บทที่ 25 - เคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูง

บทที่ 25 - เคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูง

มีสิ่งหนึ่งที่เย่ฝานไม่ได้บอกเฉินอิ่ง นั่นก็คือในอดีตชาติ เขาเคยเป็นนักปรุงโอสถมาก่อน และยังเป็นถึงนักปรุงโอสถระดับเก้าอีกด้วย

ดังนั้น ตอนที่เฉินอิ่งยื่นโอสถชำระวิญญาณมาให้ เขาจึงรับมันมาด้วยท่าทีเฉยเมย และเก็บมันลงในแหวนมิติอย่างเงียบๆ

โอสถระดับหนึ่งขั้นสูง สำหรับศิษย์กระบี่ทั่วไปแล้ว ถือเป็นยาวิเศษชั้นยอดอย่างแท้จริง โดยเฉพาะการนำมาใช้เพื่อยกระดับพลัง

ที่สำคัญที่สุดคือ โอสถชำระวิญญาณเพียงเม็ดเดียว ก็มีราคาประมูลสูงถึงหลายพันเหรียญทอง ศิษย์จากตระกูลธรรมดาทั่วไปไม่มีปัญญาหาซื้อมากินได้หรอก

แต่โอสถชำระวิญญาณพวกนี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเย่ฝานเลย ขอเพียงเขามีวัตถุดิบครบถ้วน เขาก็สามารถหลอมมันขึ้นมาเองได้อย่างสบายๆ

เนื่องจาก 【เคล็ดกระบี่อมตะ】 เป็นเคล็ดวิชาระดับฟ้า โอสถระดับหนึ่งทั่วไปจึงช่วยยกระดับพลังให้เขาได้ไม่มากนัก สิ่งที่เขาต้องการในตอนนี้คือโอสถระดับสองขึ้นไป

ดังนั้น เป้าหมายในการมาร่วมงานประมูลครั้งนี้ นอกจากแก่นเหล็กพันปีแล้ว เขายังต้องการกวาดซื้อสิ่งของอื่นๆ ซึ่งในนั้นก็รวมถึงวัตถุดิบสำหรับใช้ปรุงโอสถระดับสองด้วย

เมื่อเห็นท่าทีเฉยเมยของเย่ฝานตอนที่รับโอสถไป เฉินอิ่งก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรมากนัก

คนประหลาดอย่างเย่ฝาน ความคิดของเขาย่อมไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะคาดเดาได้ บางที เย่ฝานอาจจะไม่เห็นโอสถระดับหนึ่งอยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ

ระหว่างที่เฉินอิ่งกำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด เย่ฝานก็ล้วงม้วนคัมภีร์ม้วนหนึ่งออกมาจากแหวนมิติ และส่งมันให้เฉินอิ่ง

เมื่อเฉินอิ่งดึงสติกลับมาได้ เธอก็เอ่ยปากถามว่า "คุณเย่ นี่คืออะไรหรือ?"

"นี่คือคัมภีร์เคล็ดวิชากระบี่ระดับลึกลับขั้นสูง ข้ามอบให้เพื่อตอบแทนความช่วยเหลือของตระกูลเฉินตลอดหลายวันที่ผ่านมา" เย่ฝานตอบเสียงเรียบ

ท่าทีของเย่ฝานนั้นดูราบเรียบไร้อารมณ์ แต่สำหรับเฉินอิ่งแล้ว มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย เคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูงเชียวนะ! ขนาดคุณปู่ของเธอยังมีแค่เคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นกลางไว้ฝึกฝน แถมวิชานั้นยังต้องแลกมาด้วยชีวิตเลยด้วยซ้ำ

เธอมั่นใจว่า ในเมืองชิงสือแห่งนี้ มีเคล็ดวิชาระดับลึกลับไม่ถึงยี่สิบเล่มด้วยซ้ำ ส่วนเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นกลาง เท่าที่เธอรู้ก็มีแค่คุณปู่ของเธอคนเดียวที่มีครอบครอง ยิ่งไปกว่านั้น เคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูงน่ะหรือ ทั้งเมืองชิงสือ นอกเหนือจากเย่ฝานแล้ว คงไม่มีใครสามารถนำออกมาได้อีกแล้ว

การเอาเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูงมามอบให้เป็นของขวัญ นอกเหนือจากเย่ฝานแล้ว ก็คงไม่มีใครบ้าบิ่นพอที่จะทำแบบนี้อีก ต้องรู้ก่อนนะว่า มูลค่าของเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูงเล่มหนึ่ง เทียบเท่ากับนักปรุงโอสถระดับสี่คนหนึ่ง หรืออาจจะมากกว่านั้นเสียอีก

ท้ายที่สุดแล้ว โอสถที่นักปรุงโอสถหลอมขึ้นมาก็เป็นเพียงสิ่งของสิ้นเปลือง แถมโอสถยังมีพิษแฝงอยู่สามส่วน หากกินโอสถมากเกินไป พิษก็จะสะสมในร่างกายมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งไปกว่านั้น โอสถยังมีผลข้างเคียงอีกด้วย โดยทั่วไปแล้วมันจะออกฤทธิ์ได้ดีแค่ในช่วงแรกๆ เท่านั้น หากกินโอสถชนิดเดิมซ้ำๆ ประสิทธิภาพของมันก็จะลดลงเรื่อยๆ

แต่เคล็ดวิชานั้นไม่เหมือนกัน มันสามารถสืบทอดกันรุ่นต่อรุ่นได้ ขอเพียงมีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขก็สามารถนำไปฝึกฝนได้ หากนำออกมาประมูล เคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูงย่อมมีราคาเริ่มต้นไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านเหรียญทองเป็นแน่

ทว่า น้อยคนนักที่จะยอมนำเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูงออกมาประมูล ต่อให้มีการนำออกมาจริงๆ ก็มักจะใช้วิธีแลกเปลี่ยนของแบบยื่นหมูยื่นแมว ไม่มีใครยอมเอาเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูงมาแลกเป็นเหรียญทองหรอก

การที่เย่ฝานโยนเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูงให้คนอื่นง่ายๆ ราวกับโยนเศษกระดาษทิ้งแบบนี้ ไม่ว่าใครเห็นก็ต้องตกตะลึงกันทั้งนั้น

ขณะที่เฉินอิ่งกำลังจะยื่นมือออกไปรับคัมภีร์ เย่ฝานก็ชักมือกลับเล็กน้อย พร้อมกับพูดตรงๆ ว่า "ไม่ต้องรีบร้อน คัมภีร์เล่มนี้ข้าตั้งใจจะมอบให้ตระกูลเฉินอยู่แล้ว แต่ข้ามีข้อแม้ข้อหนึ่ง หลังจากนี้ หากข้าหมายตาสิ่งของชิ้นไหน เจ้าต้องเป็นคนประมูลมันมาให้ข้า วางใจเถอะ ของที่เข้าตาข้าได้มีไม่เยอะนักหรอก"

"ไม่มีปัญหาค่ะคุณเย่" เฉินอิ่งตอบรับทันทีโดยไม่ต้องคิด

ล้อเล่นหรือเปล่า มีใครบ้างที่จะต้านทานเสน่ห์ของเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูงได้

แน่นอนว่า ยกเว้นเย่ฝานไว้คนหนึ่ง

หากใช้เหรียญทองแลกกับเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูงได้ ต่อให้ต้องทุ่มทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเฉิน เธอก็ยอมแลกโดยไม่ลังเล

เมื่อรับคัมภีร์มาจากมือของเย่ฝาน ใบหน้าสวยของเฉินอิ่งก็เต็มไปด้วยความปิติยินดี เธอก็ไม่รอช้าเช่นกัน รีบล้วงกุญแจดอกหนึ่งออกมาจากแหวนมิติ

"นี่คือกุญแจหอคอยดารา ท่านปู่ฝากข้ามามอบให้ท่านค่ะ" เฉินอิ่งเอ่ยด้วยความใจกว้าง

เดิมทีเธอยังแอบรู้สึกลังเลอยู่บ้าง ท้ายที่สุดแล้ว หอคอยดาราก็ใช้ต้นทุนในการสร้างมหาศาล และเป็นหนึ่งในกิจการสำคัญของตระกูลเฉิน การจะยกให้ใครไปเปล่าๆ ก็แอบทำใจลำบากอยู่เหมือนกัน

แต่เมื่อเทียบกับคัมภีร์เคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูงแล้ว มูลค่าของหอคอยดาราก็ดูเล็กน้อยไปถนัดตา การใช้หอคอยดาราแลกกับเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นสูง ถือเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าชนิดที่ว่าจุดโคมไฟหาก็ยังไม่เจอเลยด้วยซ้ำ

เย่ฝานไม่ได้เสแสร้งปฏิเสธ เขาเก็บกุญแจดอกนั้นไว้แต่โดยดี เขากำลังต้องการสถานที่เงียบสงบไว้ฝึกฝนอยู่พอดี และหอคอยดาราก็ตอบโจทย์ความต้องการของเขาได้ตรงจุด

"สินค้าประมูลชิ้นแรก..."

……

เย่ฝานประมูลสินค้ามาได้ทั้งหมดสามชิ้น ซึ่งทั้งสามชิ้นล้วนเป็นวัตถุดิบที่เขาจำเป็นต้องใช้ในการปรุงโอสถ

"คุณเย่ ท่านเป็นนักปรุงโอสถงั้นหรือ?" เฉินอิ่งอดรนทนไม่ไหวจนต้องเอ่ยถาม

แม้เธอจะไม่มีความรู้เรื่องนี้ลึกซึ้งนัก แต่เธอก็พอเดาออกว่า สิ่งของทั้งสามชิ้นนี้ล้วนเป็นวัตถุดิบในการปรุงโอสถทั้งสิ้น เย่ฝานไม่มีทางประมูลของพวกนี้มาอย่างไร้เหตุผลหรอก

"ใช่" เขาตอบกลับไปตามตรงโดยไม่คิดปิดบัง

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง" เฉินอิ่งมีสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย เธอรู้ว่าพรสวรรค์วิถีกระบี่ของเย่ฝานนั้นยอดเยี่ยมมาก แต่นึกไม่ถึงเลยว่านอกจากวิถีกระบี่แล้ว เย่ฝานยังเชี่ยวชาญด้านโอสถอีกด้วย

อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงอะไรต่อ คนอย่างเย่ฝานย่อมต้องมีความลับส่วนตัวซ่อนอยู่อีกมาก ความลับบางอย่าง เธอควรรู้ไว้ก็พอแล้ว แต่ความลับบางอย่าง ไม่รู้จะดีเสียกว่า

หลังจากเงียบกันไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ถึงคิวประมูลแก่นเหล็กพันปี

มันเป็นก้อนแร่สีเขียวอมฟ้าขนาดยาวประมาณสิบนิ้ว รูปร่างหน้าตาตรงตามลักษณะของแก่นเหล็กพันปีในตำนานเป๊ะ

ทันทีที่สินค้าชิ้นนี้ถูกนำออกมาจัดแสดง ผู้คนในงานประมูลก็พากันสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตื่นตะลึง

แก่นเหล็ก ถือกำเนิดขึ้นจากการดูดซับพลังบริสุทธิ์ของฟ้าดิน หนึ่งร้อยปีจึงจะเติบโตขึ้นเพียงหนึ่งนิ้ว นับเป็นวัตถุวิเศษที่ธรรมชาติสรรค์สร้างขึ้น และด้วยความยาวสิบนิ้วพอดีเป๊ะนี้ อายุของมันย่อมต้องไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันปีอย่างแน่นอน

แก่นเหล็กไม่ได้เป็นเพียงแค่วัตถุดิบสำคัญในการยกระดับกระบี่อาวุธเท่านั้น แต่ยังมีข่าวลือว่าแก่นเหล็กนั้นมีความแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ หากนำมันมาตีเป็นชุดเกราะ ก็เท่ากับมีชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งชีวิตเลยทีเดียว

ยุคสมัยนี้ ใครบ้างจะไม่มีศัตรูคู่อาฆาต หากศัตรูบุกมาแก้แค้น การมีชุดเกราะแก่นเหล็กสวมใส่ก็ช่วยให้อุ่นใจได้เปลาะหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้น แก่นเหล็กพันปียังถือเป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่งในบรรดาแก่นเหล็กทั้งปวง ความแข็งแกร่งของมันเหนือล้ำกว่าแก่นเหล็กธรรมดาหลายระดับนัก

ดังนั้น ไม่ใช่เพียงแค่ผู้ฝึกกระบี่เท่านั้น แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์หลายคนก็หมายปองของวิเศษชิ้นนี้เช่นกัน

ทว่า เมื่อของประมูลชิ้นนี้ปรากฏขึ้น เย่ฝานเพียงแค่ปรายตามองแวบเดียว ความสนใจของเขาก็มอดดับลงทันที

"พวกเราไปกันเถอะ" เย่ฝานเอ่ยขึ้นลอยๆ

ของที่เขาอยากได้ เขาก็ได้มาครบแล้ว สินค้าที่จะประมูลต่อจากนี้ไม่มีของที่เขาต้องการอีก เขาจึงไม่มีเหตุผลที่จะต้องรั้งอยู่ที่นี่ต่อไป

"ห๊ะ?" เฉินอิ่งทำหน้างุนงง การที่เย่ฝานยอมตกลงมาร่วมงานประมูล ก็เพราะต้องการแก่นเหล็กพันปีชิ้นนี้ไม่ใช่หรือ แล้วทำไมแก่นเหล็กพันปียังไม่ทันเริ่มประมูล เย่ฝานถึงชวนกลับเสียแล้วล่ะ

เดิมทีเธอตั้งใจไว้แล้วว่า ไม่ว่าจะต้องทุ่มเงินมหาศาลแค่ไหน เธอก็จะต้องประมูลแก่นเหล็กพันปีชิ้นนี้มาให้เย่ฝานให้จงได้ แต่ผลสุดท้าย เย่ฝานกลับบอกเธอว่า จะกลับแล้ว

นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่?

(จบแล้ว)