บทที่ 8 : โปรโมชั่น ! โปรโมชั่น ! โปรโมชั่นอันบ้าคลั่ง !

“เปาเอ๋อจ๊ะ  เธอจะยอมให้น้าฉินใช้สมบัตินี่จริง ๆ เหรอ”

“หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว !”

ในอ่างอาบน้ำ

เฉินมู่ซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามเธอโดยสวมกางเกงขาสั้นหลวม ๆ ได้เปิดขวดด้วยท่าทางหงุดหงิด

“คราวหน้าถ้าหล่อนยังทำเรื่องเหลวไหลแบบนี้อีกล่ะก็ฉันจะหวดก้นหล่อนให้แดงไปเลย !”

ฉินเสี่ยวเสี่ยวที่กลับมาใส่เสื้อผ้าแล้วอดที่จะหัวเราะไม่ได้  เธอรู้ดีว่าเฉินมู่ไม่ได้โกรธจริง ๆ

“โธ่  เป่าเอ๋อล่ะก็...  น้าฉินแค่เป็นห่วงว่าเธอจะเก็บกดเกินไปเท่า...”

“ยังจะพูดอีก”

“โอเค ๆ น้าไม่พูดละ...  ไม่พูดแล้วน้า ~”

ฉินเสี่ยวเสี่ยวเห็นเขาหยดโลหิตมังกรเพลิงสามหยดลงในอ่างอาบน้ำจึงพูดเบา ๆ ด้วยสีหน้าแปลก ๆ

“เป่าเอ๋อ  ที่เธอให้น้าเตรียมอ่างอาบน้ำให้พวกหล่อนใช้ก็เพราะจะเอาโลหิตมังกรเพลิงนี่ให้พวกหล่อนใช้แช่ด้วยใช่มั้ย”

“พูดไปเรื่อย”

เฉินมู่ปิดฝาขวดแล้วใส่กลับเข้าไปในช่องเก็บของ

“ด้วยสภาพร่างกายที่ผ่านการเอาแต่ใจจนเน่าเฟะแบบนั้นเนี่ยนะจะมาใช้โลหิตมังกรเพลิง  แค่ดมกลิ่นพวกมันก็คงจะตัวระเบิดเป็นโกโก้ครั้นช์แล้วล่ะ”

ได้ยินดังนั้นฉินเสี่ยวเสี่ยวก็เม้มปากอย่างพูดอะไรไม่ออก

เป่าเอ๋อบ้านเรานี่เป็นเด็กดีทุกตรงยกเว้นตรงปาก  นี่มันช่างยากจริงอะไรจริง

“เอาล่ะ  พอเรื่องไร้สาระไว้ก่อน  ว่าแต่บ้านนี้มีบาเรียมั้ย”

ฉินเสี่ยวเสี่ยวรู้ว่าเมื่อโลหิตมังกรเพลิงออกฤทธิ์  พลังของพวกตนจะเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล  เฉินมู่คงไม่เป็นไร  แต่กับเธอที่เป็นถึงเทพยุทธ์นั้น  พลังที่เธอได้รับจากการพัฒนาฝีมือย่อมมากกว่าพลังที่มีอยู่ในวิลล่าแห่งนี้มาก

ฉันเกรงว่าแม้แต่ในเมืองหลวงแห่งนี้ก็อาจจะต้องสูญเสียประชากรไปครึ่งหนึ่ง

“หายห่วงจ้า  มีแน่นอน  บ้านน้าฉินน่ะมีบาเรียที่ทนการลงมือจากจอมยุทธ์ขอบเขตจักรพรรดิได้ตั้งครึ่งชั่วโมงเลยนะ  เพราะงั้นไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”

เฉินมู่ส่ายหน้าและเอียงคอมองเธอด้วยสีหน้าไร้คำจะพูด

“เอางี้ดีมั้ย  หลังจากนี้ให้ฉันเรียกเธอว่า ‘พี่’ เธออายุมากกว่าฉันแค่สิบปีเอง  ให้เรียก ‘น้า’ แบบนี้ไม่รู้สึกแก่มั่งเหรอ”

“แบบนั้นไม่ได้ !”

ได้ยินดังนั้นฉินเสี่ยวเสี่ยวก็สะดุ้งขึ้นมาทันที

“อย่าว่าแต่แก่กว่าสิบปีเลย  ต่อให้แก่กว่าแค่ปีเดียวเธอก็ต้องเรียก ‘น้า’ อยู่ดี !”

“เธอ……”

เฉินมู่เกือบจะสบถออกมาแต่โชคดีที่ยั้งตัวเองไว้ทัน

ทว่าพูดถึงเรื่องนี้ทีไรเป็นต้องหงุดหงิดทุกทีสิน่า

เขาเกิดใหม่พร้อมความทรงจำจากสองชาติภพ  ดังนั้นจิตใจของเขาจึงเฉียบแหลมอย่างเหลือเชื่อ  อย่างไรก็ตาม  ก่อนที่เขาจะอายุครบสองขวบ  เพื่อป้องกันไม่ให้พ่อและคนอื่น ๆ เสียสติไปเขาจึงพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะแสร้งทำตัวเป็นลูกชายโง่ ๆ ของเจ้าบ้านอยู่ช่วงหนึ่ง

แต่ใครจะรู้ล่ะว่าบรรดาหญิงสาวที่เคยได้รับความโปรดปรานจากเขาจะหลอกให้เขาเรียกพวกเธอว่า “น้า” เพราะว่าเขายังเด็กอยู่

ที่จริงแล้วพวกเธอไม่ได้แก่กว่าเขามากนัก  คนที่แก่ที่สุดอายุมากกว่าเฉินมู่เพียง 15 ปีเท่านั้น  แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น  เมื่อคนใดคนหนึ่งได้แล้วคนอื่น ๆ ย่อมไม่เต็มใจที่จะไม่ได้

ท้ายที่สุดแล้วมันก็พัฒนามาเป็นอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้เฉินมู่ก็ตัวสั่นด้วยความโกรธ

“ยัยบ้าเย่หานฉิง... ยัยนั่นแหละคือตัวต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด...  ซักวันฉันจะฆ่าหล่อนให้ได้ !”

พรูด !

ฉินเสี่ยวเสี่ยวหัวเราะเบา ๆ แล้วรีบปิดปากและหันหน้าหนีไป

โธ่เป่าเอ๋อของน้า  มีแต่เธอนั่นแหละที่กล้าเรียกผู้หญิงคนนั้นว่ายัยบ้า...

ถ้าเป็นคนอื่นล่ะก็ทันทีที่อ้าปากพวกมันคงระเบิดตายไปแล้ว...

“หยุดหัวเราะแล้วรีบฝึกฝนซะ !”

ฉินเสี่ยวเสี่ยวอดหัวเราะไม่ได้  และถึงแม้จะพยายามกลั้นหัวเราะไว้ก็ตาม  แต่เมื่อเห็นสีหน้าของเฉินมู่ที่แดงก่ำเป็นลูกตำลึงแล้วก็ต้องรีบพูดปลอบใจเขา

ทว่าก่อนที่เธอจะพูดอะไรได้โลหิตมังกรเพลิงก็เริ่มออกฤทธิ์แล้ว

เมื่อเห็นดังนั้นทั้งคู่ก็ก็เข้าสู่สภาวะสงบทำสมาธิในทันที

ในชั่วพริบตาเดียว

น้ำในอ่างที่ผสมโลหิตมังกรเพลิงก็ร้อนขึ้นราวกับลาวาเดือด  ไม่เพียงแต่เฉินมู่เท่านั้นที่รู้สึกถึงความร้อนจัด  แม้แต่ฉินเสี่ยวเสี่ยวซึ่งเป็นถึงขอบเขตเทพยุทธ์ก็ยังรู้สึกแทบทนไม่ไหว

ยังดีที่ร่างกายฟื้นตัวได้รวดเร็ว  ภายใต้ฤทธิ์ของโลหิตมังกรเพลิงอันเดือดระอุนี้มันได้ช่วยกัดกร่อนสิ่งสกปรกภายในร่างกายรวมถึงบาดแผลซ่อนเร้นอันเกิดจากการฝึกฝนที่ผ่าน ๆ มาและขับออกมาในรูปของเหลวให้

ในเวลาเพียงห้านาที  ค่าโลหิตปราณของฉินเสี่ยวเสี่ยวซึ่งไม่เปลี่ยนแปลงมากนักในรอบ 3 ปีก็เริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว  พลังปราณรอบข้างแปรสภาพเป็นพายุหมุนผลักดันระดับการฝึกฝนของฉินเสี่ยวเสี่ยวให้พุ่งขึ้นสู่ระดับ 10 ดาวทันที

แต่ถ้าพูดกันตามตรง  เฉินมู่คือคนที่ได้รับประโยชน์มากที่สุด

ถึงอย่างไรพลังฝึกฝนของฉินเสี่ยวเสี่ยวได้ถึงจุดสูงสุดแล้ว  ในขณะที่ของเฉินมู่ยังเป็นแค่ขอบเขตศิษย์ยุทธ์ระดับ 3 ดาวเท่านั้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เขาพึ่งจะปลุกพลังใหม่ ๆ ซิง ๆ ดังนั้นเขาจึงเปรียบเสมือนหยกที่ยังไม่เจียรไน  ซึ่ง ภายใต้การชำระล้างด้วยโลหิตมังกรเพลิง  ความแข็งแกร่งของร่างกายเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก  และค่าโลหิตปราณก็พุ่งทะยานขึ้นราวกับติดจรวด

นอกจากนี้พลังวิญญาณที่ฉินเสี่ยวเสี่ยวดูดเข้ามาทั้งหมดได้ปรากฏเป็นรูปธรรม  โดยดำรงอยู่ภายในพลังวิญญาณที่ระเหยออกมา

ทันทีที่ฉินเสี่ยวเสี่ยวที่อยู่อีกฝั่งของอ่างมีการเปลี่ยนแปลง  ระดับการฝึกฝนของเขาก็เริ่มทะลุทะลวงขึ้นไปทีละขั้น ๆ

1600

1800

2000

ศิษย์ยุทธ์ 4 ดาว !

2500

3000

ศิษย์ยุทธ์ 5 ดาว !

ศิษย์ยุทธ์ 6 ดาว !

...

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนเหมือนกัน

กระแสพลังวิญญาณเริ่มอ่อนลง  และฤทธิ์ของโลหิตมังกรเพลิงก็หมดสิ้นไป  นอกจากคราบสีแดงเข้มและสิ่งสกปรกแล้ว  น้ำในอ่างอาบน้ำก็แทบจะไม่เหลือความร้อนอีกต่อไป

และแล้วเฉินมู่ก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น  แต่หลังจากได้สติแล้วดวงตาเขาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที !

“ศิษย์ยุทธ์สิบดาวสุดปลายยอด !”

“เพียงแค่โลหิตมังกรเพลิงสามหยดก็พอให้ยกระดับการฝึกฝนเราถึงขอบเขตศิษย์ยุทธ์สิบดาวแล้ว !”

ตอนที่อ่านคำบรรยายก็ว่าประเมินผลกระทบของโลหิตมังกรเพลิงสูงมากแล้วนะ  แต่ตอนนี้ได้รู้แล้วว่าตัวเองคิดผิด

สมกับที่เป็นเลือดล้ำค่าที่สามารถส่งผลกระทบต่อผู้จอมยุทธ์ขอบเขตจักรพรรดิได้  มันช่างน่าอัศจรรย์จริงอะไรจริง !

อย่าคิดว่าเฉินมู่เลื่อนระดับเป็นเรื่องเล็ก ๆ

เพราะการเลื่อนระดับของเขาไม่ได้เกิดจากการบังคับ  แต่เป็นผลมาจากเหตุผลอันสมควร

นี่เกิดจากความรู้ความเข้าใจในวรยุทธ์อย่างลึกซึ้งของเฉินมู่ที่ผ่านชีวิตมาแล้วถึง 3 ชาติภพ

ในสายตาของทุกคน  ระดับ 9 ดาวคือระดับสูงสุดของขอบเขตวรยุทธ์  ดังนั้นเมื่อคนอื่นบรรลุถึงระดับ 9 ดาวแล้วพวกเขาจำทำการก้าวข้ามสู่ขอบเขตถัดไปโดยอัตโนมัติ

ในชาติก่อนเฉินมู่เองก็เคยประสบกับความทุกข์ยากอย่างมากมาเหมือนกัน  นั่นเป็นเหตุผลที่เขารู้สึกอยู่เสมอว่าการฝึกฝนของตนยังมีข้อบกพร่องและรากฐานก็ไม่มั่นคงหลังจากบรรลุถึงขอบเขตจักรพรรดิแล้ว

ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นเพราะศักยภาพของตนมันกากเกินไป  แต่พอได้รับประสบการณ์และบทเรียนจากการต่อสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งมากเข้า ๆ เขาก็ตระหนักได้ว่ามันเป็นเพราะตัวเองไม่ได้บรรลุถึงความสมบูรณ์แบบในขอบเขตการฝึกฝนใด ๆ เลยต่างหาก

ด้วยประสบการณ์จากการเดินทางข้ามมิติที่อ่านนิยายมาแล้วนับเรื่องไม่ถ้วน  และการดูหนังดูละครมาแล้วไม่รู้เท่าไหร่  เขาจึงตระหนักได้ทันทีว่าที่ผ่านมาเขาฝึกฝนผิดวิธีมาโดยตลอด

แต่ละขอบเขตนั้นเป้าหมายสูงสุดไม่ใช่บรรลุระดับ 9 ดาว  แต่มันยังต้องปรับปรุงเพิ่มเติมจนบรรลุระดับ 10 ดาวได้ต่างหากถึงจะสมบูรณ์แบบ

แต่ถึงตอนนั้นกว่าจะรู้เขาก็ได้บรรลุขอบเขตจักรพรรดิไปนานแล้ว  และเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะทำลายการฝึกฝนตัวเองทิ้งแล้วเริ่มต้นฝึกใหม่  เพราะในช่วงนั้นเป็นจังหวะที่หมื่นเผ่าพันธุ์ได้เข้ามารุกราน  และเขาก็มีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน  ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมแพ้

จนกระทั่งเขาได้เกิดใหม่เขาจึงเริ่มทำการทดลองกับคนรอบข้าง

ปรากฏว่าเขาคิดถูกแล้ว  หลังจากบรรลุถึงระดับ 9 ดาวแล้วเราสามารถระงับการฝึกฝนเพื่อพัฒนาต่อไปได้จริง ๆ ด้วย

ดังนั้นคนอย่างฉินเสี่ยวเสี่ยวจึงสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ที่มีพละกำลังเหนือกว่าได้  บรรลุถึงความไร้เทียมทานในระดับเดียวกันและต่อสู้กับศัตรูที่ระดับเหนือกว่าได้ด้วย

“ด้วยความช่วยเหลือจากระบบ  บวกกับประสบการณ์จากชาติก่อน  ถ้าในชาตินี้เราได้กลับไปเป็นขอบเขตจักรพรรดิล่ะก็  เราต้องแข็งแกร่งขึ้นสิบเท่า  ไม่สิต้องเกินร้อยเท่าชัวร์ !”

ประกายตาของเฉินมู่วาบขึ้น  เขาแน่ใจในสิ่งที่เดามาก ๆ

ในตอนนี้เองฉินเสี่ยวเสี่ยวก็ตื่นขึ้นตาม  หลังจากสัมผัสถึงระดับการฝึกฝนของตนแล้วตาเธอก็เป็นประกายเช่นกัน

“เป่าเอ๋อ ? ! น้าก้าวหน้าแล้ว ! น้าถึงระดับสิบดาวแล้ว ! เหลืออีกแค่ก้าวเดียวก็จะเป็นจักรพรรดิแล้วนะ !”

“นี่คือเทพยุทธ์ระดับสิบดาว ! น้าติดอยู่ที่ระดับเก้าดาวมาสามปีแล้ว  ในที่สุดวันนี้น้าก็เลื่อนระดับได้ซักที !”

เมื่อเห็นฉินเสี่ยวเสี่ยวมีความสุขราวกับเด็ก ๆ เฉินมู่ก็เข้าใจทุกอย่างได้ทันที

ก็จริงที่เธอติดอยู่อย่างนั้นมาสามปีเต็มโดยไม่มีความคืบหน้าใด ๆ เลย  ค่าโลหิตปราณเพิ่มขึ้นไม่มากนัก  ความกังวลใจในสภาพแบบนี้มันช่างทุกข์ทรมานจริง ๆ

เฉินมู่ยิ้มและปัดปอยผมที่ปรกแก้มออกเบา ๆ พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“แล้วอยากเลื่อนขึ้นไปเป็นขอบเขตจักรพรรดิเลยมั้ยล่ะ”

ฉินเสี่ยวเสี่ยวตกใจ

“เลื่อนเป็นจักรพรรดิเลยเหรอ ? เป่าเอ๋อ...  เธอ...  ไม่ได้พูดเล่นใช่มั้ย”

ไม่มีใครมีสิทธิ์พูดถึงความยากลำบากในการเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิได้ดีไปกว่าเฉินมู่อีกแล้ว

อย่างไรก็ตาม...  คราวนี้เขามีวิธีแก้ปัญหานั้นจริง ๆ