บทที่ 36 - พลิกแพลงเส้นทาง มหาปราชญ์แห่งวิถีบัณฑิต

บทที่ 36 - พลิกแพลงเส้นทาง มหาปราชญ์แห่งวิถีบัณฑิต

เวลาสองวัน กองทัพนับล้านนายได้หอบเอาพลังอันยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานมาถึงนอกเมืองหลวง ในเมื่อไม่มีคำสั่งของซูหมาง พวกเขาก็ตั้งค่ายพักแรมอยู่นอกเมืองอย่างว่าง่าย

ภายในเมือง ชาวบ้านต่างหวาดผวา ทุกคนต่างอกสั่นขวัญแขวน เพราะกองทัพนับล้านนอกเมืองนั้นช่างน่ากลัวเหลือเกิน นั่นคือกองทัพที่ชนะร้อยศึกเชียวนะ

เมื่อเทียบกับชาวบ้านแล้ว ผู้ที่กังวลยิ่งกว่าคือขุนนางในราชสำนัก

ซูอู๋เต้าตายแล้ว ต่อไปใครจะได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ผู้ทรงอำนาจสูงสุดแห่งราชวงศ์ต้าโจว

จะเป็นซูหมางหรือไม่

หากเป็นซูหมาง เขาจะเงื้อดาบขึ้นสังหาร กวาดล้างราชสำนักทั้งหมดหรือไม่ เรื่องเหล่านี้ล้วนไม่อาจล่วงรู้ได้ และนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ทุกคนในราชสำนักต่างหวาดระแวง

จวนฮั่นอ๋อง

ภายในห้องโถงใหญ่ ซูหมาง ซูชิง และซูเทียน นั่งอยู่ด้วยกัน สีหน้าของซูชิงซับซ้อนยิ่งนัก ศึกใหญ่เมื่อสองวันก่อน ซูอู๋เต้าตายแล้ว

ตายด้วยน้ำมือของซูหมาง จุดจบเช่นนี้ทำให้เขายากจะยอมรับ แต่ก็ต้องยอมรับ เดิมทีเขาคิดจะลาออกจากราชการเพื่อไปใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดา แต่ก็ถูกซูหมางรั้งตัวไว้

ส่วนใบหน้าของซูเทียน กลับเต็มไปด้วยความลังเลใจ สาเหตุก็ง่ายมาก ซูหมางให้เขาขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ เป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุดแห่งราชวงศ์ต้าโจว เป็นราชาของชาวบ้านนับร้อยล้านคน!

แต่ประเด็นคือเขาเป็นเพียงบัณฑิต แค่จับพู่กันแต่งกลอนวาดภาพก็พอทำได้ จะให้เขาไปปกครองราชวงศ์อันยิ่งใหญ่ ไปปราบปรามยอดฝีมือมากมาย ไปแก่งแย่งชิงดีกับขุมกำลังอื่น เขาไม่ใช่คู่มือเลย

"คนของสำนักโหรหลวง เลือกวันไว้แล้ว อีกสองวันเสี่ยวเทียนจะขึ้นครองราชย์ ส่วนเสด็จอาจะเป็นผู้สำเร็จราชการ คอยช่วยเสี่ยวเทียนดูแลต้าโจว"

ซูหมางเอ่ยปากเบาๆ แม้น้ำเสียงจะแผ่วเบา แต่การตัดสินใจในคำพูดนั้น ไม่อนุญาตให้ทั้งสองปฏิเสธ

"ความจริงแล้ว คนที่เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นฮ่องเต้ต้าโจวคือเจ้า นิสัยของเสี่ยวเทียนยังอ่อนแอเกินไป เรื่องระดับพลังไม่ใช่ปัญหา มีเจ้าอยู่ ต้าโจวก็แข็งแกร่งดุจหินผา"

ซูชิงนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยังคงเอ่ยปาก

"ใช่แล้วพี่เจ็ด"

"ข้า ข้าไม่เคยฆ่าไก่สักตัวเลยด้วยซ้ำ ท่านให้ข้าเป็นฮ่องเต้ ข้ากลัวว่าจะทำได้ไม่ดี แล้วจะทำให้ความหวังดีของท่านต้องสูญเปล่า เอาเป็นว่าช่างมันเถอะ"

"พี่เก้า พี่เก้าเก่งกว่าข้าตั้งเยอะ จริงๆ นะ!"

ซูเทียนรีบพูดเสริม

ซูหมางส่ายหน้า จ้องมองซูเทียนด้วยแววตาจริงจัง "ทำไม่เป็นก็ต้องเรียนรู้ ชีวิตคนเรา จะเป็นดอกไม้ในเรือนกระจกตลอดไปไม่ได้หรอก มันต้องผ่านความยากลำบากบ้าง ต้องเรียนรู้วิทยายุทธติดตัวไว้บ้าง"

"กองทัพนับล้านนอกเมือง กับเสี่ยวหลี่จื่อ คือกำลังคนปูทางที่ข้าทิ้งไว้ให้เจ้า มีพวกเขาอยู่ เจ้าอยากจะทำอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น"

"อีกอย่าง เสด็จอาจะคอยช่วยเหลือเจ้า ปลุกปั้นเจ้าให้เป็นกษัตริย์ที่สมบูรณ์แบบ"

"เรื่องอื่นไม่ต้องพูดแล้ว กลับไปเตรียมตัวขึ้นครองราชย์เถอะ"

ซูหมางโบกมือ ซูเทียนจำต้องเดินจากไปอย่างหมดหนทาง

เมื่อซูเทียนจากไปแล้ว ซูชิงก็ถอนหายใจยาว "ข้าคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเรื่องราวจะมาถึงจุดนี้ การที่เจ้าเลือกให้เสี่ยวเทียนขึ้นครองราชย์ เป็นสิ่งที่ข้าคาดไม่ถึง แม้ข้าจะหวังให้เจ้าขึ้นครองราชย์ แต่ให้เสี่ยวเทียนขึ้น ก็ถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ"

"ท้ายที่สุดแล้ว เจ้าก็ต้องไปจากดินแดนแปดแคว้น แดนเหนือต่างหากคือเวทีของเจ้า ตำแหน่งกษัตริย์ของราชวงศ์หนึ่ง ไม่อาจเป็นพันธนาการของเจ้าได้หรอก"

"และนิสัยของเสี่ยวเทียน ก็จะทำให้เหล่าขุนนางในราชสำนักอุ่นใจด้วย หากเจ้าขึ้นครองราชย์ เกรงว่าพวกนั้น ก่อนมาเข้าเฝ้าทุกวัน คงต้องเขียนพินัยกรรมสั่งเสียไว้ก่อนแน่ๆ"

ซูชิงยิ้มอย่างขมขื่น

ด้วยนิสัยของซูหมาง ไม่ยอมให้มีเรื่องขัดหูขัดตาแม้แต่น้อย หากเขาขึ้นครองราชย์ ราชสำนักคงไม่สงบสุขแน่ คงต้องมีคนตายอีกเป็นเบือ

"เสด็จอา ท่านจงรักภักดีต่อต้าโจว มีท่านคอยช่วยเหลือ ต้าโจวย่อมไม่เดินหลงทาง นอกจากนี้ข้าก็จะช่วยเสี่ยวเทียน ให้ก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งผู้ฝึกยุทธ์ด้วย"

"พรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ของเขาไม่เอาไหน แต่เขาสามารถเป็นมหาปราชญ์แห่งวิถีบัณฑิตได้!"

ซูหมางยิ้ม

ตู้ม!

ในหัวของซูชิงดังกึกก้อง เขามองซูหมางด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

มหาปราชญ์แห่งวิถีบัณฑิตหรือ

นี่มันเป็นเส้นทางที่ไม่เคยมีมาก่อนเลยนะ ซูหมางคิดจะให้ซูเทียน เดินไปบนเส้นทางแห่งการบุกเบิกฟ้าดินงั้นหรือ นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร

"นี่คือโอสถระดับราชันย์เม็ดหนึ่ง เสด็จอารับไปเถิด ท่านอายุมากแล้ว พรสวรรค์ก็ธรรมดา แม้โอสถระดับราชันย์จะมีผลข้างเคียง แต่ชาตินี้ของท่าน ก็คงหยุดอยู่เพียงเท่านี้แล้ว"

"กินโอสถเม็ดนี้เข้าไป ก็จะกลายเป็นราชันย์ยุทธ์สถิตในใต้หล้า"

ซูหมางส่งโอสถระดับราชันย์ที่เพิ่งได้จากการลงชื่อให้ซูชิง

โอสถระดับราชันย์ ฟังจากชื่อก็รู้แล้วว่า เมื่อกินเข้าไป ผู้กินจะสามารถก้าวเข้าสู่ระดับราชันย์ยุทธ์ได้โดยตรง แต่ผลข้างเคียงนั้นร้ายแรงมาก หากใช้โอสถเม็ดนี้ในการทะลวงระดับ เกรงว่าชาตินี้คงต้องหยุดอยู่แค่ระดับราชันย์ยุทธ์ตลอดไป

ซูชิงประคองโอสถในมือ ภายในใจเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและหวาดกลัว

เขา สามารถเป็นราชันย์ยุทธ์ได้แล้วงั้นหรือ

กลางดึก จวนฮั่นอ๋อง

ซูหมางมองซูเทียนที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ทั่วทั้งร่างถูกห่อหุ้มด้วยกลิ่นอายของบัณฑิตอันมหาศาล ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ภายใต้การชี้แนะและผลักดันของเขา ในที่สุดซูเทียนก็ก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งมหาปราชญ์วิถีบัณฑิตแล้ว!

เต๋าสามพัน ล้วนสำเร็จเป็นเซียนได้

มีขุนนางบุ๋น อาศัยความกล้าหาญและคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ ยืนหยัดอยู่ระหว่างฟ้าดิน คำพูดทุกคำกำหนดชะตาฟ้าดินได้ ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ฝึกยุทธ์เลย นี่คือเส้นทางที่ซูหมางชี้แนะให้ซูเทียน

ต้าโจว เปลี่ยนแผ่นดินแล้ว!

ฮ่องเต้องค์ก่อนซูอู๋เต้าสวรรคต ฮ่องเต้องค์ใหม่ซูเทียน จะขึ้นครองราชย์ในอีกสองวันให้หลัง อีกเจ็ดแคว้นที่เหลือ รวมถึงทุกขุมกำลังในดินแดนแปดแคว้น ล้วนได้รับเทียบเชิญ

นี่คือเรื่องใหญ่!

เรื่องใหญ่ที่มากพอจะสั่นสะเทือนดินแดนแปดแคว้น!

ซูอู๋เต้าเป็นใครกัน เขาคือวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่แห่งดินแดนแปดแคว้น เครือข่ายความสัมพันธ์ที่เขาสร้างขึ้นมาตลอดหลายปีนี้ ทำให้ต้าโจวเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ แต่บัดนี้กลับมาด่วนจากไป ทำให้ผู้คนอดถอนหายใจไม่ได้

เขาเมฆหมอก สำนักเด็ดดาว

ภายในห้องโถงใหญ่ เจ้าสำนักเด็ดดาว นั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน ในดวงตาของเขาทอประกายเย็นเยียบ กลิ่นอายระดับก่อกำเนิดในร่างเดือดพล่านไม่หยุดหย่อน

"บังอาจ บังอาจนัก!"

"ฆ่าลูกศิษย์ข้าก่อน แล้วค่อยฆ่าซูอู๋เต้า นี่มันไม่เห็นสำนักเด็ดดาวข้าอยู่ในสายตา ไม่เห็นข้าผู้นี้อยู่ในสายตา ข้าจะต้องฆ่าซูหมางให้ได้ จะต้องฆ่ามันให้ได้!"

เจ้าสำนักเด็ดดาว แผดเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น

"เด็กๆ!"

"ไปเชิญผู้อาวุโสใหญ่มา อีกสองวันให้หลัง ตอนที่ซูเทียนขึ้นครองราชย์ ข้าจะย้อมเมืองหลวงต้าโจวด้วยเลือด จะจับซูหมางม้าแยกร่าง!"

เจ้าสำนักเด็ดดาว ตบโต๊ะจนแตกกระจายด้วยฝ่ามือเดียว

ในเวลาเดียวกัน เหตุการณ์ทำนองนี้ ก็เกิดขึ้นในขุมกำลังอื่นๆ อีกหลายแห่งเช่นกัน

จวนฮั่นอ๋อง

ซูหมางมองเสี่ยวหลี่จื่อที่มีสีหน้าตื่นเต้น ก็พยักหน้าด้วยความพอใจ เจ้านี่นำกองทัพสามแสนนายบุกทะลวงมาตลอดทางจนถึงเมืองหลวง ถือว่าจงรักภักดีมาก

"ตอนนี้ให้กองทัพตั้งค่ายอยู่นอกเมือง ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เจ้าไม่ใช่คนของข้าอีกต่อไปแล้ว"

ซูหมางเอ่ยปากเรียบๆ

ตุบ!

สีหน้าของเสี่ยวหลี่จื่อเปลี่ยนไปทันที เขารีบคุกเข่าลงกับพื้น "องค์ชาย องค์ชายโปรดระงับโทสะด้วย บ่าวทำสิ่งใดไม่ดีไปหรือเปล่า องค์ชายโปรดให้โอกาสบ่าวอีกสักครั้งเถิดพ่ะย่ะค่ะ"

"เจ้าทำได้ดีมาก เพียงแต่ข้าต้องจากไปในไม่ช้า ไม่อาจรั้งอยู่ได้ตลอดไป หลังจากนี้ เจ้าก็ไปติดตามน้องสิบสามซูเทียนเถิด"

"จำไว้ ทำให้ดี อย่าได้มีความคิดสกปรก หากข้าจับได้ ต่อให้เจ้าหนีไปสุดหล้าฟ้าเขียว ข้าก็จะตามไปบดกระดูกเจ้าให้เป็นผุยผง"

คำพูดของซูหมาง ทำให้เสี่ยวหลี่จื่อสะดุ้งโหยง รีบตอบว่าไม่กล้า

วันรุ่งขึ้น ซูเทียนที่นั่งตระหนักรู้มาทั้งคืน ในที่สุดก็ตื่นขึ้น

เขาจากผู้ฝึกยุทธ์ระดับหกที่แสนจะธรรมดา ได้แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นผู้แข็งแกร่งแห่งวิถีบัณฑิตที่เทียบเท่ากับระดับมหาปรมาจารย์แล้ว!

[จบแล้ว]