TXV - 745 สัตว์ป่าจนตรอก

TXV - 745 สัตว์ป่าจนตรอก

ท่ามกลางเสียงระเบิดกึกก้อง เซี่ยเหล่ยพุ่งเข้าตะครุบตัวถังอวี่เยียนจนล้มลงกับพื้น

รถบ้าน ฟอร์ด E450 สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทว่าไม่มีคลื่นกระแทกจากการระเบิด และไม่มีเปลวเพลิง ฝ่ายตรงข้ามเพียงแค่ยิงยางรถยนต์เพื่อตัดทางหนีของทั้งคู่เท่านั้น

ปัง!

ตัวรถสั่นอีกครั้ง ยางอีกเส้นระเบิดออก

กระสุนนัดแรกยิงเข้าที่ยางหลังด้านขวา ส่วนนัดนี้ยิงเข้าที่ยางหน้าด้านซ้าย หากยางหลังระเบิดเพียงเส้นเดียวยังพอฝืนขับไปได้บ้าง แต่เมื่อยางระเบิดทั้งหน้าและหลังแบบนี้ รถก็หมดสภาพที่จะเคลื่อนที่โดยสิ้นเชิง

"พวกเราถูกล้อมแล้ว" เซี่ยเหล่ยยันตัวลุกขึ้นจากร่างของถังอวี่เยียน

จากการลอบยิงสองนัด เขาตัดสินใจตำแหน่งของพลซุ่มยิงได้สองจุด มีสไนเปอร์อยู่ทั้งด้านซ้ายและด้านขวา หากเขาและถังอวี่เยียนออกไป ไม่ว่าจะทางไหนก็ต้องตกเป็นเป้าสังหารแน่นอน

"พวกเราจะตายที่นี่ไหม?" น้ำเสียงของถังอวี่เยียนแฝงไปด้วยความขมขื่นและไม่ยินยอม

"ไม่หรอก ไม่ต้องกังวล มีผมอยู่ทั้งคน" เซี่ยเหล่ยปลอบเธอ

"ฉันเสียใจจริงๆ ที่พาคุณมาที่นี่ คุณสำคัญต่อประเทศนี้มากเกินไป ฉันไม่ควรให้คุณมาเสี่ยงอันตรายเลย ฉัน..." เธออยากจะบอกความจริงกับเซี่ยเหล่ย แต่คำพูดนั้นกลับติดอยู่ที่ริมฝีปาก ความจริงเช่นนั้นเธอพูดมันไม่ออก

เซี่ยเหล่ยยื่นมือไปตบหน้าเธอเบาๆ "ตั้งสติหน่อย คุณคือถังอวี่เยียนแห่งสำนัก 101 นะ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่คุณกลัวคนพวกนี้จนลนลานแบบนี้? ฮึดสู้หน่อย เราจะฝ่าออกไปด้วยกัน!"

ทว่าถังอวี่เยียนดูเหมือนจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เธอมองเซี่ยเหล่ยตาค้าง "บอกฉันมา... คุณจะแต่งงานกับฉันไหม?"

เวลานี้เนี่ยนะ? เธยังคงมีแก่ใจมาถามเรื่องแบบนี้อีกเหรอ!

เซี่ยเหล่ยอยากจะตบหน้าเรียกสติเธอจริงๆ แต่เขาก็ทำไม่ลง

"ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนมาสัมผัสตัวฉันเหมือนที่คุณทำ เราสองคนก็... ถึงขั้นนั้นแล้ว... คุณ... คุณต้องรับผิดชอบฉันนะ" เธอมีท่าทางประหม่าอย่างเห็นได้ชัด

เซี่ยเหล่ยถึงกับกุมขมับ "ผม... ผม... คือว่า... มันยัง... ยังไม่ได้... 'เข้าไป' เลยไม่ใช่เหรอ?"

"แบบนั้นก็นับเหมือนกัน!" เธอเปลี่ยนท่าทีเป็นดุร้ายราวกับแม่เสือ "ห้ามทำไขสือนะ!"

เซี่ยเหล่ย "..."

ปัง ปัง ปัง!

เสียงปืนดังระรัว

กระสุนไรเฟิลจู่โจมนับสิบนัดทะลุตัวถังรถเข้ามา ข้าวของเครื่องใช้ที่เป็นแก้วแตกกระจายเกลื่อนพื้น โซฟาถูกยิงจนขาดกระจุย นุ่นข้างในปลิวว่อนไปทั่ว

หากยังรั้งรออยู่ต่อไป ที่นี่คงกลายเป็นสุสานของพวกเขาแน่

เซี่ยเหล่ยสะพายปืนกล Gust ไว้ที่หลัง แล้วหยิบปืนซุ่มยิง XL2500 มาถือไว้ในมือ ตาซ้ายของเขาขยับเล็กน้อย ตัวรถที่บดบังทัศนวิสัยก็พลันเลือนหายไป สายตาของเขากวาดมองไปทางซ้ายและขวาอย่างรวดเร็ว และพบเป้าหมายในไม่ช้า มือจู่โจมสี่นายที่ติดอาวุธครบมือกำลังโอบล้อมเข้ามาจากทั้งสองด้าน การเคลื่อนไหวของพวกเขารวดเร็ว มีการระวังหลังให้กันอย่างเป็นมืออาชีพ หากวัดจากทักษะทางทหารแล้ว พวกเขาเหนือกว่าทหารหน่วยรบพิเศษทั่วไปเสียอีก!

คนพวกนี้เป็นใครกัน?

เซี่ยเหล่ยคลานไปยังประตูรถ

ถังอวี่เยียนเอื้อมมือมาคว้าเข็มขัดของเซี่ยเหล่ยไว้ "พูดให้ชัดเจนก่อนค่อยไปสู้"

ทันใดนั้น เซี่ยเหล่ยก็ฟาดฝ่ามือลงบนบั้นท้ายกลมกลึงของถังอวี่เยียน เสียงฝ่ามือกระทบเนื้อดังสนั่น พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนที่ตามมา

"คุณ..." ถังอวี่เยียนมองเขาด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ "คุณกล้าตบฉันเหรอ?"

เพียะ! แทนที่เขาจะหยุด เซี่ยเหล่ยกลับฟาดซ้ำลงไปที่เดิมด้วยแรงที่มากกว่าเดิม

ถังอวี่เยียนกัดฟันแน่นราวกับลูกเสือแยกเขี้ยว "คุณนี่มันกล้าจริงๆ..."

เซี่ยเหล่ยขัดจังหวะเธอ "อย่าคิดว่าผมล้อเล่น ถ้าขืนชักช้าเราได้ตายกันหมดแน่! ถ้าอยากรอดไปจากที่นี่ก็หุบปากซะ! อย่าเพิ่งเลอะเทอะ!"

การตบก้นสองทีอาจจะสยบคุณหนูตระกูลถังไม่ได้ แต่ประโยคสุดท้ายกลับมีอานุภาพเหลือเชื่อ ถังอวี่เยียนหุบปากฉับทันที

เซี่ยเหล่ยคลานต่อไปจนถึงประตูรถ เขาแนบตัวติดกับตัวถังแล้วยื่นลำกล้องปืนซุ่มยิง XL2500 ออกไป ล็อกเป้าหมายมือจู่โจมทางด้านซ้ายได้อย่างรวดเร็ว

"คุณมองไม่เห็นเป้าหมายด้วยซ้ำ จะยิงโดนได้ยังไง?" ถังอวี่เยียนคลานตามออกมา

เซี่ยเหล่ยเอ่ย "ผมคำวณทิศทางจากวิถีกระสุนได้ ด้านซ้ายมีสองคน ด้านขวามีสองคน ทั้งสี่คนเป็นหน่วยจู่โจม เดี๋ยวคุณฟังคำสั่งผม แล้วยื่นปืนออกไปกราดยิงทางหน้าต่างด้านขวาเพื่อกดดันไม่ให้สองคนนั้นเดินหน้าต่อ ส่วนผมจะจัดการสองคนทางซ้ายเอง จำไว้ ห้ามโผล่หัวออกไปเด็ดขาด ทั้งสองด้านมีสไนเปอร์อยู่ ใครโผล่หัวออกไปก็เท่ากับฆ่าตัวตาย"

ถังอวี่เยียนฟังจนอึ้ง

เธอคือผู้สืบทอดสายตรงของตระกูลถัง มีวรยุทธติดตัว และยังเป็นสายลับระดับหัวกะทิที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี ทักษะทางทหารเหนือกว่าคนในอาชีพเดียวกันมาก แต่ขนาดเธอยังไม่รู้สถานการณ์ภายนอกรถเลย ทว่าเซี่ยเหล่ยกลับตัดสินใจได้อย่างแม่นยำขนาดนี้ เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองเลยสักนิด แต่กลับเตรียมจะใช้ปืนซุ่มยิง XL2500 สังหารฝ่ายตรงข้ามแล้ว! ความสามารถระดับนี้ มันยิ่งกว่าคำว่าน่ากลัวเสียอีก!

ก่อนที่ถังอวี่เยียนจะทันได้คาดเดาอะไรไปมากกว่านี้ เสียงของเซี่ยเหล่ยก็ขัดความคิดของเธอ "เตรียมตัว!"

ถังอวี่เยียนกลิ้งตัวไปที่ใต้หน้าต่างรถด้านซ้าย ในมือกำปืนกล Gust ไว้แน่น เตรียมพร้อมยิงทุกเมื่อ

"ยิง!" เซี่ยเหล่ยสั่ง

ถังอวี่เยียนยื่นปืนกล Gust พ้นขอบหน้าต่างแล้วยิงสุ่มออกไปโดยไม่เงยหน้ามอง

ปัง ปัง ปัง, ปัง ปัง ปัง...

กระสุนจากปืนกล Gust พุ่งออกไปทีละนัด แรงสะท้อนถอยหลังที่แทบจะเป็นศูนย์ทำให้ตัวปืนนิ่งสนิท มือของถังอวี่เยียนไม่สั่นจากการยิง ช่วยลดความคลาดเคลื่อนได้มาก ดังนั้นแม้จะเป็นการยิงสุ่มในลักษณะนี้ มือจู่โจมสองนายทางด้านขวาก็ถูกกดดันจนต้องหาที่หลบ ไม่กล้าเอาตัวออกมาเผชิญกับห่ากระสุน

การต่อสู้ทางด้านขวาส่งผลถึงมือจู่โจมทางด้านซ้ายด้วย เมื่อเสียงปืนดังขึ้น พวกเขาชะงักหลบตามสัญชาตญาณในตอนแรก แต่ไม่นานก็พบว่าคนในรถยิงใส่เพียงด้านขวาเท่านั้น พวกเขาจึงรีบลุกขึ้นและเร่งความเร็วพุ่งตรงมายังรถบ้าน ฟอร์ด E450 พร้อมกับยิงสกัดมาเป็นระยะ

กระสุนนัดหนึ่งทะลุแผ่นเหล็กตัวถังรถ เฉี่ยวไหล่เซี่ยเหล่ยไปกระแทกกับพื้นรถ

เซี่ยเหล่ยไม่แม้แต่จะขยับตัว เขามองเขม็งไปยังแผ่นเหล็กตรงหน้า ดูเหมือนคนกำลังเหม่อลอย แต่สมองของเขากลับกำลังคำวณข้อมูลทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับการยิงอย่างรวดเร็ว ทั้งแรงต้านของแผ่นเหล็ก แรงต้านอากาศ ความเร็วในการเคลื่อนที่ของเป้าหมาย และรูปแบบการเคลื่อนไหว...

ปัง ปัง ปัง! มือจู่โจมทางด้านขวายิงสวนกลับมา

กระสุนชุดหนึ่งกระแทกตัวรถจนเกิดประกายไฟ เศษกระจกและพลาสติกปลิวว่อน

"แบบนี้ไม่ไหวแน่! เราต้องพุ่งออกไป!" ถังอวี่เยียนถูกกดดันจนต้องถอยกลับมา เธอขดตัวอยู่ใต้โซฟาเพื่อเลี่ยงกระสุนแฉลบ

ปัง!

เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด

ปืนซุ่มยิง XL2500 ในมือเซี่ยเหล่ยลั่นไกในที่สุด

กระสุนพุ่งทะลุแผ่นเหล็ก หลังจากเบี่ยงเบนวิถีเล็กน้อย มันก็พุ่งเข้าเจาะหน้าผากของมือจู่โจมด้านซ้ายที่วิ่งนำหน้ามา เลือดพุ่งกระฉูด ร่างนั้นกระเด็นลอยไปข้างหลังก่อนจะตกลงพื้นอย่างแรง กะโหลกศีรษะหายไปแถบหนึ่ง สภาพศพน่าสยดสยองยิ่งนัก

คู่หูที่อยู่ข้างๆ เขาดูเหมือนจะคาดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น จนกระทั่งเศษสมองและเลือดกระเด็นมาโดนหน้า เขาถึงเพิ่งจะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ในช่วงเวลาที่เขาชะงักไปเพียงนิดเดียว เสียงปืนก็ดังขึ้นจากในรถบ้าน ฟอร์ด E450อีกนัด จากนั้นเขาก็ต้องมองดูใบหูข้างหนึ่งของตัวเองร่วงลงพื้นด้วยความหวาดผวา สิ่งที่ติดไปกับใบหูนั้นยังมีแก้มอีกครึ่งแถบและเศษสมองบางส่วน

นั่นคือภาพสุดท้ายที่เขาได้เห็น

มือจู่โจมคนที่สองทางด้านซ้ายล้มลงกับพื้นเช่นกัน

ในการยิงนัดแรกเซี่ยเหล่ยยังต้องคำวณ แต่ในนัดที่สองเขามันไม่จำเป็นอีกต่อไป กระสุนนัดที่สองของปืนซุ่มยิง XL2500 พุ่งออกไปจากรูเดิมที่กระสุนนัดแรกเจาะไว้ เมื่อไม่มีแผ่นเหล็กคอยต้านและเปลี่ยนวิถี การสังหารมือจู่โจมคนที่สองจึงง่ายดายราวกับเหยียบมด!

หลังจากจัดการคนที่สองเสร็จ เซี่ยเหล่ยก็กลิ้งตัวหลบบนพื้นอย่างรวดเร็ว

เคร้ง! ทันทีที่เขาเคลื่อนที่ออกไป กระสุนเจาะเกราะนัดหนึ่งก็ทะลุแผ่นเหล็กตัวถังรถเข้ามา กระแทกเข้ากับพื้นอลูมิเนียมอย่างแรงจนเกิดรูโหว่!

สไนเปอร์ของฝ่ายตรงข้ามลงมืออีกครั้ง

"คุณ... จัดการพวกเขาได้แล้วเหรอ?" ถังอวี่เยียนมองเซี่ยเหล่ยด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

"จัดการไปสองคน" เซี่ยเหล่ยเคลื่อนที่มาข้างกายเธอ รีบพาดลำกล้องปืน XL2500 เหนือพนักพิงโซฟา พร้อมกับเอ่ยขณะปรับศูนย์เล็ง "คุณยิงสุ่มไปทางด้านซ้าย เดี๋ยวผมจะจัดการมือจู่โจมสองคนทางขวาเอง"

"อืม!" ถังอวี่เยียนพลิกตัวกลับมา แล้วยกปืนขึ้นยิงสุ่มออกไปนอกหน้าต่าง

กระสุนแต่ละนัดแผดคำรามพุ่งออกจากหน้าต่างรถ ไปยังพื้นที่ที่อยู่ไกลออกไปนับพันเมตร

ระยะยิงหวังผลของปืนกล Gust คือหนึ่งพันเมตร และระยะยิงสูงสุดอย่างน้อยสองพันเมตร สมรรถนะของมันทัดเทียมกับปืนซุ่มยิงชั้นยอดบางรุ่นด้วยซ้ำ หรือจะบอกว่ามันคือปืนซุ่มยิงในคราบปืนไรเฟิลจู่โจมที่มีอัตราการยิงเร็วสูงก็ไม่ผิดนัก เมื่อถังอวี่เยียนใช้มันยิงกดดันสไนเปอร์ที่ซ่อนตัวอยู่ไกลๆ ฝ่ายตรงข้ามจึงไม่กล้าประมาท!

เป็นไปตามคาด เมื่อถังอวี่เยียนยิงสุ่มกดดันออกไป สไนเปอร์ที่ซ่อนตัวอยู่ทางซ้ายก็ถูกสยบทันทีและไม่กล้ายิงสวนกลับมา ความจริงเมื่อครู่เขาก็ยิงสุ่มเหมือนกัน แต่การยิงสุ่มของปืนซุ่มยิงย่อมไม่อาจเทียบชั้นกับปืนไรเฟิลจู่โจมได้

ปัง!

เสียงปืนดังขึ้น มือจู่โจมทางขวาคนหนึ่งล้มลง กระสุนระเบิดหัวกระจุย สร้างภาระให้สัปเหร่อไม่น้อยเลยทีเดียว

มือจู่โจมทางขวาอีกคนที่เหลือหันหลังวิ่งหนีทันที

เขายังไม่เห็นตัวคนยิงเลยด้วยซ้ำ แต่เพื่อนร่วมทีมกลับถูกระเบิดหัวไปต่อหน้าต่อตา การต่อสู้ครั้งนี้เหมือนเขาถูกปิดตาไว้ ในขณะที่อีกฝ่ายมีกล้องเล็ง จะสู้ได้อย่างไร?

ทว่าการหนีเป็นเพียงความหวังลมๆ แล้งๆ มือจู่โจมคนที่สองทางขวาเพิ่งวิ่งไปได้เพียงสองก้าว และกำลังจะเปลี่ยนทิศทางเป็นรูปตัว "Z" กระสุนนัดหนึ่งก็เจาะเข้าที่ท้ายทอยของเขา ก่อนจะทะลุออกทางใบหน้า

ยังคงเป็นการระเบิดหัวในนัดเดียวอย่างไร้เหตุผล

"จัดการได้หมดหรือยัง?" ถังอวี่เยียนถามด้วยความตื่นเต้น

เซี่ยเหล่ยพยักหน้า "เรียบร้อย"

"พวกเราพุ่งออกไปกันเถอะ!" ถังอวี่เยียนลุกขึ้นเตรียมจะพุ่งไปที่ประตูรถ

เซี่ยเหล่ยรีบกดตัวเธอไว้ "คุณอยากตายเหรอ! สไนเปอร์ของพวกมันยังอยู่นะ!"

"ไม่ไปก็ตายเหมือนกัน ถ้ากำลังเสริมพวกมันมาถึง เราจะหนีไม่รอดแน่!" ถังอวี่เยียนมีการตัดสินใจในแบบของเธอเอง

เซี่ยเหล่ยรู้ดีว่ากำลังเสริมที่เธอพูดถึงคือใคร นั่นคือมือปืนเจ็ดคนที่จัดการเจ้าหน้าที่สำนัก 101 ไปก่อนหน้านี้!

ฝ่ายตรงข้ามมีสิบสามคน เขาจัดการไปสี่ แต่ยังเหลืออีกเก้าคน หากในบรรดาเก้าคนนั้นมีใครสักคนถืออาวุธหนัก อย่างเช่นเครื่องยิงลูกระเบิดหรือจรวดนำวิถี เขากับถังอวี่เยียนจะตกอยู่ในอันตรายร้ายแรงทันที และต่อให้ไม่มีอาวุธหนัก แต่พวกเขาก็มีปืนซุ่มยิงมากพอ หากระดมยิงสุ่มเข้ามาในรถคันนี้ ทั้งเขาและถังอวี่เยียนก็เสี่ยงมากเช่นกัน!

ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ถึงความอันตรายนี้ แต่การพุ่งออกไปในตอนนี้เท่ากับเป็นการเปิดตัวตนให้อยู่ในครรลองสายตาของศัตรู ซึ่งไม่ต่างจากการฆ่าตัวตายเลย สิ่งที่แย่ที่สุดคือสไนเปอร์ของฝ่ายตรงข้ามพรางตัวได้ดีมาก จนถึงตอนนี้เขายังหาไม่เจอว่าพวกนั้นซ่อนตัวอยู่ที่ไหน

ทว่าในวินาทีวิกฤตนั้นเอง ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในสมองของเซี่ยเหล่ย เขาไม่ลังเล รีบลุกขึ้นแล้วพุ่งตรงไปยังส่วนที่เป็นห้องครัวทันที