บทที่ 4: รางวัลสุดอลังการ  เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์

บทที่ 4: รางวัลสุดอลังการ  เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์

สถานการณ์ในที่เกิดเหตุวุ่นวายเสียยิ่งกว่าที่เซ็ตสึนะคาดการณ์ไว้

นินจาหน่วยลับราวกับผึ้งงานที่ไร้สุ้มเสียง พวกเขาเข้าปิดล้อมเขตตระกูลอุจิวะทั้งหมดอย่างรวดเร็ว หน่วยตรวจจับกำลังยืนยันว่ายังมีศัตรูหลงเหลืออยู่หรือไม่ หน่วยแพทย์กำลังปฐมพยาบาลอย่างเปล่าประโยชน์ และนินจาอีกจำนวนมากกำลังช่วยกันเก็บกู้ร่างไร้วิญญาณ

ความสนใจทั้งหมดของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น พุ่งเป้าไปที่อุจิวะ ซาสึเกะ ซึ่งกำลังอยู่ในสภาวะอารมณ์พลุ่งพล่านและเอาแต่แผดเสียงคำรามเพื่อล้างแค้น

ในทางกลับกัน เซ็ตสึนะ เด็กชาย "ออทิสติก" ที่ดูราวกับตุ๊กตาพังๆ กลับถูกแทบทุกคนมองข้ามไปโดยไม่รู้ตัว

นินจาแพทย์ที่รับหน้าที่อุ้มเขาได้รับคำสั่งใหม่หลังจากการรายงานสั้นๆ เขารีบวางเซ็ตสึนะลงบนขั้นบันไดหินที่ค่อนข้างสะอาด แล้วกำชับจูนินที่อยู่ใกล้ๆ ให้คอยดูแลเขา

ทุกคนต่างทึกทักเอาเองว่า เด็กวัยเจ็ดขวบที่ได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรงเช่นนี้ คงไม่มีปัญญาจะทำอะไรได้ด้วยตัวเองอีกแล้ว

และนี่ก็คือโอกาสทองเพียงครั้งเดียวในชีวิตที่เซ็ตสึนะรอคอย

เขายังคงรักษาใบหน้าอันโง่งม ดวงตาที่กลวงโบ๋จ้องมองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ทว่าหางตาของเขากลับกำลังกวาดมองและจดจำตำแหน่งรวมถึงจุดบอดของนินจาทุกคนรอบกายอย่างรวดเร็ว

เจอแล้ว!

ในจังหวะที่นินจาหน่วยลับสองทีมซึ่งรับผิดชอบดูแลรอบนอก หันหลังเดินสวนกันจนเกิดช่องโหว่ทางสายตาราวๆ สามวินาที เซ็ตสึนะก็เริ่มขยับตัว

เขาไม่ได้ทำท่าทีส่วนเกินอย่างการวิ่งหรือกระโดด เพราะนั่นจะทำให้เกิดการตื่นตัวในทันที

เขาทำเพียงแค่เหมือนตุ๊กตาที่นั่งอยู่บนขั้นบันไดนานเกินไปจนร่างกายแข็งทื่อและสูญเสียการทรงตัว ร่างของเขาเอนเอียงและกลิ้งหล่นลงไปตามขั้นบันไดหิน

"อ๊ะ เด็กคนนั้น!"

จูนินที่รับผิดชอบดูแลเขาร้องลั่น และรีบหันไปช่วยพยุงเขาขึ้นมาทันที

ทว่าการเคลื่อนไหวของเซ็ตสึนะกลับรวดเร็วกว่า โดยอาศัยแรงส่งจากการกลิ้ง เขาตะเกียกตะกายคลานไปกับพื้นด้วยมือและเท้าในท่าทางที่เงอะงะและน่าสมเพชสุดขีด เขอดูเหมือนเด็กที่สะดุ้งตื่นจากฝันร้าย พยายามหนีไปจากสถานที่นองเลือดแห่งนี้ด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดโดยไม่รู้ตัว

ทิศทางที่เขามุ่งหน้าไปก็คือ ศาลเจ้าอุจิวะ

"หยุดเขาไว้! อย่าปล่อยให้เขาวิ่งพล่าน!"

นินจาหลายคนที่อยู่ใกล้ๆ ตอบสนองทันทีและไล่ตามเซ็ตสึนะไป ทว่าการเคลื่อนไหวของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความหยอกล้อและไม่ยี่หระราวกับแมวหยอกหนู

อย่างไรก็ตาม ความดูแคลนเพียงน้อยนิดจากผู้ใหญ่ที่มีต่อเด็กนี่แหละ ที่ทำให้เซ็ตสึนะมีเวลามากพอ

เขาล้มลุกคลุกคลาน ร่างเล็กๆ ระเบิดเจตจำนงในการเอาชีวิตรอดอันน่าทึ่งออกมา ทุกครั้งที่ล้ม เขาจะรีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาทันที และทุกครั้งที่สูดหายใจก็ส่งความเจ็บปวดแสบร้อนไปถึงปอด

แต่เขาไม่สน ในสายตาของเขามีเพียงเป้าหมายเดียวเท่านั้น

ศาลเจ้า! ประตูโทริอิของศาลเจ้า!

ในที่สุด เพียงหนึ่งวินาทีก่อนที่มือของจูนินด้านหลังจะคว้าคอเสื้อของเขาได้ เขาก็เค้นเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายในร่างกายพุ่งตัวไปข้างหน้า จนมาถึงหน้าศาลเจ้าอันเก่าแก่

บนขั้นบันไดของศาลเจ้า มีซากศพของนักบวชผู้พิทักษ์นอนทอดร่างอยู่หลายศพ เลือดสีแดงสดของพวกเขาย้อมบานประตูไม้เรียบๆ ให้กลายเป็นสีแดงคล้ำอันเป็นลางร้าย

เซ็ตสึนะยื่นมือเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยบาดแผลและสั่นเทาออกไป ทาบลงบนบานประตูอันหยาบกระด้างและเย็นเฉียบ

"ลงชื่อเข้าใช้!"

ภายในใจ เขาใช้พลังวิญญาณทั้งหมดที่มี กู่ร้องตะโกนคำนี้ออกมา

วูบ—!

แผงควบคุมระบบในหัวของเขาราวกับได้รับคำสั่งสูงสุด มันสาดแสงสีทองอร่ามเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์อย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในพริบตา!

เสียงแจ้งเตือนอันยิ่งใหญ่และทรงพลัง เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นอมตะราวกับระฆังใบยักษ์ ดังก้องกังวานไปทั่วห้วงมหาสมุทรแห่งจิตวิญญาณของเขา!

【ตรวจพบว่าโฮสต์ได้มาถึงสถานที่ลงชื่อเข้าใช้ระดับหายากสุดยอด ซึ่งมีคอนเซปต์ระดับตำนาน: ศาลเจ้าอุจิวะ!】

【สถานที่แห่งนี้คือจุดกำเนิดทางจิตวิญญาณและต้นกำเนิดสายเลือดของอุจิวะ ตระกูลผู้ใช้วิชาเนตรที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนินจา แบกรับเจตจำนงของอินทราและมรดกตกทอดนับพันปี เข้ากันได้กับคอนเซปต์ของโฮสต์อย่างสมบูรณ์แบบ 100%!】

【การลงชื่อเข้าใช้ครั้งแรกกระตุ้นให้เกิดรางวัลคริติคอลระดับเทพที่ไม่เหมือนใคร!】

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ—】

【เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์ (วิชาเนตรผสานขั้นสุดยอด: คามุย: มิติเวลา & อ่านจันทรา: มหาคาถาลวงตา)!】

ตู้ม!!!

ราวกับจุดเอกฐานอันวุ่นวาย ณ จุดกำเนิดจักรวาลเกิดการระเบิด พลังอันไพศาลไร้ขอบเขตที่ไม่อาจพรรณนาเป็นคำพูดใดๆ ได้ พลันทะลักทลายออกมาจากแผงควบคุมระบบ กลายเป็นกระแสข้อมูลสีทองสองสายที่พุ่งทะลวงเข้าสู่ดวงตาของเซ็ตสึนะอย่างบ้าคลั่ง!

"อ๊ากกก—!"

ความเจ็บปวดที่เหนือจินตนาการ ราวกับเข็มเหล็กหลอมแดงนับพันล้านเล่มทิ่มแทงเข้าที่ลูกตาและสมองพร้อมๆ กัน ทำให้เซ็ตสึนะไม่อาจคงการตบตาใดๆ ไว้ได้อีก เขาอดไม่ได้ที่จะแผดเสียงร้องคำรามออกมาด้วยความทรมานถึงขีดสุด

ดวงตาของเขารู้สึกเหมือนถูกโยนลงไปในบ่อลาวา น้ำตาปนเลือดอันร้อนลวกไหลทะลักออกจากหางตาอย่างไม่อาจควบคุม ชะล้างคราบฝุ่นบนใบหน้าจนเกิดเป็นรอยทางที่น่าสะพรึงกลัวสองสาย

ลึกลงไปในเบ้าตา เนตรวงแหวนหนึ่งลูกน้ำธรรมดาๆ คู่นั้นกำลังเผชิญกับการกลายพันธุ์แบบก้าวกระโดดที่สั่นสะเทือนเลือนลั่นและเพิกเฉยต่อกฎแห่งวิวัฒนาการโดยสิ้นเชิง!

รูปลักษณ์สามลูกน้ำสว่างวาบขึ้นเพียงชั่วพริบตา!

ในที่สุด ลวดลายใหม่ที่ซับซ้อน ลี้ลับ และเต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งความเป็นนิรันดร์และอมตะอย่างเหลือเชื่อ ก็ค่อยๆ ควบแน่น ก่อตัว และเบ่งบานขึ้นในส่วนลึกที่สุดของรูม่านตา!

มันคือรูปร่างประหลาดที่เกิดจากการหลอมรวมอย่างสมบูรณ์แบบระหว่างกังหันลมแกนกลางซึ่งประกอบด้วยลูกน้ำกลมโตสามหยด กับรูปสามเหลี่ยมที่สมมาตรตรงกลางอย่างมั่นคงซึ่งเกิดจากเส้นตรงสามเส้น!

เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์!

เพียงก้าวเดียว! เซ็ตสึนะก็ได้ครอบครองดวงตาขั้นสุดยอดที่ตระกูลอุจิวะใฝ่ฝันถึงโดยตรง!

ขณะเดียวกัน ข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับวิชาเนตรทั้งสอง คามุยและอ่านจันทรา ก็ถูกสลักลึกลงไปในจิตวิญญาณของเขาราวกับรอยประทับแห่งกฎเกณฑ์

ตาซ้าย: อ่านจันทรา: มหาคาถาลวงตา จุดสูงสุดของการโจมตีทางจิตใจ สามารถดึงศัตรูเข้าสู่ห้วงมิติมายาที่ผู้ร่ายควบคุมได้อย่างสมบูรณ์ในชั่วพริบตา เป็นผู้บงการเหนือเวลาและกฎเกณฑ์ทั้งปวง

ตาขวา: คามุย: มิติเวลา จุดสูงสุดของวิชาเนตรมิติเวลา มอบความสามารถให้ผู้ร่ายควบคุมพื้นที่ต่างมิติ ครอบครองพลังที่ฝืนกฎสวรรค์อย่างการเทเลพอร์ต การทะลุผ่านสิ่งกีดขวาง และการดูดซับ ผสานรวมทั้งการรุกและการรับเข้าด้วยกัน

"เกิดอะไรขึ้นกับเด็กคนนั้นน่ะ?!"

"เร็วเข้า! จับเขาไว้ให้แน่น!"

นินจาโคโนฮะที่ไล่ตามมาทันในที่สุด ต่างพากันตกตะลึงเมื่อมองดูเซ็ตสึนะที่คุกเข่าอยู่บนพื้น ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง มีเลือดไหลซึมออกจากทวารบนใบหน้า และแผดเสียงร้องคำรามที่ฟังดูไม่เหมือนมนุษย์

พวกเขาคิดว่าเด็กคนนี้ หลังจากได้เห็นโศกนาฏกรรม ในที่สุดก็คงจะสติแตกไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

ไม่มีใครล่วงรู้ และเป็นเรื่องที่ไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาทีสั้นๆ นี้ ว่าที่เทพเจ้าแห่งอนาคตได้วางรากฐานอันแข็งแกร่งที่สุดของตนเองอย่างเงียบเชียบเสียแล้ว

ความเจ็บปวดแสนสาหัสมาเร็วและจากไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

เมื่อพลังอันมหาศาลนั้นหลอมรวมเข้ากับร่างกายและจิตวิญญาณของเซ็ตสึนะอย่างสมบูรณ์ ความเจ็บปวดก็พลันลดฮวบลงราวกับน้ำลด

เซ็ตสึนะฝืนร่างกายที่ใกล้จะหมดสติ และก่อนที่จะถูกจูนินคนนั้นพยุงตัวขึ้น เขาได้ใช้พลังใจเฮือกสุดท้ายเพื่อบังคับปิดเนตรวงแหวนที่กำลังจะหลุดจากการควบคุม

กระจกเงาหมื่นบุปผานิรันดร์คู่นั้น ซึ่งมีความสามารถมากพอจะสร้างความตื่นตะลึงให้ทั่วทั้งโลกนินจา ได้ซุกซ่อนความเจิดจรัสทั้งหมดไว้ในพริบตา และกลับคืนสู่รูม่านตาสีดำธรรมดาๆ

เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้น การมองเห็นของเขาก็มืดดับลง และสูญเสียสติสัมปชัญญะไปโดยสมบูรณ์

ทว่าในวินาทีสุดท้ายก่อนที่จะสลบไสล มุมปากของเขากลับโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความพึงพอใจและความรู้สึกเหนือกว่าโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น

โลกใบนี้ ฉันมาแล้ว

และมาในมาดของราชันเสียด้วย