บทที่24 สามนินจาในตำนานแห่งโคโนฮะ

หมู่บ้านโคโนฮะงาคุเระ

หมู่บ้านนินจาอันทรงพลังที่สุดในทุกหมู่บ้าน ก่อตั้งมาด้วยสองตระกูลใหญ่อย่างเซ็นจูและอุจิฺฮะ

ในบรรดาห้าหมุ่บ้านใหญ่ โคโนฮะถือว่าเป็นอันดับหนึ่ง

ก่อนหน้านี้หมู่บ้านต่างก็คึกคัก สงบสุข ทว่าตอนนี้กลับมีบรรยากาศหดหู่ ราวกับว่ามีเรื่องพิเศษบางอย่างเกิดขึ้น

“ข่าวได้รับการยืนยันแล้ใช่ไหม?” โฮคาเงะรุ่นที่สาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นซึ่งสวมหมวกโฮคาเงะและยังอยู่ในช่วงวัยที่กำลังรุ่งโรจน์ถามด้วยเสียงทุ้ม

“ครับ ข่าวได้รับการยืนยันแล้วครับท่านโฮคาเงะ” นินจาหน่วยลับหรืออันบุซึ่งมีหน้ากากสวมทับใบหน้า กำลังนั่งคุกเข่าเพื่อยืนยันข่าว

“เฮ้อ!” ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นถอนหายใจหนัก ดวงตามีความโศกเศร้าไม่น้อยเช่นกัน

เมื่อสิบวันก่อน หมู่บ้านโคโนฮะก็ได้รับข่าวว่าหมู่บ้านคิริงาคุเระและหมู่บ้านซึนะงาคุเระกำลังทำข้อตกลงกันที่ชายแดนแคว้นน้ำ

หากการทำสัญญาเสร็จสิ้น ทั้งสองหมู่บ้านจะกลายเป็นพันธมิตร ซึ่งมันจะส่งผลเสียต่อผลประโยชน์ของโคโนฮะมาก

ดังนั้นเขาจึงส่งให้เขี้ยวสีขาว ฮาตาเกะ ซาคุโมะแทรกซึมเข้าไปในแคว้นน้ำ โดยเป้าหมายคือหยุดการเจรจาครั้งนี้ แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับนินจาที่ส่งไปแคว้นน้ำเลย

เมื่อเวลาผ่านไป ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็เริ่มตื่นตระหนก นินจาอันบุก็เลยถูกส่งเข้าไปในแคว้นน้ำเพื่อสืบข่าวและตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้นที่นั่น

หลังจากตรวจสอบให้แน่ใจอยู่หลายวันก็ถึงข้อสรุป

นั่นคือเกิดการต่อสู้ในชายแดนแคว้นน้ำ เขี้ยวสีขาวแห่งโคโนฮะและนินจาคนอื่นอาจเสียชีวิตระหว่างต่อสู้ หลังจากทราบข่าวนี้ ฮิรุเซ็นก็ตกใจจนไปป์ตก

สัญชาตญาณแรกคือความไม่เชื่อ เพราะฮาตาเกะ ซาคุโมะเป็นพลังต่อสู้ระดับสูงสุดของหมู่บ้าน แม้แต่คาเงะหมู่บ้านอื่นก็ไม่สามารถรั้งตัวเขี้ยวสีขาวไว้ได้หากคิดจะถอย

ในตอนที่เขากำลังคิดจะสืบสวนเชิงลึก ข้อมูลก็ดันแพร่กระจายออกมาจากแคว้นน้ำ ฮาตาเกะ ซาคุโมะถูกตัดหัวโดยฝีมือของชิบะ ริวอุน โจนินแห่งหมู่บ้านหมอก

ฮิรุเซ็นที่ได้รับข่าว สั่งให้ตรวจสอบที่มาอย่างเข้มงวดที่สุด แต่ผลสุดท้ายก็เหมือนกับข่าวที่ออกมาจริง ๆ

“นินจาลึกลับคนนั้นน่าจะเป็นนินจาของซึนะงาคุเระใช่ไหม?” ฮิรุเซ็นถือไปป์สูบพลางขมวดคิ้ว “ต้องการให้โคโนฮะขัดแย้งกับคิริงาคุเระแล้วคอยฉกฉวยผลประโยชน์ลับหลังงั้นเหรอ?”

“ท่านโฮคาเงะ...” นินจาหน่วยลับที่กำลังคุกเข่าอยู่ อดขัดคำพูดของโฮคาเงะรุ่นที่สามไม่ได้

“เรียกนินจาทุกคนในหมู่บ้านในเตรียมประชุม!” ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นทิ้งความเศร้าไว้แล้วสั่งหน่วยลับให้ไปตามตัวนินจาระดับสูงทุกคนให้เข้ามาประชุมที่อาคารโฮคาเงะทันที

เขารู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาเสียใจ การแก้ปัญหาต่างหากที่สำคัญที่สุด

หากไม่จัดการเรื่องนี้อย่างเหมาะสม อาจทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างแคว้นไฟและแคว้นน้ำได้

“รับทราบครับ” หน่วยลับรับคำสั่งจากนั้นก็หายตัวไป

------------------------------

สนามฝึกซ้อมหมายเลข 3

ชายหนุ่มผมขาวกำลังหัวเราะร่าโดยเท้าแขนที่เอว จากนั้นก็มองชายและหญิงข้าง ๆด้วยความภาคภูมิใจ

“โอโรจิมารุ ซึนาเดะ ลูกศิษย์ของฉันสุดยอดใช่ไหมล่ะ ฉันสอนเขาเองกับมือเลยนะ ฮ่าฮ่าฮ่า!!”

“ชิ!” ซึนาเดะไม่อยากยอมรับ “มินาโตะเก่งมากก็จริง แต่มันก็ไม่ใช่เพราะนายหรอก อย่ามายกความดีความชอบให้ตัวเองเลยน่า”

“ทำไมมันจะไม่ใช่เพราะฉันล่ะซึนาเดะ มินาโตะเป็นลูกศิษย์ของฉัน เมื่ออยู่ภายใต้การสั่งสอนของท่านจิไรยะคนนี้ เขาเลยเก่งขนาดนี้ไงเล่า หึหึหึหึ...” จิไรยะยังคงยืนแอ่นอกอย่างชอบใจ

หลังจากที่เขาสอนพวกนางาโตะ โคนันและยาฮิโกะที่แคว้นฝนสามปี เขาก็กลับมาที่หมู่บ้านโคโนฮะอีกครั้ง และในบรรดานินจารุ่นใหม่เขาก็พบเข้ากับมินาโตะซึ่งโดดเด่นที่สุดในรุ่นเดียวกันแล้วก็ได้รับเป็นลูกศิษย์

เขามีความสุขมากแม้แต่ตอนนี้ก็ยังมีความสุข เขาแย่งตัวมินาโตะกับเหล่าเพื่อนสนิททั้งสามคนของเขาได้สำเร็จ

“จิไรยะ ดูเหมือนว่านายอยากกระดูกหักสินะ!!” ซึนาเดะกำหมัดแน่นจนข้อขึ้น รอยยิ้มอันน่าสะพรึงกลัวปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเธอ

“อ อาจารย์ ท่านซึนาเดะ...” นามิคาเซะ มินาโตะผู้มีผมสีเหลืองสด ดูทำตัวไม่ถูก เขาอยากจะช่วยอาจารย์ของเขาทว่าก็ไม่รู้จะพูดอะไรออกมา

“อย่าไปยุ่งกับพวกเขา พวกเขาก็เป็นแบบนี้มานานแล้ว” เสียงแหบแห้งดังมาจากด้านหลังไม่ไกล ราวกับว่าเขาไม่ได้สนใจว่าจะมีคนบาดเจ็บหรือไม่

“ค ครับ” มินาโตะเกาหัวและทำได้เพียงยืนเอาใจช่วยจิไรยะอยู่ห่าง ๆ

ตูม!!

.         ในขณะที่หมัดของซึนาเดะกำลังปะทะเข้ากับลำตัวจิไรยะ หน่วยลับคนหนึ่งก็ได้กระโดดลงมาจากต้นไม้ที่ได้รับผลจากลมของหมัดที่ซึนาเดะปล่อยออกมา

“ท่านจิไรยะ ท่านซึนาเดะ ท่านโอโรจิมารุ ท่านโฮคาเงะเรียกตัวพวกคุณ” นินจาหน่วยลับรายงาน

“อ๊ะ?”

“หืม?”

“ตาแก่เรียกเหรอ จะให้พวกเราทำอะไรนะ?” จิไรยะพึมพำ ซึนาเดะเองก็หยุดหมัดก่อนถึงตัวจิไรยะแบบเส้นยาแดงผ่าแปด

“มันเป็นเรื่องของท่านซาคุโมะครับ” หน่วยลับพูดต่อ

“หา? คุณซาคุโมะเหรอ?” จิไรยะขมวดคิ้ว ลางสังหรณ์ไม่ดีเริ่มปรากฏ

“ดูเหมือนจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นนะ” โอโรจิมารุพูดเสียงแหบแห้งแล้วเหลือบมองจิไรยะและซึนาเดะ “รีบไปกันเถอะ อย่าให้ครูซารุโทบิรอนานเลย”

“อืม...” ซึนาเดะพยักหน้า

จิไรยะก็หันหน้ามาสั่งมินาโตะแล้วรีบตามอีกสองคนไป “เธอฝึกต่อไปนะมินาโตะ”

ร่างของทั้งสามคนหายวับไปอย่างรวดเร็ว เหลือไว้เพียงมินาโตะคนเดียว ด้วยความสงสัยเขาก็ได้แต่เกาหัวพึมพำเท่านั้น

“ทำไมดูรีบร้อนกันจัง มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับคุณซาคุโมะหรือเปล่านะ?” มินาโตะอดคิดไม่ได้

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะฮาตาเกะ ซาคุโมะคือเขี้ยวสีขาวผู้โด่งดัง เว้นแต่คาเงะของแต่ละหมู่บ้านจะลงมือ คงจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นยาก

มินาโตะได้แต่ทิ้งความสงสัยแล้วฝึกฝนต่อไป

**********************