บทที่ 47: ได้ตัวหัวหน้าที่ปรึกษาทางการเงิน

บทที่ 47: ได้ตัวหัวหน้าที่ปรึกษาทางการเงิน

ถังเซียวถามด้วยความสนใจอย่างมาก "สรุปว่าบัญชีในมือของนายมีเรื่องอื้อฉาวของฟอร์ต โทนิส (Ford Tonith) งั้นสิ?"

"ถูกต้องครับ ข้างในนั้นมีหลักฐานที่ระบุว่าในระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่ง ฟอร์ต โทนิสได้ยักย้ายถ่ายเทเงินทุนของกลุ่มธนาคารระหว่างกาแล็กติก (InterGalactic Banking Clan) เพื่อให้การสนับสนุนทางการเงินแก่แก๊งใต้ดินชื่อกระฉ่อนอย่าง 'แบล็กซัน (Black Sun)' และองค์กรก่อการร้าย 'แบนโด โกรา (Bando Gora)' ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเข้าไปแทรกแซงความขัดแย้งระหว่างพวกฮัทท์ (Hutts) ทำให้กลุ่มธนาคารระหว่างกาแล็กติต้องแบกรับชื่อเสียและความเสี่ยงที่ไม่จำเป็นครับ" เซมิเด้ตอบตามความจริง

แม้ว่าถังเซียวจะเตรียมใจไว้แล้วและรู้มานานแล้วว่าฮีโก ดามาสค์ที่สอง (Hego Damask II) คือผู้บงการรายใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง แต่เขาก็ยังไม่คาดคิดว่าภารกิจแรกที่รับมาจะเกี่ยวข้องกับเรื่องที่ลึกล้ำขนาดนี้! มันดันไปเกี่ยวข้องกับการเลือกตั้งประธานร่วมของกลุ่มธนาคารระหว่างกาแล็กติกเลยทีเดียว!!

แต่ตอนนี้ เมื่อตัดสินใจยอมเสี่ยงและเดิมพันกับฮีโกแล้ว ถังเซียวก็รู้สึกแค่ว่าตัวเองได้กำไรมหาศาล

กลุ่มธนาคารระหว่างกาแล็กติกเป็นกลุ่มอิทธิพลยักษ์ใหญ่ในกาแล็กซีนี้อย่างไม่ต้องสงสัย พวกเขาก่อตั้งระบบคณาธิปไตยที่ควบคุมสายเลือดทางเศรษฐกิจของทั้งกาแล็กซีร่วมกับสมาพันธ์การค้า (Trade Federation), กลุ่มพันธมิตรองค์กร (Corporate Alliance), สหภาพเทคโนโลยี (Techno Union) และสมาคมพาณิชย์ (Commerce Guild)

อาจสรุปได้โดยตรงเลยว่า กลุ่มธนาคารระหว่างกาแล็กติกคือองค์กรทางเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในกาแล็กซีทั้งหมด ขนาดของมันช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ!

ยังไม่ต้องพูดถึงตัวตนที่แท้จริงของฮีโก ดามาสค์ที่สอง ที่เป็นถึงลอร์ดซิธ (Sith Lord) ที่ซ่อนตัวอยู่อย่างมิดชิด!

ร่างกายของถังเซียวสั่นสะท้านเล็กน้อย หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น มุมปากของเขาอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นบางๆ ด้วยความที่คุ้นเคยกับเนื้อเรื่อง เขาจึงเข้าใจดีว่าใครจะเป็นผู้ชนะคนสุดท้ายในการต่อสู้แย่งชิงอำนาจภายในกลุ่มธนาคารระหว่างกาแล็กติกครั้งนี้

จะเป็นใครไปได้อีกล่ะนอกจากซาน ฮิลล์ (San Hill) ที่ได้รับการสนับสนุนจากฮีโก!

ในกรณีนี้ การเก็บเซมิเด้ไว้เป็นไพ่ตายในตอนนี้ จะทำให้เขาสามารถกอบโกยผลประโยชน์ให้ตัวเองได้มากพอจากประธานร่วมของกลุ่มธนาคารระหว่างกาแล็กติกคนในอนาคตอย่างซาน ฮิลล์ เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม

"ในเมื่อนายสามารถเข้าถึงความลับหลักของตระกูลโทนิสได้ สถานะของนายก็คงไม่ธรรมดาใช่ไหม? นายทำงานอะไรล่ะ?" ถังเซียวถาม

"ผมคือ... ไม่สิ ผมเคยเป็นนักคณิตศาสตร์ประกันภัยอาวุโส (Senior Actuary) และผู้อำนวยการฝ่ายการเงินระดับเขตของกลุ่มธนาคารระหว่างกาแล็กติกครับ" เซมิเด้ตอบ

"ฉันจะจัดการเรื่องของนายให้เอง นายจะถูกซ่อนตัวโดยฉัน อย่างไรก็ตาม นายก็ต้องทำงานบ้างเหมือนกัน ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป นายจะเป็นที่ปรึกษาทางการเงินให้กับกลุ่มธุรกิจที่สี่ของเรา" ถังเซียวมอบหมายตำแหน่งให้เซมิเด้โดยตรง

"ตกลงครับท่าน" เซมิเด้ยอมรับอย่างใจเย็น จากนั้นก็ถามว่า "ขออนุญาตถามนะครับ กลุ่มธุรกิจที่สี่คืออะไรหรือครับ?"

"ก็เป็นองค์กรธุรกิจไงล่ะ" ถังเซียวไม่คิดว่าเซมิเด้จะถามคำถามนี้

"ไม่ครับ ผมค่อนข้างมั่นใจว่าพวกคุณไม่ใช่องค์กรธุรกิจ เพราะไม่มีข้อมูลการจดทะเบียนขององค์กรธุรกิจนี้ในกรมพัฒนาธุรกิจการค้าของสาธารณรัฐกาแลกติก ดังนั้น การมีอยู่ของพวกคุณจึงผิดกฎหมายครับ" เซมิเด้ตอบ "ผมสามารถจดจำข้อมูลขององค์กรธุรกิจขนาดใหญ่ทั้งหมดในกาแล็กซีได้ และองค์กรธุรกิจที่สามารถครอบครองยานแม่ขนาดมหึมาเช่นนี้ ย่อมไม่มีทางหลุดรอดไปจากความทรงจำของผมได้อย่างแน่นอน"

ถังเซียวพยักหน้าและถามว่า "เรื่องนี้จะมีผลกระทบอะไรไหม?"

"ผลกระทบมหาศาลเลยล่ะครับ" เซมิเด้ประสานมือกันอย่างสง่างาม เข้าสู่โหมดความเป็นมืออาชีพในทันที นิ้วชี้และนิ้วกลางอันเรียวยาวของชาวมูนเคาะลงบนหลังมือเป็นจังหวะ "เพราะนั่นหมายความว่า การกระทำใดๆ ของพวกคุณจะไม่ได้รับการคุ้มครองจากสาธารณรัฐ ยิ่งไปกว่านั้น การกระทำของพวกคุณในการบุกเบิกอาณานิคมจะไม่เพียงแต่ไม่ได้รับเงินอุดหนุนเท่านั้น แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับอีกด้วย"

"ฉันนึกมาตลอดว่าในเขตดินแดนนอกอันห่างไกลพวกนี้ สาธารณรัฐไม่สามารถเข้ามาควบคุมอะไรได้เลยเสียอีก แถมยังมีเงินอุดหนุนสำหรับการบุกเบิกอาณานิคมด้วยเหรอ?"

"แม้ว่าการควบคุมเขตดินแดนนอกของสาธารณรัฐจะอ่อนแอลงทุกวัน แต่ก็ยังคงมีความเหนียวแน่นในภาพรวมอยู่บ้าง การบุกเบิกและการตั้งอาณานิคมในเขตแดนนอกถูกสาธารณรัฐมองว่าเป็นพื้นฐานในการขยายอิทธิพล ดังนั้น พวกเขาจึงให้การสนับสนุนอย่างเป็นธรรมชาติ... ตราบใดที่คุณสาบานความจงรักภักดีต่อสาธารณรัฐในนามของอาณานิคมของคุณครับ" เซมิเด้กล่าว

ตอนนี้ตรรกะของเขาชัดเจนและภาษาของเขาก็กระชับ อาจกล่าวได้ว่าเขามีความมั่นใจและเยือกเย็น แต่ถังเซียวรู้ดีอยู่ในใจว่า นี่เป็นเพียงคุณสมบัติความเป็นมืออาชีพของผู้บริหารระดับสูงเท่านั้น การแสดงออกทั้งหมดของเขาในตอนนี้ต่อหน้าเขา ก็เพื่อรับใช้อำนาจ โดยหวังว่าทุกการกระทำของเขาจะทำให้อำนาจนั้นประทานสิ่งต่างๆ ให้เขามากขึ้น

แต่อำนาจก็คืออำนาจ และผู้บริหารก็คือผู้บริหาร ท่าทางหวาดกลัวลนลานของเซมิเด้ตอนที่ถังเซียวช่วยชีวิตเขาไว้ก่อนหน้านี้ต่างหาก คือการเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของคนคนนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลังแห่งอำนาจอย่างแท้จริง

ถังเซียวกอดอก เอนหลังพิงโซฟา และกล่าวเสียงเรียบ "นั่นหมายความว่าตอนนี้เราสามารถไปจดทะเบียนเป็นองค์กรธุรกิจได้เลยใช่ไหม?"

"มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกครับ คุณถังเซียว" เซมิเด้ส่ายหน้า "แค่จดทะเบียนองค์กรธุรกิจอย่างเดียวนั้นไม่พอ คุณจำเป็นต้องได้รับใบอนุญาตตั้งอาณานิคม ซึ่งประกอบด้วยข้อตกลงต่างๆ มากมาย ทั้งการเก็บภาษีอาณานิคม การปกป้องสายพันธุ์พื้นเมือง การสำรวจสำมะโนประชากรที่นิกายเจไดต้องการ ข้อตกลงการป้องกันร่วมกัน และอื่นๆ อีกมากมาย มันเป็นกระบวนการที่น่าเบื่อหน่าย แต่ก็คุ้มค่ากับเวลาและเงินที่เสียไปมากครับ"

"เงิน..." ถังเซียวขมวดคิ้ว "สิ่งที่เราขาดแคลนที่สุดในตอนนี้ก็คือเงินนั่นแหละ แต่อย่างไรก็ตาม นั่นคือเหตุผลที่ฉันแต่งตั้งนายให้เป็นที่ปรึกษาทางการเงินของเราไงล่ะ"

"อันที่จริง ปัญหานี้ไม่ได้ไร้ทางออกซะทีเดียวครับ จากความเข้าใจเบื้องต้นของผมเกี่ยวกับพวกคุณ พวกคุณมีความสามารถในการผลิตด้วยตนเอง... นั่นแหละคือเงิน อย่างไรก็ตาม โปรดอนุญาตให้ผมได้ทำความเข้าใจสถานการณ์ของพวกคุณให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นกว่านี้ ผมจะร่างแผนธุรกิจเพื่อให้เราสามารถสะสมทุนเริ่มต้นให้เสร็จสมบูรณ์ครับ" เซมิเด้กล่าว "อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสถานะปัจจุบันของผม ทางที่ดีผมไม่ควรปรากฏตัวต่อหน้าใคร ดังนั้น ผมจึงต้องการผู้ติดตาม ผมคิดว่าถ้าเป็นหุ่นยนต์ คุณน่าจะสบายใจกว่านะครับ"

ถังเซียวไม่ได้รู้สึกอึดอัดใจเลยแม้แต่น้อย เขาพูดกับ T-850 ที่อยู่ด้านหลังว่า "ตั้งแต่นี้ไป นายจะต้องติดตามคุณเซมิเด้ เขาสามารถขอสิ่งของหรือข้อมูลใดๆ ที่เขาต้องการได้ทั้งหมด"

ผิวหนังเทียมที่ใช้กับ T-850 ตัวนี้เป็นรูปโฉมของชายวัยกลางคนที่ดูธรรมดามากๆ เมื่อเทียบกันแล้ว ถังเซียวยังคงชอบ T-850 ที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ ซึ่งถูกกำหนดให้เขาในตอนแรกมากกว่า หลังจากที่ T-850 ตัวนั้นได้รับความเสียหายเมื่อคราวที่แล้ว ตอนนี้น่าจะซ่อมแซมใกล้เสร็จและสามารถส่งกลับมาอยู่ข้างกายเขาได้แล้ว

T-850 พยักหน้าและไปยืนอยู่ด้านหลังเซมิเด้โดยไม่พูดอะไร

เซมิเด้ยืนขึ้นและโค้งคำนับให้ถังเซียว พลางกล่าวว่า "ผมเชื่อว่าร่างกายของผมยังต้องได้รับการฟื้นฟูอีกสักพัก ขออนุญาตลาก่อนนะครับ คุณถังเซียว หลังจากที่ผมหายดีแล้ว ผมจะปฏิบัติหน้าที่เป็นที่ปรึกษาทางการเงินให้คุณอย่างเป็นทางการครับ"

"ได้สิ พักผ่อนให้เต็มที่เถอะ" ถังเซียวพยักหน้า

หลังจากเซมิเด้จากไป ถังเซียวก็ยิ้มด้วยความพึงพอใจ อย่างน้อยที่สุด จากบทสนทนาเมื่อครู่นี้ ก็เห็นได้ชัดว่าชาวมูนคนนี้มีมาตรฐานความเป็นมืออาชีพในระดับปรมาจารย์เป็นอย่างน้อย การซื้อใจบุคคลระดับปรมาจารย์ที่คุ้นเคยกับระบบเศรษฐกิจของสาธารณรัฐกาแลกติกอย่างทะลุปรุโปร่งคนนี้ มีความสำคัญอย่างยิ่งยวดต่ออารยธรรมที่สี่ในปัจจุบัน