บทที่ 21 ออกเดินทางวันนี้

บทที่ 21 ออกเดินทางวันนี้

เฉินหลุนยืนอยู่ริมหน้าต่าง พลางเหม่อมอง 'ดวงจันทร์สีม่วง' บนท้องฟ้ายามราตรี

'สารลึกลับสายเนื้อหนังลำดับสูง...'

โดยปกติแล้ว สารเหนือธรรมชาติชนิดนี้มักจะก่อตัวขึ้นหลังจากการตายของตัวตัวเหนือธรรมชาติหรือสิ่งมีชีวิตลึกลับ ร่างกายที่สูญเสียความมีชีวิตชีวาไปจะไม่สามารถกักเก็บความลึกลับภายในไว้ได้อีกต่อไป จึงตกตะกอนและคงเหลืออยู่เป็น 'วัตถุประหลาด'

หากร่างกายได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง หรือกระบวนการตกตะกอนเป็นวัตถุประหลาดถูกขัดจังหวะ ส่วนตกค้างแห่งความลึกลับนี้จะไม่สมบูรณ์ และจะกลายเป็นเพียงสารลึกลับเท่านั้น นอกจากนี้ หากวัตถุประหลาดถูกโจมตีโดยสิ่งที่มีพลังอำนาจเหนือกว่ามันมากจนโครงสร้างถูกทำลายโดยสิ้นเชิง มันก็จะเปลี่ยนสภาพเป็นสารลึกลับที่สอดคล้องกัน ตั้งแต่หนึ่งไปจนถึงหลายส่วน

อย่างไรก็ตาม สารลึกลับนั้นไม่สามารถถูกทำลายได้ มันดูเหมือนจะเป็นหน่วยสสารพื้นฐานที่สุดในขอบเขตแห่งความเหนือธรรมชาติ

เฉินหลุนทำใจให้สงบและย้อนนึกอยู่ครู่หนึ่ง เขานึกถึงวิธีการบางอย่างที่จะได้มาซึ่งสารลึกลับสายเนื้อหนังลำดับสูงจริงๆ แต่ทว่าภารกิจ เหตุการณ์ และสถานที่ส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับวิธีการเหล่านั้นล้วนอยู่ไกลแสนไกล จนเกินกว่าที่เขาจะไปถึงได้ในตอนนี้ หรือไม่ก็อันตรายเกินไป ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในปัจจุบัน โอกาสที่จะใช้เล่ห์เหลี่ยมช่วงชิงมาแทบจะเป็นศูนย์ ความเสี่ยงที่จะตายนั้นสูงเกินไป ไม่คุ้มค่ากับการเสี่ยงภัย

หลังจากคัดกรองอยู่หลายรอบ ในบรรดาสิ่งที่เฉินหลุนรู้ มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้นที่จะได้รับสารลำดับสูงนี้ในสถานะปัจจุบัน

'เมืองแอมเบอร์ "จอมเขมือบ" ดอลลี่!'

เหตุผลที่เขาจำมันได้แม่นยำขนาดนี้ เป็นเพราะเหตุการณ์หนึ่งเคยสร้างความฮือฮาในเว็บบอร์ดอย่างมากในตอนนั้น ในชาติก่อน มีกิลด์ขนาดเล็กกิลด์หนึ่งบังเอิญไปเปิดใช้งานเควสต์รองในเมืองแอมเบอร์ ซึ่งกำหนดให้ต้องคุ้มครองสมาชิกสภาเมืองท่านหนึ่ง

ตอนแรกพวกเขานึกว่ามันจะเป็นงานง่ายๆ แต่แล้วสมาชิกกิลด์ที่เข้าร่วมเควสต์กลับทยอยตายกันไปทีละคน จนสุดท้ายภารกิจก็ล้มเหลว พวกเขาไม่ได้รับรางวัลใดๆ แถมยังถูกทางการสอบสวนเรื่องการเสียชีวิตของสมาชิกสภา และเลเวลของสมาชิกกิลด์แทบจะลดลงไปคนละหนึ่งเลเวล

หัวหน้ากิลด์เล็กๆ แห่งนี้จึงไปโพสต์ระบายในเว็บบอร์ด ซึ่งมันก็ได้ดึงดูดความสนใจของกิลด์ใหญ่และผู้เล่นระดับท็อปจำนวนมาก เมื่อขุดลึกลงไป ผู้เล่นจึงได้เปิดโปงองค์กรนักฆ่าที่ชื่อว่า 'คณะละครสัตว์' (Circus)

นักฆ่าที่รับผิดชอบการลอบสังหารสมาชิกสภามีชื่อว่าดอลลี่ ฉายา "จอมเขมือบ" เขาเป็นผู้เหนือธรรมชาติสายเนื้อหนังที่ขาข้างหนึ่งก้าวเข้าสู่ลำดับกลางแล้ว แม้ดอลลี่จะแข็งแกร่ง แต่เขาก็ยังไม่ได้อยู่ในระดับที่ไร้เทียมทาน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ 'ภัยพิบัติที่สี่' (ผู้เล่น) ผู้ไร้ความกลัว ในที่สุดเขาก็พบกับจุดจบอย่างรวดเร็ว

หลังจากสังหารเขาได้ ผู้เล่นฉายเดี่ยวคนหนึ่งที่เข้าร่วมวงเพื่อความสนุกกลับโชคดีได้รับไอเทมดรอปชิ้นหนึ่ง และสิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงก็คือ มันคือสารลึกลับสายเนื้อหนังลำดับสูง!

ในตอนนั้น ผู้เล่นคนดังกล่าวรีบชิ่งหนีอย่างชาญฉลาด เขาไปกบดานและล็อกเอาต์ออกไป ซึ่งถือเป็นชุดการกระทำที่เป็นแบบอย่างของจอมวางแผนผู้โชกโชน จนกระทั่งเวลาผ่านไปพักใหญ่ เมื่อผู้เล่นคนนี้ส่งมอบสารลำดับสูงให้แก่ฝ่ายที่เขาสังกัดและได้รับผลประโยชน์มหาศาล เรื่องนี้จึงถูกเปิดเผยออกมาโดยบังเอิญ

บ้างก็โกรธแค้น บ้างก็เอาไปนินทา บ้างก็อิจฉา และบ้างก็สับสนว่า NPC ลำดับกลางถึงต่ำจะดรอปสารลำดับสูงได้อย่างไร? ไม่มีใครล่วงรู้ และมันก็กลายเป็นปริศนาที่ไม่มีคำตอบ

ยังมีอีกเหตุผลหนึ่งที่เฉินหลุนเลือกที่จะตามหา "จอมเขมือบ" ดอลลี่ นั่นเป็นเพราะบ้านของวิสเคานต์ปอมเปอีที่มรดกของฟิลิปถูกฝังไว้นั้นตั้งอยู่ในเมืองแอมเบอร์ ดังนั้นแม้เมืองแอมเบอร์จะอยู่ไกล แต่มันก็เป็นจุดหมายปลายทางที่เฉินหลุนตั้งใจจะไปให้ถึง ดอลลี่จึงกลายเป็นตัวเลือกที่เป็นไปได้มากที่สุดท่ามกลางตัวเลือกมากมาย

อย่างไรก็ตาม ยังไม่แน่ชัดว่าดอลลี่จะอยู่ที่เมืองแอมเบอร์ในช่วงเวลานี้หรือไม่ และถึงแม้เขาจะอยู่ ก็ไม่แน่ว่าเขาจะมีสารลึกลับสายเนื้อหนังลำดับสูงอยู่ในครอบครอง เพราะเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นหลังจากเปิดเบต้าไปแล้วหนึ่งปี ซึ่งก็คืออีกสองปีข้างหน้าจากเวลาปัจจุบัน

'ฉันจะไม่คิดมากเกินไป ไม่มีอะไรแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ การได้ลองย่อมดีกว่าไม่ทำอะไรเลย'

เฉินหลุนตัดสินใจเด็ดขาด เขาตั้งใจจะออกเดินทางทันที

'แต่ก่อนหน้านั้น ฉันยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องทำ...'

เฉินหลุนได้ไปที่สมาคมการค้ามังกรเงินในเมืองเมื่อช่วงค่ำก่อนหน้านี้ เขาใช้เหรียญมังกรเงินเข้าพบวอลช์อีกครั้งและมอบหมายงานให้ เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เขาก็รู้สึกปวดใจขึ้นมาทันที

'5 ปอนด์ทองคำ! ทรัพย์สินของฉันหายวับไปครึ่งหนึ่งเลย!'

เขายกแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นดื่มรวดเดียวเพื่อดับความขมขื่นในใจ จากนั้นเขาก็ชำเลืองมองฟลอยด์ที่หลับสนิทอยู่บนเตียง สวมผ้าคลุมแล้วกระโดดออกทางหน้าต่างไปทันที หลังจากลงสู่พื้น เขาก็เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วไม่กี่ครั้งก่อนจะหายตัวไปในความมืด

หลังจากเฉินหลุนจากไป ฟลอยด์ที่อยู่บนเตียงก็หันศีรษะเล็กน้อย พลาง "จ้องมอง" ไปทางหน้าต่าง

"ฉันหวังว่าคุณจะกลับมาอย่างปลอดภัยนะ..."

ดวงจันทร์สีม่วงที่เย้ายวนสาดแสงจันทร์เข้ามาในห้องจากนอกหน้าต่าง ภายใต้แสงสลัว แผ่นหลังกว้างกำลังพิงเก้าอี้อยู่ที่หลังโต๊ะทำงาน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก...

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

"เข้ามา"

ประตูเปิดออก ชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบสีขาวเดินเข้ามา เขาเดินตรงไปที่โต๊ะทำงานและวางจดหมายที่ถืออยู่ในมือลง

"หัวหน้าทีมราล์ฟ นี่คือจดหมายรายงานที่เพิ่งได้รับมาครับ..."

"อืม"

ชายวัยกลางคนที่ชื่อราล์ฟลุกขึ้นนั่ง แสงจันทร์ส่องกระทบใบหน้า เผยให้เห็นใบหน้ากร้านโลกของชายที่มีหนวดเครา เขาหยิบจดหมายขึ้นมาและถามด้วยเสียงต่ำว่า

"ใครส่งมา?"

"สายสืบที่ประจำการอยู่เห็นว่าเป็นนักบวชสโตลตันแห่งคริสตจักรแอปเปิลแดงครับ"

น่าสงสารสโตลตัน เขาคิดว่าคงไม่มีใครรู้เรื่องที่เขาคาบข่าวมาบอก แต่ในความเป็นจริง ทุกการเคลื่อนไหวของเขาล้วนถูกจับตามอง ราล์ฟแค่นยิ้มก่อนจะเปิดซองจดหมายและตรวจสอบเนื้อหา ไม่แปลกใจเลยที่ลูกน้องจะนำมาให้เขาโดยเฉพาะ เพราะปกติจดหมายรายงานทั่วไปจะถูกตรวจสอบโดยสายสืบระดับล่าง แต่เนื่องจากมันเกี่ยวข้องกับคริสตจักรแอปเปิลแดง มันจึงคงไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ราล์ฟก็วางจดหมายลง รอยยิ้มหยันบนใบหน้าของเขาชัดเจนยิ่งขึ้น

"เขาบอกว่ามีผู้เหนือธรรมชาติป่าที่อันตรายปรากฏตัวขึ้นในเมือง และหวังว่าฉันจะตามหาหมอนี่ให้พบ"

สโตลตันประณามพฤติกรรมโอหังของผู้เหนือธรรมชาติป่าคนนั้นอย่างรุนแรงในจดหมาย เขายังคาดการณ์ต่อไปว่าหมอนี่อาจมีแผนสมคบคิดที่ยิ่งใหญ่กว่า ซึ่งอาจสร้างความเสียหายมหาศาลแก่เมืองเอเมอรัลด์อย่างที่คาดไม่ถึง

แม้ว่า 'เชลเตอร์' (Shelter) จะเป็นองค์กรเหนือธรรมชาติอย่างเป็นทางการของจักรวรรดิ ซึ่งมีหน้าที่กักกันและปราบปรามวัตถุประหลาดและผู้เหนือธรรมชาติป่าที่ปรากฏตามสถานที่ต่างๆ เพื่อกำจัดปัจจัยที่ไม่มั่นคงทั้งหมดตั้งแต่ยังไม่เริ่ม แต่ราล์ฟก็ยังไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมคริสตจักรแอปเปิลแดง ซึ่งไม่ใช่สมาคมสาธารณะที่เปี่ยมด้วยความเมตตา ถึงได้เปิดเผยข้อมูลนี้ออกมาโดยไม่มีเหตุผล

"ไม่เป็นปัญหาที่แม้แต่คริสตจักรแอปเปิลแดงเองก็แก้ไม่ได้ ก็คงอยากจะยืมมือเราเพื่อให้บรรลุเป้าหมายบางอย่าง"

ราล์ฟจุดซิการ์ เขาใช้นิ้วเคาะโต๊ะสองครั้ง

"ส่งสายสืบไปเฝ้าดูแถวคริสตจักรแอปเปิลแดง และจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของพวกมัน"

"ครับ หัวหน้าทีม"

สายสืบหนุ่มในเครื่องแบบสีขาววางมือซ้ายลงบนหน้าอกขวา ก้มตัวเล็กน้อยแล้วหันหลังเดินจากไป

"จำไว้ อย่าให้ไปสะดุดตาบาทหลวงคาร์เตอร์แห่งคริสตจักรแอปเปิลแดงเข้าล่ะ"

สายสืบตอบรับอีกครั้ง เดินออกจากห้องและปิดประตูลง

กริ๊ก

ราล์ฟหมุนเก้าอี้กลับไปหาดวงจันทร์สีม่วงนอกหน้าต่าง พลางพ่นควันออกมา

"ตาแก่นั่นถึงขนาดกล้าฆ่าสาวกแห่งคริสตจักรดวงจันทร์อย่างไม่เลือกหน้า เขาเป็นคนบ้าไปแล้วจริงๆ คอยสังเกตการณ์ดูไปก่อน ให้พวกมันสู้กันเองไปเถอะ"