ตอนที่ 26 การคุมขังลับ

ตอนที่ 26 การคุมขังลับ

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ

หลังจากที่ฮิรุโกะเผยตำแหน่งของตน นาราคุและคนอื่นๆ อีกห้าคนก็เข้าตีวงล้อม ปิดทางหนีของเขาจนหมดสิ้น

"พวกเราตามล่านายทำไมงั้นเหรอ? นี่นายไม่รู้ตัวเลยรึไงว่าตัวเองทำอะไรลงไป! หืม!?"

อุจิวะ นาราคุ เอ่ยถามด้วยความชอบธรรม น้ำเสียงขึ้นจมูกในตอนท้ายฟังดูราวกับว่ามีหลักฐานมัดตัวแน่นหนาแล้ว

"หรือว่าเทคนิคตาทิพย์ผีสิงที่ฉัน ฮิรุโกะ เป็นคนคิดค้นขึ้น จะยังไม่สมบูรณ์และถูกกำหนดมาให้ต้องถูกฝังกลบไปพร้อมกับความลับนี้กันนะ?" ฮิรุโกะมองไปที่เหล่านินจาที่รายล้อมอยู่ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน

"ฉันคือโจนินแห่งโคโนฮะ ฮิรุโกะ พวกนายเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า?" ฮิรุโกะตอบกลับ แสร้งทำเป็นใจเย็น

"ฮิรุโกะ นายตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีการหายตัวไปของนินจาหมู่บ้านโคโนฮะ มากับพวกเราซะดีๆ!"

"อย่ามาใส่ร้ายคนบริสุทธิ์นะ! ฉันเป็นถึงโจนินของโคโนฮะ ฉันจะไปเกี่ยวข้องกับเรื่องพรรค์นั้นได้ยังไง!" ฮิรุโกะโต้แย้ง

"จะถูกใส่ร้ายหรือไม่ เดี๋ยวพอนายกลับไปที่อาคารหน่วยตำรวจกับพวกเราก็รู้เองนั่นแหละ ถ้าเรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับนาย นายก็จะถูกปล่อยตัวไปเองตามระเบียบ แล้วนายจะกลัวอะไรล่ะ? หืม!?"

ดวงตาของฮิรุโกะสั่นไหว ดูมีท่าทีลังเล

นาราคุตะโกนสั่ง: "มองมาที่ฉัน!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮิรุโกะก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองอุจิวะ นาราคุ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของเขาคือเนตรวงแหวนสีแดงฉานคู่หนึ่ง และกลุ่มจักระขนาดเล็กห้ากลุ่มที่กระจายอยู่บนนิ้วทั้งห้าของนาราคุ

เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของฮิรุโกะ นาราคุก็รู้ได้ทันทีว่าคาถาลวงตาได้ผล เขาจึงพุ่งตัวเข้าหาฮิรุโกะอย่างรวดเร็ว

"วิชาผนึกห้าวิถี!"

ฮิรุโกะซึ่งตกอยู่ภายใต้คาถาลวงตาเนตรวงแหวนของนาราคุ ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ชั่วขณะ และทำได้เพียงแค่เบิกตากว้างมองดูนาราคุกดนิ้วทั้งห้าลงบนหน้าท้องของเขา

"จะ จัก จักระของฉัน..."

แรงกระแทกอันมหาศาลจากนิ้วของนาราคุที่กระแทกเข้าที่หน้าท้องของฮิรุโกะ ทำให้ร่างของเขางอโค้ง ดวงตาเบิกโพลง คาถาลวงตาที่สะกดฮิรุโกะอยู่ถูกทำลายลงด้วยแรงกระทำจากภายนอก แต่เขากลับถูกโจมตีด้วยคาถาผนึกเข้าอย่างจัง

วิชาผนึกห้าวิถีสามารถขัดขวางการไหลเวียนของจักระได้ ภายใต้สภาวะของวิชาผนึกห้าวิถี คาถานินจาที่เดิมทีเคยมีพลังทำลายล้างมหาศาล จะกลายเป็นเพียงแค่ของเล่นเด็ก ไร้ซึ่งพิษสงใดๆ ทั้งสิ้น

ผู้ที่มีระดับจักระปานกลางจะไม่สามารถแม้แต่จะรีดเร้นจักระได้ นับประสาอะไรกับการใช้คาถานินจา

อุจิวะ อากะโฮโนะ นำเชือกออกมามัดมือของฮิรุโกะไว้แน่น

"เอาตัวเขาไป!"

เรือนจำโคโนฮะ

เรือนจำโคโนฮะตั้งอยู่บริเวณชายขอบของเขตตระกูลอุจิวะ อาคารกองกำลังตำรวจและเรือนจำโคโนฮะถือเป็นสองสถาบันที่สำคัญของเขตตระกูลอุจิวะ

เนื่องจากการมีอยู่ของเรือนจำโคโนฮะ สมาชิกของตระกูลอุจิวะจึงทวีความหยิ่งยโสและกำเริบเสิบสานมากขึ้นเรื่อยๆ มักจะดูถูกเหยียดหยามนักโทษที่อยู่ภายในห้องขังเสมอ

เมื่อก้าวเท้าเข้าสู่เรือนจำโคโนฮะ ก็เท่ากับว่าได้ก้าวเท้าข้างหนึ่งเข้าสู่ประตูหน้านรกไปแล้ว

ในเรือนจำที่มีระบบรักษาความปลอดภัยขั้นสูงสุด ฮิรุโกะถูกจัดให้อยู่ในห้องขังเดี่ยวเนื่องจากสถานะของเขาที่เป็นถึงโจนิน

บนผนังห้องขังมีช่องขนาดเท่าแขนอยู่สองช่อง ปล่อยให้แสงแดดสาดส่องเข้ามาได้ มีกลิ่นเหม็นเน่าโชยมาจากมุมห้อง พร้อมกับเครื่องนอน ผ้าปูที่นอน และเตียงนอนที่ดำปี๋

ฮิรุโกะบีบจมูก ดวงตาเลื่อนลอย เขาพยายามจะรีดเร้นจักระ แต่มันก็สลายไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่สามารถควบแน่นมันให้กลายเป็นคาถานินจาได้เลย

"ไม่นึกเลยว่าฉันจะต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้..." ฮิรุโกะพึมพำด้วยแววตาที่หม่นหมอง

อาคารโฮคาเงะ

"นาราคุ มีกลุ่มนินจาถอนตัวหลงเข้ามาในแคว้นฮิโนะคูนิและจับตัวคนในตระกูลของเธอเป็นตัวประกัน พวกมันถูกหน่วยลับจัดการไปเรียบร้อยแล้ว ฉันคาดว่าคนในตระกูลของเธอน่าจะเดินทางกลับถึงบ้านแล้วล่ะ"

รุ่นที่ 3 เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและอ่อนโยน เขาอัดควันจากกล้องยาสูบพลางถือแฟ้มเอกสารไว้ในมือ โดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองอุจิวะ นาราคุ เลยด้วยซ้ำ

"ครับ! นินจาอุจิวะที่หายตัวไปสิบคนเดินทางกลับมาแล้ว แต่ยังมีอีกห้าคนที่ยังคงสูญหายอยู่ครับ" นาราคุตอบกลับเสียงเบา

"โอ้? งั้นเหรอ?"

รุ่นที่ 3 เงยหน้าขึ้นมองนาราคุ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย รุ่นที่ 3 มั่นใจว่าดันโซไม่กล้าที่จะขัดคำสั่งของเขาอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงน่าจะปล่อยตัวทุกคนที่จับมาไปหมดแล้ว

รุ่นที่ 3 เริ่มสงสัยว่าอุจิวะ นาราคุ กำลังพยายามจะกรรโชกเรียกร้องผลประโยชน์ และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้นมาทันที

"ครับ! คดีนี้คลี่คลายแล้วครับ เป็นฝีมือของโจนินแห่งโคโนฮะ ฮิรุโกะ เนื่องจากฮิรุโกะได้รับบาดเจ็บในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 2 สภาพจิตใจของเขาจึงค่อนข้างไม่มั่นคง เขาแอบโจมตีชาวหมู่บ้านที่อยู่นอกหมู่บ้านโดยไม่มีเหตุผล เมื่อพวกเราพบเบาะแสและสะกดรอยตามฮิรุโกะไป..."

"บ้านของเขาก็ว่างเปล่าไปแล้ว และมีกับดักมากมายถูกติดตั้งไว้ข้างใน สมาชิกของกองกำลังตำรวจเกือบจะได้รับบาดเจ็บ พวกเราสืบสวนเรื่องนี้มาหลายวันแล้ว หากฮิรุโกะไม่ได้กำลังปฏิบัติภารกิจลับอยู่ ฉันสงสัยว่าเขาอาจจะแปรพักตร์ไปแล้วครับ"

นาราคุไม่ได้ตั้งใจจะโจมตีรุ่นที่ 3 หลานชายสุดที่รักของผู้อาวุโสลำดับที่ 2 อุจิวะ เคียว ได้เดินทางกลับมาที่ตระกูลแล้ว และผู้อาวุโสลำดับที่ 2 ก็สงบสติอารมณ์ลงได้แล้วเช่นกัน

ส่วนนินจาที่สูญหายคนอื่นๆ ศพของพวกเขาถูกค้นพบที่ฐานทัพทดลองของฮิรุโกะแล้ว ซึ่งเป็นการยืนยันว่าพวกเขาได้เสียชีวิตไปแล้ว

"คิโกะ ไปตรวจสอบประวัติของฮิรุโกะดูสิว่าเขากำลังปฏิบัติภารกิจอยู่หรือเปล่า"

รุ่นที่ 3 พ่นควันเป็นวงและออกคำสั่งกับนาราคุ

นาราคุมีความสงสัยอยู่บ้างและไม่รู้ว่าจะตอบกลับอย่างไรดี ทว่า ก็มีเสียงตอบรับดังขึ้นที่มุมหนึ่งของห้องทำงานโฮคาเงะ จากนั้นก็มีกลุ่มควันปะทุขึ้นที่มุมนั้น; นินจาหน่วยลับได้จากไปโดยใช้วิชาคาถาเคลื่อนย้ายพริบตาแล้ว

"ระบบรักษาความปลอดภัยของอาคารโฮคาเงะนี่เข้มงวดจริงๆ แฮะ" นาราคุคิดในใจ

"นาราคุ เธอทำได้ดีมาก และการสืบสวนของกองกำลังตำรวจในครั้งนี้ก็ยอดเยี่ยมมากเช่นกัน เธอกลับไปได้แล้วล่ะ; ส่วนที่เหลือ ฉันจะจัดการเอง"

"ครับ!"

นาราคุเดินออกจากอาคารโฮคาเงะและมุ่งหน้ากลับไปที่เขตตระกูล

สำหรับผู้มีพรสวรรค์อย่างฮิรุโกะ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สามารถส่งมอบตัวไปให้ได้; เขาแค่บอกว่าฮิรุโกะแปรพักตร์ไปแล้วก็พอ ปล่อยให้รุ่นที่ 3 ออกหมายจับเพื่อตามล่าตัวเขาไปก็แล้วกัน

แน่นอนว่าหน่วยลับจะไม่มีวันจับกุมเขาได้ เพราะในตอนนี้ ฮิรุโกะถูกขังอยู่ในเรือนจำโคโนฮะ และตกอยู่ในกำมือของนาราคุเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ก่อนที่จะมาที่อาคารโฮคาเงะ นาราคุได้สั่งการพัสดีเรือนจำไว้แล้วว่าห้ามดูถูกเหยียดหยามฮิรุโกะ และให้เขาใช้ชีวิตอยู่ข้างในนั้นตามปกติได้เลย

ในเวลานี้ นาราคุกำลังพิจารณาว่าจะใช้ประโยชน์จากฮิรุโกะอย่างไรดี ตัดสินจากสไตล์การทำงานของฮิรุโกะแล้ว การทดลองเทคนิคตาทิพย์ผีสิงน่าจะเริ่มต้นขึ้นแล้วอย่างแน่นอน

และมันก็มาถึงจุดสำคัญแล้วด้วย; มิฉะนั้น ฮิรุโกะคงไม่รีบร้อนและไร้ความปรานีขนาดนี้หรอก

มีนักโทษมากมายถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำโคโนฮะ บางคนเป็นแค่ชาวหมู่บ้านธรรมดาที่ถูกจับมาเพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เพื่อสั่งสอนให้หลาบจำ แต่ก็มีอาชญากรร้ายแรงหลายคนที่ถูกขังอยู่ข้างในนี้เช่นกัน

ไม่ใช่ว่านาราคุเป็นคนโหดเหี้ยมไร้ความปรานี แต่เมื่อต้องมองหาหนูทดลอง อาชญากรร้ายแรงเหล่านี้ก็สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ให้เกิดประโยชน์ได้ และคนส่วนใหญ่ก็คงไม่ได้รับผลกระทบอะไรตามมาหรอก

เพราะในเรือนจำโคโนฮะ ตระกูลอุจิวะเคยใช้การทรมานเพื่อเหยียดหยามชาวหมู่บ้านบางคนที่ไร้ญาติขาดมิตรมาแล้ว

คนเหล่านั้นที่ครอบครัวเคยทำคุณประโยชน์ให้กับโคโนฮะ โดยเหลือทายาทเพียงคนเดียว หรือผู้ที่ไร้ญาติขาดมิตรด้วยเหตุผลอื่นๆ คนประเภทนี้ เมื่อตกเข้ามาอยู่ในเรือนจำโคโนฮะ ก็จะไม่มีใครให้คุณค่าหรือใส่ใจดูแลอีกต่อไป

ไม่มีใครสนใจ ไม่มีญาติพี่น้องมาร้องเรียน และโฮคาเงะก็จะไม่มีวันรับรู้ หากเขาไม่รู้ ก็ย่อมไม่มีปัญหาอะไรตามมาอย่างแน่นอน

เนื่องจากเหตุการณ์ทำนองนี้ ก่อนหน้านี้ อุจิวะ ซันโซ เคยลงโทษพัสดีเรือนจำอย่างหนักมาแล้ว ซึ่งช่วยปรับปรุงบรรยากาศอันหยิ่งยโสของอุจิวะให้ดีขึ้นมาได้บ้าง

อย่างไรก็ตาม บรรยากาศก็ถูกกำหนดโดยสภาพแวดล้อมแห่งนี้ และไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ง่ายๆ

สำหรับผู้ที่เข้ามาอยู่ที่นี่เพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หรือนินจาจากตระกูลนินจา หรือครอบครัวนินจา โดยทั่วไปแล้วพวกเขาจะถูกลงโทษตามกฎหมายและได้รับการปล่อยตัวเมื่อรับโทษครบกำหนด

โดยทั่วไปแล้ว กองกำลังตำรวจมีอำนาจที่สำคัญก็จริง แต่พวกเขาก็ยังมีภาระงานจุกจิกเล็กๆ น้อยๆ อีกมากมายให้ต้องจัดการเช่นกัน

จบตอน