บทที่ 6: กระท่อมสี่เหลี่ยมหลังน้อย

บทที่ 6: กระท่อมสี่เหลี่ยมหลังน้อย

"ได้งีบสักตื่นก็รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย ไผ่น้อย โตไวๆ อยู่เฝ้าบ้านนะ ข้าจะออกไปตัดฟืนเสียหน่อย ข้าไม่อยากนอนข้างๆ เจ้าทุกคืนหรอกนะ ยังไงก็ต้องมีบ้านสักหลัง..."

เย่เฉินลุกขึ้นนั่ง เอื้อมมือไปตบหน่อไม้อวบอ้วนเบาๆ ยืนขึ้นจัดเตรียมข้าวของ แล้วออกเดินทางพร้อมกับจอบบุกเบิกของเขา

ช่องแชตของผู้เล่นยังคงคึกคัก แม้ว่าหลายคนน่าจะใช้โควตาสามข้อความของตนจนหมดแล้ว แต่ด้วยจำนวนผู้เล่นที่มหาศาล ข้อความใหม่ๆ จึงยังคงเด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

【...: ข้าบอกแล้วไงว่าอาชีพรวบรวมทรัพยากรคือทางเลือกที่ดีที่สุด ข้าเลือกอาชีพนี้และสร้างบ้านเสร็จแล้วจากการตัดต้นไม้ แถมยังเก็บรวบรวมของอย่าง 'ลูกท้อ' 'รวงข้าวสาลี' 'มะระ' แล้วก็ 'วอลนัท' มาได้ด้วย】

【...: รู้อย่างนี้ว่าไม้หายากขนาดนี้ ข้าไม่มีทางเลือกอาชีพเลี้ยงสัตว์แน่ๆ ไม่เพียงแต่สร้างบ้านไม่ได้ ข้ายังต้องใช้ไม้ไปสร้างคอกสัตว์อีก พวกอาชีพรวบรวมทรัพยากรช่วยทำตัวให้เป็นประโยชน์แล้วเอาขวานตัดไม้มาวางขายหน่อยได้ไหม? ตอนนี้พวกเราหาซื้อที่ไหนไม่ได้เลย】

【...: เลิกคิดเรื่องซื้อขวานตัดไม้ไปได้เลยพวกเจ้า ข้าเลือกอาชีพล่าสัตว์ ซื้อมีดมาเล่มหนึ่งกะจะเอามาวางขายเพื่อหาแต้มเอาชีวิตรอดสักหน่อย แต่ระบบกลับบอกว่าไอเทมนี้ไม่สามารถขายได้ ของที่ซื้อมาจากร้านค้าอาชีพใช้ได้เฉพาะตัวเองเท่านั้น】

【...: ไม่จริงน่า ข้าเห็นคนเอาขวานที่ใช้ตัดต้นไม้มาขายอยู่เลย แต่ราคาบ้าเลือดมาก เล่มที่ถูกที่สุดก็ปาเข้าไป 100 แต้มเอาชีวิตรอดแล้ว ใครจะไปซื้อไหว?】

【...: ขวานตัดไม้พวกนั้นน่าจะเปิดได้จากกล่องสุ่ม ข้าเพิ่งลองดู รางน้ำสำหรับเลี้ยงสัตว์ที่ข้าซื้อมาก็เอาไปวางขายไม่ได้เหมือนกัน】

【...: ซวยแล้ว แบบนี้จะทำยังไงดี? ซื้อไม้เอาเหรอ? แต่ราคาไม้ระดับ 1 ที่วางขายอยู่ตอนนี้มันบ้าไปแล้ว ตั้ง 3 แต้มเอาชีวิตรอดต่อชิ้น ใครจะมีเงินมากขนาดนั้น?】

【...: ถ้าซื้อไม่ไหวก็ต้องหาทางอื่น ข้าทำอาชีพล่าสัตว์ ข้าใช้มีดฟันต้นไม้ให้เป็นรอยบากแล้วเอาหินตอกอัดเข้าไปในช่องว่าง ตลอดทั้งเช้าเพิ่งจะโค่นต้นไม้ได้แค่สามต้น ของดรอปก็ไม่ค่อยมี แต่ก็น่าจะสร้างบ้านได้ทันก่อนฟ้ามืดล่ะนะ】

ช่องแชตกำลังครึกครื้นไปด้วยบทสนทนาเรื่องการสร้างบ้าน เย่เฉินเฝ้ามองหัวข้อพูดคุยเหล่านั้นพลางขุดรากของต้นไม้แห้งตายไปด้วย

จริงอย่างที่เขาว่ากัน หากไม่มีเงินซื้อขวาน ก็ต้องดิ้นรนหาหนทางอื่นเอาเอง

ผู้ที่เลือกอาชีพเพาะปลูกล้วนได้รับจอบบุกเบิก จอบบุกเบิกมีไว้สำหรับขุดดิน และพื้นที่รอบๆ ต้นไม้แห้งเหล่านี้ก็เป็นดินทั้งหมด ดังนั้นมันจึงใช้งานได้ดีอย่างเป็นธรรมชาติ

รากของต้นไม้แห้งนั้นแห้งกรอบและเปราะบางอยู่แล้ว การใช้จอบบุกเบิกสับลงบนรากไม้ที่มีขนาดไม่หนาไปกว่าข้อมือย่อมทำให้มันขาดสะบั้นได้ในคราวเดียว... ภายใต้เงื่อนไขที่ว่าพวกมันยังคงฝังอยู่ในดินน่ะนะ

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เย่เฉินจึงลองนำเศษรากไม้ที่ขุดขึ้นมาวางไว้บนพื้นแล้วใช้จอบสับดู ผลลัพธ์ที่ได้แตกต่างจากตอนที่มันฝังอยู่ในดินอย่างสิ้นเชิง นอกจากมันจะแข็งขึ้นแล้ว ยังทำให้ค่าความทนทานของจอบบุกเบิกลดลงมากกว่าเดิมหลายเท่าอีกด้วย

จอบบุกเบิก แม้จะไม่ได้ระบุไว้ชัดเจน แต่ก็เห็นได้ชัดว่ามีโบนัสพิเศษเมื่อใช้ขุดดินถางพง... "ไม่เลวเลย ไม่ได้แข็งเกินไป..."

หลังจากลงแรงขุดอยู่นานกว่ายี่สิบนาที พื้นที่บริเวณรากของต้นไม้แห้งก็ถูกขุดจนกลวงโบ๋ เขาดันลำต้นด้วยมือทั้งสองข้าง ทำให้ต้นไม้ค่อยๆ เอนเอียงลง

ต้นไม้แห้งเอนไปด้านหนึ่งและเริ่มล้มลงมาเอง

โครม! กิ่งก้านและลำต้นกระแทกลงบนพื้นดินอย่างแรง

เศษไม้และกิ่งไม้ร่วงหล่นกระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ พร้อมกับไม้ระดับ 1 หลายชิ้นที่ลอยอยู่ในฟองอากาศ

【ไม้ระดับ 1/38】

ต้นไม้หนึ่งต้นดรอปไม้ระดับ 1 จำนวน 8 ชิ้น เมื่อรวมกับ 20 ชิ้นจากกล่องเสบียง และอีก 10 ชิ้นจากภารกิจประจำวัน...

ตอนนี้เขายังขาดไม้อีก 12 ชิ้นจึงจะพอสร้างบ้านได้... นอกเหนือจากไม้ระดับ 1 แล้ว ของดรอปชิ้นอื่นๆ ก็สามารถเก็บขึ้นมาได้เช่นกัน

【ฟืน/43】

【ฟืน: สามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงได้】

ประโยชน์เพียงอย่างเดียวของฟืนก็คือการนำมาเผาไหม้ ทว่ายังไม่สามารถมองเห็นระยะเวลาการเผาไหม้ที่แน่ชัดได้

หลังจากเก็บฟืนบนพื้นจนหมด เย่เฉินก็เดินหน้าต่อไปยังต้นไม้แห้งต้นถัดไป

เวลาผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง เขาโค่นต้นไม้แห้งได้อีกสองต้น ได้รับไม้ระดับ 1 มาอีก 8 และ 7 ชิ้นตามลำดับ

ตอนนี้เขามีไม้ระดับ 1 เพียงพอแล้ว เขาเก็บฟืนใส่ลงในช่องเก็บของ แบกจอบบุกเบิกขึ้นบ่า แล้วเดินกลับมายังบริเวณที่ตั้งกองไฟ

เขากลับมาถึงแล้ว สิ่งแรกที่ทำคือเดินไปตรวจดูหน่อไม้

"เด็กดี ข้าจะสร้างบ้านก่อนนะ พอเสร็จแล้วจะกลับมาหาเจ้า"

เนื่องจากเย่เฉินไม่มีใครอื่นให้พูดคุยด้วย เขาจึงตบหน่อไม้เบาๆ และพึมพำทักทายกับตัวเอง ก่อนจะเดินไปหาพื้นที่เหมาะๆ ใกล้ๆ เพื่อสร้างบ้าน

เดิมทีพื้นที่ข้างกองไฟนั้นถือว่าดีทีเดียว แต่ตอนที่เขาถางพงเมื่อช่วงเช้ามืด เขาได้พลิกหน้าดินบริเวณรอบๆ กองไฟให้กลายเป็นแปลงเกษตรสำหรับเพาะปลูกไปแล้ว และเขาก็ไม่อยากจะมาทำลายพวกมันในตอนนี้

เขาพบพื้นที่ว่างซึ่งห่างจากหน่อไม้อวบอ้วนประมาณหนึ่งเมตรและเริ่มทำการสร้างบ้าน

【ก่อสร้าง · บ้านพื้นฐาน: ไม้ระดับ 1 53/50; พื้นที่บ้าน 2x2 ความสูง 2 เมตร บ้านพื้นฐานสามารถบดบังสายตาที่สอดรู้สอดเห็นในความมืดได้】

เมื่อการก่อสร้างเริ่มต้นขึ้น โครงร่างบ้านเสมือนจริงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เย่เฉินควบคุมบ้านเสมือนจริงให้วางลงบนพื้น ปรับทิศทางให้เรียบร้อย จากนั้นจึงกดยืนยัน

【ผู้เล่นได้รับ 'บ้านพื้นฐาน'】

【บ้านพื้นฐาน: พื้นที่ 2x2 ความสูง 2 เมตร สามารถบดบังสายตาจากภายนอกและทนทานต่อความเสียหายจากพายุฝนระดับ 1 ได้】

บ้านสร้างเสร็จแล้ว มันเป็นเพียงกระท่อมไม้ที่ดูบอบบางเหลือเกิน

ตัวบ้านมีรูปทรงสี่เหลี่ยมพร้อมหลังคาแบนเรียบ ด้านหน้าครึ่งหนึ่งเป็นประตูที่สามารถเปิดปิดได้ ส่วนอีกครึ่งหนึ่งด้านบนเป็นหน้าต่างไม้ที่สามารถยกขึ้นหรือดึงลงได้

เมื่อเปิดประตูและก้าวเข้าไปข้างใน เย่เฉินต้องเดินอย่างระมัดระวัง ด้วยกลัวว่าหากเขย่งเท้าเพียงนิดเดียว ศีรษะของเขาอาจจะชนเพดานได้... ความสูงระดับนี้ทำให้เขารู้สึกอึดอัดอย่างแท้จริง

แต่อย่างน้อยมันก็คือบ้านล่ะนะ มันให้ความรู้สึกปลอดภัยกว่าการนอนบนพื้นดินตั้งเยอะ

"ภารกิจใหม่งั้นหรือ?"

หลังจากเปิดดูหน้าต่างต่างๆ แบบผ่านๆ เขาก็เห็นภารกิจใหม่ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างภารกิจเอาชีวิตรอดแบบสุ่ม

【ภารกิจเอาชีวิตรอดแบบสุ่ม: รวบรวมไม้ระดับ 1 3/100; รางวัลเมื่อสำเร็จภารกิจ: โต๊ะคราฟต์พื้นฐาน】

รางวัลสำหรับภารกิจใหม่นี้น่าดึงดูดใจเป็นอย่างมาก

"โต๊ะคราฟต์... ก็จริงนะ ตอนนี้ข้ามีบ้านแล้ว ข้าควรจะสร้างเตียงนอน หรือไม่ก็ตู้สักใบอะไรทำนองนั้น มันน่าจะต้องเป็นแบบนั้นใช่ไหมล่ะ?"

เมื่อมองดูรางวัลนั้น เย่เฉินก็เกิดแรงฮึดขึ้นมาทันที

ค่าความทนทานของจอบบุกเบิกลดลงเหลือ 32% เขาแบกมันออกไปข้างนอก พลางบ่นอุบอิบในใจว่าเครื่องมือในเกมนี้มันช่างเปราะบางเสียเหลือเกิน

หลังจากขุดต้นไม้ไปได้อีกสองต้นและเห็นว่าจอบบุกเบิกพังทลายลงอย่างสมบูรณ์ เย่เฉินก็เปิดร้านค้าอาชีพและยอมจ่าย 10 แต้มเอาชีวิตรอดเพื่อซื้อจอบอันใหม่

"โชคดีนะที่แต้มเอาชีวิตรอดจากภารกิจประจำวันยังมีพอ ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่สามารถรวบรวมไม้ให้ครบ 100 ชิ้นนี้ได้แน่"

เย่เฉินยังไม่รู้สึกเหนื่อยล้าทางร่างกาย โบนัสจากจอบบุกเบิกนั้นถือว่าดีทีเดียว ปัญหาเดียวก็คือการสิ้นเปลืองค่าความทนทานของเครื่องมือพวกนี้นั้นมหาศาลมากจริงๆ