บทที่2 เลือกฆ่าเขี้ยวสีขาวแห่งโคโนฮะ

“เขี้ยวสีขาวฆ่าได้ไม่ง่ายเลย”

ริวอุนพึมพำเบา ๆ

อย่างแรกคือเขาไม่รู้ว่าซาคุโมะอยู่ที่ไหน อย่างที่สอง คู่ต่อสู้คือหนึ่งในคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนินจาตอนนี้ ความแข็งแกร่งของเขาอาจพอ ๆกับสามนินจาด้วยซ้ำ

คนที่แข็งแกร่งขนาดนี้ บางทีการฆ่าอาจจะยากยิ่งกว่าการฆ่าคาเสะคาเงะหรือมิซึคาเงะเสียอีก หากวัดกันตัวต่อตัว ไม่นับสิ่งรอบตัวน่ะนะ

ดังนั้นหักลบกันแล้ว ตัวเลือกที่สามก็ยากไม่ต่างจากสองตัวเลือกแรกเลย มันเป็นความยากระดับนรก

ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือหากเขาได้พบกับเขี้ยวสีขาวแห่งโคโนฮะคนนี้ เขาก็ยังมีโอกาสได้ต่อสู้กับอีกฝ่ายตัวต่อตัวอยู่บ้าง

หากโชคดีฆ่าฮาตาเกะ ซาคุโมะได้ เขาก็ยังมีโอกาสหนีรอด

ไม่เหมือนกับการลอบสังหารคาเสะคาเงะกับมิซึคาเงะ

แม้ว่าเขาจะทำสำเร็จ เขาก็ไม่สามารถหนีออกจากวงล้อมของหน่วยลับและนินจาคนอื่น ๆได้ อัตราการรอดชีวิตเป็นศูนย์

[โปรดตัดสินใจเลือก]

เสียงเย็นชาของระบบดังขึ้นเตือนอีกครั้ง

“ฉันเป็นแค่โจนิน สามคนนี้คือขุมพลังระดับคาเงะทั้งนั้น ระบบนายจะปล่อยให้ฉันตายให้ได้เลยใช่ไหมเนี่ย?” ริวอุนกลอกตาบ่นอุบ

          [การทดสอบนี้ระบบสามารถให้ความช่วยเหลือบางอย่างเป็นพิเศษได้]

ทันใดนั้นตัวเลือกก็เปลี่ยนไปนิดหน่อย

ตัวเลือกยังเหมือนเดิมก็จริง แต่ด้านล่างตัวเลือกได้มีคำว่า ‘ตัวเลือกเพิ่มเติม’ เด้งขึ้นมา

“หือ? การช่วยเหลือพิเศษสำหรับภารกิจทดลองใช้ระบบ?”

          [1. ม้วนคัมภีร์ดาวกระจายวงจักร ความแรงสองเท่าแบบใช้แล้วทิ้ง *1]

          [2. วิชานินจากสายฟ้า กิเลน: คัมภีร์บรรจุวิชานินจาสายฟ้าความแรงสองเท่า คาถากิเลนแบบใช้แล้วทิ้ง *1]

          [3. คัมภีร์ลูกบอลสัตว์หางของจิ้งจอกเก้าหางแบบใช้แล้วทิ้ง ความแรงสองเท่า *1]

          [ผู้ทำการทดสอบสามารถเลือกหนึ่งในสามตัวเลือกข้างต้นเพื่อช่วยให้ภารกิจสำเร็จได้]

“ให้ตายเถอะ ไม่น่าเชื่อว่ามันจะได้ผลจริง ๆ!” ริวอุนรู้สึกเหมือนถูกหวย เขาดีใจมากที่อย่างน้อยก็ยังมีตัวช่วย

เขาเริ่มทำการวิเคราะห์อย่างจริงจังว่าควรเลือกอะไรดี

สิบวินาทีต่อมา เขาก็ตัดสินใจเลือกได้

“ฉันเลือกตัวเลือกที่สาม ฆ่าเขี้ยวสีขาว แล้วก็เลือกตัวเลือกที่สอง คัมภีร์วิชากิเลน”

          [ติ๊ง! เลือกภารกิจเสร็จสิ้น!]

          [ความเป็นมาของภารกิจทดลอง: หลายปีหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกนินจาครั้งที่2 พลังอำนาจของห้าหมู่บ้านใหญ่ได้ฟื้นกลับมาได้]

          [คิริงาคุเระและซึนะงาคุเระได้มีข้อตกลงร่วมกันและจะมาพบกันเพื่อเจรจาในชายแดนแคว้นน้ำ]

          [ข้อตกลงที่จะร่างร่วมกัน ได้ทำลายผลประโยชน์ของหมู่บ้านโคโนฮะอย่างมาก ฮาตาเกะ ซาคุโมะจึงได้รับคำสั่งให้นำทีมส่วนตัวมาเพื่อป้องกันไม่ให้ทั้งสองหมู่บ้านตกลงกันสำเร็จ]

          [โปรดฆ่าฮาตาเกะ ซาคุโมะเพื่อทำภารกิจทดสอบให้เสร็จสิ้น]

          [คำเตือน: มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างผู้ทดสอบกับเป้าหมาย อัตราการรอดชีวิตหากต่อสู้กันตัวต่อตัวเป็นศูนย์ โปรดหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าโดยตรงกับเป้าหมาย]

          [คำเตือนอย่างเป็นมิตร: แม้ว่าเขี้ยวสีขาวจะทำให้ศัตรูหวาดกลัวมานักต่อนัก แต่เขาก็รักสหายของเขามาก ผู้ทดสอบสามารถเริ่มต้นภารกิจโดยการเล็งเป้าไปที่สหายร่วมทีมของเขี้ยวสีข้าวได้]

          [ระยะเวลา: 10 วัน]

จากนั้นก็มีม้วนคัมภีร์ตกลงมาบนมือของชายหนุ่ม

“แปลว่าฉันจะต้องไปเจอกับเขี้ยวสีขาวบ่ายนี้งั้นเหรอ?” ริวอุนถอนหายใจ

เขามาที่ชายแดนแคว้นน้ำเพื่อทำภารกิจ ดังนั้นเขาก็รู้ได้ทันทีเลยว่าภารกิจที่ว่าคืออะไรกันแน่

นั่นก็คือการไปที่สะพานเชื่อมแคว้นน้ำและแคว้นลมเพื่อเจรจากันเป็นการลับ

‘ก็คิดว่ามันเป็นแค่ภารกิจระดับ S ธรรมดา ไม่คิดว่าเขี้ยวสีขาวจะมาโจมตีแบบนี้’

ระหว่างที่กำลังคิดไปเรื่อย เสียงนุ่มลึกก็ดังมาจากด้านหลัง

“ริวอุน ถึงเวลาเปลี่ยนกะแล้ว”

เจ้าของเสียงนี้คือชายวัยกลางคนที่กำลังกระโดดจากต้นไม้มายืนอยู่ข้างเขา

“เข้าใจแล้วลุงคุโรกิ” ริวอุนตอบกลับพร้อมกับพยักหน้าให้อีกฝ่าย

ครั้งนี้คิริงาคุเระของเขาส่งทีมออกมาสองทีม รวมกันได้แปดคนที่ไปปฏิบัติภารกิจที่ชายแดนแคว้น และคุโรกิ เรียวซาว่าก็เป็นหัวหน้าทีมในครั้งนี้ด้วย

“พักผ่อนเยอะ ๆนะ เด็กกำลังโตต้องการการพักผ่อนที่เพียงพอ บ่ายนี้ต้องไปเจอกับตัวแทนซึนะด้วย” ชายกลางคนตบไหล่รุิวอุนแปะ ๆจนเด็กหนุ่มตัวโยก

“อืม เข้าใจแล้วน่าลุง!”

จากนั้นเขาก็เดินไปหลับใต้ต้นไม้เพื่อเตรียมตัวรับศึกยามบ่ายที่กำลังจะมาถึง

*****************

บ่ายสองโมงตรง

เงาดำกระโดดท่ามกลางป่าใหญ่และหยุดฝีเท้าลงเมื่อกำลังจะถึงสะพานเชื่อมแคว้น

“ริวอุน ฉันจะปล่อยให้หน้าที่ป้องกันการเจรจาเป็นหน้าที่ของเธอนะ” คุโรกิ เรียวซาว่ามองไปที่เด็กหนุ่มแล้วมอบหมายหน้าที่

แม้ว่าการเจรจาครั้งนี้จะถูกปกปิดข่าวเอาไว้ก็ตาม แต่เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดฝัน ยังไงก็ต้องระวังตัวให้ดีเอาไว้ก่อน

ไม่ว่านินจาจากแคว้นอื่นจะปรากฏตัวหรือไม่ การระวังตัวเอาไว้ย่อมดีที่สุด

“ได้ครับ” ริวอุนพยักหน้า

แม้ว่าเขาจะรู้ดีว่าต้องมีการต่อสู้เกิดขึ้นแน่ ๆ แต่เขาก็ไม่ได้เตือนใครเลย

นั่นเพราะว่าคุโรกิ เรียวซาว่าเป็นโจนินขั้นสูง เขาจึงไม่จำเป็นต้องเตือนเรื่องที่ควรระวังแบบนี้

ยังไงเสีย คนที่เป็นโจนินขั้นสูงได้ก็ไม่มีใครเป็นคนโง่ ในแง่วิธีคิด พลังและแผนการ อีกฝ่ายดีกว่าโจนินอย่างเขาเสียอีก

“หากมีเรื่องผิดปกติให้ใช้พลุแจ้งเตือนทันที ถ้าเกิดการต่อสู้ขึ้น ให้พยายามมารวมตัวกันที่สถานที่หมายเลข 1” คุโรกิเตือนริวอุนอีกครั้งหนึ่ง

“จำได้แล้วครับ” ริวอุนพยักหน้าหงึก ๆยืนยันอย่างหนักแน่น

คุโรกิโบกมือเพียงครั้งเดียว นินจาคิริงาคุเระที่มาด้วยกันก็กระโดดหายไปอย่างรวดเร็ว

พอสั่งงานเรียบร้อย คุโรกิก็โล่งใจ เขาได้นำทีมชุดแรกไปยังสะพานเชื่อมแคว้น

************************