บทที่ 39 พิธีเข้าทรง (2)

พรึ่บ!

บงจูฮยอก โกบัง และจอห์น โกซัค รีบทิ้งตัวลงคุกเข่าต่อหน้าโต๊ะเซ่นไหว้อย่างพร้อมเพรียง ในเวลาเดียวกัน คยอนดัลแรก็หยิบเอาลำโพงบลูทูธที่พกมาด้วยขึ้นมาวางไว้ด้านหน้า ก่อนจะกดปุ่มเล่นเพลง

แชร๊งงง แชร๊งงง แชร๊งแชร๊งแชร๊ง...

ตะลุ่งตุ้งแช่ ตะลุ่งตุ้งแช่...

จังหวะดนตรีซาจินโมรีอันเร้าใจถูกบรรเลงขึ้น เป็นสัญญาณเปิดฉากพิธีกรรมเข้าทรง

คยอนดัลแรคว้ากระดิ่งและมีดสั้นขึ้นมาถือไว้ในมือ ก่อนจะเริ่มกรีดกรายร่ายรำไปตามจังหวะเพลงอย่างบ้าคลั่ง

“เอ่ชา เอ๊ย... ข้าขอน้อมสักการะแด่ทวยเทพยดาฟ้าดิน ขอจงเมตตาคุ้มครองคุณชายบง ดลบันดาลให้เบื้องหน้าของท่านมีแต่มหาโชค มหาลาภ ไหลมาเทมาด้วยเถิดเจ้าข้าเอ๊ยยย...”

บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความขรึมขลัง ไม่มีใครกล้าปริปากหัวเราะออกมาเลยแม้แต่คนเดียว ทุกคนต่างก็จดจ่ออยู่กับพิธีกรรมตรงหน้าด้วยความเคร่งขรึมและจริงจังขั้นสุด

“ลูกขอตั้งจิตอธิษฐาน... ขอตั้งจิตอธิษฐาน... ขอบารมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ดลบันดาลให้การเสริมคุณลักษณะจงบังเกิดด้วยเถิด...”

บงจูฮยอกเป็นต้นเสียงสวดนำ ก่อนที่ลูกสมุนทั้งสองจะรีบประสานเสียงสวดตามอย่างพร้อมเพรียง

“ลูกขอตั้งจิตอธิษฐาน... ขอตั้งจิตอธิษฐาน... ขอบารมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ดลบันดาลให้การเสริมคุณลักษณะจงบังเกิดด้วยเถิด...”

ใช่แล้วล่ะ นี่คือพิธีกรรมเข้าทรงของแท้เลย!

พิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์เพื่ออ้อนวอนขอสิทธิพิเศษจากการสะสมแพลตทินัมแบดจ์ครบ 40 ชิ้น

แต่มันจะได้ผลจริงๆ เหรอเนี่ย งมงายไปปะวะ

แล้วไงล่ะ! ถึงมันจะไม่ได้ผลก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่หว่า อย่างน้อยๆ เขาก็ได้พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อคว้ามันมาให้ได้แล้วนี่!

เอาจริงๆ การจัดพิธีเข้าทรงแบบนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไรนักหรอก ตอนเปิดบริษัทใหม่ บวงสรวงเปิดกล้องภาพยนตร์ หรือแม้แต่พวกนักการเมืองตอนจะลงหาเสียงเลือกตั้ง... เขาก็ทำกันให้เกลื่อนเมืองไปหมดแหละ มันก็เป็นแค่เครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ ให้ความรู้สึกอุ่นใจขึ้นก็เท่านั้นเอง

คราวนี้แหละ... เขาจะต้องสุ่มมันออกมาให้ได้!

เขาไม่อยากทำให้เหล่าผู้ถูกอัญเชิญต้องผิดหวังหรอกนะ ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป มีหวังเขาคงต้องบากหน้าไปกราบกรานขอร้องให้สำนักงานบริหารจัดการฯ ช่วยจริงๆ แน่ ถ้าต้องทำถึงขนาดนั้น สู้ยอมงมงายจัดพิธีเข้าทรงแบบนี้ยังจะดีกว่าซะอีก!

พิธีกรรมดำเนินมาถึงจุดไคลแมกซ์ จังหวะการร่ายรำของคยอนดัลแรทวีความดุดันและเกรี้ยวกราดยิ่งขึ้น ควับ! มีดสั้นเล่มคมกริบถูกโยนขึ้นหมุนคว้างกลางอากาศ จอห์น โกซัครับช่วงต่ออย่างรู้จังหวะ ก่อนจะส่งมันไปให้โกบังทันที

โกบังที่กำลังคุกเข่าอยู่ ใช้มือทั้งสองข้างกำสันมีดเอาไว้แน่น ก่อนจะหงายด้านคมมีดขึ้นฟ้า

ในจังหวะนั้นเอง คยอนดัลแรก็ถอดถุงเท้าออกตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เธอใช้เท้าเปล่าๆ ก้าวขึ้นไปเหยียบย่ำบนคมมีดอย่างแม่นยำ ปลายเท้าของเธอกรีดกรายไปมาบนคมมีดอย่างแผ่วเบาราวกับขนนก รำดาบไต่คมมีด...

ลางสังหรณ์ของเขาบอกว่า... ครั้งนี้มันจะต้องออกมาปังสุดๆ แน่นอน!

※ ※ ※

บงจูฮยอกนั่งแท็กซี่กลับมาถึงออฟฟิศเทลในกรุงโซลเพียงลำพัง เขาหยิบคีย์การ์ดขึ้นมาแตะสแกนเพื่อเปิดประตูเข้าไปด้านใน หลังจากเสร็จสิ้นการเดินทางแบบไปเช้าเย็นกลับ ชายหนุ่มก็เริ่มต้นการนั่งสมาธิด้วยจิตใจที่สงบและสำรวม

อันที่จริง ทันทีที่พิธีเข้าทรงเสร็จสิ้น เขาก็ได้ยกเลิกการอัญเชิญเหล่าผู้ถูกอัญเชิญกลับไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงสามารถเรียกพวกเขากลับมาได้ใหม่อีกครั้งในเวลาอันรวดเร็ว

เอาเข้าจริง การเคลียร์ชั้นที่ 40 ด้วยระดับ S++ ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาเลยสักนิด ชัยชนะน่ะถูกกำหนดเอาไว้อยู่แล้ว

แต่ประเด็นคือ ถ้าครั้งนี้เขายังไม่ได้รับการเสริมคุณลักษณะอีกล่ะ จะทำยังไง?

พูดกันตามตรง เขาไม่เคยมีความคิดที่จะเฉดหัวใครทิ้งเลยสักคน ต่อให้สุ่มได้ตัวละครระดับตำนานมาก็เถอะ ถ้าต้องทำแบบนั้น เขาขอยอมแพ้ไม่เอาการประเมินระดับ S++ ซะยังจะดีกว่า

ที่ต้องมานั่งดิ้นรนทำทุกวิถีทางอยู่แบบนี้ ก็เพื่อจอห์น โกซัคและเหล่าลูกน้องที่กำลังนั่งตัวสั่นงันงก กลัวว่าจะโดนไล่ออกตกงานต่างหากล่ะ

เอาล่ะ! ได้เวลาแล้ว บงจูฮยอกจัดการใช้สกิลอัญเชิญแบบระบุเป้าหมายเรียกทุกคนออกมาพร้อมกัน

"เตรียมตัวกันพร้อมแล้วใช่ไหมครับ"

ทุกคนพยักหน้ารับด้วยสีหน้าจริงจังขั้นสุด

"งั้นก็เข้าไปกันเลยครับ"

<กำลังเข้าสู่หอคอยทมิฬ (เกาหลี) ชั้นที่ 40>

เผลอแป๊บเดียวพวกเขาก็ทะลวงมาถึงชั้นที่ 40 จนได้ ทันทีที่ก้าวเข้ามา ระบบก็ส่งมอบภารกิจให้ทันที

<ภารกิจชั้นที่ 40: กำจัดโอเกอร์จำนวน 80 ตัว (ไม่จำกัดสายพันธุ์) และกำจัดทวินเฮดโอเกอร์จำนวน 1 ตัว>

<ระยะเวลาที่กำหนด: ภายใน 13 ชั่วโมง>

<เงื่อนไขความสำเร็จ: โอเกอร์ (ทุกสายพันธุ์) 0/80, ทวินเฮดโอเกอร์ 0/1>

เรื่องฆ่ามอนสเตอร์มันใช่ปัญหาที่ไหนกันล่ะ ปัญหาที่แท้จริงมันอยู่ที่ตอนเปิดดูสิทธิพิเศษหลังจากเคลียร์ด่านจบต่างหาก ดังนั้นไอ้พวกโอเกอร์กากๆ พวกนี้จึงไม่อยู่ในสายตาของเขาเลยสักนิด ในหัวมีแต่ความคิดที่อยากจะรีบๆ ฆ่าพวกมันให้จบๆ ไป แล้วไปลุ้นสิทธิพิเศษไวๆ

ครืนนน~

จิตสังหารอันรุนแรงแผ่ซ่านออกมาจากร่างของโกบังและจอห์น โกซัค ฝูงโอเกอร์เองก็สัมผัสได้ถึงอันตราย พวกมันจึงไม่กล้าผลีผลามบุกเข้ามา และเอาแต่ก้าวถอยหลังหนีอย่างหวาดหวั่น ทว่าพวกมันจะหนีรอดไปได้งั้นหรือ?

เพียงชั่วพริบตา ร่างของฝูงโอเกอร์ก็ถูกฉีกกระชากขาดวิ่น แม้แต่ทวินเฮดโอเกอร์ที่เป็นบอสประจำชั้น ทันทีที่โผล่หัวออกมาก็โดนซัดจนร้องเสียงหลง...

"แอ๊ก!"

และแล้ว...

<ประกาศ: คุณบรรลุการประเมินระดับ S++ ในการเคลียร์หอคอยทมิฬ (เกาหลี) ชั้นที่ 40>

<รางวัลการเคลียร์ระดับ S++: มอบแพลตทินัมแบดจ์>

วิ้งงง!

แสงสว่างวาบขึ้น พร้อมกับพาร่างของพวกเขาทั้งหมดกลับมายังออฟฟิศเทล

"ตื่นเต้นสุดๆ ไปเลยครับผม!"

"ชู่ว! เดี๋ยวก็เป็นลางร้ายหรอกเจ้าค่ะ ระวังคำพูดคำจาด้วยนะเจ้าคะ" คยอนดัลแรรีบปราม

"เยสเซอร์!"

บงจูฮยอกสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมสมาธิ ก่อนจะเปิดหน้าต่างช่องเก็บของขึ้นมาเช็กดู

<สะสมแพลตทินัมแบดจ์ครบ 40 ชิ้น ขอมอบสิทธิพิเศษให้แก่คุณ>

ลุยเลย!

เขาตั้งตารอคอยวินาทีนี้มานานเกินพอแล้ว ถ้าเกิดว่าคราวนี้มันยังไม่ออกมาอีกล่ะก็ เขาคงต้องพักเบรกการปีนหอคอยไปแบบยาวๆ แน่ๆ

แล้วการเสริมคุณลักษณะมันจะ...

<สิทธิพิเศษ: ตั๋วหมุนรูเล็ตต์ (1 ครั้ง) ถูกส่งเข้าสู่ช่องเก็บของแล้ว>

"...เอ๊ะ? นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย"

ชายหนุ่มถึงกับอ้าปากค้างด้วยความงุนงง

"อ... อะไรเหรอครับบอส! โผล่ออกมาแล้วใช่ไหมครับผม!"

"ใช่การเสริมคุณลักษณะหรือเปล่าเจ้าคะ"

"ผู้อัญเชิญ ฉันอยากรู้ บอกมาเถอะ"

ทว่าบงจูฮยอกกลับไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำตอบใดๆ ออกมา เขาทำเพียงแค่เบิกตากว้าง จ้องมองข้อความแจ้งเตือนที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างเหม่อลอย

<หากฉีกตั๋ว (1 ครั้ง) รูเล็ตต์จะเริ่มหมุน หากไม่ฉีกภายใน 1 ชั่วโมง สิทธิ์จะถูกยกเลิก>

ภาพของวงล้อรูเล็ตต์ทรงกลมปรากฏขึ้น ด้านบนมีเข็มชี้ติดตั้งอยู่ พร้อมกับช่องแบ่งสัดส่วนรูปพัดหลากสีสันขนาดเล็กใหญ่สลับกันไปมาจนเต็มวงล้อ ถึงแม้มันจะดูคล้ายกับกล่องสุ่มไอเทมที่เขาเคยได้รับมาก่อนหน้านี้ แต่วิธีการใช้งานกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ภายในช่องเหล่านั้นมีข้อความเขียนกำกับเอาไว้ ทั้งผลึกมานา สมุนไพร ไอเทม โพชัน สกิล และตั๋วสารพัดชนิด...

'แล้วการเสริมคุณลักษณะล่ะ?'

มีสิ มันมีอยู่จริงๆ

ทว่ามันกลับเป็นช่องที่มีขนาดเล็กแคบที่สุดในบรรดาช่องทั้งหมด!

'นี่ถึงขั้นต้องมานั่งหมุนวงล้อเสี่ยงโชคกันแล้วเหรอวะเนี่ย?'

แล้วแบบนี้เข็มมันจะไปหยุดตรงช่องแคบๆ นั่นได้ยังไงกันล่ะวะ!

"...เกลือเหรอครับบอส" จอห์น โกซัคเอ่ยถามเสียงอ่อย

"เราต้องหมุนรูเล็ตต์เสี่ยงทายน่ะครับ"

"เอ๋? ร... รูเล็ตต์เหรอครับ! ไอ้ที่มันหมุนติ้วๆ น่ะเหรอครับผม!"

"ใช่ครับ มันมีช่องการเสริมคุณลักษณะอยู่ด้วยนะ... แต่ว่าขนาดช่องมันค่อนข้างจะแคบไปหน่อยน่ะ"

"แคบแค่ไหนเหรอครับบอส"

"แค่นี้เอง" บงจูฮยอกทำมือประกอบให้ดู

"โอ๊ยตายแล้ว!"

ใจเย็นๆ ก่อน อย่าเพิ่งตื่นตูมไป

ในตอนนี้ เหล่าผู้ถูกอัญเชิญต่างก็กำลังเบิกตากลมโตจ้องมองมาที่ใบหน้าของเขาตาไม่กะพริบ ราวกับลูกนกฮูกที่กำลังรอคอยอาหาร

"รอเดี๋ยวนะครับ ขอผมไปอาบน้ำแป๊บนึง"

ชายหนุ่มคว้าเสื้อผ้าชุดใหม่แล้วเดินตรงดิ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที เพื่อเป็นการไถ่โทษที่เผลอสบถคำหยาบออกไปเมื่อครู่ เขาจึงเริ่มต้นด้วยการแปรงฟันให้สะอาดหมดจด ตามด้วยการแคะหู ชำระล้างร่างกายทุกซอกทุกมุมจนสะอาดสะอ้าน เปลี่ยนกางเกงในและเสื้อผ้าชุดใหม่เอี่ยมอ่อง

ทว่าพอเปิดประตูเดินออกมาจากห้องน้ำ...

"..."

สายตาทุกคู่ต่างก็พุ่งเป้ามาที่เขาเป็นตาเดียว ความกดดันอันหนักอึ้งของการต้องหมุนรูเล็ตต์ท่ามกลางความคาดหวังของทุกคน มันช่าง...

โว้ย! กดดันชะมัดเลยโว้ย!

"...ม... มีใครอยากจะอาสาฉีกตั๋วแทนผมไหมครับ"

ทันทีที่สิ้นเสียง สายตาทุกคู่ที่เคยจับจ้องก็พลันสลายวับไปในพริบตา เหล่าลูกน้องตัวดีต่างก็ทำเป็นหูทวนลม แกล้งมองเหม่อไปทางอื่นราวกับกำลังชื่นชมทิวทัศน์อันงดงาม เพื่อหลบเลี่ยงการสบตากับเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย

"...ปัดโธ่เว้ย"

ไอ้พวกขี้ขลาดตาขาวเอ๊ย! ไม่อยากจะรับผิดชอบล่ะสิ!

'ตอนที่หลับหูหลับตากดสุ่มแล้วได้อะไรก็เอา แบบนั้นมันยังสบายใจกว่าตั้งเยอะแฮะ'

แต่ถึงยังไงเขาก็หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่ดี อุตส่าห์ลงทุนจัดพิธีเข้าทรงชุดใหญ่ไปขนาดนั้นแล้วนี่นา

บงจูฮยอกหยิบตั๋วหมุนรูเล็ตต์ออกมาจากช่องเก็บของด้วยสองมือที่สั่นเทา เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อยู่หลายครั้งเพื่อเรียกความกล้า

"ถ้าสุ่มไม่ได้ ห้ามด่ากันเด็ดขาดนะ เข้าใจไหม"

"เข้าใจครับผม!"

"เยสเซอร์!"

"โซนยอจะกล้าทำเช่นนั้นได้อย่างไรล่ะเจ้าคะ"

แคว่ก!

เขาตัดสินใจฉีกตั๋วในมือทิ้งอย่างไม่ลังเล

แกร๊กๆๆๆๆๆ!

วงล้อรูเล็ตต์เริ่มหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว มันหมุนแล้วหมุนเล่า หมุนวนไปมาไม่ยอมหยุด พร้อมกับช่องการเสริมคุณลักษณะที่เล็กจิ๋วเท่าขี้หนู

แกร๊กๆๆๆๆๆ!

หมุนเข้าไปสิ หมุนเข้าไป ตอนนี้ไม่ใช่แค่วงล้อรูเล็ตต์เท่านั้นที่กำลังหมุน แต่ลูกตาของเขาก็หมุนติ้วตามไปด้วยเหมือนกัน สมองก็เริ่มจะหมุนติ้วเบลอไปหมดแล้ว วงล้อหมุนวนไปอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

แล้วเมื่อไหร่มันจะหยุดล่ะเนี่ย!

หมุนนานเกินไปแล้วเว้ย! แม่งเอ๊ย หมุนอย่างบ้าคลั่งเลย!

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไป...

แกร๊กๆๆ... แกร๊กๆ... แกร๊ก...

ความเร็วของมันก็เริ่มช้าลงทีละน้อย

ครืดดดด...

วงล้อค่อยๆ เคลื่อนตัวจากขวาไปซ้ายอย่างเชื่องช้า

"ไปเลยสิวะ ขยับไปอีก! อุตส่าห์ทำพิธีเข้าทรงมาทั้งทีนะเว้ย!"

ครืดดดด...

มันค่อยๆ เคลื่อนตัวไปอย่างอืดอาด ราวกับว่ากำลังจะหยุดนิ่งในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า

ขยับไปอีกนิดสิวะ ขออีกแค่นิดเดียว!

ร่างกายของบงจูฮยอกบิดเกร็งไปมาโดยอัตโนมัติ เขาเอนตัวเอียงไปตามทิศทางที่วงล้อกำลังหมุน ไปทางซ้าย... เลื่อนไปทางซ้ายอีกสิ...

และในขณะเดียวกัน เหล่าลูกน้องที่กำลังยืนลุ้นระทึกอยู่ข้างๆ ต่างก็พากันบิดตัวเอียงไปตามเจ้านายอย่างลืมตัว ไปทางซ้าย... ซ้ายอีกนิด...

'โอ้โห! ใกล้แล้วโว้ย ขยับไปอีกนิดเดียว'

นี่การทำพิธีเข้าทรงมันศักดิ์สิทธิ์จริงๆ งั้นเหรอเนี่ย!? เข็มชี้กำลังค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าใกล้ช่องการเสริมคุณลักษณะเข้าไปทุกที

ได้แน่ๆ!

ไม่สิ มันแทบจะสำเร็จอยู่แล้ว! วงล้อหยุดหมุนเกือบจะสนิทแล้ว และตอนนี้ปลายเข็มก็ชี้ไปที่ช่องการเสริมคุณลักษณะพอดีเป๊ะ

"ย... หยุดสิวะ!"

ถ้าหยุดตรงนี้ก็จบเรื่องแล้ว! ทว่าวงล้อเจ้ากรรมกลับยังคงดื้อดึงขยับเลื่อนไปทางซ้ายต่ออีกทีละนิด

ขืนเป็นแบบนี้มีหวังเลยช่องไปแน่ๆ!

"ไอ้รูเล็ตต์เฮงซวยเอ๊ย..."

ชายหนุ่มรีบหักตัวบิดกลับไปในทิศทางตรงกันข้ามทันที ซึ่งลูกสมุนทั้งสามก็พร้อมใจกันหักตัวบิดตามเจ้านายประหนึ่งนัดกันมา

"อย่าขยับไปมากกว่านี้สิโว้ยยย!!!"

ถ้าเกิดว่ามันเลยช่องนี้ไปล่ะก็ เขาก็จะได้สมุนไพรบ้าบออะไรก็ไม่รู้ที่ไม่มีแม้แต่ชื่อ! นี่มันสิทธิพิเศษนะเว้ย จะให้มากินหญ้าประทังชีวิตหรือไง! ถอยกลับไปสิวะ! หมุนกลับไปทางขวา! ทางขวา!

กึก!

ชายหนุ่มจิกนิ้วเท้าขวาลงบนพื้นจนเกร็งแน่นไปหมดทั้งตัว

และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง!

กริ๊ก!

เอ๊ะ?

เมื่อกี้เหมือนจะได้ยินเสียงอะไรสักอย่าง

'กริ๊กงั้นเหรอ?'

ในจังหวะเดียวกันนั้น วงล้อก็หยุดนิ่งสนิทอย่างสมบูรณ์แบบ

และตำแหน่งที่ปลายเข็มชี้อยู่ก็คือ...

"อ... โอ้โห!"

ช่องการเสริมคุณลักษณะ!

"กริ๊ก!"

<คุณลักษณะการปลุกพลังได้รับการเสริมแกร่ง>

"กริ๊กกก!"

บงจูฮยอกชูสองแขนขึ้นเหนือหัวด้วยความดีใจสุดขีด

"กริ๊กกกก!!!"

เหล่าผู้ถูกอัญเชิญต่างก็พากันโห่ร้องลั่นห้อง กระโดดโลดเต้นกันอย่างบ้าคลั่ง

"กริ๊กครับบอส!"

"กริ๊กเจ้าค่ะ!"

"กริ๊กโว้ย!"

และแล้ว ข้อความในหน้าต่างสถานะก็ถูกอัปเดตใหม่...

<คุณลักษณะ: อัญเชิญ (อัญเชิญพร้อมกัน: 4)>