TXV - 729 ว่าที่พ่อตาชาวญี่ปุ่นกับมื้อค่ำ

TXV - 729 ว่าที่พ่อตาชาวญี่ปุ่นกับมื้อค่ำ

ยามโพล้เพล้มาเยือน ท้องฟ้าถูกฉาบด้วยแสงสีส้มแดงราวกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้ ช่างเป็นภาพที่ตระการตายิ่งนัก

รถซูเปอร์คาร์ Bugatti Veyron SuperSport ทะยานไปบนท้องถนน ดึงดูดสายตาผู้คนมากมาย เบอริล เป็นคนขับ เธอสวมแว่นกันแดดสีดำ เผยเสน่ห์ที่ผสมผสานระหว่างความเย้ายวนและความเย็นชาได้อย่างลงตัว มนต์ขลังของเธอนั้นไม่ใช่แค่รูปลักษณ์ภายนอก แต่ยังมี "ความพิเศษ" อื่นๆ ที่ซ่อนอยู่ ซึ่งเซี่ยเหล่ยรับรู้และได้สัมผัสมาด้วยตัวเองแล้ว

เซี่ยเหล่ยนั่งอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ในอ้อมแขนกอดกล่องของขวัญสุดหรู ภายในบรรจุไวน์ Romanée-Conti บ่ม 10 ปีจำนวน 2 ขวด ซึ่งราคาตลาดต่อขวดไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนยูโร ทว่าไวน์สองขวดนี้เซี่ยเหล่ยสั่งให้คนของเขาไปหาซื้อมาจากย่านไชน่าทาวน์... มันคือของปลอม ราคาขวดละ 50 ยูโรเท่านั้น และนั่นเป็นราคาที่รวมกล่องหรูแล้วด้วย ถ้าใช้บรรจุภัณฑ์ปกติแค่ 30 ยูโรก็เอาอยู่

จะให้เขาเอาไวน์ขวดละแสนยูโรไปกำนัลมาซาโอะงั้นหรือ? ฝันไปเถอะ ขนาดตัวเขาเองยังไม่กล้าดื่มของฟุ่มเฟือยขนาดนั้น แล้วจะเอาไปประเคนให้ศัตรูทำไม

"ดูท่าทางจะเป็นของดีนะ คุณซื้อไวน์อะไรมาคะ?" เบอริลชะลอความเร็วรถและหาเรื่องคุย

เซี่ยเหล่ยตบกล่องเบาๆ "อ๋อ ก็ไม่มีอะไรมากครับ แค่ Romanée-Conti สองขวดเอง บ่มมา 10 ปีแล้วครับ"

เบอริลถึงกับชะงักไปเล็กน้อย "หา? Romanée-Conti บ่ม 10 ปีเนี่ยนะ ราคาขวดละเป็นแสนยูโรเลยนะ... ทำไมคุณถึงซื้อของขวัญแพงขนาดนี้มาล่ะคะ?"

มือซ้ายของเซี่ยเหล่ยละจากกล่องของขวัญไปวางแหมะลงบนต้นขาของเบอริล พลางลูบไล้ผิวเนียนนุ่มอย่างเพลิดเพลินขณะที่ทำหน้าซึ้ง "เมย์ ผมจริงจังครับ ผมอยากให้คุณพ่อประทับใจ และเพราะผมอยากแต่งงานกับคุณ ดังนั้นคนแรกที่ผมต้องพิชิตใจให้ได้ก็คือพ่อของคุณนั่นแหละ"

เบอริลทำหน้าเปี่ยมสุข แต่ในใจกลับก่นด่า ‘อยากแต่งงานกับฉันงั้นเหรอ? รอชาติหน้าเถอะ!’

สิบนาทีต่อมา วิลล่าสไตล์โกธิคตั้งตระหง่านอยู่ริมแม่น้ำแซนก็ปรากฏแก่สายตา บ้านทำเลทองแบบนี้ราคาไม่ต่ำกว่าหลายสิบล้านยูโรแน่นอน บ้านหลังนี้ยิ่งทำให้ตระกูลฮัตโตริดูลึกลับและทรงอำนาจมากขึ้นไปอีก

เบอริลขับรถเข้าสู่วิลล่า เซี่ยเหล่ยเดินตามเธอเข้าสู่ห้องโถงที่มีเพดานสูงและของตกแต่งสีดำดูขรึมขลัง มาซาโอะ ยืนตระหง่านอยู่กลางโถง ร่างกายกำยำ ใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ตามสไตล์ทหารผู้เคร่งขรึม

"ท่านพ่อ พวกเรากลับมาแล้วค่ะ" เบอริลเอ่ย

มาซาโอะไม่ตอบ เขาจ้องมองเซี่ยเหล่ยด้วยสายตาเย็นเยียบ จนเซี่ยเหล่ยแสร้งทำเป็นกระแอมแก้เขิน ยื่นกล่องของขวัญให้อย่างนอบน้อม "คุณอาครับ ผมซื้อไวน์แดง Romanée-Conti บ่ม 10 ปีมาฝาก และแทนคำขอโทษต่อเหตุการณ์ทั้งหลายที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ผมหวังว่าคุณอาจะให้อภัยผม และตอบรับคำขอโทษจากผมครับ"

มาซาโอะรับกล่องของขวัญไป ในที่สุดเขาก็เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย แต่แต่น้ำเสียงยังคงเข้มงวด "เอาเถอะ จะอย่างไรเรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว ผมยอมรับคำขอโทษจากคุณ แต่เซี่ยเหล่ย… คุณกับลูกสาวผมเพิ่งรู้จักกันเท่านั้น คุณจริงใจกับลูกสาวของฉันจริงหรือเปล่า? จำไว้นะ ถ้าคุณคิดจะแค่เล่นสนุกกับลูกสาวฉัน ฉันไม่เอาคุณไว้แน่!"

"ไม่มีทางครับคุณอา ผมจริงใจกับคุณเมย์จริงๆ" เซี่ยเหล่ยส่งสายตาหวานซึ้งให้เบอริล "ถึงผมจะเพิ่งรู้จักกับเธอ แต่วินาทีแรกที่เห็นเธอ ผมก็ตกหลุมรักเธอในทันที และถึงแม้สถานการณ์ในวันนั้นมันจะออกมาไม่ดี ผมกับเธอก็เริ่มต้นผูกสัมพันธ์กันได้ไม่ดีนัก แต่ในวันนั้นมันคือเรื่องของธุรกิจ ซึ่งในภายหลังเมื่อผมมีโอกาสพูดคุยกลับเธออย่างจริงจัง ผมกลับรู้ว่าพวกเราต่างก็มีใจตรงกัน ณ เวลานี้ ผมกล้าบอกคุณอาได้เลยว่า ชีวิตนี้ผมจะแต่งงานกับเธอแค่คนเดียว ใครก็พรากเราไม่ได้ นอกจากความตาย"

"พอเถอะ คำพูดพวกนี้หลอกลูกสาวฉันได้ก็พอ แต่ฉันเป็นผู้ชาย ฉันไม่ชอบฟังคำหวานแบบนี้" มาซาโอะเอ่ย ก่อนจะพาไปที่ห้องอาหาร

บนโต๊ะอาหารมีอาหารนับสิบอย่างและไวน์แดงที่รินไว้ในโถแก้วเรียบร้อยแล้ว เซี่ยเหล่ยแอบโล่งอก เพราะถ้ามาซาโอะเปิดขวดไวน์ปลอมที่เขาหิ้วมาดื่มตอนนี้ เขาคงไม่รู้จะอธิบายรสชาติห่วยๆ ของมันยังไงดี

มาซาโอะนั่งที่หัวโต๊ะ เบอริลลุกขึ้นรินไวน์เพิ่มให้เซี่ยเหล่ยพลางส่งยิ้มให้ ดูเหมือนเธอจะเริ่มสวมบทบาทได้แนบเนียนขึ้นเรื่อยๆ

"เซี่ยเหล่ย เธอทำธุรกิจอาวุธในจีน เป็นถึงบิดาแห่งปืนไรเฟิล" มาซาโอะทำลายความเงียบ "แต่ลูกสาวฉันเป็นคนญี่ปุ่น เธอไม่กังวลเหรอว่ากลับไปแล้วจะมีคนหาเรื่องเธอ?"

เซี่ยเหล่ยตอบอย่างหนักแน่น "กังวลครับ แต่ความรักไม่ควรมีพรมแดน ผมมีเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุดในโลกอยู่ในหัว ผมสามารถปิดโรงงานในจีนเมื่อไหร่ก็ได้ แล้วไปเริ่มต้นใหม่ที่ไหนก็ได้ในโลก ไม่ว่าจะเป็นดูไบ ฝรั่งเศส หรือเยอรมนี"

"งั้นเธอเคยคิดจะมาที่ญี่ปุ่นบ้างไหม?" มาซาโอะลองหยั่งเชิง

"ถ้าเพื่อเมย์ ทำไมผมจะไม่พิจารณาญี่ปุ่นล่ะครับ?" เซี่ยเหล่ยตอบอย่างรวดเร็ว

"หึๆๆ..." มาซาโอะหัวเราะอย่างพอใจ "ในเมื่อเธอคิดอย่างนั้น เธอสามารถพิสูจน์ความจริงใจที่มีต่อลูกสาวฉันได้ง่ายๆ เพียงแค่เธอมอบเทคโนโลยีของเธอให้ฉัน ไม่ว่าจะเป็นเครื่องกลึงอัจฉริยะธันเดอร์ ดราก้อน, ปืน XL2500, หรือปืนกล Gust ฉันต้องการทั้งหมด สำหรับฉัน นั่นคือทางเดียวที่จะพิสูจน์ว่าเธอรักเมย์จริง"

เซี่ยเหล่ยเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโพล่งถามออกมาว่า:

"แล้วคุณอาจะมอบเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ให้ผมเมื่อไหร่ล่ะครับ?"

มาซาโอะถึงกับอึ้งไปทันที ส่วนสีหน้าของเบอริลเองก็เริ่มเย็นชาลง

เซี่ยเหล่ยกลับทำหน้าซื่อตาใส "ความรักก็ส่วนความรัก ธุรกิจก็ส่วนธุรกิจครับ เรามีข้อตกลงปากเปล่ากันไว้แล้ว ก็ต้องทำตามนั้น คุณอาเอาเทคโนโลยี AI มาแลก แล้วผมก็จะเอาเทคโนโลยีของผมให้คุณ"

มาซาโอะและเบอริลเผลอสบตากันแวบหนึ่ง ซึ่งถ้าแปลความหมายจากสายตาคู่นั้นได้ มันคงบอกว่า... ไอ้คนหน้าด้านคนนี้ ทำไมมันไม่ไปตายซะ!