บทที่ 32 การเลือกเป้าหมาย

บทที่ 32 การเลือกเป้าหมาย

จากจมูกที่ไวต่อกลิ่นของมนุษย์หมูป่า ไม่ยากเลยที่จะอนุมานได้ว่า มอนสเตอร์จำพวกค้างคาวที่อาศัยอยู่ในถ้ำคดเคี้ยวมาอย่างยาวนาน น่าจะมีพรสวรรค์ทางสายเลือดด้านการได้ยินที่ยอดเยี่ยมเช่นกัน

หากสามารถรวบรวมประสาทการได้ยินที่เฉียบคมมาได้ อย่างน้อยที่สุดในการต่อสู้ครั้งหน้า เขาก็คงไม่ถูกศัตรูชิงลงมือก่อนง่ายๆ

เผลอๆ อาจจะทำให้เขาชิงลงมือก่อนได้ด้วยซ้ำ

อีกเรื่องหนึ่งคือ จากการทบทวนการต่อสู้กับมนุษย์หมูป่านักรบครั้งล่าสุด ไรอันคิดว่าแม้รังสียะเยือกจะดี แต่พลังในการควบคุมศัตรูยังไม่แข็งแกร่งพอ โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ที่ทรงพลัง ผลลัพธ์แทบจะไม่เห็นผล

ทางที่ดีที่สุดคือต้องหาความสามารถที่ช่วยเพิ่มการควบคุมสถานการณ์ได้ หลังจากพลิกดูสารานุกรมมอนสเตอร์เบื้องต้นของเมืองมิลเลอร์อย่างละเอียด ไรอันก็ล็อกเป้าหมายไปที่แมงมุมมอสถ้ำลึก

แมงมุมชนิดนี้มีระดับความท้าทายอยู่ที่ระดับหนึ่ง หากกำจัดมันได้ ไรอันเชื่อว่าเขามีโอกาสได้รับความความสามารถประเภทตรึงร่าง อย่างเช่นการพ่นใย

ดังนั้น เมื่อเผชิญกับคำถามของเลอา ไรอันเกือบจะหลุดปากไปแล้วว่า อยากหาภารกิจที่เกี่ยวกับค้างคาวหรือแมงมุม

แต่เขาก็ฉุกคิดได้ทันทีว่า ภารกิจว่าจ้างคงไม่ได้มีมาประจวบเหมาะเจาะขนาดนั้น ไม่ได้รับประกันว่าจะมีภารกิจกวาดล้างมอนสเตอร์พวกนี้เสมอไป

อย่างน้อยในช่วงนี้ เขาก็ไม่เห็นคำร้องประเภทนี้เลย

ในสถานการณ์แบบนี้ การทำภารกิจอื่นไปพลางๆ ก็ไม่ใช่เรื่องที่ไรอันรับไม่ได้ อย่างน้อยก็ถือโอกาสฝึกฝนความสมบูรณ์ของทักษะ โล่กระแทก และ ทลายเกราะ ในสนามจริง

ดังนั้น ไรอันจึงตอบเลอาไปว่า "พรุ่งนี้เราไปดูที่สมาคมนักผจญภัยกันก่อนดีไหม"

"ได้สิ งั้นทุกคน วันนี้พวกเราพอแค่นี้ก่อน มา ชนแก้ว!" เลอาพยักหน้า ยิ้มแล้วชูแก้วขึ้นอีกครั้ง

.......

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น

ไรอันยังคงทำเหมือนเช่นทุกวัน เขาไปที่ป่าเล็กๆ ชานเมืองมิลเลอร์เพื่อฝึกซ้อมรังสียะเยือกและพุ่งชนอย่างป่าเถื่อนก่อน แล้วจึงค่อยไปที่สมาคมนักผจญภัย

เมื่อไปถึง เลอาและคนอื่นๆ มารอกันอยู่แล้ว พอเห็นไรอันเดินมา ก็โบกมือทักทาย

"วันนี้มีภารกิจอัปเดตใหม่เพียบเลย พวกเจ้าลองไปดูกันสิว่ามีอันไหนเหมาะกับทีมเราบ้าง แล้วค่อยมาปรึกษากัน" เมื่อเห็นว่าคนครบแล้ว เลเอก็ชี้ไปที่บอร์ดประกาศภารกิจสองฝั่งโถงที่ตอนนี้เนืองแน่นไปด้วยเหล่านักผจญภัย

"โอ้? อัปเดตแล้วเหรอ" ไรอันเลิกคิ้ว ในใจเริ่มมีความหวัง

ทุกคนพากันเดินไปมุงดูที่บอร์ดประกาศ

สายตาของไรอันกวาดมองไปที่แผ่นหนังแกะบางๆ ที่เพิ่งติดประกาศใหม่อย่างรวดเร็ว

.......

รหัสภารกิจ: เมืองมิลเลอร์ 0277

ประเภท: รวบรวม

ค่าตอบแทน: 1 เหรียญเงิน ต่อต้น

รายละเอียดภารกิจ: นักปรุงยาท่านหนึ่งต้องการหญ้ารัตติกาลเพื่อนำไปปรุงยา มีรูปหญ้ารัตติกาลแนบมาด้วย

หลักฐานการสำเร็จภารกิจ: หญ้ารัตติกาลจำนวนเท่าใดก็ได้

ระยะเวลา: ระยะยาว

........

รหัสภารกิจ: เมืองมิลเลอร์ 0281

ประเภท: กวาดล้าง

ค่าตอบแทน: 40 เหรียญเงิน

รายละเอียดภารกิจ: ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองมิลเลอร์ บนเส้นทางมุ่งหน้าสู่คฤหาสน์แบรด บริเวณใกล้หมู่บ้านวินด์ซอง ชาวบ้านพบเห็นฝูงก๊อบลินขนาดกลางออกมาป้วนเปี้ยน ขอให้ทำการกวาดล้างฝูงก๊อบลินนี้ให้สิ้นซาก

หลักฐานการสำเร็จภารกิจ: ต้องส่งมอบหลักฐาน ซากก๊อบลินหรือสิ่งของอื่นๆ ที่พิสูจน์ได้

ระยะเวลา: 5 วัน

.......

รหัสภารกิจ: เมืองมิลเลอร์ 0282

ประเภท: กวาดล้าง

ค่าตอบแทน: 4 เหรียญเงิน ต่อตัว สำหรับค้างคาวดูดเลือดขนาดยักษ์

รายละเอียดภารกิจ: ทางทิศเหนือของเมืองมิลเลอร์ ฝั่งตะวันออกของถนนมุ่งสู่ทุ่งหิมะ หมู่บ้านเฟิร์นบัดประสบปัญหาสัตว์เลี้ยงตายกลางดึกจำนวนมากในช่วงนี้ จากการตรวจสอบพบว่าเป็นฝีมือของค้างคาวดูดเลือดขนาดยักษ์ ขอให้ค้นหารังของพวกมันและทำการกวาดล้างให้สิ้นซาก

หลักฐานการสำเร็จภารกิจ: ต้องส่งมอบหลักฐาน ซากค้างคาวดูดเลือดขนาดยักษ์หรือสิ่งของอื่นๆ ที่พิสูจน์ได้

ระยะเวลา: 5 วัน

หมายเหตุ ถ้ำค้างคาวค่อนข้างคับแคบ นักผจญภัยที่มีรูปร่างสูงใหญ่โปรดระมัดระวัง

.......

หืม?

ดวงตาของไรอันเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

เขาเห็นภารกิจที่สามเขียนไว้อย่างชัดเจนว่าเป็น ค้างคาวดูดเลือดขนาดยักษ์

ในที่สุดก็เจอจนได้!

ไม่ง่ายเลยจริงๆ

"ข้าดูมาแล้ว หรือว่าเราจะเลือกภารกิจฆ่าก๊อบลินอันนี้ดี? ฝูงก๊อบลินขนาดกลางน่าจะมีสักสามสี่สิบตัว สำหรับทีมเราคงไม่ยากอะไร" คริสเสนอความเห็น

"ข้ายังไงก็ได้" ฟาเบียนยังคงเล่นมีดสั้นในมือ เขาไม่ได้มีความเห็นเจาะจงกับภารกิจไหนเป็นพิเศษ

"ข้ามีความคิดนิดหน่อย ข้าอยากเลือกภารกิจหมายเลข 282" ไรอันกระแอมเบาๆ แล้วเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น

"หือ?"

ได้ยินไรอันพูดแบบนั้น ทุกคนก็หันไปมองภารกิจหมายเลข 282 บนบอร์ดพร้อมกัน

"ค้างคาวดูดเลือดขนาดยักษ์?"

"ไรอัน ทำไมเจ้าถึงอยากทำภารกิจนี้ล่ะ? รู้ไหมว่าถ้ำค้างคาวกับถ้ำก๊อบลินมันต่างกันนะ" คริสถามด้วยความแปลกใจ

แม้ว่าความเก่งกาจเฉพาะตัวของค้างคาวดูดเลือดขนาดยักษ์จะเหนือกว่าก๊อบลิน แต่สำหรับทีมผจญภัยอย่างพวกเขา นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

ประเด็นคือแม้จะเป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยในถ้ำเหมือนกัน แต่ก๊อบลินบินไม่ได้ พื้นถ้ำจึงมักจะราบเรียบ และถ้ามีพวกก๊อบลินตัวใหญ่ปะปนอยู่ ความกว้างขวางของถ้ำก็น่าจะพอรับได้

แต่ถ้ำค้างคาวนั้นต่างออกไป

พวกมันบินได้ พื้นถ้ำจึงขรุขระสูงต่ำไม่เท่ากัน แถมบางช่วงอุโมงค์ถ้ำอาจจะแคบลงกะทันหัน คนที่เข้าไปจะขยับตัวต่อสู้ได้ลำบากมาก

โดยเฉพาะทีมของพวกเขา ที่มีธนูของเลอาเป็นกำลังรบหลัก ถ้าเข้าไปในถ้ำค้างคาว เกรงว่าเธอคงแสดงฝีมือได้ยาก

ได้ยินคำถามของคริส คนอื่นก็หันมามองไรอันด้วยความสงสัยเช่นกัน

"พวกก๊อบลินเราหาโอกาสจัดการเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ภารกิจกวาดล้างค้างคาวดูดเลือดขนาดยักษ์นั้นหาได้ยาก ในฐานะนักผจญภัย ข้าอยากสะสมประสบการณ์ในการรับมือกับมอนสเตอร์หลากหลายรูปแบบ"

ไรอันงัดเหตุผลที่เตรียมไว้แล้วออกมาพูด

"อืม ภารกิจค้างคาวดูดเลือดขนาดยักษ์หาทำยากจริงๆ นั่นแหละ งั้นก็เอาตามที่ไรอันว่าเถอะ" เลอามองไรอัน ครุ่นคิดอยู่ครู่เดียวก็เป็นคนแรกที่เห็นด้วย

เมื่อเห็นว่าเลอาที่เป็นทั้งหัวหน้าทีมและนักธนู ซึ่งน่าจะได้รับผลกระทบจากพื้นที่จำกัดมากที่สุดยังเห็นด้วย คริสกับฟาเบียนมองหน้ากัน แล้วก็ได้แต่ยักไหล่ "ก็ได้ ไรอัน เจ้าว่าไงว่าตามกัน"

"ข้าเองก็ยังไม่เคยเจอค้างคาวดูดเลือดขนาดยักษ์ ถือโอกาสเพิ่มประสบการณ์ซะเลย" แกรนท์พยักหน้าอย่างจริงจัง

"ขอบคุณมาก!" ไรอันยิ้มขอบคุณ

เขารู้ดีว่าที่ทุกคนยอมตามใจเขาขนาดนี้ ส่วนใหญ่เป็นเพราะผลงานอันยอดเยี่ยมในการต่อสู้กับมนุษย์หมูป่าครั้งก่อน

"แต่ไรอัน เชื่อข้าเถอะ ถึงเวลาเจ้าจะไม่ชอบสภาพแวดล้อมที่อึดอัดแบบนั้นแน่" ฟาเบียนหัวเราะ

เมื่อคืนตอนอยู่ที่บาร์เตาผิง ไรอันได้ยินฟาเบียนเล่าว่า ทีมของพวกเขาเคยทำภารกิจเกี่ยวกับมอนสเตอร์จำพวกค้างคาวมาก่อนแล้ว

"เอ่อ... ครั้งนี้เราอาจจะลองเปลี่ยนแผนดูไหม" คริสเสนอไอเดีย

"เราซื้อตาข่ายเสริมแรงไปสักหน่อย แล้วลองใช้ควันพิษรมดู ถ้าถ้ำไม่ลึกมากและไม่มีช่องระบายอากาศอื่น อาจจะได้ผล"

"เข้าท่าแฮะ"

เป้าหมายของไรอันคือการสังหารค้างคาวดูดเลือดขนาดยักษ์ เพื่อดูว่าจะได้รับสายเลือดและครอบครองประสาทการได้ยินที่เฉียบคมหรือไม่

ในเมื่อมีวิธีที่ดีกว่าในการฆ่าพวกมันโดยไม่ต้องมุดเข้าไปในถ้ำแคบๆ เขาย่อมเห็นด้วยแน่นอน

"อืม งั้นข้าไปรับภารกิจก่อนนะ" ดวงตาคู่สวยของเลอาก็เป็นประกายขึ้นมา เธอพยักหน้าเห็นด้วยทันที

......