ตอนที่ 51 พบหน้าบารอนไคเซ็นอีกครั้ง

ตอนที่ 51 พบหน้าบารอนไคเซ็นอีกครั้ง

ลมพัดผ่านมาเบา ๆ เฉิงเหิงลงจากรถม้า สายตาของเขาดูสงบขณะที่มองไปข้างหน้า

เขามองเห็นถนนที่เขาเคยไปมาอยู่บ่อยครั้ง และทิวทัศน์ที่คุ้นเคย

มันเหมือนกับที่เขาจำได้ และไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากนัก

อย่างไรก็ตามขณะที่เขาเดินต่อไปข้างหน้า เขาก็ตระหนักว่ามีบางอย่างที่แตกต่างออกไป

สิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือถนนในบริเวณโดยรอบมีความสม่ำเสมอมากขึ้น และเส้นทางบางเส้นทางที่เดินยากก็ถูกซ่อมแซมใหม่ ทำให้เดินได้ง่ายขึ้น

ดูเหมือนว่าบารอนไคเซ็นจะทำตามคำแนะนำหลายอย่างที่เฉินเหิงเคยบอกเขาไว้ เขาไม่ได้เพิกเฉยต่อคำแนะนำเหล่านั้น

ขณะที่เขาเดินต่อไป เขาก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งยืนรออยู่ข้างหน้า

พวกเขาทั้งหมดเป็นคนที่เขาคุ้นเคย และเฉินเหิงก็จำใบหน้าของพวกเขาส่วนใหญ่ได้ คนที่เป็นผู้นำทำให้เฉินเหิงรู้สึกประหลาดใจที่สุด

เป็นชายวัยกลางคนร่างผอมบางที่กำลังนั่งอยู่บนหลังม้าและมองมาทางเขาอย่างเงียบ ๆ

“พ่อ”

เมื่อมองไปที่ชายวัยกลางคน ใบหน้าของเฉินเหิงก็มีรอยยิ้มของความสุขปรากฏขึ้น และเขาก็เร่งให้ม้าของเขาไปข้างหน้าเร็วขึ้น

นี่คือพ่อของร่างนี้ของเฉินเหิง ผู้ปกครองของเขตนี้ บารอนไคเซ็น

เมื่อเห็นเฉินเหิง บารอนไคเซ็นก็อดยิ้มออกมาไม่ได้เหมือนกัน

นั่งอยู่บนหลังม้า เขามองไปที่เฉินเหิงด้วยสายตาที่จริงจัง

เมื่อเทียบกับครึ่งปีที่แล้ว เฉินเหิงเปลี่ยนไปมาก

เพราะเขาได้รับการฝึกฝนทักษะการหายใจของอัศวิน เขาจึงดูกล้าหาญมากขึ้น สูงขึ้นและมีรูปร่างที่ดีขึ้น มองแวบเดียว เขาดูเหมือนอัศวินผู้แข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยว

เขาเติบโตขึ้นอย่างมาก และเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ใคร ๆ ก็สัมผัสได้ถึงพลังอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา ซึ่งทำให้ยากต่อการลืมเขา

“ดี ดี…” บารอนไคเซ็นลงมาจากหลังม้าและตบไหล่เฉินเหิง

“หนึ่งปีแล้ว...”

เมื่อมองไปยังใบหน้าของเฉินเหิง เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาและพูดว่า “คุณกลับมาแล้ว”

“ใช่” เฉินเหิงยิ้มและกล่าวว่า “ในที่สุดฉันก็ได้กลับมาแล้ว”

“ตอนที่ฉันอยู่ข้างนอก ฉันคิดถึงพ่อเสมอ”

“แต่ในที่สุดฉันก็กลับมาแล้ว”

“ฉันก็คิดว่าเมืองหลวงกูตูจะเจริญรุ่งเรืองเกินไปจนคุณไม่อยากกลับมา” เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเหิง บารอนไคเซ็นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะและเขาก็พูดล้อเล่น

“แม้ว่าเมืองหลวงกูตูจะเจริญรุ่งเรือง แต่สุดท้ายที่นี่ก็คือบ้านของฉัน” เฉินเหิงยิ้ม “นี่คือที่ของฉัน”

“พูดได้ดี”

บารอนไคเซ็นพยักหน้าอย่างพึงพอใจก่อนที่จะมองไปข้างหลังเฉินเหิงแล้วกล่าวว่า “เอาล่ะ ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว อย่ายืนอยู่ที่นี้อีกเลย ไปกันเถอะ”

“ตกลง” เฉินเหิงพูดด้วยรอยยิ้ม

ต่อจากนั้น พวกเขาก็เริ่มเดินกลับไปที่คฤหาสน์

“พี่ใหญ่ไปไหน” เฉินเหิงถามด้วยความอยากรู้

กลุ่มที่มากับบารอนไคเซ็นค่อนข้างใหญ่ และมีคนมากมายที่เฉินเหิงคุ้นเคย

อย่างไรก็ตามออร์มันโด พี่ชายของเฉินเหิงไม่ได้อยู่ท่ามกลางพวกเขา

“เขา…” เมื่อนึกถึงออร์มันโด สีหน้าของบารอนไคเซ็นก็เย็นชา ราวกับว่าเขาไม่อยากพูดถึงเขา

เฉินเหิงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัย และหลังจากถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็เข้าใจ

ปรากฎว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้ ออร์มันโดได้นำทหารเข้าโจมตีกลุ่มพ่อค้าที่มาจากบริเวณใกล้เคียง ส่งผลให้ผู้ปกครองที่อยู่ใกล้เคียงโกรธแค้น และนั่นก็ทำให้บารอนไคเซ็นรู้สึกลำบากมาก ๆ

แม้ว่าเรื่องนี้จะผ่านไปแล้ว แต่บารอนไคเซ็นก็ยังรู้สึกโกรธออร์มันโด เขาจึงส่งออร์มันโดไปที่อื่นเพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องรู้สึกโกรธทุกครั้งที่เห็นเขา

เพราะแบบนี้ ออร์มันโดจึงไม่ได้ปรากฏตัวตอนที่มาต้อนรับเฉินเหิง

อีกอย่าง แม้ว่าเขาจะยังอยู่ที่นี่ เขาก็อาจจะไม่ได้มารับเฉินเหิง

อย่างไรเสียในตอนนั้น ความสัมพันธ์ของเฉินเหิงกับพี่ชายของเขาก็ไม่ค่อยดีนัก

หลังจากได้ยินเกี่ยวกับสิ่งที่ออร์มันโดทำในปีที่ผ่านมา เฉินเหิงก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว

ตามที่คาดไว้ คนบางคนไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาเลย

ที่เมืองหลวงกูตู เฉินเหิงระมัดระวังตัวอยู่เสมอและทำงานอย่างหนักเพื่อเสริมสร้างกำลังและเส้นสาย และตอนนี้เขาก็ค่อนข้างพิเศษ

ในทางกลับกัน มองกลับมาที่นี่ ออร์มันโดไม่เพียงแต่ไม่ทำอะไรให้น่าจดจำเท่านั้น แต่เขายังสร้างปัญหามากมายอีกด้วย

เขาทำอะไรไม่สำเร็จซักอย่างและทำเสียเรื่องด้วยซ้ำ

แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่ดีสำหรับเฉินเหิง

การออร์มันโดแสดงออกมาแบบนั้น ถ้าเปรียบเทียบเขากับเฉินเหิง แม้ว่าเขาจะเป็นลูกชายคนโต บารอนไคเซ็นก็จะสามารถตัดสินใจได้อย่างง่ายขึ้น

สิ่งนี้ทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นสำหรับเฉินเหิง ถึงแม้ว่าสำหรับเฉินเหิงในตอนนี้ การเป็นแค่บารอนจะไม่ได้มีอะไรมากมายอีกต่อไปก็ตาม

อย่างไรก็ตามนี่ก็ยังเป็นขุมกำลังหนึ่ง ถ้าเขาสามารถสืบทอดอาณาเขตของบารอนได้อย่างถูกต้องตามกฎก็ย่อมดีกว่าการที่ต้องใช้กำลัง

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เฉินเหิงก็ยิ้มออกมาและเดินต่อไป

“พูดถึงเรื่องนั้น…”

ขณะที่พวกเขากำลังเดิน บารอนไคเซ็นก็กล่าวขึ้นว่า “ฉันคิดเรื่องคำแนะนำของคุณก่อนหน้านี้ พวกมันค่อนข้างดี ผู้ปกครองที่อยู่รอบ ๆ ก็ต้องการเข้าร่วมด้วย ในเมื่อคุณกลับมาแล้ว คุณจะไปพบพวกเขาหน่อยไหม มีหลายคนที่ต้องการพบคุณ คุณคิดยังไง?”

“แน่นอน” เฉินเหิงยิ้ม “ฉันจะไปพบพวกเขาและคุยกับพวกเขาอย่างดี”

นอกจากการากลับมาหาบารอนไคเซ็นแล้ว เขายังมาทำงานในเรื่องเส้นทางการค้าของเขาอีกด้วย

เส้นทางการค้าเหนือ-ใต้เป็นโอกาสที่จะทำกำไรได้อย่างมหาศาล

ด้วยความได้เปรียบทางภูมิศาสตร์และความสัมพันธ์ของเขากับครอบครัวของครูโด เขาจึงได้รวบรวมสินค้าของผู้ปกครองทางเหนือเอาไว้เกือบทั้งหมด

ด้วยการมีอัศวินสลี ครอบครัวของครูโดจึงเป็นหนึ่งในตระกูลชั้นนำในหมู่ผู้ปกครองทางเหนือ แม้ว่าพวกเขาจะค่อนข้างยากจน แต่ก็ยังมีอิทธิพลอย่างมากในหมู่ผู้ปกครองทางเหนือที่เหลือ

ด้วยชื่อเสียงและอิทธิพลของพวกเขา เฉินเหิงจึงสามารถรวบรวมผู้ปกครองทางเหนือจำนวนมากเข้าเป็นพันธมิตรทางการค้าและสร้างการผูกขาดสินค้าของพวกเขาขึ้นมา

ตามข้อตกลง ครอบครัวของครูโดกับเฉินเหิงจะต้องรับผิดชอบในการขายสินค้าของผู้ปกครองทางเหนือ

ผู้ปกครองทางเหนือสัญญาว่าจะมอบสินค้าส่วนใหญ่ให้กับเฉินเหิง และพวกเขาจะไม่ขายของพวกนี้เป็นการส่วนตัวเป็นระยะเวลาหนึ่ง

แน่นอนว่าสัญญาดังกล่าวอาจเป็นปัญหาได้ แต่เนื่องจากสถานการณ์ของพวกเขา ผู้ปกครองทางเหนือจึงไม่มีทางเลือกมากนัก นอกจากนี้ ด้วยผลงานของเฉินเหิง เขาสามารถเอาชนะความไว้วางใจจากพวกเขาได้

ดังนั้นจึงไม่น่าจะมีปัญหาใด ๆ กับข้อตกลงนี้ในตอนนี้

ข้อตกลงนี้เป็นการทดสอบความสามารถในการค้าของเฉินเหิง

ถ้าเขาไม่สามารถขายสินค้าที่สะสมเอาไว้ได้อย่างรวดเร็ว และสร้างกำไรให้กับผู้ปกครองทางเหนือ ข้อตกลงนี้ก็จะพังลงในที่สุด

นั่นเป็นหนึ่งในเหตุผลที่เฉินเหิงกลับมาในครั้งนี้