

และบนผืนน้ำแห่งนั้น ก็เริ่มมีฟองอากาศมหาศาลพุ่งขึ้นมา ดูเหมือนว่ากำลังมีบางสิ่งกำลังจะพุ่งขึ้นมาจากน้ำทะเล