บทที่ 35 - สยบซูอู๋เต้า คิดสังหารเซียน

บทที่ 35 - สยบซูอู๋เต้า คิดสังหารเซียน

ในดินแดนแปดแคว้นที่แม้แต่ยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดยังขาดแคลนและสามารถไร้พ่ายในใต้หล้าได้ การถือกำเนิดขึ้นของยอดฝีมือระดับเทวะยุทธ์ผู้หนึ่ง ย่อมถือเป็นเรื่องที่สะเทือนเลื่อนลั่นฟ้าดินอย่างแน่นอน

ทันทีที่ข่าวการเลื่อนระดับเป็นเทวะยุทธ์ของซูอู๋เต้าแพร่งพรายออกไป ทั่วทั้งดินแดนแปดแคว้น ทุกขุมกำลัง ทุกราชวงศ์ ย่อมต้องเร่งรุดมาเข้าเฝ้าเพื่อแสดงความเคารพในทันที

และเวลานี้ ซูอู๋เต้าก็กำลังก้าวเดินเข้าหาซูหมางด้วยหัวใจที่ไร้เทียมทานเช่นนี้

ฟุ่บ

ขณะที่เดินไป เขาก็ยกฝ่ามือขึ้น ภายในใจกลางฝ่ามือมีพลังวิญญาณรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นก้อนแสงขนาดเท่างานไข่ไก่ ส่องแสงวูบวาบ ราวกับสายฟ้าจากสวรรค์ ราวกับว่าหากมีพลังรั่วไหลออกมาแม้แต่น้อย ก็จะทำลายล้างดินแดนแปดแคว้นไปจนหมดสิ้น!

นี่แหละคือพลังของระดับเทวะยุทธ์ ที่ทำให้ซูอู๋เต้าหลงใหล

"ฝ่ามือดับสูญ!"

ตู้ม ตู้ม ตู้ม ภายในฝ่ามือของซูอู๋เต้า ก้อนแสงพลังวิญญาณเริ่มเดือดพล่าน พลังแห่งการทำลายล้างอย่างแท้จริงที่แฝงอยู่ในก้อนแสงนั้น ยิ่งไม่อาจปกปิดไว้ได้อีกต่อไป

ฟู่ แสงสว่างสาดส่องดั่งเกลียวคลื่น พวยพุ่งออกไป

สถานที่ที่มันพาดผ่าน แม้แต่มิติก็ยังถูกสั่นสะเทือนจนเกิดรอยกระเพื่อมอย่างต่อเนื่อง ภายใต้วิชาอันดุร้ายเช่นนี้ ทั่วทั้งห้องโถงแทบจะพังทลาย สั่นคลอนไปมา

"ตายซะ จงตาย!"

ในดวงตาของซูอู๋เต้าทอประกายแสงแห่งความตื่นเต้น เขาอยากเห็นนัก ว่าตนเองที่ก้าวเข้าสู่ระดับเทวะยุทธ์แล้ว จะแข็งแกร่งเพียงใด จะยิ่งใหญ่ทะลุฟ้าเพียงใด

"แค่นี้เองหรือ"

จู่ๆ ซูหมางก็เอ่ยปากขึ้น

เมื่อสัมผัสได้ถึงวิชาอันน่าสะพรึงกลัวที่ซูอู๋เต้าปล่อยออกมา ในดวงตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะฉายแววผิดหวัง เดิมทีคิดว่า รากฐานที่ซูอู๋เต้าสะสมมาหลายปี จะทำให้เขารู้สึกถึงแรงกดดันได้บ้าง

ที่แท้ ก็มีแค่นี้เอง

ฟุ่บ

ซูหมางยื่นนิ้วออกไปอีกครั้ง ทันใดนั้น ที่ปลายนิ้วก็มีแสงสีทองพวยพุ่งออกมา แสงสีทองม้วนตัวรวมกัน ชั่วพริบตาก็กลายเป็นรอยนิ้วมือขนาดกว้างราวหนึ่งจั้ง

ตู้ม ตู้ม ตู้ม รอยนิ้วมือกดทับลงมา คลื่นพลังถาโถม

เมื่อรอยนิ้วมือกดทับลงบนก้อนแสงที่พุ่งเข้ามาสังหาร ก้อนแสงที่เดิมทีมีพลังสะเทือนฟ้า ในวินาทีที่ถูกสัมผัส ก็แตกสลายกลายเป็นผุยผงไปโดยตรง

ปัง ปัง ปัง แสงสว่างแตกกระจาย เลือนหายไปในความว่างเปล่า

"อะไรนะ!"

"เป็นไปไม่ได้!"

ความตื่นเต้นบนใบหน้าของซูอู๋เต้า หยุดชะงักลงกะทันหัน แทนที่ด้วยความหวาดกลัว การโจมตีสุดกำลังของเขา กลับถูกซูหมางใช้นิ้วเดียวกดจนดับมอดไปเช่นนี้หรือ

เป็นไปไม่ได้!

"ทนการโจมตีไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว!"

ซูหมางส่ายหน้าอย่างเย็นชา ส่วนรอยนิ้วมือที่บดขยี้ก้อนแสงเมื่อครู่ ยังคงกดทับลงมาหาซูอู๋เต้าที่อยู่เบื้องหน้า ลมกระโชกแรงที่เกิดจากรอยนิ้วมือนั้น ทำให้ซูอู๋เต้ายืนแทบไม่อยู่

"ข้าไม่มีทางแพ้ ไม่มีทางแพ้!"

ซูอู๋เต้าคำรามอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาแดงก่ำไปหมด

รอยนิ้วมือ ฟาดฟันลงมายังเบื้องหน้าแล้ว พลังวิญญาณที่ถูกดึงดูดมาราวกับพายุฝนโหมกระหน่ำ กดทับจนซูอู๋เต้าแทบจะปลิวออกไป ไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้าน

"เคล็ดวิชาผลาญสวรรค์ จงแหลกสลายไปซะ!"

ในชั่วพริบตา ซูอู๋เต้าก็ฟาดฝ่ามือออกไป เปลวเพลิงลุกโชนพวยพุ่งออกจากฝ่ามือของเขา เป่าพ่นเข้าใส่รอยนิ้วมือที่กดทับลงมาจากด้านบน

ชูไฟเผาสวรรค์!

เปลวเพลิงอันกว้างใหญ่ไพศาล ทำให้อุณหภูมิภายในห้องโถงใหญ่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เสาแต่ละต้นถูกเผาจนแดงฉานบาดตา ความร้อนแรงน่าสะพรึงกลัว แทบจะหลอมละลายผู้คนได้

ฟุ่บ

ซูหมางดีดนิ้ว ปลายนิ้วปล่อยปราณโกลาหลสายหนึ่งออกมา ห่อหุ้มร่างของซูชิงที่สลบไสลไปแล้วเอาไว้ เพื่อให้เขาสามารถรอดพ้นจากการต่อสู้ครั้งนี้ไปได้อย่างปลอดภัย

ฟู่ ฟู่ ฟู่ เปลวเพลิงแผดเผารอยนิ้วมือ แทบจะเผาผลาญรอยนิ้วมือให้เป็นเถ้าถ่าน

ทว่า รอยนิ้วมือที่เพิ่งจะถูกต้านทานไว้เพียงเล็กน้อย กลับระเบิดพลังออกมาอีกครั้งในชั่วพริบตา กดทับลงมาเบื้องล่างอย่างหนักหน่วง พายุพัดโหมกระหน่ำ

ตู้ม!!!

เสียงระเบิดดังกึกก้อง เปลวเพลิงที่ชูสูงถึงสวรรค์แตกซ่าน พลังแห่งการทำลายล้างอันไร้เทียมทานที่แผ่ซ่านออกมา ก็จางหายไปราวกับควันไฟในเวลานี้ ถูกทำลายล้างด้วยนิ้วเพียงนิ้วเดียว

"ไม่ นี่เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!"

ซูอู๋เต้าเบิกตากว้าง มองดูรอยนิ้วมืออันไร้เทียมทานนั้น พุ่งเข้ามาถึงตรงหน้าตนเอง

ตู้ม!

รอยนิ้วมือกดทับลงบนร่างของซูอู๋เต้า พลังระดับเทวะยุทธ์ที่เขาภาคภูมิใจ แตกสลายลงในนิ้วเดียว พังพินาศย่อยยับ เขากระอักเลือดออกมา เส้นลมปราณก็ขาดสะบั้นลงในพริบตานี้

เขาทรุดลงไปกองกับพื้น เหลือเพียงเสียงหอบหายใจเฮือกใหญ่

"ข้าไม่ยอม ไม่ยอม!"

"ซูหมาง เจ้าอยู่ระดับใดกันแน่ อยู่ระดับใดกันแน่!!!"

สภาพจิตใจของซูอู๋เต้าพังทลายแล้ว

เดิมทีคิดว่า ซูหมางอยู่ในระดับก่อกำเนิด ผลคือยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดสิบสามคนถูกเขาสยบด้วยกระบวนท่าเดียว ก็เลยคิดว่าซูหมางอยู่ระดับราชันย์ยุทธ์ ผลคือท่านผู้บรรลุคิ้วแดงถูกตบดับด้วยกระบวนท่าเดียวอีก

จากนั้น ซูอู๋เต้าก็ฮึกเหิม ทะลวงเข้าสู่ระดับเทวะยุทธ์ในคราวเดียว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าซูหมาง กลับยังคงไม่อาจสร้างระลอกคลื่นใดๆ ได้เลย ทำให้เขาสิ้นหวัง

"ต่อให้เจ้าจะเป็นเซียนยุทธ์ ก็ต้องตาย"

ซูหมางค่อยๆ เดินไปตรงหน้าซูอู๋เต้า ก้มลงมองซูอู๋เต้า เอ่ยเสียงเย็นชา

เทวะยุทธ์หรือ

ก็แค่มดปลวก

ด้วยรากฐานอันแข็งแกร่งของซูหมาง ต่อให้มีเซียนยุทธ์ปรากฏตัวขึ้น เขาก็สามารถยกมือขึ้นสังหารได้อย่างง่ายดาย โดยไม่ต้องเปลืองแรงแม้แต่น้อย ไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง

"เจ้าคือเซียนยุทธ์ เซียนยุทธ์!"

จู่ๆ ดวงตาของซูอู๋เต้าก็เบิกกว้าง เขาซูดลมหายใจเย็นยะเยือกเข้าไปหลายเฮือกติดต่อกัน

"ไม่ เจ้าจะเป็นเซียนยุทธ์ได้อย่างไร นี่มันเป็นไปไม่ได้!"

"ซูหมาง เจ้าปล่อยข้าไปเถอะ ข้าจะยกราชบัลลังก์ต้าโจวให้เจ้า ต่อไปเจ้าก็คือฮ่องเต้ของต้าโจว เป็นราชาที่แท้จริงของดินแดนแปดแคว้น!"

"หากเจ้ากล้าฆ่าข้า เจ้าก็ต้องแบกรับชื่อเสียงว่าเป็นผู้ปลงพระชนม์ฮ่องเต้และสังหารบิดา เจ้ากล้าหรือ!"

ซูอู๋เต้ารีบขอร้องอ้อนวอน

ปลงพระชนม์ฮ่องเต้สังหารบิดาหรือ

ซูหมางหัวเราะ เขาค้อมตัวลงเล็กน้อย มองซูอู๋เต้าที่อยู่เบื้องล่าง ในดวงตามีแววเยาะเย้ยเพิ่มขึ้นมา "ขออภัยด้วย สิ่งที่ท่านพูดมา ไม่มีผลคุกคามใดๆ ต่อข้าเลย"

"ข้า ไม่ใช่คนของโลกใบนี้"

สิ้นเสียง ดวงตาของซูอู๋เต้าก็เบิกโพลง ราวกับเขานึกถึงเรื่องน่ากลัวบางอย่างขึ้นมาได้

หรือว่าซูหมาง จะเป็นเซียนในยุคโบราณกาลตื่นขึ้นมาแล้วแย่งชิงร่างงั้นหรือ

ฟุ่บ!

แต่ความคิดของเขาก็หยุดลงเพียงเท่านี้ ซูหมางยกนิ้วขึ้น พลังสายหนึ่งพุ่งทะยานออกไป เจาะทะลุหน้าผากของซูอู๋เต้า

พลังนั้น ทำลายล้างสมองและวิญญาณของเขาจนแหลกสลายกลายเป็นผุยผง ซูอู๋เต้าในยามนี้ วิญญาณแตกซ่าน แม้แต่โอกาสจะไปเกิดใหม่ก็ไม่มีแล้ว

ฟู่ ฟู่ ฟู่

มีลมพัดเข้ามาจากนอกตำหนัก

ซูหมางหันกลับไปมอง ก็เห็นราชโองการฉบับหนึ่ง ถูกลมพัดเข้ามาในตำหนัก ลอยอยู่กลางอากาศ ค่อยๆ กางออก

"ต่อให้ข้าตาย เจ้าก็หนีไม่พ้นความตายเช่นกัน ความตายของท่านผู้บรรลุคิ้วแดง ข้าจะโยนความผิดให้เจ้า ถึงเวลานั้นความโกรธเกรี้ยวของภูเขาศาลเทพ จะต้องทำให้เจ้าแหลกเป็นผุยผงอย่างแน่นอน!"

"ข้า คือผู้ไร้พ่าย!"

บนราชโองการ ตัวอักษรหลายบรรทัดส่องประกายเจิดจ้า

ตู้ม!

ราชโองการทำลายตัวเอง กลายเป็นเพียงกองขี้เถ้า

ซูหมางมองดูราชโองการที่แหลกสลายนั้น มุมปากยกยิ้มขึ้น กษัตริย์ผู้นี้แม้จะตายไปแล้ว ก็ยังคงไม่ยอมแพ้ ยังคงไม่ยอมศิโรราบ!

เขา ถึงกับคิดหาทางหนีทีไล่เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว

แดนเหนือ ภูเขาศาลเทพหรือ

"อยากจะมา ก็มาสิ!"

"พอดีเลย ข้าก็อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าการสังหารเซียนมันรู้สึกอย่างไร"

ซูหมางพึมพำ

ต้าโจวเปลี่ยนแผ่นดินแล้ว ศึกที่ตำหนักว่านเค่อ ยอดฝีมือระดับก่อกำเนิดสิบสามคนตายเรียบ ท่านผู้บรรลุจากภูเขาศาลเทพสิ้นชีพ และฮ่องเต้ต้าโจวซูอู๋เต้า ก็ดับสูญไปเช่นกัน

อำนาจบารมีของซูหมาง ได้ครอบคลุมราชวงศ์ต้าโจวอย่างสมบูรณ์หลังจากศึกครั้งนี้!

สองวันต่อมา กองทัพนับล้านที่นำโดยเสี่ยวหลี่จื่อ ก็เคลื่อนพลมาถึงเมืองหลวง!

[จบแล้ว]