บทที่ 11 【 คนชำแหละเนื้อ: รับกรรมอย่างสาหัส! 】

บทที่ 11 【 คนชำแหละเนื้อ: รับกรรมอย่างสาหัส! 】

เหอเซิงเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาเพื่อตรวจสอบความเปลี่ยนแปลงหลังจากการอัปเกรดทักษะ

【 ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 3: 0/300 】

"ว่าแล้วเชียว"

ทักษะยิงธนูพื้นฐานที่ได้รับการอัปเกรดยังคงแสดงเพียงระดับและค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้สำหรับการเลื่อนระดับขั้นต่อไปเท่านั้น

ถึงเวลาทดสอบแล้ว!

เขาตบตั๋วสีขาวในมือลงบนประตูขุยฮวา

【 ภารกิจเริ่มต้นขึ้น ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ 】

"ฉันน่ะเดินทางสวัสดิภาพแน่ แต่คนชำแหละเนื้อจะสวัสดิภาพด้วยหรือเปล่า อันนี้ก็ไม่แน่ใจแฮะ"

จากนั้นก็เข้าสู่วิถีเดิมๆ

ในคืนแรก เขาต้องดันความคืบหน้าการสำรวจให้ถึง 10% เพื่อรักษาสิทธิ์ตั๋วอย่างน้อยหนึ่งใบไว้ให้ได้ก่อน

จากนั้นจึงง้างธนูเล็งไปยังเป้าหมายภายใต้แสงจันทร์

ใช่แล้ว เป้าธนู!

ใครจะไปคาดคิดว่าสวนหลังบ้านของนายพรานจะมีลานยิงธนูเรียบง่ายซ่อนอยู่ หากเขาไม่บังเอิญไปเจอตอนกำลังฟาร์มค่าประสบการณ์ในดันเจี้ยนก่อนหน้านี้ ป่านนี้เขาก็คงยังใช้ประตูบ้านคนอื่นเป็นเป้าซ้อมไปทั่ว

พื้นที่อาจจะเล็กไปสักหน่อย แต่มันก็รองรับระยะเป้าหมายได้ไกลถึงหนึ่งร้อยก้าว

จำไว้ว่าหนึ่งร้อยก้าว ไม่ใช่หนึ่งร้อยเมตร

ตามการคาดคะเนของเขา เป้าหมายระยะหนึ่งร้อยก้าวหากแปลงเป็นเมตรน่าจะอยู่ที่ประมาณหนึ่งร้อยห้าสิบเมตร

สิบก้าว ยี่สิบก้าว สามสิบก้าว ไปจนถึงหนึ่งร้อยก้าว แต่ละระยะล้วนมีเป้าตั้งไว้

ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจเปลี่ยนมันเป็นระยะ 10 เมตร 20 เมตร และ 30 เมตรอย่างไม่ลังเล

ลูกธนูดอกแรกถูกปล่อยออกไป พร้อมกับเสียงแหวกอากาศที่ดังสนั่น

"ฉึก!!"

เขาเดินไปข้างหน้าเพื่อสังเกตผลงานที่ระยะ 10 เมตร

โอ้โห ของดีนี่นา

เขามองเห็นหัวลูกธนูทะลุโผล่ออกมาตรงจุดกึ่งกลางด้านหลังของเป้าที่หนาเตอะ

มันแทบจะทะลวงผ่านไปได้เลย

"อานุภาพรุนแรงกว่าลูกธนูที่ฉันเคยยิงก่อนหน้านี้มาก"

"ทักษะยิงธนูพื้นฐานเลเวล 3 ช่วยเพิ่มพละกำลังให้ฉันงั้นเหรอ? ไม่สิ ไม่ใช่อย่างนั้น ถ้ามันเพิ่มพละกำลัง ฉันก็ควรจะรู้สึกได้สิ"

ทันใดนั้น เขาก็ทำการทดสอบที่ระยะ 20 เมตร 30 เมตร 40 เมตร และ 50 เมตรตามลำดับ

เริ่มตั้งแต่ระยะ 30 เมตรเป็นต้นไป ทักษะยิงธนูพื้นฐานเลเวล 3 ที่ได้รับการอัปเกรดได้เข้ามาทดแทนแรงส่งของลูกธนูที่ขาดหายไป

แม้ในระยะไกลสุดที่ 50 เมตร มันก็ยังสามารถเจาะทะลวงเป้าไม้เข้าไปได้ถึงสามเฟิน

"หนึ่งเซนติเมตร ตื้นไปหน่อย แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าแค่ถลอกล่ะนะ" ยิ่งไปกว่านั้น ในระยะ 50 เมตร การที่ลูกธนูขาดแรงส่งก็เป็นเพราะพละกำลังของเขาเองมีไม่มากพอ

อีกทั้งคุณภาพของธนูและลูกธนูที่ใช้ล่าสัตว์ก็เป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลเช่นกัน

น่าเสียดายที่สมรรถภาพทางกายไม่สามารถฝึกฝนให้ดีขึ้นได้ภายในไม่กี่วัน ส่วนธนูและลูกธนูที่ดีกว่านี้ เขาค้นร้านตีเหล็กและบ้านของนายพรานมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว แต่มันก็ไม่มีอะไรที่ดีไปกว่าของที่อยู่ในมือเขาเลย

นอกจากนี้ การฟาร์มค่าประสบการณ์ด้วยทักษะยิงธนูพื้นฐานเลเวล 3 ก็ไม่ง่ายเหมือนตอนเลเวล 2

10 ดอกต่อหนึ่งรอบ และต้องใช้ถึง 3 รอบเต็มๆ กว่าที่เขาจะเห็นข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้นบนพื้น

【 ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 3, ค่าประสบการณ์ +1 】

"..."

แม้เขาจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่การที่ความยากในการได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นถึงสามเท่านี่มันเกินความคาดหมายไปมาก

การลบขีดจำกัดของระดับออกไปถือเป็นเรื่องดี แต่เขาก็พอจะจินตนาการออกเลยว่าค่าประสบการณ์และความยากที่ต้องใช้สำหรับเลเวล 4 เลเวล 5 และเลเวล 6 จะบ้าบอคอแตกขนาดไหน

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากการทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็พอจะเข้าใจคร่าวๆ แล้วว่าทักษะยิงธนูพื้นฐานเลเวล 3 ช่วยเสริมพลังในด้านใด

ความคม!

เหตุผลที่มันสามารถเจาะทะลวงเป้าระยะ 10 เมตรได้ เป็นเพราะความคมของลูกธนูถูกยกระดับขึ้นโดยอัตโนมัติ

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจ สมแล้วที่เป็นทักษะยิงธนูพื้นฐาน มันแข็งแกร่งขึ้นอย่างไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเป็นแค่ลูกธนูธรรมดา แต่ด้วยผลของทักษะ มันกลับกลายเป็นลูกธนูที่แหลมคมชั้นยอดราวกับถูกตีขึ้นโดยช่างฝีมือผู้เชี่ยวชาญ

วันต่อมา ท้องฟ้าสว่างไสว

【 ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 3: 3/300 】

"พักผ่อนเต็มอิ่มแล้ว ไปดูกันดีกว่าว่าบอสจะให้เท่าไหร่"

เมื่อพูดจบ เขาก็กลับเข้าห้องไปนอนพักผ่อน

เมื่อถึงตอนเที่ยง เขาตื่นขึ้นมา กินข้าวดื่มน้ำจนอิ่มหนำ คว้าธนูและลูกธนูแล้วเดินออกไป เขาจ้องมองไปยังตำแหน่งของบอสบนแผนที่แล้วก้าวเท้ายาวๆ ตรงไป

"คนชำแหละเนื้อ ฉันมาแล้ว!!"

เจ้าหัวหมูที่กำลังเตะประตูค้นหาบ้านแต่ละหลัง จู่ๆ ก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว มันสัมผัสได้ถึงจิตมุ่งร้ายอันรุนแรงที่แผ่ซ่านมาจากดินแดนความว่างเปล่าอย่างไม่อาจอธิบายได้

"อู๊ด อู๊ด?"

ใบหน้าของเจ้าหมูเต็มไปด้วยความสับสน

ส่วนคนที่กำลังเดินอยู่บนถนนก็ตบหน้าผากตัวเองดังฉาด

"ทำไมฉันต้องเปลืองแรงไปหามันด้วยล่ะ? ฉันควรจะล่อให้มันมาหาเองสิ" เป็นเพราะเขาตื่นเต้นเกินไป แผนการก็เลยเปลี่ยน แต่ก็นั่นแหละ มันไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร

"ฉึก—"

คนชำแหละเนื้อที่เพิ่งค้นบ้านเสร็จและกำลังเดินไปที่ประตูที่พังยับเยิน ตอนที่มันกำลังจะก้าวออกไป ลูกธนูดอกหนึ่งก็พุ่งปักเข้าที่ตาขวาของมันอย่างจัง

"อู๊ดดดด!!"

เสียงหมูร้องโหยหวนดังสะท้านฟ้า และบอสก็เกรี้ยวกราดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

มันเจ็บปวด เป็นความเจ็บปวดที่เสียดแทงลึกไปถึงกระดูก

ด้วยเหตุผลบางประการ ยังมีเปลวเพลิงลุกโชนอยู่ในใจของมัน ราวกับว่าสามารถแผดเผาร่างกายอันใหญ่โตให้กลายเป็นเถ้าถ่าน สร้างความทรมานให้แก่มันอย่างแสนสาหัส

หนึ่งคนกับหนึ่งหมูเริ่มการไล่ล่ากันอีกครั้ง

ระหว่างที่วิ่งหนี เหอเซิงก็เหลือบมองข้อความแจ้งเตือนการต่อสู้ที่ลอยอยู่กลางอากาศ

【 คนชำแหละเนื้อได้รับบาดเจ็บ, ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 3, ค่าประสบการณ์ +2 】

เอาเถอะ มันหักค่าประสบการณ์ไปถึง 3 แต้มรวดเดียวจากตอนที่อยู่เลเวล 2 จนเหลือแค่ 2 แต้มเท่านั้น

"ตู้ม!!"

กำแพงอิฐแตกกระจาย และคนชำแหละเนื้อก็ยังไม่ทันได้ก้าวออกมาจากม่านฝุ่น

"ฟุ่บ—"

ลูกธนู 3 ดอกถูกยิงต่อเนื่องเข้าใส่ใบหน้าของอีกฝ่าย

ทันทีที่คนชำแหละเนื้อเดินพ้นกลุ่มควัน ตาซ้ายที่ยังเหลืออยู่ของมันก็มองเห็นลูกธนูแหลมคมที่พุ่งทะยานเข้ามา มันจึงยกแขนซ้ายขึ้นมาปัดป้องตามสัญชาตญาณ

"ฉึก ฉึก ฉึก!"

ลูกธนูทั้งสามดอกทะลวงผ่านผิวหนังและปักคาอยู่ที่แขนของมัน

ข่าวดีคือ มันทำลายการป้องกันได้

ข่าวร้ายคือ มันทำได้แค่ทำลายการป้องกันเท่านั้น

อากาศเกิดการบิดเบี้ยว และข้อความบรรทัดหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

【 โจมตีโดนคนชำแหละเนื้อ, ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 3, ค่าประสบการณ์ +1 】

"ลูกธนูสามดอกได้แต้มเดียวเนี่ยนะ?"

ลูกธนู 16 ดอก วิ่งวนสู้กับบอสหนึ่งรอบ อย่างมากก็จะได้ค่าประสบการณ์ทักษะแค่ 7 แต้ม

【 โจมตีโดนคนชำแหละเนื้อ, ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 3, ค่าประสบการณ์ +1 】

【... 】

ลูกธนูที่เหลือถูกใช้จนหมด และตัวเขาเองก็ถูกคนชำแหละเนื้อฟันขาดสองท่อนอย่างน่าสลดใจ

【 เกมโอเวอร์ 】

【 ภารกิจล้มเหลว! 】

【 ผู้เล่นโปรดลองใหม่อีกครั้ง และพยายามเคลียร์ให้ได้ในชีวิตเดียวในครั้งต่อไป 】

ที่หน้าประตูขุยฮวา เหอเซิงเมินเฉยต่อข้อความบนประตู แล้วเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาเพื่อตรวจสอบทักษะ

【 ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 3: 10/300 】

"รอบละเจ็ดแต้ม ยังต้องฟาร์มอีกสี่สิบสองรอบสินะ"

ในเวลาเดียวกัน ประตูขุยฮวาก็มอบรางวัลสำหรับความคืบหน้าการสำรวจ 10%

"แปะ!"

ตั๋วถูกแปะลงบนประตู และบานประตูก็เปิดออก เผยให้เห็นความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด

"ลุยล่ะนะ"

【 ภารกิจเริ่มต้นขึ้น ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ 】

【 เกมโอเวอร์ 】

หลังจากลงดันเจี้ยนไปหนึ่งรอบ ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 3 ได้รับค่าประสบการณ์ +10

ครั้งที่ 3 ครั้งที่ 4 ครั้งที่ 5...

จะพูดว่ายังไงดีล่ะ คนชำแหละเนื้อถือว่ารับกรรมอย่างสาหัสเลยทีเดียว

ทุกครั้งที่พวกเขาเผชิญหน้ากัน ตาขวาของมันก็มักจะถูกยิงเข้าอย่างจังเสมอ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ใครบางคนดูจะหมกมุ่นอยู่กับการยิงตาขวาเสียจนเรียกได้ว่าเข้าขั้นยึดติดเลยล่ะ

ต้องยอมรับว่า ในช่วงท้ายของการลงดันเจี้ยนแต่ละรอบ บอสประจำดันเจี้ยนก็จะชำระแค้นด้วยมีดปังตอเล่มโตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่การถูกยิงจนพรุนไปทั้งตัวเหมือนเม่นแบบนั้น มันก็เป็นความรู้สึกที่ทรมานไม่แพ้กัน

ครั้งที่ 10 ครั้งที่ 11 ครั้งที่ 12

ครั้งที่ 20 ครั้งที่ 21 ครั้งที่ 23...

ครั้งที่ 45!!

【 ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น, ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 3 -> ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 4 】

ที่ต้องลงเพิ่มอีกสองสามรอบเป็นเพราะเขายิงพลาดไปบ้าง ทำให้คนชำแหละเนื้อใช้อาวุธขึ้นมาป้องกันไว้ได้ เขาจึงไม่ได้รับค่าประสบการณ์

"ฟู่—"

เหอเซิงทรุดตัวลงนั่งหน้าประตูขุยฮวา พ่นลมหายใจที่ขุ่นมัวออกมาเฮือกใหญ่

พูดตามตรง เขาเริ่มจะเอียนกับการฟาร์มซ้ำซากนี่แล้วเหมือนกัน

เป็นที่ยอมรับว่า ทุกครั้งที่เขาออกมาจากดันเจี้ยน สภาพร่างกายและจิตใจของเขาจะถูกฟื้นฟูให้กลับมาสมบูรณ์พร้อมเสมอ ทว่าความทรงจำนั้นไม่สามารถลบเลือนได้ ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอยู่ไม่น้อยเลย

หลังจากพักจนหายเหนื่อย เขาก็เรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาเพื่อตรวจสอบทักษะเลเวล 4 และค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้สำหรับการอัปเกรดเป็นเลเวล 5

【 ทักษะยิงธนูพื้นฐาน เลเวล 4: 0/500 】

ตั้ง 500 เต็มๆ!

เขาก้มศีรษะลงและเหลือบมองแขนของตนเอง กล้ามเนื้อบริเวณนั้นปูดโปนขึ้นอย่างเห็นได้ชัดหลังจากการอัปเกรด

ในครั้งนี้ สิ่งที่ได้รับการเสริมประสิทธิภาพคือพละกำลัง แต่เขาเองก็ไม่สามารถระบุได้ว่ามันเพิ่มขึ้นมากน้อยแค่ไหน

"จะคิดมากไปทำไม? เข้าดันเจี้ยนไปทดสอบดูก็สิ้นเรื่อง ใช้คนชำแหละเนื้อเป็นเป้าซ้อม เดี๋ยวพอลองยิงดูก็รู้เองนั่นแหละ"

คนชำแหละเนื้อ: "ไอ้เวรเอ๊ย!!"

เขาหยิบตั๋วที่เพิ่งได้มาและยังไม่ทันจะอุ่นคามือขึ้นมา ก่อนจะตบมันลงบนบานประตูอย่างแรง

"เอี๊ยด—"

ความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุดปรากฏขึ้นแก่สายตา

【 ภารกิจเริ่มต้นขึ้น ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ 】

คนชำแหละเนื้อ: "ฉันไม่ได้สวัสดิภาพด้วยเลยสักนิด ไอ้เวรเอ๊ย!"

ใครอยากจะเป็นบอสบ้าบอนี่ก็เป็นไปเถอะ ยังไงซะฉันก็ไม่อยากจะเป็นมันอีกแล้ว

จบบทที่ บทที่ 11 【 คนชำแหละเนื้อ: รับกรรมอย่างสาหัส! 】