บทที่ 48 จุดตัดและการพลิกผัน (2)

บทที่ 48 จุดตัดและการพลิกผัน (2)

———— 17 เมษายน, เวลา 08:20 น. ————

———— ศาลแขวงโตเกียว, ห้องพิจารณาคดีที่ 1 ————

ตึง! ตึง! ตึง!

ผู้พิพากษาเคาะค้อนไม้เรียกสติทุกคนในห้อง

“ขณะนี้เราจะเริ่มการพิจารณาคดีพยายามฆ่าบนเกาะสึกิคาเงะ...โดยมีจำเลยคือ อาไซ นารุมิ”

“ฝ่ายอัยการ...คุณพร้อมหรือยัง?”

ซู้ด...

อัยการโกโดจิบกาแฟในมือเล็กน้อยและวางแก้วกาแฟลงอย่างใจเย็น

หลังจากนั้นไม่นาน อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ดวงตาก็ส่องแสงสีแดงออกมา

“ฝ่ายอัยการ... พร้อมเสมอ”

ผู้พิพากษาพยักหน้าและมองไปยังฝั่งทนายฝ่ายจำเลย

ทนายอิชิโกะ ทานากะยืนอยู่คนเดียวตรงที่นั่งฝ่ายจำเลย...ซึ่งทำให้ผู้พิพากษา ประหลาดใจ

โดยปกติแล้ว...ทนายความมักจะพาผู้ช่วยทนายอย่างน้อยหนึ่งคนไปด้วยเมื่อมาที่ชั้นศาล...แล้วทำไมทนายอิชิโกะ ทานากะถึงมาคนเดียวได้ละเนี่ย?

ผู้พิพากษาได้หยิบยกประเด็นนี้ขึ้นมา

“ทนายฝ่ายจำเลย...คุณไม่มีผู้ช่วยทนายงั้นเหรอ? แล้วคุณพร้อมสำหรับการพิจารณาคดีครั้งนี้แน่หรือเปล่า?”

ใบหน้าของทนายทานากะเจื่อนเล็กน้อย...ผมทรงเม่นที่เคยตั้งตรงดูจะเหี่ยวลงไปเล็กน้อย

(ให้ตายสิ...ลำพังแค่ค่าข้าวตัวเองยังแทบจะไม่มี...จะเอาปัญญาที่ไหนไปจ้างผู้ช่วยกันล่ะ!)

อย่างไรก็ตามทนายทานากะตบแก้มตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติ...แล้วจึงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและหนักแน่น

“ทนายฝ่ายจำเลย...พร้อมครับ!”

แม้ว่าในใจผู้พิพากษาจะคิดว่าทนายฝ่ายจำเลยยังไม่พร้อมก็ตาม...แต่เนื่องจากเขาได้พูดว่าพร้อมแล้ว...การพิจารณาคดีจึงจะเริ่มต้นขึ้น!

ถึงจะดูไม่ค่อยเป็นมืออาชีพแต่ในเมื่อจำเลยเป็นคนเลือกทนายคนนี้เอง...เขาก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่าย!

“ตกลง... ถ้าอย่างนั้น!”

“ศาลขอเปิดการพิจารณาคดีพยายามฆ่าของอาไซ นารุมิ บนเกาะสึกิคาเงะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!!!”

ที่นั่งผู้เข้าชมคดี...ดวงตาของรันบนอัฒจันทร์ก็เบิกกว้างขึ้น

เธอจำได้ชัดเจนว่าอัยการโกโดคือทนายความอิจิโกะ ทานากะและทนายความอิจิโกะ ทานากะก็คืออัยการโกโด

แล้วทำไมทนายทานากะและอัยการโกโดถึงปรากฏตัวพร้อมกันได้ล่ะ!?

“ฮิฮิ! ดูท่าเจ้าหัวหนามนั่นคงสู้คุณอัยการโกโดไม่ได้แน่ๆ!”

“เชื่อฉันสิคดีนี้ต้องจบไวเหมือนครั้งที่แล้วแน่ๆ! คุณอัยการจะขยี้ทนายหน้าใหม่จนจมดินไปเลยล่ะ!”

โซโนโกะที่นั่งอยู่ข้างๆรันพูดพร้อมกับหัวเราะคิกคัก

เธอไม่รู้เลยว่ารันกำลังคิดอะไรอยู่...เพื่อนรักของเธอกำลังปวดหัวและสับสนเกี่ยวกับทาคานากะและโกโดอยู่

นารุมิซึ่งนั่งอยู่ในที่นั่งจำเลยเริ่มรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

แม้ว่าทนายทาคานากะจะดูมั่นใจเต็มเปี่ยมแต่ที่จริงแล้วเขาก็เป็นทนายความหน้าใหม่ที่เพิ่งเคยทำคดีเพียงคดีเดียวเท่านั้นเอง!

แถมคู่ต่อสู้ตรงหน้ายังเป็นคนที่โค่นยอดทนายอย่าง คิซากิ เอริ มาแล้วด้วย!

(ทนายทาคานากะจะสามารถเอาชนะอัยการโกโดในการแก้ต่างคดีได้จริงงั้นเหรอ?)

“ว่าแต่คุณอัยการโกโด...ครั้งนี้คุณยังมาปฏิบัติหน้าที่แทนอัยการคุมะ สึงาวะเหมือนเดิมใช่ไหม?”

ทันใดนั้น ท่านผู้พิพากษาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และถามขึ้น

อัยการโกโดพยักหน้าจิบกาแฟเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า...

“ถูกต้องครับ...ผมมาทำหน้าที่แทนอัยการคุมะ สึงาวะ”

“เลิกพูดเรื่องไร้สาระ...แล้วมาเข้าเรื่องของคดีกันเลยดีกว่า!”

เป๊าะ!

อัยการโกโดดีดนิ้วแล้วมองไปที่นารุมิที่นั่งอยู่ในที่นั่งจำเลย...แล้วเริ่มอธิบาย

“เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 15 เมษายนระหว่างเวลา 20.00 น. ถึง 21.00 น.”

“ก่อนหน้านี้ อาไซ นารุมิได้นำเครื่องบันทึกเสียงซึ่งได้อัดเพลง 'มูนไลท์โซนาตา' ไปวางไว้ในห้องเปียโนของศูนย์ชุมชนเกาะสึกิคาเงะ”

“เครื่องบันทึกเสียงนี้ควรจะเริ่มเล่นหลังจากที่อาไซ นารุมิก่อเหตุฆาตกรรม...แต่โชคร้ายที่ดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดพลาด”

ตึง!

แก้วกาแฟกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรง...ทำให้กาแฟกระเด็นไปทั่ว!

อัยการโกโดกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"เสียงเพลงจากเครื่องบันทึกเสียงเริ่มเล่นขึ้นก่อนกำหนด...ส่งผลให้อาไซ นารุมิไม่สามารถปลิดชีพเหยื่อมุราซาวะ ชูอิจิ ได้ภายในเวลาอันสั้น"

“สุดท้าย...เธอจึงต้องหนีออกไปทางหน้าต่าง...พยายามหายตัวไปในความมืดแต่ช่างโชคร้าย...เธอถูกเจ้าหน้าที่ทาคางิที่ซุ่มรออยู่ตรงนั้นจับตัวได้และถูกนำตัวไปลงโทษตามกฎหมาย!!!”

“หึๆ...คุณหมอนารุมิ...ความมืดมิดในใจของคุณนั้นก็เปรียบเสมือนกาแฟในแก้วนี้...ที่ซ่อนอยู่ใต้ฟองนมสีขาวนวลแต่ช่างลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึง!”

นารุมิไม่ได้เข้าร่วมการพิจารณาคดีครั้งก่อนของอัยการโกโด

นารุมิที่เพิ่งเคยเจอสไตล์การพูดเปรียบเทียบสุดประหลาดของโกโดเป็นครั้งแรกถึงกับกะพริบตาปริบๆด้วยความงุนงง

(เขาพูดเรื่องอะไรน่ะ?...ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเลยแหะ)

ท่าทางนิ่งเฉยของนารุมิในสายตาของโกโดก็คือการยอมจำนน

เขาขยับริมฝีปากเล็กน้อย...ยกแก้วกาแฟขึ้นจิบอีกครั้งแล้วกล่าวสรุป

“ดังนั้น...ทางอัยการจึงระบุว่าอาไซ นารุมิเป็นผู้กระทำความผิดในคดีนี้...ซึ่งพยายามฆ่าคุณมุราซาวะ ชูอิจิแต่ไม่สำเร็จ!”

“เพื่อการนี้...นี่คือหลักฐานที่ผมขอส่งต่อศาลครับ”

[เพิ่มบันทึกคดี : รายงานการตรวจร่างกายของมุราซาวะ ชูอิจิ]

[เพิ่มบันทึกคดี : เครื่องบันทึกเสียง A (ในห้องเปียโน)]

[เพิ่มบันทึกคดี : เครื่องบันทึกเสียง B (ในห้องเปียโน)]

[เพิ่มบันทึกคดี : เทปบันทึกเสียงเพลง โซนาตาใต้แสงจันทร์ (Moonlight Sonata)]

[เพิ่มบันทึกคดี : เทปบันทึกเสียงเล่นซ้ำเพลง โซนาตาใต้แสงจันทร์ แบบตั้งเวลาเล่นช้า]

ตึง! ตึง! ตึง!

ผู้พิพากษาเคาะโต๊ะด้วยค้อนและพยักหน้า

“อืม...พยานหลักฐานแน่นหนามาก”

“อัยการโกโดมีอะไรจะเสริมอีกไหม?”

“ฮ่าๆ! สำหรับคดีง่ายๆแบบนี้...ผมไม่มีอะไรจะพูดแล้วครับ!”

โกโดถือแก้วกาแฟจ้องมองทาคานากะที่อยู่อีกฟากหนึ่งของห้องสืบสวน

เขาส่ายหัวแล้วแสดงความคิดเห็นสุดท้าย

“นอกจากเหยื่อที่ยังไม่ฟื้นคืนสติแล้ว...ยังทำให้เราไม่สามารถทราบแรงจูงใจในการฆาตกรรมของอาไซ นารุมิได้อีกด้วย...”

“หลักฐานอื่นๆที่สามารถพิสูจน์ได้ว่าคุณอาไซ นารุมิพยายามฆ่านั้น...ครบถ้วนแล้ว”

“เธอถูกเจ้าหน้าที่ทาคางิจับได้คาหนังคาเขาขณะพยายามหลบหนีอีก…หึๆๆ”

“ข้อเท็จจริงมันชัดเจน 【ไม่อาจปฏิเสธได้】 จนผมมองไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องมี 【ข้อแก้ตัว】ด้วยซ้ำ!!!…”

หากเป็นคนอื่นหรือในสถานการณ์ปกติ...คำพูดของอัยการโกโดคงถูกต้องอย่างแน่นอน!

แม้ว่าทนายทาคานากะจะเผชิญกับสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน...เขาก็จะตัดสินล่วงหน้าว่าอาไซ นารุมิกระทำความผิดฐานพยายามฆ่า

น่าเสียดายที่ทนายทาคานากะก็มีกลโกงของตัวเองเช่นกันและสามารถมองเห็นความจริงของเรื่องนี้ได้ในทันที!

ดังนั้น! ก่อนที่อัยการโกโดจะพูดจบ...โต๊ะในศาลก็ถูกตบกระแทกอย่างแรงทันที

ตึง!!!

ผู้พิพากษาโกรธจัด...ก่อนหน้านี้ก็มีทนายความมือใหม่คนหนึ่งทุบโต๊ะในชั้นศาลมาแล้ว

ตอนนี้ก็มีมาอีกคน!...พวกเขาคิดจริงๆหรือว่าศาล.......

“ขอคัดค้าน! หลักฐานในคดีนี้ยังไม่ชัดเจนพอจะปฏิเสธไม่ได้...ได้ยังไง!”

[กระสุนแห่งความจริง : 5/5]

ทนายทานากะชี้ไปที่อัยการโกโด "กระสุนแห่งความจริง" ก็ทำงานทันที!

ลมแรงพัดมาจากทุกทิศทางห้องพิจารณาคดี...ลมพัดเข้าที่ใบหน้าของท่านผู้พิพากษาที่กำลังจะโมโห

ท่านผู้พิพากษาตกตะลึงและถูกพัดกระเด็นไปกระแทกกับเก้าอี้ผู้พิพากษา...ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

อะไรกัน!? ข่าวลือที่ว่าทนายทาคานากะใช้เวทมนตร์ได้เป็นเรื่องจริงงั้นเหรอเนี่ย!?

ผู้พิพากษารีบกระแอมไอแก้เก้อ...พลางตัดสินใจไม่เอาความเรื่องตบโต๊ะ

เพราะคนก่อนหน้านี้ก็เป็นทนายความมือใหม่แต่มาตอนนี้ก็เป็นพ่อมดมือใหม่...ซึ่งมันคนละระดับกัน

ตึง! ตึง! ตึง!

ผู้พิพากษาเคาะโต๊ะอีกครั้งแล้วกล่าวว่า

“อืม...ถ้าอย่างนั้น...ขอให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเจ้าของคดีขึ้นมาให้การรายละเอียดด้วยครับ”

อัยการโกโดเยาะเย้ยพลางพยักหน้า...แล้วกล่าวว่า...

“ถ้าอย่างนั้น...คำให้การของหมวดทาคากิก็เป็น 'หมัดสุดท้าย' ที่ปิดบัญชีทนายมือใหม่อย่างคุณเลยแล้วกัน”

พยาน : เจ้าหน้าที่ทาคากิ วาตารุอ ปรากฏตัว!!!

(จบตอน)