บทที่ 13 - เยือนถิ่นกุหลาบขาว

บทที่ 13 - เยือนถิ่นกุหลาบขาว

ตู้ม!

ประตูนี้เปรียบเสมือนระเบิดลูกใหญ่ที่ตกลงกลางสนาม ทำให้คิงเพาเวอร์สเตเดียมสั่นสะเทือนไปด้วยเสียงโห่ร้องยินดีที่ดังกึกก้องกังวาน

"ประตูสุดสวย!"

"จังหวะทำประตูก็สวยงามจริงๆ ครับ แต่การจ่ายบอลลูกนี้นี่สิ ยอดเยี่ยมยิ่งกว่า!"

"หมายเลขยี่สิบสามอีกแล้วครับ!"

"เป็นการประสานงานที่ไร้ที่ติจริงๆ!"

บนอัฒจันทร์ แฟนบอลต่างพากันชูผ้าพันคอจิ้งจอกสยามสีน้ำเงิน โบกสะบัดไปมาพลิ้วไหวราวกับสายลม

ส่วนนักเตะดาร์บี้ เคาน์ตี้ในสนาม ต่างก็มีสีหน้าผิดหวังและสิ้นหวัง

ประตูนี้ไม่เพียงแต่จะทำลายกำลังใจของพวกเขา แต่ยังเป็นการตอกฝาโลงจบเกมการแข่งขันในนัดนี้อย่างสมบูรณ์

และในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้พวกเขาได้ประจักษ์ถึงความเก่งกาจของหลิงเฟิงด้วยตาตัวเอง

เพียงแค่การคลายการกดดันไปชั่วครู่ คู่แข่งก็สามารถทำชิ่งหนึ่งสอง พลิกตัวกลับมาหาช่องว่างระหว่างกองหลังสองคน และสร้างโอกาสในการทำประตูได้สำเร็จ

เมื่อนึกถึงลูกจ่ายทะลุช่องที่เฉียบขาดราวกับมีดหมอเมื่อครู่นี้ สายตาที่พวกเขามองหลิงเฟิงก็เต็มไปด้วยความตกตะลึงและคลางแคลงใจ

สิ่งที่ทำให้พวกเขาไม่อยากจะเชื่อมากที่สุดก็คือ ตอนที่หลิงเฟิงจ่ายบอล เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองเลยด้วยซ้ำ!

แล้วเขารู้ได้ยังไงว่าตรงนั้นมีช่องว่าง?

หรือว่านี่คือ "ดาวรุ่งแห่งอนาคต" ที่สื่อพากันยกย่องให้เป็นว่าที่กองกลางระดับมาสเตอร์คนต่อไป?!

แมวมองจากหลายสโมสรที่กระจัดกระจายอยู่ตามมุมต่างๆ ของอัฒจันทร์ ซึ่งได้เป็นพยานในกระบวนการทำประตูทั้งหมด ต่างก็พร้อมใจกันล้วงสมุดจดเล่มเล็กออกมา แล้วจดบันทึกแอสซิสต์แรกในแชมเปียนชิปของหลิงเฟิงลงไปด้วยความตื่นเต้น

บางคนถึงกับหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมารายงานสายตรงกับเบื้องบนทันที

"ผมเองครับ ไอ้หนูของเลสเตอร์ ซิตี้คนนั้นทำแอสซิสต์ได้อีกแล้ว..."

"การจ่ายบอลของเขามันน่าทึ่งมาก เขาต้องเป็นอัจฉริยะที่หาตัวจับยากอย่างแน่นอน!"

ท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีที่ร้อนแรงราวกับเปลวเพลิงในสนาม มาห์เรซผู้ทำประตู ไม่ได้วิ่งไปฉลองที่มุมธงเพียงคนเดียว แต่เขาวิ่งตรงดิ่งไปหาหลิงเฟิง พร้อมกับกระโดดกอดและแตะมือฉลองกัน

"หลิง จ่ายบอลได้โคตรสวย! ฉันรู้ว่านายต้องส่งมาให้ได้!"

หลิงเฟิงเองก็ยิ้มรับ พลางกล่าวแสดงความยินดีกับมาห์เรซ

"ยินดีด้วยนะ กับประตูแรกในแชมเปียนชิป!"

ในระหว่างที่คุยกัน เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ก็กรูกันเข้ามาร่วมฉลองประตูกับพวกเขาสองคน

ในช่วงเวลาสิบนาทีที่เหลือ นักเตะดาร์บี้ เคาน์ตี้ก็ถอดใจไปเสียแล้ว

แต่ละคนมีสภาพไม่ต่างอะไรกับพนักงานออฟฟิศที่รอเวลาเลิกงาน ได้แต่สวดภาวนาในใจขอให้เกมจบลงไวๆ

ส่วนนักเตะเลสเตอร์ ซิตี้เองก็ไม่ได้บุกทะลวงต่อ แต่ภายใต้การบัญชาการของหลิงเฟิง พวกเขาคุมบอลเอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่น จนกระทั่งถึงนาทีสุดท้ายของการแข่งขัน...

"ปรี๊ด~ ปรี๊ด~ ปรี๊ด~~~"

สิ้นเสียงนกหวีดยาวของผู้ตัดสิน การแข่งขันก็เป็นอันยุติ

เลสเตอร์ ซิตี้ เอาชนะคู่แข่งแย่งตั๋วเลื่อนชั้นโดยตรงอย่างดาร์บี้ เคาน์ตี้ ไปได้อย่างสบายๆ ด้วยสกอร์สามต่อศูนย์ รั้งตำแหน่งจ่าฝูงไว้ได้อย่างเหนียวแน่น

สำหรับนักเตะดาร์บี้ เคาน์ตี้ผู้มาเยือน บ่ายวันนี้ช่างเป็นวันที่น่าหดหู่ใจเสียจริง

ทว่า สำหรับนักเตะเลสเตอร์ ซิตี้แล้ว นี่คือช่วงเวลาอันแสนวิเศษ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับหลิงเฟิงและมาห์เรซ ที่เพิ่งได้ลงประเดิมสนามในแชมเปียนชิปเป็นนัดแรก ยิ่งถือเป็นความทรงจำที่น่าประทับใจ

ลงประเดิมสนามในแชมเปียนชิปยี่สิบนาที ก็ทำไปได้หนึ่งแอสซิสต์ และมีส่วนช่วยให้ทีมปิดกล่องคว้าชัยชนะไปได้อย่างเด็ดขาด

ฟอร์มแบบนี้ คะแนนหลังเกมน่าจะได้ไม่ต่ำกว่าเจ็ดคะแนนอย่างแน่นอน

ทันทีที่เดินกลับจากสนามเข้าสู่ห้องแต่งตัว หลิงเฟิงก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนอันไพเราะจากระบบดังขึ้นในหัวอีกครั้ง

【ติงต่อง!】

【บรรลุความสำเร็จ "นัดเปิดตัวแชมเปียนชิป"】

【ระดับความสำเร็จ: B】

【รางวัลความสำเร็จ: แต้มคุณสมบัติอิสระหนึ่งแต้ม】

เมื่อได้ยินเสียงเตือนจากระบบ นัยน์ตาสีดำของหลิงเฟิงก็มีแววครุ่นคิดพาดผ่าน

เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็เริ่มเข้าใจการทำงานของ 【ระบบตำนานลูกหนัง】 นี้มากขึ้น

นอกจากมันจะแปลงค่าพลังคุณสมบัติของเขาออกมาเป็นตัวเลขให้เห็นภาพชัดเจนแล้ว ทุกครั้งที่เขาทำผลงานได้ดีในสนาม เขาก็จะสามารถปลดล็อกความสำเร็จ และได้รับรางวัลที่สอดคล้องกับความสำเร็จนั้นๆ ด้วย

ในตอนนี้ ความสำเร็จทั้งสองอย่างที่เขาทำได้ ล้วนเป็นช่วงเวลาแห่งความทรงจำอันเป็นจุดเริ่มต้นที่สำคัญทั้งสิ้น

แล้วถ้าเขาได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในพรีเมียร์ลีกพร้อมกับทีม และได้ลงประเดิมสนามในพรีเมียร์ลีกล่ะ?

หรือถ้าเขาสามารถทำสองประตู สองแอสซิสต์ หรือทำแฮตทริกในพรีเมียร์ลีกได้ล่ะ?

เมื่อถึงตอนนั้น ระบบจะแจกรางวัลอะไรให้เขาอีก?

จะมีโอกาสเปิดได้กล่องสุ่มการ์ดเดอ บรอยน์ร่างทองอีกไหมนะ?

หลิงเฟิงรู้ดีแก่ใจว่า หากอยากได้คำตอบ เขาจะต้องลงมือค้นหามันด้วยตัวเองเท่านั้น!

...

หลังจากเปิดบ้านเอาชนะดาร์บี้ เคาน์ตี้ ทีมอันดับสี่ไปได้ เลสเตอร์ ซิตี้ก็คว้าสามแต้มเต็ม รั้งตำแหน่งจ่าฝูงต่อไปได้อย่างเหนียวแน่น

แต่ทว่า ทีมอันดับสองอย่างเบิร์นลีย์ และทีมอันดับสามอย่างควีนส์พาร์กเรนเจอส์ ต่างก็เก็บชัยชนะในนัดที่ลงเตะพร้อมกันไปได้ทั้งคู่

ดังนั้น ระยะห่างของคะแนนที่เลสเตอร์ ซิตี้นำอยู่ จึงยังไม่ถูกทิ้งห่างออกไป

และในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา พวกเขาจะต้องเดินทางไปยังสนามเอลแลนด์โร้ด ในยอร์กเชียร์ตะวันตก เพื่อเปิดศึกดวลแข้งกับทัพ "กุหลาบขาว" ลีดส์ ยูไนเต็ด อย่างดุเดือด!

การออกไปเยือนไม่เคยเป็นงานที่ง่ายเลยสักครั้ง

แถมคู่แข่งอย่างลีดส์ ยูไนเต็ด ก็ยังมีเกมรุกที่จัดจ้านไม่เบาเสียด้วย

แต่หลังจากที่เปิดบ้านเอาชนะดาร์บี้ เคาน์ตี้มาได้ เลสเตอร์ ซิตี้ก็สามารถคว้าชัยชนะมาครองได้รวดตลอดห้านัดหลังสุดในลีก

บวกกับชัยชนะแบบพลิกนรกเหนือสโต๊ก ซิตี้ในเอฟเอคัพ ทำให้พวกเขาเก็บสถิติชนะรวดหกนัดรวดภายในระยะเวลาเพียงแค่ยี่สิบวันเท่านั้น!

และด้วยฟอร์มอันร้อนแรงจากการชนะหกนัดรวดนี้เอง ขุนพลนักเตะเลสเตอร์ ซิตี้ก็พร้อมบุกทะลวงสนามเอลแลนด์โร้ดแล้ว

ทว่า แฟนบอลนับหมื่นในสนามเอลแลนด์โร้ด ก็พร้อมที่จะปกป้องเกียรติภูมิของสนามเหย้าแห่งนี้ ด้วยเสียงร้องเพลงเชียร์ที่ดังกึกก้อง และเสียงโห่ที่ดังสนั่นหวั่นไหว

ส่วนนักเตะลีดส์ ยูไนเต็ด ต่างก็ร่วมแรงร่วมใจ มุ่งมั่นที่จะหยุดยั้งสถิติชนะรวดของทีมจ่าฝูงเอาไว้ที่นี่ให้จงได้!

ตั้งแต่นาทีแรกของการแข่งขัน นักเตะของทั้งสองทีมต่างก็เข้าบดขยี้กันในแดนกลางอย่างดุเดือด แย่งชิงการครอบครองบอลกันอย่างไม่ลดละ

ภายใต้การปะทะกันอย่างหนักหน่วง และการทำฟาวล์ที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง รูปเกมกลับตกอยู่ในสภาวะตีตันอย่างคาดไม่ถึง

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงนาทีที่หกสิบ สกอร์ก็ยังคงเป็นศูนย์ต่อศูนย์

และในจังหวะนั้นเอง เลสเตอร์ ซิตี้ที่โหมบุกอยู่นานก็เจาะไม่เข้า กลับเกือบจะต้องเสียประตูให้ลีดส์ ยูไนเต็ด จากจังหวะเตะมุมไปเสียก่อน

"เตะมุมเข้ามา!"

"วิถีบอลโค้งสวยมากครับ..."

"แม็คคอร์แม็ค!!!"

ท่ามกลางเสียงอุทานของผู้บรรยาย ร่างในชุดแข่งสีขาวหมายเลขสี่สิบห้าก็กระโดดลอยตัวขึ้นสูง

วินาทีต่อมา เสียง "ปัง" ก็ดังสนั่น ลูกฟุตบอลถูกโหม่งไปกระแทกคานประตูอย่างจัง ก่อนจะกระดอนออกไป

รอสส์ แม็คคอร์แม็ค กองหน้าลีดส์ ยูไนเต็ดที่ยืนอยู่หน้าประตู ถึงกับเอามือกุมหัวด้วยความเสียดายอย่างสุดซึ้ง

ดาวซัลโวสูงสุดของลีดส์ ยูไนเต็ดคนนี้ รั้งตำแหน่งผู้นำในตารางดาวซัลโวของลีกด้วยผลงานสิบหกประตู

โดยมีถึงหกประตูที่มาจากการโหม่ง

แต่ทว่า ในครั้งนี้ ดูเหมือนว่าเทพีแห่งโชคจะไม่เข้าข้างเขาสักเท่าไหร่

ลูกโหม่งระยะเผาขนแท้ๆ กลับพุ่งไปชนคานเสียนี่!

ส่วนนักเตะเลสเตอร์ ซิตี้ ตั้งแต่ชไมเคิลที่มักจะเยือกเย็นอยู่เสมอ ไปจนถึงกัปตันทีมอย่างมอร์แกน ต่างก็เหงื่อตกไปตามๆ กันกับลูกโหม่งอันทรงพลังที่ไปกระแทกคานลูกนี้

เพียร์สัน ผู้จัดการทีมเลสเตอร์ ซิตี้ที่อยู่ข้างสนาม พอเห็นกองหลังเตะสกัดบอลออกนอกเส้นข้างไปได้ ก็ถึงกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ถ้าลูกโหม่งนี้เข้าไปตุงตาข่ายล่ะก็ ขวัญกำลังใจของลีดส์ ยูไนเต็ดในฐานะเจ้าบ้าน คงจะพุ่งปรี๊ดขึ้นไปอีกแน่

และรูปเกมหลังจากนั้น ก็คงจะรับมือได้ยากลำบากยิ่งขึ้นไปอีก

หากต้องการจะบุกมาเก็บชัยชนะจากคู่แข่งที่เล่นด้วยยากแบบนี้ถึงถิ่น ก็คงต้องปรับเปลี่ยนอะไรสักอย่างแล้วล่ะ!

เมื่อคิดได้ดังนั้น เพียร์สันก็ไม่รอช้า หมุนตัวกลับไปกวักมือเรียกนักเตะตัวสำรองที่กำลังวอร์มอัพอยู่ข้างสนามทันที พร้อมกับสั่งเสียงเข้มว่า

"หลิง!"

"มาห์เรซ!"

"พวกนายสองคน ลงสนาม!"

(จบแล้ว)