บทที่ 10: [ปลดล็อกข้อจำกัด]

บทที่ 10: [ปลดล็อกข้อจำกัด]

[จบเกม]

[ภารกิจล้มเหลว!]

[ผู้เล่น โปรดลองใหม่อีกครั้ง พยายามเคลียร์รวดเดียวจบในครั้งหน้า]

"..."

ให้ตายเถอะ ประตูเฒ่า คุณเอาแต่เชียร์ให้ผมเคลียร์ดันเจี้ยนสำหรับสิบหกคนด้วยชีวิตเดียวเนี่ยนะ ผมล่ะพูดไม่ออกเลยจริงๆ!

[ความคืบหน้าการสำรวจดันเจี้ยนในรอบนี้: 15%]

[ความคืบหน้าการสำรวจครั้งแรกเกิน 10% ขอแสดงความยินดีด้วยผู้เล่น คุณได้รับตั๋วหนึ่งใบ]

[ความปรารถนาดีจากห้วงลึก:...]

ประตูบานใหญ่แง้มออกเล็กน้อย ก่อนที่ตั๋วสีขาวจะลอยออกมาจากด้านใน

ตั๋ว +1 จำนวนตั๋วปัจจุบัน: สองใบ

"พักสักหน่อยดีกว่า พรุ่งนี้พอสภาพจิตใจฟื้นฟูเต็มที่แล้ว ค่อย..."

"เดี๋ยวก่อนสิ"

เหอเซิงพบว่าตัวเองกำลังมีพลังงานล้นเหลือ หลังจากออกจากดันเจี้ยน ไม่เพียงแต่พละกำลังทางกายจะฟื้นฟูกลับมาสมบูรณ์เต็มเปี่ยมเท่านั้น แต่สภาพจิตใจของเขาก็กลับมาสดชื่นเต็มร้อยเช่นกัน

เขายิ้มกริ่มออกมาทันที

ไม่มีเหตุผลอื่นใด เขาแค่คิดไอเดียสุดบรรเจิดออกแล้ว

"ถึงขั้นตอนจะยุ่งยากและเสียเวลาไปสักหน่อยก็ไม่เป็นไร"

หลังจากผ่านดันเจี้ยนมาหลายครั้ง ทุกครั้งที่เขาออกมาผ่านประตูจุยฮวา เวลาในอีกโลกหนึ่ง หรือก็คือโลกแห่งความเป็นจริงนั้นไม่ได้เดินตามไปด้วยเลย ซึ่งมันเอื้ออำนวยให้เขางัดลูกเล่นพิสดารออกมาใช้ได้อย่างสะดวกสบาย

"นี่มันไม่ต่างอะไรกับความเป็นอมตะในอีกรูปแบบหนึ่งเลยไม่ใช่หรือไง?"

สิ้นคำพูด เขาก็หันไปสังเกตข้อมูลที่แสดงอยู่บนบานประตูต่อ

"[ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2: 20 / 200]"

"???"

ถ้าจำไม่ผิด ก่อนที่จะสู้กับคนชำแหละเนื้อ ค่าประสบการณ์มันยังอยู่ที่ [10 / 200] ชัดๆ

ผ่านการต่อสู้ไปแค่ครั้งเดียว มันกลับเพิ่มขึ้นมาถึง 10 หน่วย!

"ประตู นายช่วยบอกที่มาของค่าประสบการณ์สิบหน่วยที่เพิ่มขึ้นมานี้ได้ไหม?"

เมื่อเขาพูดจบ ตัวอักษรบนบานประตูก็บิดเบี้ยวไปชั่วครู่

[คนชำแหละเนื้อได้รับบาดเจ็บ, ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2, ประสบการณ์ +5 หน่วย]

[โจมตีโดนคนชำแหละเนื้อ, ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2, ประสบการณ์ +1 หน่วย]

[โจมตีโดนคนชำแหละเนื้อ...]

[โจมตีโดน...]

[...]

ข้อมูลการต่อสู้งั้นเหรอ?

"ได้ค่าประสบการณ์ตั้งห้าหน่วยจากการทำให้มันบาดเจ็บ ดูเหมือนว่าแผลที่ตาขวาจะสร้างความเจ็บปวดให้บอสเอาเรื่องเลยทีเดียว แผนการของฉันคงต้องปรับเปลี่ยนนิดหน่อยแล้ว"

"หึๆ..."

ท่ามกลางเสียงหัวเราะชวนขนลุก เขาชูตั๋วในมือขึ้นแล้วตบมันลงบนบานประตูอย่างแรง

จากนั้นก็ก้าวเข้าสู่ความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด

เมื่อสองเท้าแตะลงบนพื้นของเมืองเล็กๆ อีกครั้ง เสียงครางต่ำของซัคคิวบัสก็ดังก้องขึ้นในหู

[เริ่มภารกิจ ขอให้สนุกกับเกม]

"ไม่ต้องห่วง รอบนี้ต้องสนุกสุดเหวี่ยงแน่นอน"

ในช่วงครึ่งหลังของคืนนั้น แผนที่ในมือของเหอเซิงแสดงผล [ความคืบหน้าการสำรวจ: 10%]

เขาเดินเข้าไปในบ้านของนายพราน ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง แล้วหลับสนิทไป

ฝ่ายคนชำแหละเนื้อกำลังหายใจฟืดฟาด ง่วนอยู่กับการค้นหาไปในทิศทางตรงกันข้ามกับเขา

วันต่อมา หลังจากตื่นนอน เขาไม่ได้ฝึกยิงธนู แต่กลับก่อไฟทำอาหารแทน

เมื่อกินจนอิ่มหนำ เขาก็เดินไปหยิบคันธนูล่าสัตว์ที่แขวนอยู่บนผนังลงมา แล้วยืนเตรียมพร้อม

ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากนอกประตู

เขากลั้นหายใจ พาดลูกศร แล้วง้างคันธนู

"โครม!"

ประตูบ้านแตกกระจาย เผยให้เห็นร่างอันดุร้ายของคนชำแหละเนื้อหัวหมูทะมึนอยู่หลังเศษซากบานประตู

"ฟุ่บ——"

"ฉึก!!"

"อู๊ดดดด——"

แทบจะในเสี้ยววินาทีที่ประตูพังทลาย เขาก็ปล่อยสายธนูให้ลูกศรพุ่งออกไป

และทันทีที่ลูกธนูหลุดจากแล่ง เขาก็หันหลังกลับแล้วตีลังกาออกไปทางหน้าต่างด้านหลังอย่างไม่ลังเล

ตั้งแต่ต้นจนจบ เขายังไม่ทันได้มองหน้าบอสชัดๆ เลยด้วยซ้ำ

นอกจากนี้ ยังมีข้อความบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศบนพื้นดินนอกหน้าต่าง

เขาตรวจสอบหน้าต่างสถานะของตัวเองขณะที่กำลังวิ่งหนี

[ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2: 25 / 200]

"หึๆ"

ได้มาตั้งห้าหน่วย ช่างหามาได้ง่ายดายเหลือเกิน แทบจะเหมือนได้มาฟรีๆ

ขอบคุณมากนะ พี่ใหญ่คนชำแหละเนื้อ

บอสดันเจี้ยน: "แกกำลังมีมารยาทอยู่หรือไง?"

"ตูม!!"

โดยไม่ต้องหันกลับไปมอง เสียงดังสนั่นนั่นคงเป็นเสียงของคนชำแหละเนื้อที่พังกำแพงบ้านนายพรานแล้วพุ่งพรวดออกมาอย่างแน่นอน

แน่นอนว่าเขาไม่กล้าหันกลับไป เกิดวินาทีที่สบตากับอีกฝ่าย เขาถูกข่มขวัญด้วยแรงกดดันทางจิตใจมหาศาลอีกครั้งจนพลาดโอกาสทองในการฟาร์มค่าประสบการณ์ไปล่ะจะทำยังไง?

ไม่นาน เขาก็มุดหายเข้าไปในตรอกซอกซอยอันสลับซับซ้อน ทิ้งระยะห่างระหว่างพวกเขาทั้งสองจนไม่เห็นฝุ่น

เขายกมือขึ้นยิงธนูใส่บอสที่กำลังคลุ้มคลั่งทันที

"เคร้ง!"

แม้ว่ามันจะสูญเปล่า แต่ข้อความแจ้งเตือนที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศก็ทำให้เขายิ้มกว้าง

[โจมตีโดนคนชำแหละเนื้อ, ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2, ประสบการณ์ +1 หน่วย]

"ฟุ่บ——"

ลูกธนูดอกแล้วดอกเล่าพุ่งออกไป แต่ละดอกไม่อาจสร้างรอยขีดข่วนให้คนชำแหละเนื้อได้เลย

ทว่าข้อความการต่อสู้ที่เด้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่องกลับทำให้เขายิ้มจนแก้มแทบปริ

จะมีอะไรในโลกนี้ที่น่ารื่นรมย์ไปกว่าการใช้บอสเป็นกระสอบทรายฟาร์มค่าประสบการณ์ทักษะอีกล่ะ?

เมื่อลูกธนูในซองถูกใช้จนหมดเกลี้ยง

เขาก็ยอมรับความตายอย่างสงบ

"ฉัวะ!"

คนชำแหละเนื้อที่กำลังโกรธจัด สับร่างเขาขาดเป็นสองท่อนด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว

เบื้องหน้าประตูจุยฮวา เหอเซิงมองดูทักษะบนหน้าต่างสถานะของตัวเองด้วยความตื่นเต้น

[ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2: 35 / 200]

ได้รับค่าประสบการณ์ทักษะมาสิบห้าหน่วย

แถมยังคว้าตั๋วมาได้อีกใบด้วย

"แผนยังหละหลวมไปหน่อย ฉันควรจะฝึกยิงจนกว่าจะหมดแรง แล้วค่อยพักผ่อนให้เต็มอิ่ม พอสภาพร่างกายฟื้นฟูแล้ว ค่อยไปหาคนชำแหละเนื้อเพื่อฟาร์มค่าประสบการณ์อีกระลอก"

ถึงแม้ว่าการเข้าดันเจี้ยนทุกครั้ง แค่มีความคืบหน้าการสำรวจถึง 10% ก็จะการันตีการได้ตั๋วหนึ่งใบ แต่ในฐานะผู้ทลายกำแพงที่สี่ เขาต้องมีวิญญาณนักสูบเลือดสูบเนื้อ ไม่ยอมปล่อยผ่านผลประโยชน์ใดๆ และพยายามรีดเค้นคุณค่าของดันเจี้ยนออกมาให้ได้มากที่สุด

บอสคนชำแหละเนื้อ: "บางทีฉันก็แยกไม่ออกจริงๆ ว่าฉันโรคจิต หรือพวกผู้เล่นมันโรคจิตกว่ากันแน่"

คงพูดได้แค่ว่า เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือภูเขายังมีภูเขาที่สูงกว่า

"แปะ!"

ประตูบานใหญ่เปิดออก เผยให้เห็นความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุดภายใน

ครึ่งแรกของคืน ความคืบหน้าการสำรวจสิบเปอร์เซ็นต์

ครึ่งหลังของคืน ง้างธนูจนแขนแทบไหม้

[ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2: 45 / 200]

วันต่อมา เขาพักผ่อนในช่วงเช้า

ตอนเที่ยง หลังจากกินจนอิ่ม ควันไฟจากการทำอาหารก็ดึงดูดคนชำแหละเนื้อมา

ก่อนที่มันจะได้เห็นตัวเขาด้วยซ้ำ ดวงตาข้างหนึ่งของมันก็ถูกยิงทะลุอย่างน่าอนาถ

ได้ค่าประสบการณ์ทักษะมาห้าหน่วย พร้อมกับตั๋วอีกหนึ่งใบ

ท้ายที่สุด ภายใต้สีหน้าอันดุร้ายของคนชำแหละเนื้อ ร่างของเหอเซิงที่ถูกสับเป็นสองท่อนก็ถือเป็นการจบเกม

[ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2: 60 / 200]

ดันเจี้ยนเดียว ได้ค่าประสบการณ์ทักษะไปเต็มๆ 30 หน่วย

เขาค้นทั่วบ้านนายพรานและเจอลูกธนูสิบหกดอก ดอกแรกสำหรับเล็งเป้าตา ส่วนอีกสิบห้าดอกที่เหลือสำหรับยิงตามตัว ขอแค่ยิงโดน เขาก็จะได้ค่าประสบการณ์หนึ่งหน่วย

รวมแล้ว: 20 หน่วย

ถูกต้องแล้ว ยกเว้นลูกธนูดอกแรกที่ยิงเข้าลูกตาหัวหมูซึ่งเขาง้างคันธนูสุดแรง ลูกธนูอีกสิบห้าดอกที่เหลือเขาไม่ได้ออกแรงเต็มที่ แค่ต้องการยิงทิ้งให้หมดเท่านั้น

รวมกับค่าประสบการณ์ 10 หน่วยที่ได้จากการฝึกยิงธนูในความมืดตอนครึ่งหลังของคืน เบ็ดเสร็จก็ 30 หน่วยพอดี

"ต่อเลยๆ"

อุตส่าห์เจอ 'แกะอ้วน' ทั้งที มีหรือเขาจะไม่สูบเลือดสูบเนื้อให้ถึงที่สุด?

ตั๋ว -1, เข้าดันเจี้ยน

ออกจากดันเจี้ยน, ตั๋ว +1 ไปๆ มาๆ ก็ไม่ได้ขาดทุนอะไร

[ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2: 90 / 200]

ตั๋ว -1

ตั๋ว +1

[ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2: 120 / 200]

ตั๋ว -1

ตั๋ว +1

[ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2: 150 / 200]

วนลูปอยู่แบบนี้ หลังจากผ่านไปอีกสองดันเจี้ยน

เมื่อถูกสับขาดครึ่งอย่างน่าเวทนาอีกครั้ง ในที่สุดบานประตูก็แสดงข้อมูลการอัปเลเวลของทักษะยิงธนูพื้นฐาน

[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น, ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 2 → ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 3 (ไม่สามารถอัปเลเวลได้อีก)]

"???"

อะไรกัน ไม่ยอมให้อัปเลเวลต่อเหรอ?

"..."

ก็จริงนะ ยังไงมันก็เป็นแค่ทักษะยิงธนูพื้นฐาน ขืนให้อัปเลเวลได้เรื่อยๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ในอนาคตเขาไม่ต้องใช้ลูกธนูดอกเดียวทำลายล้างสวรรค์และปฐพีเลยหรือไง?

แต่ก่อนที่เขาจะทันได้เสียดายไปมากกว่านี้ ข้อความอักขระแปลกประหลาดก็ปรากฏขึ้นบนบานประตู

[※ № ∷ ÷ × / ‰ % Ρ δ ㄜㄆㄞ匚冂]

[◆ ☆ √ × × × ┲ ┢ Σ ξ]

[§ ¤]

"นี่มันอะไรกันเนี่ย?"

ในเสี้ยววินาทีนั้น ประตูจุยฮวาก็เริ่มสั่นสะเทือน และมิติโดยรอบก็สั่นไหวตามไปด้วย

มันคงไม่ได้จะระเบิดหรอกนะ?

"ฉันควรถอยก่อนดีไหม?"

ถ้าเขาต้องมาตายอนาถเพราะนิ้วทองคำของตัวเองระเบิดใส่ เขาคงได้กลายเป็นตัวแทนระดับผู้นำในโลกแห่งการระเบิดอย่างแน่นอน

[ไม่พบรหัสข้อจำกัด กำลังปลดล็อกข้อจำกัด 'ไม่สามารถอัปเลเวลได้อีก' ของทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 3]

"!!"

ดี บกพร่องสิดี สูญหายไปนั่นแหละดี

เขามีแรงจูงใจที่จะปั่นเลเวลต่อแล้ว

อืม ตัดสินใจแล้ว วันนี้ฉันจะลองอัปเลเวลทักษะยิงธนูพื้นฐานจากเลเวล 3 ไปเป็นเลเวล 4 ให้ได้ ลองนึกภาพดูสิว่าทักษะยิงธนูพื้นฐานที่ไม่ถูกจำกัดโดยตัวเกม มันน่าจะก้าวข้ามไปสู่อีกระดับแน่ๆ

คนชำแหละเนื้อ: "ไอ้ระบบ เดี๋ยวพ่อก็ทุบแกซะหรอก!!!"

จบบทที่ บทที่ 10: [ปลดล็อกข้อจำกัด]