TXV - 746 ฐานรองปืนยี่ห้อตระกูลถัง

TXV - 746 ฐานรองปืนยี่ห้อตระกูลถัง

เมื่อเซี่ยเหล่ยออกมาจากส่วนครัว ในมือของเขาก็มีขวดน้ำมันก๊าดติดมาด้วย เขาเทน้ำมันราดลงบนโซฟา พรม และข้าวของที่เป็นพลาสติก จากนั้นก็ใช้ไฟแช็กจุดไฟเผาโซฟา ด้วยแรงส่งจากน้ำมันก๊าด โซฟาและพรมจึงลุกไหม้อย่างรวดเร็ว เครื่องหนัง พลาสติก และฟองน้ำที่อยู่ภายในโซฟาแผดเผาจนเกิดควันดำโขมงพวยพุ่งไปทั่วรถ และเริ่มขยายตัวออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็ว

การสร้างม่านควันเพื่อพรางสายตาพลซุ่มยิงแล้วอาศัยจังหวะนั้นหนีออกไป คือแผนการของเซี่ยเหล่ย

ทว่าฝ่ายตรงข้ามดูจะอ่านเกมออก ไม่รอให้ม่านควันบดบังทัศนวิสัยจนมิด ห่ากระสุนก็สาดทะลุประตูรถเข้ามา มันไม่ใช่กระสุนจากปืนซุ่มยิง แต่เป็นกระสุนจากปืนไรเฟิลจู่โจมที่ระดมยิงเข้ามาอย่างบ้าคลั่งกว่าเมื่อครู่เพื่อปิดตายทางออกของ รถบ้าน ฟอร์ด E450

“ฉันรู้ว่ามีทางออก ตามมา!” ถังอวี่เยียนพุ่งตรงไปยังห้องน้ำ

เซี่ยเหล่ยรีบตามเธอไปติดๆ ถังอวี่เยียนใช้พานท้าย ปืนกล Gust กระแทกชักโครกและถังเก็บกักสิ่งปฏิกูลจนแตกกระจาย ปรากฏช่องว่างขนาดพอที่คนจะมุดออกไปได้อยู่ตรงหน้า แม้จะดูสกปรกไปบ้าง แต่ในสถานการณ์ความเป็นความตายเช่นนี้ไม่มีใครสนเรื่องนั้นอีกแล้ว

ถังอวี่เยียนหมอบลงมองที่ช่องนั้นครู่หนึ่งก่อนจะบอกว่า “คุณออกไปก่อน”

แต่เซี่ยเหล่ยกลับผลักบั้นท้ายของเธอเบาๆ “เร็วเข้าเถอะ เวลาแบบนี้จะมาเกรงใจอะไรกัน!”

ถังอวี่เยียนหันมาค้อนขวับ เธออยากให้เซี่ยเหล่ยพ้นอันตรายก่อนจึงยอมเสียสละ แต่เขากลับไม่รับน้ำใจแถมยังมาผลักก้นเธออีก ทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาชำระความ เธอส่ง ปืนซุ่มยิง XL2500 ลงไปก่อน แล้วจึงมุดออกจากช่องนั้นไป เซี่ยเหล่ยรีบมุดตามออกไปทันที

ใต้ท้องรถคือพื้นหญ้า ต้นหญ้าที่ขึ้นรกชัฏกลายเป็นที่กำบังชั้นดี ร่างของทั้งคู่จมหายไปในพงหญ้าจนคนจากระยะไกลไม่มีทางสังเกตเห็น พวกเขารีบคืบคลานออกจากใต้ท้องรถอย่างรวดเร็ว สายตาของเซี่ยเหล่ยสแกนไปรอบๆ ก่อนจะมุ่งหน้าไปทางขวา ซึ่งห่างออกไปประมาณห้าร้อยเมตรเป็นป่าเขาที่หนาทึบ ขอเพียงหนีไปถึงที่นั่นได้เขากับถังอวี่เยียนก็จะปลอดภัย

เบื้องหลังของทั้งคู่ รถบ้าน ฟอร์ด E450 กำลังลุกไหม้อย่างรุนแรง แสงไฟจากเปลวเพลิงอาบไปทั่วบริเวณ ควันดำลอยละล่องไปตามลมมุ่งหน้าสู่ตัวเมือง เสียงปืนยังคงดังขึ้นเป็นระยะแต่เริ่มเบาบางลง ดูเหมือนพวกนั้นจะยังคงล็อคเป้าหมายไว้ที่ประตูรถเพื่อไม่ให้ใครเล็ดลอดออกมาได้

เซี่ยเหล่ยเหลียวหลังกลับไปมอง แต่เนื่องจากต้องหมอบต่ำเพื่อหลบกระสุน เขาจึงยังมองไม่เห็นว่ากำลังเสริมของอีกฝ่ายประชิดเข้ามาใกล้แค่ไหนแล้ว

“พวก CIA หรือเปล่า?” ถังอวี่เยียนถามเสียงเบาระหว่างที่คลาน จากทักษะการต่อสู้ที่อีกฝ่ายแสดงออกมาเมื่อครู่ เธอตัดประเด็นเรื่องผู้ก่อการร้ายทั่วไปทิ้งไปนานแล้ว

“ไม่น่าใช่ CIA” เซี่ยเหล่ยทบทวนเหตุการณ์ตอนที่เขาสังหารมือสังหารสี่คนนั้น “มือปืนพวกนั้นเป็นคนเอเชีย ซึ่งใน CIA มีคนเอเชียน้อยมาก”

“บนหน้าพวกเขาทาหน้าพรางเอาไว้ ผมเลยมองเห็นไม่ชัดนัก” เซี่ยเหล่ยตอบ

“ฉันยังไม่เห็นแม้แต่เงาหัวพวกมันเลย คุณดันมองเห็นรอยพรางบนหน้าเนี่ยนะ?” ถังอวี่เยียนอุทานด้วยความตกใจ

เซี่ยเหล่ยรีบตัดบท “ปืนซุ่มยิง XL2500 มันมีกล้องส่องทางไกลนะคุณ อย่ามัวแต่ตกใจเลย รีบไปกันเถอะ”

ถังอวี่เยียนเลิกซักไซ้แล้วเร่งความเร็วตามหลังเซี่ยเหล่ยไป ยิ่งเข้าใกล้เนินเขา ต้นหญ้าก็ยิ่งขึ้นรกสูงจนเกือบถึงหัวเข่า ช่วยเป็นที่กำบังให้ทั้งคู่ได้ดียิ่งขึ้น พวกเขาจึงเลิกคลานแล้วเปลี่ยนมาเป็นก้มตัวเดินอย่างรวดเร็วแทน

ตูม!

ถังน้ำมันของ รถบ้าน ฟอร์ด E450 ระเบิดออก เปลวเพลิงพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แรงระเบิดส่งผลสะเทือนไปไกลจนทั้งคู่สัมผัสได้ ท่ามกลางแสงไฟจากแรงระเบิด มีมือปืนติดอาวุธครบมือแปดคนปรากฏตัวขึ้นรอบรถ พวกเขาไม่ได้ถือเพียงปืนไรเฟิลจู่โจม TAR-21 เท่านั้น แต่บนบ่ายังสะพายปืนซุ่มยิง บาร์เร็ตต์ M8A21 มาด้วย อานุภาพและความแม่นยำเป็นรองเพียงแค่ ปืนซุ่มยิง XL2500 ของเรย์มาร์กรุ๊ปเท่านั้น

ยุทโธปกรณ์ระดับนี้ไม่มีทางเป็นผู้ก่อการร้ายปลายแถวแน่นอน

สายตาของเซี่ยเหล่ยจับจ้องไปที่ชายในชุดจีวรพระ ใบหน้าของเขายังคงมีผ้าคลุมสีดำปิดบังไว้ แต่ครั้งนี้สายตาของเซี่ยเหล่ยทะลุผ่านม่านสีดำนั้นไปจนเห็นโฉมหน้าที่แท้จริง มันคือใบหน้าของคนเอเชียที่ยังดูหนุ่มแน่นและหล่อเหลา ซึ่งเซี่ยเหล่ยรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

“แย่แล้ว! มันเห็นเราแล้ว หนีเร็ว!” เซี่ยเหล่ยชักสายตากลับแล้วรีบก้มตัววิ่งมุ่งหน้าสู่ชายป่า ถังอวี่เยียนก็เร่งความเร็วตามไป

ปัง! ปัง! ปัง!

กระสุนไรเฟิลพุ่งเฉียดศีรษะไปอย่างน่าหวาดเสียว ภายใต้การบัญชาการของหัวหน้าในชุดจีวรพระ มือปืนทั้งแปดคนบุกตะลุยเข้ามาในลักษณะรูปพัด ในกลุ่มนั้นยังมีพลซุ่มยิงในชุดพรางอีกหนึ่งคน เซี่ยเหล่ยตระหนักดีว่าเขากับถังอวี่เยียนกำลังวิ่งเข้าหาปากกระบอกปืนของพลซุ่มยิงอีกคนในป่าทางขวา

ข้างหน้ามีสไนเปอร์ ข้างหลังมีทีมล่าสังหาร สถานการณ์ยังคงวิกฤต เซี่ยเหล่ยเร่งเร้าพลังของดวงตาซ้ายจนถึงขีดสุด ตรวจสอบป่าทั้งผืนอย่างละเอียด

ทันใดนั้น พงหญ้าบนเนินเขาด้านหน้าก็มีการเคลื่อนไหว เซี่ยเหล่ยปฏิกิริยาตอบโต้ทันที เขาพุ่งตัวเข้าตะครุบถังอวี่เยียนจนล้มกลิ้งลงกับพื้น หลังจากนั้นเพียงเสี้ยววินาที กระสุนซุ่มยิงนัดหนึ่งก็ปักลงตรงจุดที่พวกเขายืนอยู่เมื่อครู่พอดิบพอดี

เซี่ยเหล่ยใช้ร่างทับถังอวี่เยียนไว้แล้วรีบยกปืนขึ้นเล็ง โดยใช้ข้อศอกกดลงบนทรวงอกของเธออย่างมั่นคง เพื่อใช้ความนุ่มนวลนั้นเป็นฐานรองปืนจำเป็น

ปัง!

เมื่อข้อศอกของเซี่ยเหล่ยปักลงบน "ฐานรองปืนเนื้อนุ่ม" ได้อย่างมั่นคง ปืนซุ่มยิง XL2500 ก็แผดคำรามขึ้น กระสุนนัดหนึ่งพุ่งทะยานเจาะทะลุพงหญ้าบนเนินเขาฝั่งตรงข้าม เลือด เนื้อ และเศษสมองพุ่งกระจายออกมาเป็นวงกว้าง โดยที่พลซุ่มยิงคนนั้นยังไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าตำแหน่งของเขาถูกเปิดเผย

“อยู่นั่นไง!” มีเสียงตะโกนดังมาจากข้างหลัง มันคือภาษาญี่ปุ่น!

ถังอวี่เยียนไม่รอให้เซี่ยเหล่ยลุกออกจากตัวเธอ เธอรีบยก ปืนกล Gust ขึ้นเล็งทำมุมยี่สิบห้าองศา แล้วเหนี่ยวไกใส่ทิศทางของต้นเสียงทันที กระสุนชุดหนึ่งพุ่งสวนกลับไปทำให้เศษใบหญ้าปลิวว่อน ขณะที่เธอเคลื่อนย้ายกระบอกปืน ร่างกายที่นุ่มนิ่มของเธอก็ขยับตามไปด้วย สำหรับเซี่ยเหล่ยแล้ว ความรู้สึกในตอนนั้นมันประหลาดแต่ก็น่าตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อยิงจนหมดชุด เซี่ยเหล่ยก็รีบผละออกจากตัวถังอวี่เยียน “ไป!”

ถังอวี่เยียนลุกขึ้นพลางยิงสกัดไปข้างหลังพลางบ่นอุบ “จัดการไอ้พวกนี้เสร็จเมื่อไหร่ ฉันจะมาชำระความกับคุณแน่!”

เซี่ยเหล่ยยิ้มแห้งๆ แล้วมุดหายเข้าไปในป่าลึก กระสุนที่ยิงตามหลังมาปะทะเข้ากับต้นไม้จนเศษไม้แหลมคมปลิวว่อน ทั้งสองไม่กล้าหยุดพัก รีบวิ่งลึกเข้าไปในป่าเพื่อหาจุดยุทธศาสตร์ใหม่

“เมื่อกี้ฉันได้ยินคนตะโกนเป็นภาษาญี่ปุ่น” ถังอวี่เยียนเอ่ยด้วยความแปลกใจ “ทำไมถึงเป็นคนญี่ปุ่นไปได้?”

ความจริงเซี่ยเหล่ยก็เดาตัวตนของหัวหน้าในชุดจีวรพระคนนั้นได้แล้ว ชายคนนั้นต้องมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลฮัตโตริ เพราะใบหน้าของเขาคล้ายคลึงกับฮัตโตริ มาซาโอะอยู่หลายส่วน

“พวกมันรนหาที่ตายชัดๆ!” ถังอวี่เยียนกัดฟันกรอด ดวงตาเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต

ช่วงเวลาที่วิกฤตที่สุดผ่านพ้นไปแล้ว และป่าผืนนี้จะกลายเป็นลานประหารแห่งใหม่ เซี่ยเหล่ยวิ่งขึ้นสู่ที่สูง เขาต้องการจุดซุ่มยิงที่ดีที่สุด และเมื่อเขาหาพบ มือปืนทั้งแปดคนนั้นก็จะไม่มีใครรอดพ้นความตายไปได้แม้แต่คนเดียว!