บทที่ 27 เส้นทางใหม่ พวกนายยังจะปฏิเสธอีกเหรอ

บทที่ 27 เส้นทางใหม่ พวกนายยังจะปฏิเสธอีกเหรอ

ไซรีนหลับไปอีกแล้ว

ช่างดูน่ารัก สงบ และผ่อนคลาย มีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาเล็ดลอดออกมา...

เธอนอนฟุบหน้าลงบนโต๊ะทำงานตรงหน้าสวีฉงในร่างเฮซิเทชันแบบนั้นเลย

สายลมอ่อนพัดโชยมา พัดพาไรขนใกล้ใบหูของเธอให้พลิ้วไหวเบาๆ ทอดยาวไปสู่ทุ่งข้าวสาลี ดอกเดซี่ และดอกกล้วยไม้เล็กๆ ที่ตีนเขาไกลโพ้น ภายใต้แสงสีทองอร่าม

หลับสนิทเหมือนตอนที่อยู่ใต้ต้นไม้ในห้องลับอ้ายหลี่ไม่มีผิด

คอยเฝ้าดู คอยอยู่เคียงข้างเสมอ

ราวกับว่ากาลเวลาได้หยุดนิ่งและเดินช้าลงในวินาทีนี้

สวีฉงเอาแต่จ้องมองไซรีนอยู่อย่างนั้น

ไม่นานนัก สายตาของเขาก็ค่อยๆ เลื่อนไปที่หน้าจอระบบข้างๆ "อืม"

"น่าจะใกล้แล้วล่ะ"

...

"เร็วเข้าๆ นี่มันอะไรกัน"

"เทพดาราเหรอ เทพดาราจริงๆ ด้วย"

"สเตลปลดล็อกเส้นทางใหม่ได้ด้วย งั้นเราก็สุ่มหาเธอได้น่ะสิ"

หลังจากได้พบกับเฮซิเทชัน และได้รับรู้จากคำบอกเล่าของสเตลเองว่า เธอเหมือนจะปลดล็อกเส้นทางใหม่ได้แล้วงั้นเหรอ

ในฐานะคนที่บ้าเมต้า แอสต้าย่อมไม่ปล่อยให้ข่าวดีที่น่าตื่นตะลึงแบบนี้หลุดมือไปอย่างแน่นอน

ในขณะเดียวกัน ลูกเรือขบวนรถไฟแอสทรัลและทางฝั่งของกุยไนเฟินต่างก็ให้ความสนใจเช่นกัน

[กรี๊ดดดดด ที่รัก เธอคือคัพเค้กสีชมพูชิ้นน้อยๆ น่ารักอะไรเบอร์นี้]

[เทพดารา ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า นั่นฟูลิ เทพดาราแห่งความทรงจำใช่ไหม พระเจ้าช่วย]

[แล้วก็กระต่ายตัวนี้ คราวนี้คนสร้างทำโมเดล 3D ออกมาจริงๆ เหรอเนี่ย ไม่ได้เอาภาพ 2D มาหลอกตาเราแล้วสินะ]

[ก็แค่อาหารฉุกเฉิน...]

[ชื่อเฮซิเทชันเหรอ ทำไมดูเหมือนมันจะจำอะไรไม่ได้เลยล่ะ เราต้องช่วยมันตามหาความทรงจำไหมเนี่ย]

[แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับฟูลิล่ะ]

ข้อความวิพากษ์วิจารณ์จำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในช่องแชทของไลฟ์สตรีม

เมื่อสังเกตเห็นเช่นนี้ กุยไนเฟินก็ส่งเสียง "หึ" ออกมาเบาๆ เพราะเธอค้นพบอะไรบางอย่างเข้าแล้ว

"อ๋อ เข้าใจล่ะ"

"ฉันรู้แล้วทุกคน" กุยไนเฟินเท้าสะเอวทันที

[อะไรเหรอ]

[เอาจริงดิ]

[กุยไนเฟิน เธอนี่มัน]

เมื่อเห็นปฏิกิริยาดังกล่าว กุยไนเฟินก็ชี้นิ้วแล้วประกาศกร้าว "มันต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ"

[?]

[?]

[?]

[พรืด]

[พอเถอะๆ กุยไนเฟิน เลิกเล่นมุกแป้กๆ แบบนี้สักทีเถอะ ขอร้องล่ะ]

[ฉันนึกว่ากุยไนเฟินของเราจะฉลาดขึ้นแล้วซะอีก ที่แท้ก็พูดจาไร้สาระเหมือนเดิม]

[ฮ่าๆๆ ทำเหมือนฉันไม่รู้ว่ามันไม่ธรรมดาอย่างงั้นแหละ]

"แหะๆ" กุยไนเฟินหัวเราะแห้งๆ พยายามทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง

ในตอนนั้นเอง ภาพของนักล่าสเตลลารอนทั้งสี่ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับมอนสเตอร์อย่างทหารพรานแห่งความว่างเปล่า

สเตลและเฮซิเทชันปรึกษาหารือกันว่าจะเข้าไปช่วย และครั้งนี้พวกเธอก็ไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำเป็นไม่รู้จักกันอีกต่อไปแล้ว

หมาป่าสีเงินเป็นคนแรกที่หันมาพูดว่า "ในที่สุดก็มาสักทีนะ คู่หู"

คำว่า 'คู่หู' ดึงดูดความสนใจของทุกคนได้อย่างรวดเร็ว

แม้แต่ความโกลาหลจากการปรากฏตัวของเทพดาราก่อนหน้านี้ก็ยังถูกบดบังไปจนหมดสิ้น เมื่อช่องแชทเริ่มกระหน่ำพิมพ์ข้อความกันอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง

จากนั้นแซมก็โผล่มา "ฉันรู้ว่านายต้องไม่พลาดอยู่แล้ว คู่หู"

"บทภาพยนตร์บอกว่าอย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว... คู่หู"

"ดีใจนะที่นายมา คู่หู"

แม้แต่เบลดและคาฟก้าก็ยังทักทายเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

ผู้เล่นถึงกับได้ยินนักล่าสเตลลารอนพูดคำว่า 'จะไม่มีวันทรยศ' กับสเตลด้วยซ้ำ

"มาเต้นรำกันเถอะ คู่หู" ทั้งสี่คนพูดขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ความน่าเชื่อถือพุ่งทะลุปรอทไปเลย

จากนั้น พร้อมกับเอฟเฟกต์หน้าจอแตกกระจาย ตัวเกมก็เข้าสู่หน้าจอการต่อสู้จริงๆ

[ทุกคน พวกนายปฏิเสธไม่ได้แล้วนะ คราวนี้ไม่มีทางปฏิเสธได้แล้ว ขนาดพวกเขายังเรียกเธอว่า 'คู่หู' เลย]

[สเตล: พวกนายอย่ามาใส่ร้ายฉันนะ]

[นี่ฉันหูฝาดไปหรือเปล่า นี่ใช่องค์กรก่อการร้ายอย่างนักล่าสเตลลารอนแน่เหรอ ถึงกับพูดคำว่า 'จะไม่มีวันทรยศ' ออกมาเนี่ยนะ]

[นี่มันหักล้างความเชื่อทั้งหมดที่ฉันเคยรู้มาเลยนะเนี่ย]

[เดี๋ยวก่อน แซมโผล่มาแล้วเหรอ แล้วคุณหนูหิ่งห้อยไปไหนล่ะ หรือว่าเธอจะเป็นสมาชิกอย่างไม่เป็นทางการ ทำไมเดี๋ยวผลุบเดี๋ยวโผล่แบบนี้]

[แปลกจัง เข้าฉากต่อสู้เร็วมาก ฉัน...]

ไลฟ์สตรีมของกุยไนเฟินกำลังร้อนระอุไปด้วยการถกเถียง

แต่ทันทีที่การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น ผู้เล่นทุกคนก็ถึงกับอึ้งจนพิมพ์แชทไม่ออก

เนื่องจากการต่อสู้ครั้งนี้เปิดโอกาสให้ทดลองเล่นสมาชิกของนักล่าสเตลลารอนทุกคน นอกเหนือจากเบลดและตัวเอกที่เปิดให้เล่นไปแล้ว คาฟก้าและหิ่งห้อยก็มีบทบาทโดดเด่นไม่แพ้กัน แถมหมาป่าสีเงินยังคอยใช้สกิลสนับสนุนอยู่ข้างๆ อีกด้วย

อย่างไรก็ตาม ไม่มีเวลามามัวตื่นเต้นกับตัวละครใหม่เหล่านี้หรอก เพราะทุกคน รวมถึงกุยไนเฟิน ต่างก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่ผิดปกติสุดๆ

เห็นได้ชัดว่าคนที่ยืนอยู่บนสนามรบคือแซม แต่ทำไมมุมซ้ายล่างของหน้าจอถึงแสดงรูปของหิ่งห้อยล่ะ

"เดี๋ยวก่อน มีบางอย่างไม่ถูกต้องแล้ว"

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ยทุกคน เกมบั๊กจนใส่ไอคอนผิดหรือเปล่า"

ไม่เพียงเท่านั้น

สิ่งแรกที่เผยให้ผู้เล่นเห็นคือ สเตลที่มาพร้อมกับเฮซิเทชัน

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ

นี่มันเส้นทางใหม่นี่นา

สเตลแห่งเส้นทางความทรงจำ

[เกิดอะไรขึ้นเนี่ย มีเรื่องให้บ่นเยอะแยะไปหมดจนไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดีแล้ว]

[พระเจ้าช่วย ใครก็ได้ยิงฉันที ฉันจะได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป]

[สเตลแค่โดนฟูลิปรายตามองก็ปลดล็อกเส้นทางใหม่ได้เลยเหรอเนี่ย นี่มันไอเดียออริจินัลของคนสร้างเกมเลยใช่ไหม]

[นักล่าสเตลลารอนยกแก๊งเอามาเล่นได้หมดเลย คนสร้างเกมนี้มันบ้าไปแล้ว]

[เดี๋ยวนะ แซมบั๊กหรือเปล่า ทำไมใต้ไอคอนถึงเป็นรูปหิ่งห้อยล่ะ]

[ผิดปกติแล้ว ผิดปกติมากๆ พวกนายไม่สังเกตเหรอ ดูเหมือนว่าหิ่งห้อยกับแซมจะไม่เคยโผล่มาพร้อมกันเลยนะ]

[หรือว่า...]

[เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้หรอก เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด]

สตรีมเมอร์นับไม่ถ้วน นักวิจัยสถานีอวกาศ และชาวเซียนโจว...

แม้แต่ขุมกำลังอย่างสวนแห่งความทรงจำที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ก็ยังจ้องมองฉากที่สั่นสะเทือนโลกนี้อย่างใจจดใจจ่อ กลัวว่าจะพลาดเหตุการณ์สะท้านกาแล็กซีที่อาจจะเกิดขึ้นต่อไป

"พวกเราทำได้ทุกอย่าง"

"เฮซิเทชัน"

ภายใต้คำแนะนำของระบบ กุยไนเฟินตัดสินใจลงมือปฏิบัติจริง และรีบลองใช้สกิลของสเตลทันที

ในพริบตา เฮซิเทชันก็บินออกไปในรูปแบบของวิญญาณแห่งความทรงจำ และบัฟ 'เสียงเชียร์ของเฮซิเทชัน' ให้กับแซม

"สเตลแห่งเส้นทางความทรงจำดูเหมือนจะเป็นตัวละครสายซัพพอร์ตงั้นเหรอ"

พูดจบได้ไม่ทันไร

วินาทีต่อมา

เฮซิเทชันก็โจมตีทหารพรานแห่งความว่างเปล่าที่อยู่ตรงหน้าด้วยหมัดรัวๆ แบบอัตโนมัติ

กุยไนเฟินเข้าใจแล้ว สิ่งที่เรียกว่าวิญญาณแห่งความทรงจำ ก็เหมือนกับผู้ถักทอของอากลาเอียนั่นแหละ ที่มีเทิร์นเป็นของตัวเอง

มันสามารถสะสมพลังงานได้อย่างรวดเร็ว และไม่นาน ท่าไม้ตายก็พร้อมใช้งาน

เมื่อสเตลชูพู่กันขึ้น เฮซิเทชันก็ขยายร่างใหญ่ขึ้นทันที

"พวกเราคือผู้ทรงพลัง"

ตู้ม

เฮซิเทชันพุ่งกระแทกพื้นอย่างจัง จนพื้นแตกร้าว และทำความเสียหายน้ำแข็งอย่างมหาศาล

กุยไนเฟินตาลุกวาวเมื่อเห็นฉากนั้น และพูดด้วยความประหลาดใจว่า "ไม่จริงน่าทุกคน เส้นทางใหม่ของสเตลดูจะเข้าขากับอากลาเอียได้ดีสุดๆ ไปเลยไม่ใช่เหรอ"

"พวกนายคงไม่ได้คิดว่าเธอจะเป็นตัวแจกฟรีเหมือนกันหรอกนะ"

มีอะไรให้ตื่นเต้นเยอะแยะไปหมด กุยไนเฟินเริ่มจะรับมือไม่ทันแล้ว

ด้วยการทดลองเล่นนักล่าสเตลลารอนทุกคน เธออยากจะสุ่มกาชาหามาประดับไอดีให้หมดทุกตัวเลย

แต่จนถึงตอนนี้ ตัวละครที่ผู้ชมและกุยไนเฟินตั้งตารอคอยมากที่สุดก็คงหนีไม่พ้นแซมนี่แหละ

เมื่อเหลือบมองช่องแชท ก็เห็นว่ากำลังโกลาหลวุ่นวายเพราะเรื่องนี้อยู่พอดี

บังเอิญจริงๆ เพราะสเตลบัฟให้แซม ไอคอนท่าไม้ตายที่อยู่ข้างๆ หิ่งห้อยจึงสว่างขึ้นมาในที่สุด

อึก...

กุยไนเฟินจ้องมองไอคอนท่าไม้ตายบนหน้าจอพลางกลืนน้ำลายลงคออย่างประหม่า

เธอรู้สึกได้เลยว่าความลับทั้งหมดกำลังจะถูกเปิดเผยแล้ว

"เอาล่ะๆ ทุกคน ถึงเวลาแล้ว"

กุยไนเฟินกดใช้ท่าไม้ตายโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

ในชั่วพริบตา

เปิดใช้งาน [เผาไหม้สมบูรณ์แบบ]

ฉากนี้มันปฏิวัติวงการชัดๆ

แอนิเมชันท่าไม้ตายของหิ่งห้อยที่ความเร็ว 1x สว่างวาบขึ้น พร้อมกับภาพฉายของแซมที่สะท้อนอยู่ด้านหลังเธอ

ในเวลาเดียวกัน เปลวเพลิงก็เริ่มคำรามและลุกโชนขึ้นรอบกายของแซม

"ดั่งหิ่งห้อยโผบินเข้ากองไฟ มีชีวิตอยู่เพื่อความตาย..."

เมื่อกดใช้ท่าไม้ตายอีกครั้ง

ท่ามกลางความมืดมิด ใบหน้าของหิ่งห้อยที่มีลวดลายสีเขียวปรากฏขึ้น และหลอมรวมเข้ากับแซมท่ามกลางเปลวเพลิง

เปลวไฟสีเขียวเรืองรองเบ่งบานและแผดเผาออกมาจากภายในร่างของแซม โอบล้อมเธอไว้ขณะที่เธอทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับพายุทอร์นาโดเพลิง

"ฉันต่อสู้เพื่อตัวฉันเอง"

"จนกว่าทุกสิ่งทุกอย่าง..."

"จะมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน"