บทที่ 10 การ์ดห้าดาวระดับหายากเหนือสามัญ

บทที่ 10 การ์ดห้าดาวระดับหายากเหนือสามัญ

“ตกลง!”

ทันทีที่เสียงนั้นจบลง ม่านแสงเบื้องหน้าก็แปรเปลี่ยนอย่างฉับพลัน ก่อนจะก่อร่างเป็นเงาร่างโปร่งใสของครูประจำชั้น เขายื่นมือทั้งสองข้างออกมา ฝ่ามือซ้ายวางลูกเต๋าคริสตัลยี่สิบหน้า ส่วนมือขวาถือการ์ดใบหนึ่งที่ถูกแสงศักดิ์สิทธิ์ปกคลุมจนมองไม่เห็นรายละเอียด อู่ไห่ประคองลูกเต๋าและการ์ดเอาไว้พลางกล่าวว่า

“ต่อไปนี้ ข้าจะให้เจ้าทอยลูกเต๋านี้ด้วยตัวเอง หลังจากลูกเต๋าหยุดหมุน ตัวเลขที่ปรากฏด้านบนสุดจะเป็นค่าความยากของบททดสอบที่เจ้าต้องเผชิญต่อจากนี้”

“หากตัวเลขออก 2 เจ้าจะต้องต่อกรกับศัตรูที่แข็งแกร่งเป็นสองเท่าจากบททดสอบวัดระดับเมื่อครู่ หากออก 20 เจ้าก็จะต้องพบกับศัตรูที่แข็งแกร่งยิ่งกว่ายี่สิบเท่า เจ้าสามารถใช้พลังใด ๆ ภายในแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ตามใจ รวมถึงการลงประทับด้วยร่างแท้ของตนเอง”

จากนั้นครูประจำชั้นก็ยกมือขวาขึ้นโชว์การ์ดอีกครั้ง แสงสีขาวสว่างวาบเผยให้เห็นรูปลักษณ์ของการ์ดอย่างชัดเจน

การ์ดแดนเทพเจ้า 5 ดาว พื้นดินอุดมสมบัติระดับหายากเหนือสามัญ: เพิ่มพื้นที่แดนศักดิ์สิทธิ์แบบใช้ครั้งเดียว 2 กิโลเมตรคูณ 2 กิโลเมตร จำกัดเฉพาะดินแดนที่อุดมสมบูรณ์

“โอ้โห!”

หลินเซียวแทบจะเบิกตาโพลง นี่มันการ์ดห้าดาวที่เพิ่มพื้นที่แดนศักดิ์สิทธิ์ได้จริง ๆ แถมยังเป็นระดับหายากเหนือสามัญ ซึ่งเขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต

ต้องรู้ไว้ด้วยว่าระดับคุณภาพของการ์ดเรียงจากต่ำไปสูง ได้แก่ ปกติ ระดับหายาก ระดับหายากมาก ระดับหายากสุด ๆ ระดับหายากเหนือสามัญ และระดับหายากเลิศล้ำ

ว่ากันว่าเหนือกว่าระดับหายากเลิศล้ำยังมีการ์ดที่หายากยิ่งกว่า ทว่าต่อให้เป็นแค่ระดับหายากเหนือสามัญ ก็ถือว่าเป็นการ์ดที่แทบจะไม่มีโอกาสได้เห็นแล้ว ระดับหายากเลิศล้ำยิ่งกลายเป็นตำนานที่เล่าขานกัน ส่วนระดับสูงกว่านั้นก็แค่ข่าวลือ ไม่มีใครเคยเห็นของจริง

การเพิ่มพื้นที่แดนศักดิ์สิทธิ์แบบทันที 2 กิโลเมตรคูณ 2 กิโลเมตรนั้น ยิ่งใหญ่กว่าครึ่งหนึ่งของแดนศักดิ์สิทธิ์ที่หลินเซียวมีอยู่ในตอนนี้เสียอีก ยิ่งเป็นดินแดนอุดมสมบูรณ์ยิ่งหายากเข้าไปใหญ่

แม้เผ่าหลักของเขาตอนนี้จะเป็นเผ่ามนุษย์ปลา ไม่เหมาะกับการเพาะปลูก แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางความปรารถนาของเขาที่จะได้ครอบครองการ์ดใบนี้

เผ่าหลักในแดนศักดิ์สิทธิ์เปลี่ยนแปลงได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นมนุษย์ปลาตลอดไป ยังสามารถเพิ่มเผ่าพันธุ์อื่นเข้าไปได้อีก มนุษย์ปลาเพาะปลูกไม่ได้ ก็หาเผ่าที่เหมาะกับการเกษตรเข้ามาเสริมสิ

แทบจะในทันที หลินเซียวก็ตัดสินใจได้ว่า จะต้องลองรับบททดสอบพิเศษนี้ให้ได้ โอกาสดีเช่นนี้จะปล่อยให้หลุดมือไม่ได้เด็ดขาด

“เป็นไงบ้าง ใจเต้นขึ้นมาบ้างหรือยัง?”

ครูประจำชั้นอู่ไห่มองออกถึงความปรารถนาบนใบหน้าของเขา เอ่ยขึ้นว่า

“เจ้าควรคิดให้ถี่ถ้วน หากโชคไม่ดีทอยได้แต้มสูงเกินไป ศัตรูที่ปรากฏจะสร้างความเสียหายอย่างมหาศาลต่อแดนศักดิ์สิทธิ์ของเจ้า อาจถึงขั้นที่เจ้าไม่อาจฟื้นตัวกลับมาได้เลยก็เป็นได้”

น้ำเสียงของครูประจำชั้นแฝงไว้ด้วยพลังเทพอันยิ่งใหญ่ ดั่งระฆังทองกังวานสะท้านฟ้า สะกดจิตใจหลินเซียวที่กำลังคลั่งไคล้ให้คืนสติ

เมื่อสติกลับคืน หลินเซียวจึงเริ่มวิเคราะห์ข้อดีข้อเสีย

จริงอย่างที่ครูประจำชั้นว่า บททดสอบพิเศษนี้ขึ้นอยู่กับโชคล้วน ๆ

หากโชคดีทอยได้แต้มต่ำ ภารกิจที่ยากขึ้นเพียงไม่กี่เท่าเขายังพอรับมือไหว แต่ถ้าโชคร้ายได้แต้มเจ็ดแปดขึ้นไป ก็แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะรับมือ แม้จะส่งร่างแท้ลงสู้ก็ยังเสี่ยงเกินไป

พลังร่างแท้ของผู้เล่นนั้นสัมพันธ์โดยตรงกับศักยภาพรวมของแดนศักดิ์สิทธิ์ ยิ่งสาวกมาก เจ้าผู้เป็นจ้าวแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ยิ่งแข็งแกร่ง หากสาวกน้อย พลังของผู้เล่นก็จะอ่อนแอลงตาม

แต่สำหรับผู้เล่นใหม่อย่างเขา ที่เพิ่งเปิดแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ไม่นาน ต่อให้แดนศักดิ์สิทธิ์แข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่อาจเทียบชั้นกับผู้เล่นรุ่นเก๋า หากต้องเผชิญความยากระดับสิบเท่าขึ้นไป ต้องสู้กับมนุษย์งูร่วมสองร้อยคนและหัวหน้ากลุ่มอีกยี่สิบคน แม้จะส่งร่างแท้ลงไป ยังไม่แน่ว่าจะเอาชนะได้

ต่อให้ชนะ ก็ต้องแลกมาด้วยความสูญเสียอย่างหนัก

หากแพ้ก็ไม่เป็นไรนัก เพราะมีครูประจำชั้นคอยดูแล หากแดนศักดิ์สิทธิ์เสียหายถึงจุดหนึ่ง เขาจะยื่นมือเข้าช่วย เปรียบเสมือนเส้นหยุดขาดทุน

แต่สิ่งสำคัญคือร่างแท้ หากร่างแท้ได้รับบาดเจ็บ ผลที่ตามมาจะเลวร้ายยิ่งนัก

สิ่งมีชีวิตเทพเจ้าหลังได้รับการหลอมรวมกับคุณสมบัติแห่งเทพและวิวัฒน์จนเหนือโลกียะ แม้จะมีพลังมหาศาล แต่หากบาดเจ็บ การฟื้นตัวจะยากเย็นแสนเข็ญ เวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปไม่อาจรักษาได้ ต้องเสียพลังเทพเป็นจำนวนมาก หรือไม่ก็ต้องเข้าสู่การหลับใหลอันยาวนานเพื่อค่อย ๆ ฟื้นฟู

การหลับใหลแต่ละครั้ง กินเวลานับร้อยปี หากเทียบกับโลกหลักก็เทียบได้กับร้อยวัน นั่นจะทำให้ความก้าวหน้าถูกถ่วงไว้ หรือเรียกง่าย ๆ ว่าต้องพังพินาศล่วงหน้า

“ให้ตายสิ ถ้าได้ช้ากว่านี้อีกหน่อยก็ดีแล้วแท้ ๆ...”

หลินเซียวเริ่มลังเลใจอีกครั้ง เมื่อคืนสติกลับมา เขารู้ว่าบททดสอบนี้เสี่ยงเกินไป แม้การ์ดเพิ่มพื้นที่แดนศักดิ์สิทธิ์จะหายากล้ำค่าแค่ไหนก็ตาม แต่—

เดี๋ยวก่อน!

เขาเงยหน้าขึ้นถามทันทีว่า

“ท่านอาจารย์ ข้าขอรับรางวัลจากการทดสอบวัดระดับครั้งนี้ก่อน แล้วค่อยลองรับบททดสอบพิเศษได้หรือไม่?”

อู่ไห่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบโดยไม่ทันคิด

“เจ้าคิดจะลองจริง ๆ หรือ?”

จากนั้นจึงกล่าวต่อ

“ได้ ข้ามีการ์ดห้าดาวทั้งหมดสี่ใบ เจ้าสามารถเลือกได้หนึ่งใบ”

การ์ดขยายพันธุ์สายพันธุ์ 5 ดาว ระดับหายาก: เพิ่มอัตราการขยายพันธุ์ 300% อัตราการรอดชีวิต 300% มีผลต่อเนื่อง 10 ปี

การ์ดหน่วยทหาร 5 ดาว อัศวินหมูป่าระดับปกติ: เรียกอัศวินก็อบลินหมีขี่หมูป่าระดับสอง 100 นายพร้อมกัน มีอาวุธมาตรฐานและเสบียง 5 วัน

การ์ดทรัพยากร 5 ดาว ฝูงแกะระดับปกติ: เรียกแกะ 500 ตัว (เพศผู้และเมียอย่างละครึ่ง) แบบใช้ครั้งเดียว

การ์ดอาวุธ 5 ดาว หอกสั้นระดับปกติ: ได้รับหอกสั้น 1, 000 เล่ม (ด้ามไม้ หัวเหล็กกล้า) แบบใช้ครั้งเดียว

สายตากวาดผ่านการ์ดทั้งสี่ เมื่อเห็นใบที่สองกับใบสุดท้าย หลินเซียวก็พลันตาวาว

“เป็นอย่างที่ข้าคิดไว้จริง ๆ!”

รางวัลจากครูประจำชั้นจะมีให้เลือกหลายแบบแน่นอน เขาเดาไว้แล้วว่าน่าจะมีอาวุธปรากฏในรางวัล

ไม่เพียงแต่มีอาวุธ เขายังพบการ์ดหน่วยทหารซึ่งสามารถเรียกก็อบลินหมีขี่หมูป่าระดับสองได้ถึงร้อยนาย ไม่ว่าจะเลือกการ์ดอาวุธหรือการ์ดอัศวิน ก็ล้วนเพิ่มขีดความสามารถของเขาอย่างมหาศาล ทำให้เขามั่นใจพอจะรับบททดสอบพิเศษ

ทว่าเมื่อถึงเวลาต้องเลือกจริง ๆ หลินเซียวก็ลังเลใจ

โดยทั่วไปแล้ว การเลือกอัศวินหมูป่าจะเหมาะกว่า เพราะได้กำลังรบทันทีและมั่นคงกว่าการ์ดอาวุธ

ทว่าในความเป็นจริง เขาไม่อาจเลือกได้ เพราะไม่มีศักยภาพเพียงพอจะเลี้ยงดู

ก็อบลินหมีสูงเกินสองเมตร ร่างกายแข็งแรงดุดัน กินจุอย่างร้ายกาจ ส่วนหมูป่าที่เป็นพาหนะอีกห้าสิบตัวยิ่งกินมากเข้าไปใหญ่ ตอนนี้เขาแทบจะเลี้ยงมนุษย์ปลาในแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ไหวแล้ว จะเอาอะไรไปเลี้ยงกองทัพอัศวินหมูป่า

ที่สำคัญกว่านั้น อัศวินก็อบลินหมีทั้งหมดเป็นตัวผู้ ไม่สามารถขยายพันธุ์ได้ ถ้าเลี้ยงไว้ในแดนศักดิ์สิทธิ์อีกสักหลายสิบปี ก็คงหมดอายุขัยไปเอง

สรุปแล้ว กองทัพนี้เป็นเพียงของใช้สิ้นเปลือง ใช้ครั้งเดียวเท่านั้น

ส่วนการ์ดอาวุธ แม้จะเป็นของใช้แล้วหมดไปเช่นกัน แต่สามารถเพิ่มศักยภาพโดยรวมของเผ่ามนุษย์ปลา ที่สำคัญคือ แม้หอกจะเสียหายก็ยังนำหัวหอกเหล็กกล้ากลับมาใช้ใหม่ได้ ไม่ใช่ของใช้แล้วทิ้งไปเลย

“ข้าเลือกการ์ดอาวุธ”

เขากล่าวเช่นนั้น

ครูประจำชั้นไม่มีข้อโต้แย้ง เพียงหยิบการ์ดอาวุธนั้นส่งให้เขา จากนั้นก็หยิบการ์ดอีกปึกใหญ่ขึ้นมาถามต่อ

“เจ้ามีสิทธิได้รับการ์ดสองดาวอีกหนึ่งใบ ต้องการแบบไหน?”

“ขอการ์ดทรัพยากร จะเป็นฝูงปลาหรืออาหารอะไรก็ได้”

“ที่นี่มีการ์ดปลาค็อด 2 ดาว”

อู่ไห่หยิบการ์ดปลาค็อดส่งมาให้หลินเซียว พลิกมือเก็บการ์ดทั้งหมดไป เหลือเพียงลูกเต๋าคริสตัลยี่สิบหน้าบนฝ่ามือซ้ายที่จ้องมองเขาอยู่