ตอนที่ 20 สิบก้าวสังหารหนึ่งคน

พรรคพยัคฆ์เพลิงในฐานะพรรคใหญ่ที่มีชื่อเสียงดุร้ายกระฉ่อนไปทั่วอาณาเขตเมืองหลีเฉิง ปกติมีเพียงพวกมันที่ควบม้าเหยียบย่ำหมู่บ้านและตำบลต่างๆ ผ่านมาเนิ่นนานแล้วที่ค่ายใหญ่แห่งนี้ไม่เคยถูกบุกโจมตี

ทว่าวันนี้

กลับมีคนบุกสังหารเข้ามาแล้ว!

ภายในลานกว้างแห่งหนึ่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของค่ายใหญ่

สถานที่แห่งนี้มีสมาชิกพรรคมากกว่าสามร้อยคนล้อมกรอบลานกว้างไว้อย่างแน่นหนา อีกทั้งยังมีสมาชิกพรรคอีกจำนวนมากพากันหลั่งไหลมาจากทั่วทุกสารทิศของค่ายใหญ่เพื่อบุกสังหาร

ด้วยความเป็นค่ายหลักผนวกกับการเพิ่งรวบรวมขุมกำลังกลับมา

ทั่วทั้งค่ายพรรคพยัคฆ์เพลิงจึงมีสมาชิกพรรครวมตัวกันมากกว่าเจ็ดร้อยคน ขุมกำลังโดยรวมนับว่าน่าหวาดผวายิ่งนัก

"คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าเรือนคุมขังแห่งนั้นนอกจากองครักษ์ที่เปิดเผยแปดคนแล้ว ภายในเรือนจะยังมีองครักษ์ลับซ่อนอยู่อีกสองคน" อู๋หยวนทอดถอนใจอย่างเงียบงัน

ร่างของเขาเคลื่อนไหวราวกับภูตผี หลบหลีกศรธนูหลายดอกที่พุ่งทะลวงเข้ามาอีกครั้ง ก่อนจะแทงทวนออกไปรวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ

"ฉึก~" สมาชิกพรรคคนหนึ่งที่พุ่งเข้ามาเป็นคนแรกปรากฏรูกลวงอาบเลือดที่กลางหน้าผาก กลายเป็นศพล้มตึงลงกับพื้น

มิอาจทนรับการโจมตีจากอู๋หยวนได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว

"คนมากเกินไปแล้ว ยอดฝีมือคนแรกที่ข้าสังหารไปน่าจะเป็นยอดฝีมือชั้นต้น เพียงแต่ไม่รู้ว่าเป็นหัวหน้าลำดับที่เท่าใด" อู๋หยวนครุ่นคิด

พรรคพยัคฆ์เพลิงมีหัวหน้าหกคน ล้วนเป็นยอดฝีมือเข้าทำเนียบทั้งสิ้น

ตามข้อมูลของหอฉวินซิงมีเพียงหัวหน้าใหญ่ที่เป็นยอดฝีมือชั้นสูง ส่วนคนที่เหลือล้วนเป็นยอดฝีมือชั้นต้น

อันที่จริงไม่ว่าอู๋หยวนจะลอบเร้นกายเข้ามาหรือจุดไฟเพื่อดึงดูดความสนใจจากสมาชิกพรรคจำนวนมาก ล้วนถือว่าประสบความสำเร็จอย่างงดงาม

กระทั่งผู้คุ้มกันทั้งแปดคนของเรือนคุมขังยังละทิ้งหน้าที่ไปดับไฟถึงสี่คน

มีดบินสี่เล่มซัดออกไป อู๋หยวนแสดงฝีมือเหนือระดับ สังหารผู้คุ้มกันสี่คนนั้นได้โดยตรง

ทว่าสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือภายในลานกว้างที่อยู่นอกเหนือสายตา กลับยังมีองครักษ์ลับอยู่อีกสองคน

พลุสัญญาณขอความช่วยเหลือถูกจุดขึ้นในทันที

หมดหนทางเลี่ยง อู๋หยวนจึงเลือกที่จะบุกทะลวง!

ท้ายที่สุดจึงต้องตกอยู่ในวงล้อมอันแน่นหนา

"แต่การเสี่ยงอันตรายเช่นนี้นับว่าคุ้มค่า อย่างน้อยก็ยืนยันได้ว่าท่านผู้นำตระกูลยังมีชีวิตอยู่" อู๋หยวนสวมหน้ากากทองสัมฤทธิ์ หวนนึกถึงท่านผู้นำตระกูลที่เต็มไปด้วยบาดแผลตอนที่เห็นในเรือนคุมขัง

หากอู๋หยวนไม่เลือกบุกเข้าไปในเรือนคุมขังเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ แต่เลือกล่าถอยในทันที ด้วยความแข็งแกร่งของเขา อาศัยเพียงสมาชิกพรรคระดับนักรบยุทธ์และอาจารย์ยุทธ์เหล่านั้นมีหรือจะกักขังเขาไว้ได้?

ทว่า

อู๋หยวนเพียงแค่ยืนยันตำแหน่งและความเป็นตายของผู้นำตระกูล 'อู๋ฉี่หมิง' ไม่ได้พาตัวเขาออกจากเรือนคุมขัง แต่กลับล่าถอยออกมา

"หากพาผู้นำตระกูลไปด้วย การเคลื่อนไหวของข้าจะถูกขัดขวางอย่างหนัก ไม่มีทางหลบหนีไปได้"

"ต่อให้ข้ารอด ผู้นำตระกูลก็ต้องตายอย่างแน่นอน"

"ยามนี้ข้าลงมือเพียงลำพัง ต่อให้ท้ายที่สุดจะไม่สามารถสังหารกวาดล้างพรรคพยัคฆ์เพลิงได้ พวกมันก็อาจไม่รู้ว่าข้าบุกเข้ามาเพราะเรื่องของผู้นำตระกูล" อู๋หยวนตัดสินใจในเสี้ยววินาทีที่ยืนยันว่าผู้นำตระกูลยังไม่ตายและยากจะเคลื่อนย้าย นั่นคือการสังหารฝ่าวงล้อม!

อาศัยกำลังเพียงลำพัง กวาดล้างพรรคพยัคฆ์เพลิงทั้งพรรคให้สิ้นซาก

"พรรคพยัคฆ์เพลิงเป็นเพียงกลุ่มโจร ไม่มีทางที่ทั้งพรรคจะยอมสู้ตายโดยไม่ถอย" อู๋หยวนเยือกเย็นยิ่งนัก "ขอเพียงสังหารหัวหน้าของพวกมันและสังหารสมาชิกพรรคอีกสักกลุ่ม ภายใต้ความหวาดกลัวสมาชิกพรรคที่เหลือย่อมแตกพ่ายไปเอง"

กองทหารชั้นยอดหากล้มตายไปสามถึงสี่ส่วนยังต้องพังทลาย

นับประสาอะไรกับกลุ่มโจรที่หวังเพียงทรัพย์สิน?

"ฆ่ามัน!"

"เฒ่าสวี่ตายแล้ว อย่างน้อยเขาเป็นถึงยอดฝีมือชั้นสูง เหตุใดท่านประมุขพรรคยังไม่มาอีก?"

"รุมมัน! รีบยิงธนู!" สมาชิกพรรคจำนวนมากโหมโจมตีจากทุกทิศทาง ทว่าลานกว้างนั้นคับแคบ มีทั้งกำแพง อาคาร และต้นไม้ขวางกั้น แต่ละครั้งจึงมีสมาชิกพรรคโจมตีถึงตัวอู๋หยวนได้สูงสุดเพียงสิบกว่าคนเท่านั้น

"ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!" ลูกศรแต่ละดอกแหวกอากาศพุ่งเข้ามา สมาชิกพรรคเหล่านี้อาจมีแรงเพียงหลายพันชั่ง ทว่าพลังที่แฝงมากับศรธนูนั้นกลับน่าหวาดผวาอย่างยิ่ง ทำเอาอู๋หยวนไม่กล้ารับไว้โดยตรง

แต่ประสาทสัมผัสของเขาเฉียบคมปานใด ทั้งวิชาตัวเบายังบรรลุถึงขั้นสุดยอด!

ราวกับกำลังเดินเล่นในสวน

หลบหลีกศรธนูทีละดอกได้อย่างพลิ้วไหว

"ปัง!" "ปัง!" "ปัง!" ศรธนูที่แฝงด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว เมื่อพุ่งทะลวงเข้าใส่ต้นไม้ก็ทำเอาลำต้นระเบิดหักสะบั้น เมื่อพุ่งเข้าใส่กรอบประตูก็ทำเอาแผ่นไม้เกิดรอยแหว่งขนาดใหญ่

"ฉึก~"

"อ๊าก!" เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น ศรธนูดอกหนึ่งพุ่งทะลวงเข้าที่โคนขาของสมาชิกพรรคคนหนึ่งอย่างจัง เลือดสดๆ พุ่งกระฉูด!

สถานการณ์การต่อสู้สับสนวุ่นวาย พลธนูที่ยืนอยู่สี่ทิศของลานกว้างล้วนแทบไม่ทันระวังคนของฝ่ายเดียวกัน

"ไปตายซะให้หมด!"

'ทวนหิมะเงินประกายแสง' ในมือของอู๋หยวนพลิ้วไหวราวกับมังกรคะนองน้ำ ทวนวาดเป็นวงกลมสลายการโจมตีหลายสายที่พุ่งเข้ามาพร้อมกัน ก่อนจะหมุนวนตามแรงและตวัดสะท้อนกลับไป

"ฉึก~" "ฉึก~" "ฉึก~"

เลือดสาดกระเซ็น บาดแผลฉกรรจ์ปรากฏขึ้นบนลำคอของสมาชิกพรรคสามคน ชั่วพริบตาพวกเขาก็ล้มลงกองกับพื้น

นับตั้งแต่สังหารยอดฝีมือเข้าทำเนียบผู้นั้น ท่ามกลางการถูกรุมล้อมจากสมาชิกพรรคจำนวนมาก อู๋หยวนก็ทิ้งดาบและเปลี่ยนมาใช้ทวนสังหารศัตรู

ในสนามรบที่ตะลุมบอนกันเป็นกลุ่ม ทวนและขวานคือราชัน!

"สะใจ! สะใจยิ่งนัก!" นัยน์ตาของอู๋หยวนทอประกายเจิดจ้า จิตสังหารพลุ่งพล่านขึ้นถึงขีดสุด

ทุกครั้งที่สังหารสมาชิกพรรคพยัคฆ์เพลิงได้หนึ่งคน เขาจะรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้น พละกำลังจำนวนมากที่สูญเสียไปจากการเดินทางและการต่อสู้ก่อนหน้านี้ กลับให้ความรู้สึกราวกับฟื้นฟูขึ้นมาอย่างเลือนราง

ยิ่งสู้ยิ่งห้าวหาญ!

"นี่มันเรื่องอันใดกัน?" อู๋หยวนเผยแววตาสงสัยวูบหนึ่ง เขาสัมผัสได้ถึงสภาวะร่างกายที่ผิดปกติ ทว่ากลับยากจะอธิบายสาเหตุให้ชัดเจน

รู้สึกเพียงว่าภายในใจยิ่งมายิ่งปลอดโปร่ง จิตสังหารที่พลุ่งพล่านขึ้นอย่างไร้รูปร่างก็ยิ่งมายิ่งหนักหน่วง

"ปัง~" "ปัง~" "ปัง~" มองเห็นสมาชิกพรรคแต่ละคนล้มลง ศพเริ่มกองทับถมกันจนพอกพูน

พวกเขาส่วนใหญ่ถูกแทงทะลวงเข้าที่กลางหน้าผากและลำคอ ทว่าก็มีบางส่วนที่ถูกแทงทะลวงเข้าที่ช่องอกและช่วงเอว แต่ก็ยังตกตายในทันที

หากกล่าวถึงพละกำลัง

พละกำลังทางร่างกายของอู๋หยวนเมื่อเทียบกับหลายวันก่อนก็นับว่ารุดหน้าขึ้นอีกขั้น บรรลุถึงระดับ 'สองหมื่นชั่ง' อย่างฉิวเฉียด นับว่าแตะเส้นขีดต่ำสุดของ 'ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นห้า' แล้ว

เมื่อเผชิญหน้ากับสมาชิกพรรคเหล่านี้ พละกำลังของเขาจึงเป็นการบดขยี้อย่างแท้จริง

ทว่าสิ่งที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าคือทักษะการต่อสู้ของเขา เขาไม่นับว่าเชี่ยวชาญเพลงทวนมากนัก ทว่าเมื่อเจนจบหนึ่งศาสตราย่อมทะลุปรุโปร่งร้อยศัสตรา เมื่อเขาบรรลุถึง 'ขอบเขตแข็งอ่อนประสาน' แต่ละกระบวนท่าทวนจึงยังคงพลิ้วไหวราวกับสวรรค์สร้าง

ยามที่สัมผัสถูกสมาชิกพรรคธรรมดาเหล่านี้ หากไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัส

นี่ยังเป็นเพราะอู๋หยวนต้องการสงวนพละกำลังจึงไม่ได้ใช้วิชา 'ทะลวงขีดจำกัดขั้นสาม' หากปลดปล่อยแรงปะทะหลายสายซ้อนทับกัน พละกำลังที่เหนือกว่าสมาชิกพรรคเหล่านี้สิบเท่า ย่อมกวาดล้างศัตรูได้โดยไม่ต้องอาศัยทักษะข่มขวัญเลยแม้แต่น้อย!

และเป็นเพราะเพลงทวนที่น่าหวาดผวาเกินไปนี่เอง จึงทำให้สมาชิกพรรคกลุ่มนี้ปักใจเชื่อว่าเขาคือ 'ยอดฝีมือชั้นสูง'

"ปัง~" "ปัง~" "ปัง~" ทวนตวัดวาดเป็นวงกว้างรวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบอีกครั้ง พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แฝงอยู่ในด้ามทวนระเบิดออก กวาดร่างสมาชิกพรรคพยัคฆ์เพลิงหกคนปลิวละลิ่วออกไป

ทวนยาวสีเงินเร่งความเร็วขึ้นกะทันหัน หมุนตวัดปลายทวนพุ่งทะลวงเข้าใส่ศีรษะ!

"ไม่!" นัยน์ตาของสมาชิกพรรคคนหนึ่งเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ทว่าเมื่อลอยอยู่กลางอากาศไร้ซึ่งจุดยืมแรง เขาจึงทำได้เพียงเบิกตาดูอย่างสิ้นหวัง

"ฉึก!" "ฉึก~" "ฉึก!"

ในบรรดาสมาชิกพรรคทั้งหกคน สี่คนถูกแทงทะลวงกะโหลกศีรษะ สิ้นใจตายคาที่ ศพร่วงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น

ส่วนสมาชิกพรรคอีกสองคนที่เหลือถูกแทงทะลวงเข้าที่หัวไหล่และท่อนแขน เลือดสดๆ พุ่งกระฉูด อย่างน้อยก็รอดพ้นจากความตายไปได้อย่างฉิวเฉียด

"น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!"

"เพลงทวนระดับนี้ ลึกลับสุดหยั่งคาด ไม่มีทางสังหารเขาได้หรอก"

"ภายในอาณาเขตเมืองหลีเฉิง มียอดฝีมือที่น่าหวาดผวาเช่นนี้โผล่มาตั้งแต่เมื่อใดกัน?" เหล่าสมาชิกพรรคที่บุกเข้ามาล้อมโจมตีล้วนหวาดผวา ฝีเท้าของพวกเขาชะลอลงโดยไม่รู้ตัว

หากมีความหวังที่จะชนะ พวกเขาย่อมกล้าเอาชีวิตเข้าแลก

ทว่าผู้ใดจะยอมรนหาที่ตายเปล่าๆ?

ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันมาจนถึงยามนี้ อู๋หยวนสังหารสมาชิกพรรคไปแล้วกว่าร้อยคน ซากศพปูลาดไปทั่วทั้งลานกว้าง ไม่ว่าผู้ใดมาเห็นมีหรือจะไม่หนาวสั่นด้วยความหวาดกลัว?

และทวนกระบวนท่านี้ก็ถูกประมุขพรรคหยางหลง หัวหน้าตึกหลี่เยี่ย และชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดหนังสัตว์ที่รีบเร่งรุดมาเห็นเข้าพอดี

"เพลงทวนร้ายกาจยิ่งนัก! เกรงว่าในหมู่ยอดฝีมือชั้นสูงก็คงหาดูได้ยาก" ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดหนังสัตว์เอ่ยปากชม "ทว่าพละกำลังของเขาดูเหมือนจะไม่แข็งแกร่งนัก เกรงว่าอาจจะยังไม่เทียบเท่ายอดฝีมือชั้นสูงเสียด้วยซ้ำ"

สายตาของเขาเฉียบแหลมยิ่งนัก สามารถประเมินได้ว่าพละกำลังของอู๋หยวนยังไม่แข็งแกร่งพอ

"ไอ้หนู มารับความตายซะ!" เสียงตวาดกร้าวระเบิดขึ้น

สมาชิกพรรคพยัคฆ์เพลิงหลายร้อยคนที่บุกเข้ามาล้อมโจมตีในลานกว้างแห่งนี้ล้วนได้ยิน พวกเขาอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง อู๋หยวนเองก็มองไปแต่ไกลเช่นกัน

มองเห็นชายฉกรรจ์ร่างกำยำผู้หนึ่ง ในมือถือดาบเบิกภูผาเล่มยักษ์ ความเร็วชวนให้ตื่นตะลึง เหยียบย่ำทะยานข้ามหลังคาอาคารมาหลายทอด

พุ่งบุกเข้ามาในลานกว้างโดยตรง

"ท่านประมุขพรรค!"

"ท่านประมุขพรรคมาแล้ว ต้องสังหารมันได้อย่างแน่นอน" สมาชิกพรรคพยัคฆ์เพลิงหลายร้อยคนล้วนตื่นเต้นเลือดลมเดือดพล่าน พวกเขาเชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของประมุขพรรคตนเอง

"รอดูก่อน" ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดหนังสัตว์ทะยานร่างตามมา ทว่ากลับช้าไปครึ่งก้าว ไม่ได้รีบร้อนพุ่งเข้าไปสังหาร

วินาทีนี้

โดยมีลานกว้างเป็นศูนย์กลาง ทุกคนที่ร่วมรบล้วนจับจ้องไปที่ใจกลางลาน หวังจะมองให้ชัดถึงสถานการณ์ของทั้งสองคนที่กำลังปะทะกัน

มองเห็นร่างของ 'พยัคฆ์ร้าย' หยางหลงเคลื่อนไหวราวกับภาพมายา เหยียบย่างทะยานผ่านระยะสิบกว่าจั้งด้วยความเร็วที่ไม่ลดลงแม้แต่น้อย พุ่งเข้าบุกสังหารอู๋หยวนที่ยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างดุดัน

"ฟุ่บ!" ประกายดาบอันน่าสะพรึงกลัวสว่างวาบขึ้น!

หากดาบนี้ฟาดฟันลงไปเต็มแรง ย่อมต้องผ่าร่างของอู๋หยวนออกเป็นสองซีกในดาบเดียวอย่างแน่นอน

"ดาบเบิกภูผาของท่านประมุขพรรค" สมาชิกพรรคพยัคฆ์เพลิงล้วนเบิกตาจ้องมองด้วยความตื่นเต้น

หยางหลง อาศัยดาบเบิกภูผาเพียงเล่มเดียวสร้างชื่อเสียงสะท้านไปทั่วผู้คนนับล้านในเมืองหลีเฉิง

"ศิษย์น้องของข้าผู้นี้ พรสวรรค์ไม่สูงนัก ทว่าการฝึกฝนหลายสิบปี เพลงดาบก็ไม่นับว่าอ่อนด้อย" ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดหนังสัตว์คิดในใจเช่นนี้

"ฉึก!" เสียงปลายทวนกรีดผ่านผิวหนังและกล้ามเนื้อ

"ปัง!"

ร่างกำยำของหยางหลงพุ่งกระแทกบานประตูเบื้องหน้าจนแตกกระจาย เศษไม้ปลิวว่อนไปทั่วพื้น ร่างของเขาก็ล้มตึงลงมาอย่างแรง ไร้ซึ่งซุ่มเสียงใดๆ อีก

เลือดสดๆ ไหลรินจากกลางหน้าผากของเขา ค่อยๆ ย้อมผืนดินจนกลายเป็นสีแดงฉาน

ภาพเหตุการณ์นี้

ทำให้รอบลานกว้างที่เดิมทีวุ่นวายพลันเงียบสงัดลง ทุกคนล้วนจ้องมองภาพเหตุการณ์นี้ด้วยความตกตะลึง

ถึงกับเป็นประมุขพรรคพยัคฆ์เพลิงผู้ยิ่งใหญ่! ยอดฝีมือชั้นสูง!

ถูกสังหารด้วยทวนเพียงกระบวนท่าเดียวหรือ?

ส่วนอู๋หยวน ตั้งแต่ต้นจนจบกลับดูราวกับไม่เคยขยับเขยื้อน มีเพียงเลือดสดแทงตาที่หยาดหยดจากปลายทวนที่อธิบายทุกสิ่ง สายตาของเขากวาดมองไปตามกำแพงรอบลานกว้าง

"ยังมีผู้ใดอีก?"