บทที่ 28: หนึ่งวันก่อนพิธีอัญเชิญเซียน (ตอนที่ 1)

หอพักเสียงดังน่ารำคาญจนนอนไม่หลับเลยครับ! ผู้เขียนเลยระเบิดอารมณ์ด้วยการปั่นมาให้อีกตอน ถือซะว่าเป็นของขวัญให้เหล่านักอ่านทุกท่านละกันนะ~

ดังที่กล่าวไว้ในบทก่อน หลังจากบอกลาที่ปรึกษาจงหลี่ เทียนเหอก็ออกจากโถงแห่งความตายและกลับไปยังห้องเช่าเดิม แน่นอนว่าเขาต้องแสดงละครตบตาคนอื่นต่อไป ถึงแม้จงหลี่จะรู้แล้วว่าเทียนเหอมีสิทธิ์เข้าใช้กาน้ำชาวิเศษ แต่เธอก็ยังต้องตะลึงเมื่อได้เห็นระดับเทคโนโลยีที่อยู่ข้างในนั้นจริงๆ

หากไม่นับรวมวิลล่าหรู ระดับเครื่องจักรกลภายในมิตินี้ก้าวล้ำหน้าประเทศส่วนใหญ่ในประวัติศาสตร์ Teyvat ไปไกลลิบ และหากสามารถนำสิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านี้ไปใช้ใน Liyue ได้ กำลังการผลิตของประเทศคงจะพุ่งทะยานสู่ยุคใหม่ในพริบตา "เทียนเหอ... เจ้านี่มันจริงๆ เลยนะ..." เทียนเหอเองก็ไม่ได้ระวังตัวกับจงหลี่นัก เขาตกลงที่จะมอบแบบแปลนให้ทางการ Liyue ในภายหลัง ทว่ามันคงต้องใช้เวลาอีกนานกว่า Liyue จะทำความเข้าใจแบบแปลนพวกนี้ได้ เพราะช่องว่างทางเทคโนโลยีมันกว้างเกินไป

แกรนด์มาสเตอร์วาร์ก้าแห่งมอนด์สตัดท์เองก็มองเห็นจุดนี้ นี่คือเหตุผลที่เขาดึงดันจะมอบยศอัศวินผู้ทรงเกียรติให้เทียนเหอก่อนจะออกเดินทางสำรวจ แม้เขาจะได้รับสิทธิ์เข้ากาน้ำชาและแวะมาดูบ้างเป็นครั้งคราว แต่เขาก็อยากพัฒนาเมืองตัวเองให้ดีกว่าเดิม มอนด์สตัดท์แม้จะเป็นประเทศส่งออกธัญพืชรายใหญ่ แต่การมีเสบียงอาหารที่มั่นคงและเทคโนโลยีการผลิตที่ทันสมัยจะช่วยให้กุมความได้เปรียบในศึกสงครามในอนาคต ดังคำกล่าวที่ว่า "กองทัพเดินด้วยท้อง" ซึ่งใช้ได้กับทุกโลกไม่เว้นแม้แต่ Teyvat ดังนั้นเทียนเหอจึงมอบแบบแปลนให้ทางมอนด์สตัดท์ไปด้วย โดยมีอัลเบโด ซูโครส และลิซ่า รับช่วงต่อในงานวิจัย บางทีการผสมผสานวิชาเล่นแร่แปรธาตุกับเทคโนโลยีใหม่อาจจะทำให้เกิดวิทยาการยุคใหม่ใน Teyvat ก็ได้?

หากจะพูดกันตามตรง Liyue ยังคงเป็นประเทศเกษตรกรรม ภูมิประเทศของที่นี่ถูกขนานนามว่า "ภูเขาเจ็ดส่วน น้ำสองส่วน และพื้นที่เพาะปลูกเพียงหนึ่งส่วน" เพราะที่ที่เหมาะจะทำฟาร์มจริงๆ มีแค่หมู่บ้าน Qingce เท่านั้น ส่วนที่ราบ Guili อ๊ะ ไม่ใช่สิ เดิมทีควรเรียกว่า 'Guili Assembly' ดินแดนนี้เคยปลูกพืชผลได้ดี ทว่าในช่วงสงครามเทพเจ้า 'กวิซง' ยอมเสียสละตนเองเพื่อปกป้องผู้คน บวกกับความแค้นของเทพเจ้าและการเกิดน้ำท่วมใหญ่ ทำให้โมแรกซ์และเหล่าเซียนต้องอพยพผู้คนมาตั้งรกรากที่ท่าเรือ Liyue แทน แม้แต่พื้นที่ชุ่มน้ำ Dihua Marsh เดิมทีก็เคยเป็นสวนดอกไม้ แต่สุดท้ายก็จมอยู่ใต้บาดาล

ด้วยภูมิประเทศที่คล้ายกับมณฑลเจ้อเจียงในโลกเก่า ทำให้ Liyue มีที่ดินทำกินน้อยและต้องพึ่งพาการนำเข้าธัญพืชจากมอนด์สตัดท์ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ Liyue ให้ความสำคัญกับการค้าและกดขี่การเกษตร (ในแง่ของกำไร) เพราะกสิกรรมมันไม่ทำเงินเท่าพาณิชย์และอุตสาหกรรมหัตถกรรมนั่นเอง อ้อ... "อุตสาหกรรม" ในที่นี้หมายถึงงานฝีมือน่ะนะ ไม่ใช่อุตสาหกรรมหนัก ผู้เขียนไม่อยากโดน miHoYo หักหลังทีหลัง เพราะแผนที่เขตโรงตีเหล็ก Blackcliff ยังไม่เปิดให้เล่นเลย~

เทียนเหอกลับเข้ามาในกาน้ำชาและพบกับจงหลี่ "ไฮ~ ไม่นึกเลยนะว่าคุณจะคิดถึงผมเร็วขนาดนี้" เทียนเหอเดินเข้าไปหาซึ่งจงหลี่ก็ไม่ได้ขัดขืน เพราะนี่คือส่วนหนึ่งของพันธสัญญา "เทียนเหอ... เจ้าเต็มใจจะช่วยพัฒนา Liyue ไหม? ข้าสามารถออกโองการในนามราชาแห่งหินเพื่อเจ้าได้เลยนะ" "ฮ่าๆ พี่จงหลี่ครับ ทำไมถามแบบนั้นล่ะ? ตอนนี้ผมแค่อยากเป็นนักเดินทางที่รักอิสระเท่านั้นเอง" "แต่ว่า~ เฮ้อ ช่างมันเถอะ"

แววตาของจงหลี่ดูเศร้าสร้อยลง เทียนเหอจึงพูดปลอบใจอย่างมีชั้นเชิง "ถ้าในอนาคตผมเดินทางไปทั่วทวีปแล้ว ผมอาจจะมีสายสัมพันธ์กับขั้วอำนาจในหลายประเทศ ซึ่งมันอาจจะทำให้ผมผ่านการตรวจสอบทางการเมืองของ Liyue ได้ยาก แต่ถ้าเป็นการสนับสนุนด้านเทคโนโลยีละก็... ผมช่วยได้แน่นอนครับ แต่ว่า~"

เทียนเหอฉุกคิดอะไรบางอย่าง... Teyvat, Honkai Impact 3rd และ Star Rail ล้วนอยู่ในจักรวาลจินตภาพ แค่อยู่คนละมิติเวลา ในอดีตที่ Khaenri'ah ถูกทำลายไม่ใช่เพราะเทคโนโลยีล้ำหน้าเกินไป แต่เป็นเพราะพวกเขาถลำลึกเข้าไปในเส้นชีพจรโลกจนเปิดประตูสู่ Abyss ต่างหาก เทคโนโลยีที่อาลี่มอบให้ไม่น่าจะทำให้เกิด 'Honkai' หรอกมั้ง~

"มาสเตอร์จอมเซ่อ! อย่ามาสงสัยในเทคโนโลยีที่ฉันให้เชียวนะ!" อาลี่เขกหัวเทียนเหอเข้าให้หนึ่งทีด้วยความโมโห สองวันเต็มๆ ที่ไม่มาหาปล่อยให้เธอเบื่อตายอยู่ในมิติระบบ มาสเตอร์ขยะ! มาสเตอร์กระจอก! เทียนเหอรีบขอโทษพัลวัน "ขอโทษจ้ะอาลี่ ฉันผิดไปแล้ว" "หึ! คราวหน้าต้องอยู่เป็นเพื่อนฉันให้บ่อยกว่านี้ล่ะ" ความจริงอาลี่เป็นคนใจอ่อน ขอแค่ยอมรับผิดอย่างจริงใจเธอก็พร้อมจะยกโทษให้เสมอ

จงหลี่แยกตัวไปสำรวจเทคโนโลยีในจุดอื่นๆ ของกาน้ำชา ทุกอย่างที่นี่ดูดีกว่า Khaenri'ah เสียอีก แถมยังมีพลังงานจากระบบซัพพอร์ตตลอดเวลา ส่วนเทียนเหอก็ท่องในใจว่า "เปิดกระเป๋า" เขาจ้องไปที่กองกล่องสมบัติและตัดสินใจเปิดกล่องระดับ Common ก่อน "อาลี่ เปิดกล่องธรรมดา 18 กล่องนั้นให้หน่อย"

"รับทราบค่ะมาสเตอร์" อาลี่จัดชุด "18-pull" ให้เขาเหมือนการสุ่มกาชาในเกมเป๊ะ แค่เรตออกของดีกว่าเยอะ!

"เปิด!" ลำแสง 18 สายพุ่งออกมา มีแสงสีทอง 2 สาย และสีม่วง 4 สาย "กล่องธรรมดาเนี่ยนะออกของดีขนาดนี้? แล้วกล่อง Luxurious จะขนาดไหนเนี่ย!" เทียนเหอไล่ดูของที่ได้ แสงสีม่วง 12 สายแรกเป็นแบบแปลนเทคโนโลยีพื้นฐานและอุตสาหกรรมเบา ซึ่งเป็นสิ่งที่ Liyue และมอนด์สตัดท์ต้องการอย่างมาก

จากนั้นเขาก็ดูแสงสีม่วงอีก 4 สาย... อย่างแรกคือ 'อัลบั้มรูปของเจ้าหญิงแห่ง Abyss' พรูฟ! แค็กๆ... เทียนเหอรีบเก็บเข้ากระเป๋าระบบทันที แต่มันดูไม่เหมือนลูมีนเลยแฮะ... หรือว่าพี่เอเธอร์ ก็โดนสลับเพศด้วย? ช่างเถอะ ขนาดจงหลี่ยังกลายเป็นสาวสวยได้ แล้วพี่เอเธอร์จะกลายเป็น 'พี่สาวเอเธอร์' บ้างจะเป็นไรไป~ แต่ขอบอกเลยว่า... สวยจนต้องปาดน้ำลายเลยล่ะ แสงสีม่วงที่เหลืออีก 3 อันคือ: ค่าความสัมพันธ์ของเอเธอร์ * 20... นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

ข้ามมาดูแสงสีทองกันบ้าง "ว้าว! สีทองระดับตำนาน!" สิ่งที่ได้คือ 'ประตูไปไหนก็ได้' เจ้านี่มีประโยชน์สุดๆ เขาเก็บมันไว้ก่อน ส่วนอันสุดท้ายคือ 'ความเชี่ยวชาญธาตุทุกชนิด' ซึ่งไม่ได้ระบุว่ามีแค่ 7 ธาตุ หมายความว่าธาตุกัมมันตรังสี ก็นับเป็นธาตุด้วยงั้นเหรอ? เทียนเหอรู้สึกว่าความเข้าใจเรื่องพลังธาตุของเขาพุ่งไปถึงระดับกฎสวรรค์แล้ว แต่พลังกายเขายังตามไม่ทัน คงต้องค่อยๆ ฝึกไป อาลี่ช่วยหลอมรวมความรู้นี้เข้าสู่สมองของเขาโดยไม่มีผลข้างเคียง ซึ่งมันจะยิ่งหลอมรวมได้ไวขึ้นหากผ่านการต่อสู้จริง

"อาลี่ ใช้ไอเทมความสัมพันธ์ของเอเธอร์เลย" "เรียบร้อยค่ะมาสเตอร์ ตอนนี้ค่าความสัมพันธ์ของเอเธอร์ที่มีต่อคุณถึงระดับ 60 แล้วค่ะ"

ในขณะเดียวกัน ณ ฐานบัญชาการ Abyss Order หญิงสาวผมบลอนด์คนหนึ่งรู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมา เธอใช้มือเรียวงามกุมศีรษะไว้ เธอสวมชุดต่างถิ่น มีต่างหูพู่ห้อยที่หูซ้าย โชว์หน้าท้องที่เนียนกิ่วและเอวบางร่างน้อย รูปร่างของเธอสมบูรณ์แบบมาก และแน่นอน... หน้าอกของเธอก็ยิ่งใหญ่ระดับยอดเขาเทียนเหิง "เฮ้อ... นี่มันเกิดอะไรขึ้น... เดี๋ยวนะ สัมผัสนี้... เทียนเหอ! ในที่สุด... ในที่สุดข้าก็จำเจ้าได้เสียที" เอเธอร์ทรุดเข่าลงกับพื้น น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความโหยหา เธออยากจะออกไปหาเขาใจจะขาด แต่ก็นึกถึงหน้าที่ในฐานะ 'เจ้าหญิงแห่ง Abyss'

"ไม่... ยังไม่ได้... ตอนนี้พวก Abyss ขาดข้าไม่ได้ ถ้าข้าจากไปแผนการทุกอย่างจะพังพินาศ แต่ว่า... ข้าอยากเจอเขาเหลือเกิน"

"ฝ่าบาท เป็นอะไรไปหรือพ่ะย่ะค่ะ?" Abyss Herald เห็นท่าทางไม่ดีจึงจะเข้าไปช่วย แต่เอเธอร์ถลึงตาใส่ด้วยความเย็นชาเป็นเชิงเตือน มันจึงรีบคุกเข่าอยู่กับที่และถอยออกไปตามคำสั่ง

"เทียนเหอ... เจ้าหนีเงื้อมมือข้าไม่พ้นหรอก เพราะเจ้าคือว่าที่สามีของข้า" ค่าความสัมพันธ์ของเอเธอร์ จู่ๆ ก็พุ่งจาก 60 ไปถึง 100 อย่างลึกลับ! ทุกครั้งที่นึกถึงเขา สีหน้าของเธอก็จะอ่อนโยนลงทันที เธอตัดสินใจว่าหลังจบพิธีอัญเชิญเซียนที่ Liyue เธอจะไปพบเขาให้ได้ ยังไงแผนการครองโลกก็รอได้อยู่แล้ว~

ทางด้านเทียนเหอ จู่ๆ เขาก็รู้สึกเสียวสันหลังวูบหนึ่ง แต่พอหันไปเห็นจงหลี่ยืนอยู่ข้างๆ เขาก็เบาใจ 'มีเทพหินอยู่ด้วย จะกลัวอะไร้ เดินส่ายอาหลาดไปทั่ว Teyvat ยังได้เลย!' ทว่าอาลี่กลับแจ้งข่าวที่ทำให้เขาเกือบช็อก

"มาสเตอร์คะ ท่าจะแย่แล้ว... ค่าความสัมพันธ์ของเอเธอร์ที่มีต่อมาสเตอร์ จู่ๆ ก็เด้งพรวดไปถึง 100 เลยค่ะ!"

"ฮะ!?" เทียนเหอถึงกับเหวอไปเลยเมื่อได้ยินแบบนั้น