บทที่ 27 ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว

"เขาหักหลังผม" น้ำเสียงของเอลลิสเต็มไปด้วยความหวาดผวาและความโกรธแค้นที่ยังคงหลงเหลืออยู่ "รองประธานาธิบดีของผม... ให้ตายเถอะ เขามีส่วนรู้เห็นด้วย! เขาต้องการให้ผมถูกประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณชน! แล้วก็ขึ้นรับตำแหน่งแทนผม!"

"ใช่ครับ เขาคิดแบบนั้น" อาซู่หันกลับมา ดวงตาสีน้ำเงินเข้มของเขาไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ "และเขาก็เกือบจะทำสำเร็จแล้วด้วย"

"แล้วก็ไอ้พวกสวะหน่วยชีลด์นั่นด้วย!" เอลลิสทุบโต๊ะดังปัง "ผมเป็นคนจ่ายเงินเดือนให้นิค ฟิวรีนะ! คณะมนตรีความมั่นคงให้เงินทุนสนับสนุนเขาตั้งหลายแสนล้าน! เครื่องบินแอร์ฟอร์ซวันของผมถูกจี้! ผมถูกจับแขวนต่องแต่งอยู่บนเรือบรรทุกน้ำมัน! แล้วเขาไปมุดหัวอยู่ที่ไหน?! เขาอยู่ไหนวะ?!"

อาซู่ส่งสายตาเยาะเย้ยได้อย่างถูกจังหวะ "ผู้อำนวยการฟิวรีคงกำลังประเมินระดับภัยคุกคามและวิเคราะห์ข้อมูลข่าวกรองอยู่น่ะครับ บางทีอีกสักสองชั่วโมง เขาอาจจะส่งหน่วยรบพิเศษมา... เก็บศพคุณก็ได้นะ"

ลมหายใจของเอลลิสเริ่มหนักหน่วงขึ้น

"แล้วสตาร์กล่ะ?!" เขาคำรามขึ้นมาอีกครั้ง "ไอ้พวกอเวนเจอร์สนั่น! เขาเอาบ้าอะไรมาวะเนี่ย? ก็แค่กองทัพของเล่นบังคับวิทยุที่เอาแต่บินว่อนไปมา!!"

ประธานาธิบดีเอลลิสนึกย้อนไปถึง "การต่อสู้" ในครั้งนั้น

ชุดเกราะกว่าสิบชุดถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นภายในเวลาแค่ยี่สิบนาที

โทนี สตาร์ก มหาเศรษฐีพันล้าน กลับถูกคิลเลียนเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้าประหนึ่งแมลงสาบตัวหนึ่ง ไม่สามารถขยับเขยื้อนไปไหนได้เลย

"เขา..." น้ำเสียงของเอลลิสแผ่วลง "เขาเป็นพวกขี้แพ้ใช่ไหมล่ะ?"

"ความหยิ่งยโสมันอยู่ในสายเลือดของเขาน่ะ แมทธิว" อาซู่แก้ต่างให้ "เขาคิดว่าเขาสามารถจัดการได้ทุกอย่าง แต่เขาลืมไปว่าเขาก็เป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง มนุษย์ที่ซ่อนตัวอยู่ในกระป๋องเหล็กเท่านั้น"

"ส่วนคิลเลียน... เขาไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว"

อาซู่เดินวนไปมาอย่างช้าๆ ทักษะการแสดงของเขาถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ น้ำเสียงของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยอำนาจที่น่าเกรงขาม:

"แมทธิว คุณต้องยอมรับความจริงข้อหนึ่งนะ"

"ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วครับ ท่านประธานาธิบดี"

"ยุทธการที่นิวยอร์กได้เปิดกล่องแพนโดราออกมาแล้ว พวกเอเลี่ยน... ซูเปอร์โซลเยอร์... คนบ้าที่สามารถขยายร่างให้ใหญ่ยักษ์ได้... โลกใบนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกนักการเมืองสวมสูทอย่างพวกคุณจะสามารถควบคุมได้อีกต่อไปแล้วล่ะครับ"

อาซู่เดินเข้าไปหาเอลลิสและโค้งคำนับเล็กน้อย

"กรมตำรวจนิวยอร์กของคุณยังคงใช้ปืนพกกล็อกกันอยู่เลย แต่ในตลาดมืดล่ะ?"

"ปืนพลังงานชิทอรีราคากระบอกละ 50,000 ดอลลาร์ แล้วพวกแก๊งอันธพาลก็กำลังแย่งชิงกันอย่างบ้าคลั่ง หน่วยสวาทบุกเข้าไปในตึก แต่กลับถูกปืนใหญ่อนุภาคยิงจนแหลกเป็นผุยผง ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วคุณจะทำยังไงล่ะ?"

"อย่างเช่นคืนนี้ คิลเลียน ทหารไวรัสเอ็กซ์ทรีมิสแค่ยี่สิบสามสิบคน ถ้าส่งกองทหารธรรมดาเข้าไป ก็คงไม่ต่างอะไรกับการไปโดนสังหารหมู่ หน่วยชีลด์ก็อ่อนแอเกินไป ส่วนดิ อเวนเจอร์สก็เชื่องช้าเกินไป"

ประธานาธิบดีเอลลิสเหงื่อแตกพลั่ก

เขาพบว่าทุกคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของชายหนุ่มผมบลอนด์คนนี้ล้วนแทงทะลุเข้าไปในขั้วหัวใจของเขาทั้งสิ้น

"คุณ... คุณต้องการจะพูดอะไรกันแน่?"

"ผมกำลังจะบอกว่า คุณต้องการ... ทีมชุดใหม่น่ะครับ"

อาซู่ยืดตัวตรงและส่งยิ้มที่ประเมินค่าไม่ได้ให้กับเขา

"ทีม 'ดับเพลิง' ที่มีความเป็นมืออาชีพและมีประสิทธิภาพ"

"ทีม... ที่นำโดยผม"

"ท่านประธานาธิบดีครับ" อาซู่หันหลังกลับ เผยให้เห็นเจตนาที่แท้จริงของเขา "บริษัทสื่อวอทท์ บริษัทของผม กำลังเตรียมที่จะขายบริการรักษาความปลอดภัยให้กับทั่วทั้งสหรัฐอเมริกา..."

"ขายงั้นเหรอ?"

"มันคือโมเดลธุรกิจครับ" น้ำเสียงของอาซู่อ่อนลง "นายกเทศมนตรีลอสแอนเจลิส ถ้าเขาต้องการจะแก้ปัญหาอาชญากรรมที่เกิดจากอาวุธชิทอรีที่กำลังระบาดอย่างหนัก เขาก็สามารถจ้างพวกเราได้ ชิคาโก ถ้าพวกเขามี 'ไวรัสเอ็กซ์ทรีมิส' โผล่มาอีก พวกเขาก็สามารถจ้างพวกเราได้เหมือนกัน"

"และแน่นอนว่า สำหรับวอชิงตัน ดี.ซี. เราให้บริการฟรีครับ" อาซู่ขยิบตาให้เขา

"นี่... นี่มันคือการเก็บค่าคุ้มครองงั้นเหรอ?" เอลลิสขมวดคิ้ว

"ไม่ใช่ครับ ท่านประธานาธิบดี" อาซู่หัวเราะ "นี่คือระบบทุนนิยมต่างหากล่ะครับ นี่คือสิ่งที่ชาวอเมริกันถนัดที่สุดเลยไม่ใช่หรือไง"

"ชาวอเมริกันหาผลประโยชน์จากระบบสาธารณสุข การศึกษา เรือนจำ... แล้วทำไมพวกเขาถึงจะหาผลประโยชน์จาก 'ซูเปอร์ฮีโร่' ด้วยไม่ได้ล่ะครับ?"

"ผมกำลังเสนอการบริการระดับไฮเอนด์อยู่นะครับ ท่านประธานาธิบดี การบริการระดับไฮเอนด์ก็ย่อมต้อง... มีค่าใช้จ่ายเป็นธรรมดา นั่นก็สมเหตุสมผลดีไม่ใช่เหรอครับ?"

ประธานาธิบดีเอลลิสเงียบไป

เขาเป็นนักการเมือง และเขาก็สามารถเข้าใจตรรกะที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ได้ในทันที

เปลี่ยนซูเปอร์ฮีโร่ให้กลายเป็น "สินค้า" แทนที่จะเป็นเพียงแค่ "ป้ายกำกับทางจิตวิญญาณ"

สินค้า... สามารถถูก "ควบคุม" และ "ร่วมมือด้วย" ได้

เขามองไปที่อู๋เหยียนจู่: "พูดต่อสิ แอนโทนี ทีมของคุณ... คัดเลือกสมาชิกมาพร้อมแล้วหรือยังล่ะ?"

"แน่นอนครับ" อู๋เหยียนจู่กลับมาสวมบทบาท "ชายหนุ่มผู้สดใสและซื่อตรง" อีกครั้ง

"ผม" เขาชี้ไปที่ตราสัญลักษณ์รูปนกอินทรีบนหน้าอกของเขา "จะเป็นกัปตันและผู้นำของทีมนี้เองครับ"

"และ" เขายิ้มอย่างมีเลศนัย "ผมก็ได้คัดเลือกสมาชิกคนที่สองของเรามาแล้วล่ะ เธอเป็น... ผู้หญิงที่ทรงพลังมากๆ คนหนึ่ง เธอเคยหลงทางอยู่ในความมืดมิด แต่ตอนนี้ ภายใต้การชี้แนะของผม เธอจะก้าวเข้าสู่อ้อมกอดแห่งแสงสว่างแล้วล่ะครับ"

("แมร่งเอ๊ย!" เจสสิกา โจนส์ ซึ่งกำลังถูกบังคับให้เข้ารับ "การฝึกยิ้ม" อยู่ในตึกสตาร์ทาวเวอร์ที่นิวยอร์ก จามออกมาอย่างแรง)

"ส่วนคนอื่นๆ..." สายตาของอู๋เหยียนจู่ทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง "โลกใบนี้ไม่เคยขาดแคลนคนเก่งหรอกครับ พวกเขาแค่ขาดเอเจนต์อย่างผมก็เท่านั้นเอง"

ประธานาธิบดีเอลลิสเงียบไป สมองนักการเมืองของเขากำลังแล่นปรู๊ดปร๊าด

แผนการนี้... มันบ้าบอมาก แต่... ให้ตายเถอะ มันก็ชวนให้หลงใหลอย่างเหลือเชื่อเลยทีเดียว

จ้างเหมาบริษัทเอกชนที่สามารถควบคุมได้ให้มาจัดการกับเรื่องยุ่งยากที่พวกซูเปอร์ฮิวแมนก่อเอาไว้

"คุณ..." ความแน่วแน่ของเอลลิสเริ่มสั่นคลอน "คุณสามารถทำอะไรได้บ้างล่ะ?"

"พวกเราสามารถทำในสิ่งที่ดิ อเวนเจอร์สทำไม่ได้ครับ"

อาซู่เดินกลับไปที่โต๊ะทำงานของเขา วางมือทั้งสองข้างลงบนโต๊ะ และยื่นใบหน้าอันหล่อเหลาเข้าไปใกล้เอลลิสอีกครั้ง

"สตีฟ โรเจอร์ส ตาลุงหลงยุคนั่น เขาจะเอาแต่โต้เถียงกับคุณเรื่องเสรีภาพและศีลธรรม"

"โทนี สตาร์ก เขาจะเอาของเล่นชิ้นใหม่มาอวดคุณ แล้วก็ปล่อยให้คุณต้องรอเก้อ"

"นิค ฟิวรี เขาจะใช้คำโกหกสิบคำเพื่อปกปิดความจริงเพียงข้อเดียว"

"ส่วนผม แมทธิว..."

รอยยิ้มของอาซู่ดูจริงใจอย่างเหลือเชื่อ

"...ผมคือเพื่อนของคุณครับ"

"คุณต้องการปรับปรุงภาพลักษณ์ของรัฐบาลใช่ไหม? ไม่มีปัญหา บริษัทสื่อวอทท์สามารถจัดแจงให้ทีมซูเปอร์ฮีโร่ของผมร่วมซ้อมรบกับหน่วยสวาทของคุณได้ รูปภาพเหล่านั้นจะได้ขึ้นปกนิตยสารไทม์ และผมก็คิดพาดหัวข่าวไว้เรียบร้อยแล้วด้วย—ผู้พิทักษ์แห่งยุคใหม่"

"คุณต้องการให้เราทำหน้าที่เป็นหน่วยกู้ภัยเวลาเกิดภัยพิบัติใช่ไหม? แน่นอนครับ พายุเฮอร์ริเคน แผ่นดินไหว การโจมตีของผู้ก่อการร้าย... ในขณะที่หน่วยงานจัดการเหตุฉุกเฉินกลาง ของคุณยังคงนั่งประชุมกันอยู่ พวกเราก็ลงพื้นที่ไปช่วยชีวิตผู้คนเรียบร้อยแล้ว และคุณก็แค่ไปยืนอยู่บนซากปรักหักพัง หันหน้าเข้าหากล้อง และประกาศชัยชนะก็พอ"

ลมหายใจของเอลลิสถี่กระชั้นขึ้น

อาซู่มองเห็นความทะเยอทะยานในแววตาของเขา

"แมทธิว" น้ำเสียงของอู๋เหยียนจู่ลดต่ำลง เต็มเปี่ยมไปด้วยการล่อลวง "คุณกำลังจะลงเลือกตั้งสมัยที่สองแล้วไม่ใช่เหรอครับ?"

"...คะแนนความนิยมของคุณร่วงดิ่งลงเหวเพราะการโจมตีในคืนนี้ ผู้คนจะหาว่าคุณไร้ความสามารถ และรัฐบาลของคุณก็ไม่สามารถปกป้องได้แม้กระทั่งประธานาธิบดีของตัวเอง"

"แต่ว่า..."

"จะเป็นยังไงล่ะ... ถ้าฮีโร่ที่ช่วยชีวิตคุณเอาไว้ โฮมแลนเดอร์ผู้เป็นที่รักของคนทั้งอเมริกา ลุกขึ้นมาประกาศจุดยืนเคียงข้างคุณอย่างเปิดเผย?"

"จะเป็นยังไง... ถ้าผมกลายมาเป็น... องครักษ์พิทักษ์ประธานาธิบดีของคุณ?"

"ผลโพลของคุณ" อาซู่ดีดนิ้ว "ก็จะพุ่งทะยานขึ้นไปถึงชั้นสตราโทสเฟียร์เลยล่ะครับ"

"คุณ..." น้ำเสียงของประธานาธิบดีเอลลิสสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น "คุณต้องการอะไร?"

"สิ่งที่ผมต้องการ ท่านประธานาธิบดี มันก็แค่ใบอนุญาตเท่านั้นเองครับ"

"ใบอนุญาตอย่างเป็นทางการ ใบอนุญาตที่อนุญาตให้ซูเปอร์ฮีโร่ของบริษัทสื่อวอทท์ อินเตอร์เนชันแนล สามารถปฏิบัติการภายใต้กฎหมายการบังคับใช้กฎหมายได้ทั่วทั้งสหพันธรัฐ"

"นี่มันเท่ากับ... เป็นการข้ามหน้าข้ามตาหน่วยชีลด์เลยนะ!" เอลลิสอุทาน

"หน่วยชีลด์งั้นเหรอ?" อาซู่แค่นหัวเราะ "แมทธิว คุณยังมองไม่ออกอีกเหรอ? หน่วยชีลด์ปกป้องคุณไม่ได้หรอกนะ โครงสร้างภายในของพวกมัน... เน่าเฟะไปจนถึงแก่นมาตั้งนานแล้ว"

"ส่วนผม" อาซู่ชี้มาที่ตัวเอง "ผมต่างหาก... ที่สามารถช่วยคุณกวาดล้างขยะพวกนั้นได้"

ประธานาธิบดีเอลลิสตกอยู่ในความเงียบงันอันยาวนาน

ข้อเสนอนี้... มันเย้ายวนใจเกินไปแล้ว

แลกกับใบอนุญาตเพียงใบเดียว เขาก็สามารถรักษางานทางการเมือง โอกาสในการได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่สอง และ... "บอดี้การ์ด" ผู้ไร้เทียมทานเอาไว้ได้

ส่วนความรู้สึกของนิค ฟิวรีน่ะเหรอ? ช่างหัวมันประไร

คืนนี้ โฮมแลนเดอร์คือคนที่ช่วยชีวิตเขาเอาไว้นะ

"ผมจะเชื่อใจคุณได้ยังไง?" เอลลิสถามคำถามสุดท้าย

"คุณไม่จำเป็นต้องเชื่อผมหรอกครับ แมทธิว" อาซู่ยืดตัวตรงและกลับมามีท่าทีที่ดูศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง

"คุณแค่ต้องเชื่อใจ... ประชาชนก็พอ"

"ประชาชนรักผม และคุณก็... ต้องการความรักจากประชาชน"

ประธานาธิบดีเอลลิสยิ้ม

"คุณนี่มัน... เกิดมาเป็นไอ้ลูกหมาของแท้เลยนะ คุณสตาร์"

"เช่นกันครับ ท่านประธานาธิบดี"