ตอนที่ 2 : ตี้เทียน คนโง่เขลาผู้โชคร้าย

ตอนที่ 2 : ตี้เทียน คนโง่เขลาผู้โชคร้าย

เมื่อเหลือบมองตะกร้าปลาข้างกาย น้ำข้างในก็ยังคงตื้นเขินหลังจากผ่านไปทั้งวัน เห็นได้ชัดว่าปลาในทะเลสาบแห่งชีวิตไม่ได้ไว้หน้าเขา ผู้เป็นเทพอสูรเลยสักนิด พวกมันไม่ยอมกระโดดลงชามให้เขากินด้วยความสมัครใจเลย

ตี้เทียนยื่นมือออกไปทางผิวน้ำในทะเลสาบ และปลาสีทองตัวหนึ่งก็ถูกห่อหุ้มด้วยพลังวิญญาณในทันที ก่อนจะตกลงมาอยู่ในมือของเขาอย่างแม่นยำ

ขอดเกล็ด จุดไฟ โรยเกลือ เติมเครื่องเทศ

เขายังปิดกั้นกลิ่นเอาไว้ด้วย เผื่อในกรณีที่สัตว์มงคลได้กลิ่นแล้วเริ่มโวยวายข้างหูเขาว่า เขากินของอร่อยแล้วไม่เคยนึกถึงนางเลย

เมื่อได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยน้ำจากทะเลสาบแห่งชีวิต แม้แต่ปลาที่ธรรมดาที่สุดก็ยังเติบโตจนมีเนื้อสัมผัสระดับพรีเมียม

เมื่อปลาตัวแรกลงท้องไป ความอยากอาหารของเขาก็ได้รับการเติมเต็มในระดับหนึ่ง ตี้เทียนแคะฟันอย่างสบายอารมณ์

เขาว่ากันว่าเมื่อผู้ชายถึงวัยหนึ่ง ก็จะปลดล็อกงานอดิเรกอย่างการตกปลาโดยอัตโนมัติ มันเป็นเรื่องจริงทีเดียว ในโลกที่ไม่มีโทรศัพท์มือถือหรืออินเทอร์เน็ตแห่งนี้ การตกปลาได้กลายเป็นวิธีเดียวสำหรับวิญญาณผู้โดดเดี่ยวที่มีอายุหมื่นปีอย่างเขา ในการฆ่าเวลาอันแสนน่าเบื่อหน่าย

เป็นเวลาหนึ่งหมื่นปีแล้วตั้งแต่ที่ถังซานขึ้นสู่แดนเทพ และก็เป็นเวลาหนึ่งหมื่นปีแล้วเช่นกันตั้งแต่ที่ตี้เทียนทะลุมิติมายังโลกใบนี้

ในชาติที่แล้ว เขามีนามว่า หลิงเทียน เป็นมนุษย์เงินเดือนผู้แสนรันทดจากดาวเคราะห์สีน้ำเงิน ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น การอ่านนิยายคือสุดยอดงานอดิเรกของเขา และห้าบิดาผู้ก่อตั้งโลกนิยายออนไลน์ หรือที่รู้จักกันในนาม 'จงหยวนอู่ป๋าย' ก็เคยเป็นนักเขียนคนโปรดของเขา

มะเขือเทศ , มันฝรั่ง , เมิ่งหรูเสินจี, ปลายปีมิอาจทราบและมารดาผูกมัด

ในฐานะผู้ชื่นชอบนิยายออนไลน์ตัวยง หลิงเทียนก็เคยจินตนาการเล่นๆ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากวันหนึ่งเขาทะลุมิติไป หลังจากที่ 'รถบรรทุกแห่งโชคชะตา' ออกอาละวาดอย่างหนักในช่วงนี้ ประโยคที่ว่า 'ไปคุยกับบริษัทประกันเอาเถอะ' ก็ได้ช่วยให้ผู้คนมากมายสานฝันในการไปต่างโลกได้สำเร็จ

แต่จินตนาการก็เป็นเพียงจินตนาการ หลิงเทียนค่อยๆ แก่ตัวลงจากนักศึกษาตาใสซื่อบื้อ กลายมาเป็นมนุษย์เงินเดือนผู้แสนรันทด จิตวิญญาณและจินตนาการในวัยเยาว์ค่อยๆ ถูกลืมเลือนไปท่ามกลางหน้าที่การงานที่ยุ่งเหยิง

แต่เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า หลังจากที่ทำงานหนักเยี่ยงวัวเยี่ยงควายจนเก็บเงินดาวน์บ้านได้สำเร็จ เขาจะตื่นขึ้นมาหลังจากคืนแรกในบ้านหลังใหม่ และพบว่าโลกได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

หลังจากได้เห็นฉากสำคัญหลายฉากจากความทรงจำของเขาด้วยตาตัวเอง ในที่สุดหลิงเทียนก็มั่นใจว่าเขาได้ทะลุมิติมาแล้ว และเป็นการทะลุมิติมายังโลกของทวีปโต้วหลัว ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในฐานะ 'แผ่นกระเบื้องปูพื้น' ของนิยายแนวเซียนเซี่ย

ส่วนตัวตนที่เขาทะลุมิติมาสิงสู่อยู่นั้น ก็คือตัวแทนสุดคลาสสิกของพล็อตเรื่องประเภท 'ฝ่าบาท เหตุใดท่านจึงยอมจำนนก่อน ในขณะที่พวกเรากำลังจะสู้ตาย' นั่นคือคนโง่เขลาที่สุดในทวีปโต้วหลัว ผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคโต้วหลัว 2 บอสระดับกึ่งเทพในดันเจี้ยนที่ต้องฟาร์มของยุคตำนานราชันมังกร ผู้ที่ใฝ่ฝันอยากจะเป็นมังกรอวกาศและก็ได้เป็นมังกรอวกาศจริงๆ... ราชามังกรดำตาทองคำ ตี้เทียน

จากการเป็นมนุษย์เงินเดือนผู้รันทด กลายมาเป็นมังกรวัยทำงานผู้รันทด หลิงเทียนแทบจะสบถออกมาดังๆ ด้วยความโกรธแค้นในตอนนั้น

ไม่มีทางเลือกอื่น ในโลกของทวีปโต้วหลัว ขั้วอำนาจสัตว์วิญญาณคือฝ่ายที่โง่เขลาที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ในช่วงยุคสำนักถังเลิศภพจบแดน ด้วยความช่วยเหลือจากเจ็ดผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณและสัตว์มงคล พวกเขาแทบจะผลักดันให้ฮั่วอวี่ฮ่าวก้าวขึ้นสู่การเป็นเทพเจ้าเลยทีเดียว

ในช่วงยุคตำนานราชันมังกร ความแข็งแกร่งของถังอู่หลินโดยพื้นฐานแล้วล้วนมาจากสายเลือดของราชันมังกรทอง และก็เป็นสายเลือดนี้เช่นกันที่ช่วยให้เขารอดพ้นจากการตายด้วยความชราก่อนที่แดนเทพจะหวนกลับคืนมา

ในช่วงยุคอัลติเมทโต้วหลัว หลานเซวียนอวี่สืบทอดมรดกชิ้นสุดท้ายของเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณโดยตรง และกลายเป็นเทพมังกรองค์ใหม่

หนึ่งอสูร สามมื้อ; ตระกูลถังพึ่งพาการสูบเลือดสูบเนื้อเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณจนปากมันแผล็บ

ส่วนสิ่งที่เรียกว่าเทพอสูรตี้เทียนนั้น เขาคือคนโง่เขลาที่สุดในทวีปโต้วหลัว

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการเสียสละของสัตว์มงคลเพื่อฮั่วอวี่ฮ่าว เขาทำได้เพียงเป็นพ่อผู้ไร้ความสามารถ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการบีบคั้นของหอคอยกระจายวิญญาณและสหพันธ์สุริยันจันทราที่มีต่อป่าใหญ่ซิงโต่ว เขาทำได้เพียงเป็นผู้นำที่ไร้ความสามารถ เพราะเขาต้องปกป้องราชามังกรเงิน ยอมทิ้งแม้กระทั่งโอกาสสุดท้ายที่จะเปิดฉากการโจมตีตอบโต้กลับไปยังโลกมนุษย์

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพล็อตเรื่องน้ำเน่าที่ราชามังกรเงินตกหลุมรักถังอู่หลิน เขาทำได้เพียงเป็นลูกน้องที่ไร้ความสามารถ มองดูเจ้านายของตัวเองตกหลุมรักมนุษย์อย่างหมดหนทาง และถูกตบกระเด็นด้วยกรงเล็บเมื่อเขาพยายามจะหยุดยั้งมัน

เมื่อถึงยุคอัลติเมทโต้วหลัว เขากลับถูกใช้เป็นไอเทมสิ้นเปลืองโดยตรง ร่างมังกรของเขาถูกเปลี่ยนเป็นยานอวกาศ สัมผัสเทพของเขาถูกใช้เป็นเกราะป้องกันหลานเซวียนอวี่จากทัณฑ์สวรรค์ และภรรยาทั้งสองของเขาก็กลายเป็นหินรองเท้าสำหรับการเติบโตของสหายของตัวเอก

ตี้เทียน : ข้าทำอะไรไม่ได้เลย! ข้าทำอะไรไม่ได้จริงๆ!

สำหรับตัวละครเช่นนี้ หลิงเทียนก็รู้สึกสงสารเขาอยู่ไม่น้อยตอนที่อ่านหนังสือ แต่เขารู้สึกโกรธเคืองมากกว่าที่ตี้เทียนไม่ยอมต่อสู้กลับ

เพราะนอกเหนือจากปัจจัยภายนอกแล้ว ตี้เทียน ในฐานะผู้นำที่ไม่ได้เรื่อง ก็ต้องรับผิดชอบอย่างใหญ่หลวงต่อชะตากรรมการสูญพันธุ์ในท้ายที่สุดของเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณ

สัตว์วิญญาณแสนปีนั้นนับว่าเป็นกำลังรบหลักในป่าใหญ่ซิงโต่วอยู่แล้ว และยังหายากเอามากๆ ต้องใช้เวลาอันยาวนานอย่างเหลือเชื่อกว่าสัตว์วิญญาณตัวหนึ่งจะเติบโตจนมีอายุถึงแสนปีได้

แต่แทนที่จะคิดหาวิธีรวบรวมลูกน้องที่แข็งแกร่งเหล่านี้ให้เป็นหนึ่งเดียวกัน ตี้เทียนผู้เป็นผู้นำ กลับปล่อยให้พวกมันถูกวิญญาจารย์เผ่าพันธุ์มนุษย์ตามล่าอย่างต่อเนื่อง จนทำให้ความแข็งแกร่งของป่าใหญ่ซิงโต่วอ่อนแอลงเรื่อยๆ

จากนั้นก็ยังมีสัตว์มงคล ราชสีห์ทองคำสามตา ตี้เทียนรู้ดีถึงความสำคัญของมันที่มีต่อป่าใหญ่ซิงโต่ว ทว่าเขากลับปล่อยให้มันออกจากป่าและไปยังโลกมนุษย์ ผลลัพธ์ก็คือโชคชะตาของป่าใหญ่ซิงโต่วถูกฮั่วอวี่ฮ่าวช่วงชิงไปโดยตรง

เมื่อปราศจากการปกป้องจากโชคชะตา ชะตากรรมของเผ่าพันธุ์สัตว์วิญญาณก็เริ่มดิ่งลงเหวอย่างรวดเร็ว

ส่วนราชามังกรเงิน กู่เยว่น่า หลิงเทียนทำได้เพียงพูดว่า ในขณะที่คนอื่นเรียนรู้จากความผิดพลาดของตัวเอง ตี้เทียนกลับเอาแต่ทำผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้ว่าจะมีอายุหลายแสนปีแล้ว แต่เขากลับซื่อบื้อจนน่าขัน

ด้วยตัวอย่างที่เคยเกิดขึ้นกับเสียวอู่ อาอิ๋น และราชสีห์ทองคำสามตา เขากลับมองดูกู่เยว่น่าตกหลุมรักถังอู่หลินอีกครั้งหน้าตาเฉย

เมื่อนึกถึงชะตากรรมอันน่าขันของเจ้าของร่างเดิม หลิงเทียนก็ถอนหายใจออกมาอย่างหมดหนทาง พร้อมกับประกาศกร้าวว่าเขาจะไม่มีทางเป็นคนโง่เขลาอย่างเด็ดขาด!

"เสี่ยวรุ่ย เด็กคนนั้นหายตัวไปเล่นที่ไหนอีกแล้วก็ไม่รู้ในพริบตาเดียว"

เสียงหวานละมุนของหญิงสาวดังขึ้นจากด้านหลัง ขัดจังหวะการรำลึกความหลังของตี้เทียนเช่นกัน เมื่อหันหน้าไป เขาก็เห็นปี้จีที่กลับมาแล้ว

"ไม่เป็นไรหรอก เมื่อเรียนเสร็จ นางก็สามารถเล่นได้มากเท่าที่นางต้องการ" เนื่องจากเคยมีประสบการณ์ตรงเกี่ยวกับการศึกษาภาคบังคับเก้าปี หลิงเทียนจึงเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงความจำเป็นในการรักษาสมดุลระหว่างการทำงานและการเล่น การกดดันอย่างต่อเนื่องมีแต่จะทำให้เด็กเกิดความขบถมากขึ้นเท่านั้น

ในฐานะสัตว์มงคลแห่งโชคชะตาของป่าใหญ่ซิงโต่ว ราชสีห์ทองคำสามตาก็ถือเป็นภาระหน้าที่หลักในบางแง่มุมเช่นกัน พระพุทธองค์ถังบนสรวงสวรรค์นั้นมักจะมองหาโอกาสที่จะช่วงชิงโชคชะตาอันมหาศาลของมันมาเป็นของตนอยู่เสมอ ดังนั้น ตี้เทียนจึงให้ความสำคัญกับการศึกษาของสัตว์มงคลเป็นอย่างมากมาโดยตลอด

หากวันหนึ่งสัตว์มงคลเกิดมีความคิดแปลกประหลาดและตกหลุมรักฮั่วอวี่ฮ่าวอีกครั้ง เขาคงต้องสูญเสียครั้งใหญ่แน่

และหลังจากที่ได้อยู่ด้วยกันมาหนึ่งหมื่นปี ตอนนี้ตี้เทียนก็ปฏิบัติต่อราชสีห์ทองคำสามตาราวกับเป็นลูกสาวแท้ๆ ของเขาจริงๆ และได้ตั้งชื่อให้นางว่า ตี้รุ่ยเอ๋อร์

ชื่อน้ำเน่านั่น หวังชิวเอ๋อร์ ปล่อยให้มันอยู่ห่างๆ ไปให้ไกลที่สุดเลย

ตอนนี้ ตี้เทียนได้จัดเตรียมผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังหลายคนมาคอยคุ้มกันตี้รุ่ยเอ๋อร์อยู่เคียงข้าง แม้ว่าถังซานจะไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม และส่งราชทินนามพรหมยุทธ์มาลอบโจมตี เขาก็อย่าหวังว่าจะสร้างอันตรายใดๆ ให้นางได้เลย

หากตี้รุ่ยเอ๋อร์กล้าแอบหนีออกจากป่าด้วยตัวเอง ตี้เทียนจะใช้การระบุตำแหน่งของเกล็ดมังกรดำย้อนกลับ เพื่อข้ามระยะทางและจับตัวนางกลับมาในทันที

จริงๆ แล้ว ตี้รุ่ยเอ๋อร์เคยทำแบบนี้มาแล้วในอดีต ความอยากรู้อยากเห็นของนางเกี่ยวกับโลกมนุษย์ทำให้นางอยากแอบออกไปเล่น ผลลัพธ์ก็คือถูกตี้เทียนจับตัวกลับมาและจับแขวนไว้กับต้นไม้เพื่อเฆี่ยนตีอย่างหนัก ซึ่งถือได้ว่าเป็นการมอบวัยเด็กที่สมบูรณ์แบบให้กับเด็กคนหนึ่งเลยทีเดียว

ส่วนความอัปยศในหมู่สัตว์ร้าย ราชันย์สุนัขสามหัวซื่อหวัง ที่ถูกซวนจื่อทุบตีราวกับสุนัขในทันทีที่พวกเขาพบกัน ตี้เทียนก็ได้มอบหมายงานอื่นให้เขาทำไปแล้ว